1. Home
  2. 393amber1
  3. Artikelen van 393amber1

Artikelen van 393amber1

Natuurlijk staan er op mijn Smulwebpagina en ook op mijn verschillende weblogs (kijk bij mijn linken) heerlijke recepten, maar ook ik koop wel eens een leuk kookboek om ideeen op te doen. Dit is er 1 van: Met dit receptenboek maak je op een eenvoudige en praktische manier kennis met de traditie van het Marokkaanse banket met al zijn rijkdom aan smaken en geuren. Om je de fijne kneepjes van het vak te leren, is het boek samengesteld met schitterende foto`s die je stap voor stap ondersteunen, zodat je ontspannen en met plezier je recepten kunt bereiden. Meer dan 140 prachtige foto`s. Betrouwbare en duidelijke aanwijzigen. Recepten die stap voor stap geïllustreerd zijn. Aantal paginas: 64 Formaat: 13.5 x 20 Taal: Nederlands Auteur: Rachida Amhaouche Uitgever: Les Editions Chaaraoui Isbn: 9954-459-67-7 Taal:Nederlands Prijs: 5 euro   …  Lees verder »

Doordat Smulweb voor de zoveelste keer een zgn "nieuwe" bewerking heeft doorgemaakt door de beheerders van Smulweb is het mij onmogelijk nieuwe tajinerecepten aan deze kookgroep toe te voegen, noch recepten te verwijderen die niet in deze kookgroep thuishoren. Ik hoop dat de beheerders snel iets zullen veranderen aan Smulweb zodat alle functies gewoon weer zullen functioneren. Vriendelijke groet, AMBER   …  Lees verder »

WAT IS SAFFRAAN? Saffraandraadjes zijn de gedroogde oranje meeldraden van een krokussoort. Saffraan is heel kostbaar, maar dat is begrijpelijk: Elke bloem bevat maar 3 meeldraden en voor 5 gram saffraan zijn circa 600 tot 700 bloemen nodig, die met de hand geplukt en verder verwerkt moeten worden. Saffraan wordt in poedervorm verkocht en als `draadjes`. Omdat aan saffraanpoeder moeilijk te zien is of de kwaliteit goed is wordt er vaak mee geknoeid. Daarom is het aan te raden om draadjes te kopen, daar is de kwaliteit beter van te beoordelen. Ze moeten helder oranjerood tot bloedrood van kleur zijn. Als er veel bruine of witte draadjes in saffraan zitten betreft het een slechte kwaliteit. Saffraan is doorgaans zorgvuldig verpakt en dat is niet zomaar: Vocht en licht zijn grote vijanden. Bewaar overgebleven saffraan droog en donker. Saffraan wordt onder meer verbouwd in Frankrijk, Italië, Griekenland, Marokko (en andere landen rondom de Middellandse Zee), Iran en Zuid Amerika, maar de beste kwaliteit komt uit het Spaanse La Mancha. De naam Saffraan is afgeleid van het Arabische za`faran dat gewoon geel betekent.  …  Lees verder »

In onze westerse samenleving kennen we het wel; de sauna. Het was ooit iets nieuws maar tegenwoordig hoort de sauna er gewoon bij en gaan veel mensen van tijd tot tijd naar de sauna om lekker te ontspannen en helemaal bij te komen. De HAMMAM was lange tijd onbekend in Nederland. Met de komst van vooral Marokkaanse en Turkse medelanders schoten ook die als paddestoelen uit de grond, aangezien binnen deze culturen de HAMMAM regelmatig wordt gebruikt; niet alleen om schoon te worden, te baden, te relaxen maar ook om elkaar te ontmoeten, de zorgen van alledag met elkaar te bespreken, nieuwtjes uit te wisselen, kortom; om eens lekker met elkaar te klessebessen en elkaar te ontmoeten. In landen als Marokko en andere landen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten heeft elke woonwijk wel 1 of meerdere Hammams, waar de mannen en de vrouwen strikt gescheiden gebruik van maken. Ook in de Hammams in Nederland geldt dat; vaak zijn er voor mannen en vrouwen verschillende openingstijden.  …  Lees verder »

Wie ooit wel eens in Marokko is geweest kent ze wel; die heerlijke sappige CACTUSVIJGEN. Je kunt ze overal kopen. Ze worden vanaf handkarretjes verkocht langs de straat en op de markten. Ze kosten bijna niks en je kunt zelf aanwijzen welke je wilt hebben. De verkoper schilt ze dan voor je (want er zitten scherpe stekels aan de schil van de vrucht), dus doe het vooral niet zelf. Zet ze als het kan even in de koelkast en daarna is het smullen geblazen. De cactussen (de schijfcactus) waar deze vruchten aan groeien vind je overal in Marokko; ze worden vaak gebruikt als afrastering tussen stukken land. De cactusplant kan wel een hoogte van 4 meter bereiken. De plant komt van oorsprong uit Mexico. Spaanse zeelieden brachten de vrucht naar Zuid-Europa en Noord-Afrika. Ze zijn tegewoordig ook ruim verkrijgbaar in Nederland. In het voorjaar bloeit de cactusvijgplant met grote gele bloemen, waaruit zich in de zomer en de herfst grote zaadbessen ontwikkelen. Het zijn eivormige vruchten van 7 tot 10 cm lang. Tijdens het rijpingsproces verkleuren de vruchten van groen-geel naar oranje-rood. Het vruchtvlees is oranje van kleur met zwarte pitten. Een cactusvijg is rijp als de vrucht zacht aanvoelt als je op de schil drukt. De smaak van de vrucht is zoet-zuur en lijkt op die van de peer. Het korrelige, waterige vruchtvlees is sappig en verfrissend. De kleine pitjes zijn eetbaar, net als die van de gewone vijg. De vrucht heeft een licht laxerende werking.  …  Lees verder »

ARGAN-olie, het goud van Marokko Vloeibaar goud Arganolie is een zeldzame en lekkere olie, die met de hand wordt geperst. Dat gebeurt alleen nog in het zuiden van Marokko, de enige plek ter wereld waar de boom `Argania Spinosa` nog overleeft. Unesco heeft de zinderende vlakten rondom Agadir om die reden tot werelderfgoed uitgeroepen. Berbervrouwen kraken daar de keiharde noten -18 keer zo hard als hazelnoten- en persen de zaden, nog altijd op dezelfde manier als ze dat eeuwen geleden deden: tussen een steen op de grond en een in hun hand. Dat levert de prachtige gloedvolle Arganolie op. Oerboom De Argania Spinosa groeide al 25 miljoen jaar geleden. Elke boom kan 400 jaar oud worden. Dankzij wortels die tot 30 meter diep kunnen, overleeft de boom de grote hitte van de woestijn. Dauw en mist brengen hem meestal voldoende vocht. Vruchten en zaden Eens in de twee jaar verschijnen er bloemen en groengele vruchten in de brede kroon van deze sterke boom. Uit de zaden in hun pit wordt de Arganolie gewonnen. Er is zo`n 40 kilo vruchten nodig - de opbrengst van een hele boom - voor een liter olie. De vruchten zijn te bitter om te eten. Maar geiten houden ervan en klimmen er graag voor in de takken. Een bizar gezicht, dat wel steeds ongewoner wordt, omdat het alleen wordt toegestaan bij bomen waarvan geen olie voor de markt wordt verkregen.  …  Lees verder »

RAS EL HANOUT (Marokkaans kruidenmengsel) Zoals bekend worden er in de Marokkaanse keuken heel veel verschillende specerijen gebruikt. Dat geeft de gerechten juist hun overheerlijke speciale smaak en geur waar Marokkaanse gerechten zo om bekend staan. Een veel gebruikt kruidenmengsel is RAS EL HANOUT (letterlijk: het beste van de winkel). Het mengsel bestaat uit minstens 12 ingrediënten maar soms worden er wel 50 in verwerkt. Het specerijenmengsel is te koop bij Marokkaanse winkels en vaak ook in ruimgesorteerde supermarkten en warenhuizen. Welke specerijen en in welke hoeveelheid ze worden gebruikt is een zorgvuldig bewaard geheim. Het mengen wordt als een kunst beschouwd. Ras El Hanout is lekker bij gevogelte, vlees, wild, rijst en couscous. Indien je het zelf een keer wilt maken dan is hier een recept:  …  Lees verder »

Dadels worden gebruikt in zeer veel Noord-Afrikaanse gerechten en vooral niet te vergeten gebak en koekjes en ook in het Midden-Oosten zijn dadels zeer geliefd. Dadels zijn tegenwoordig ook vers te verkrijgen maar het bekendst zijn ze bij ons in geconfijte of gedroogde vorm. Dadels zijn de vruchten van de dadelpalm die in subtropische en woestijnachtige gebieden in Noord-Afrika, het Midden-Oosten, Californië en Australië groeit. De vingervormige vrucht groeit in groepjes van enkele tientallen hoog in de bomen en verandert tijdens het rijpen van groen in glanzend bruin. Dadelpalmen dragen veel vruchten: de jaaropbrengst is zo`n 50 kg. Tot enkele jaren geleden waren er buiten de landen van herkomst alleen gedroogde dadels verkrijgbaar, maar nu worden ook verse dadels geëxporteerd. Geschiedenis: Dadels behoren tot de oudste gecultiveerde fruitsoorten ter wereld. Het is aannemelijk dat de Babyloniërs ze zo`n achtduizend jaar geleden al kweekten. Vroeger werd de dadelpalm beschouwd als de `levensboom`. Elk deel ervan werd gebruikt; de knoppen en de vruchten werden gegeten of gedroogd en vermalen tot bloem, het sap werd gedronken, de vezels werden gebruikt om mee te weven en de dadelpitten werden aan de ezels en kamelen gevoerd. Tot op heden staan dadels bekend als `het brood van de woestijn`. De oude grieken en Romeinen waren er ook dol op en aten ze vaak in combinatie met vlees. …  Lees verder »

De vaste bezoekers van mijn smulwebpagina zal het al vaker opgevallen zijn dat ik het in heel wat van mijn recepten heb over "platte"peterselie en verse koriander. Het zijn beiden bijna onmisbare kruiden in de Marokkaanse keuken. Nou heb ik al eens het verwijt te horen gekregen dat ik niet weet waar ik het over heb: wát nou PLATTE peterselie? Dat bestaat toch helemaal niet? Nou en of het bestaat! Het is waar dat het een beetje moeilijk te vinden is hier in Nederland, maar je kunt het altijd vinden in Marokkaanse en Turkse winkels of bij de Indische toko. Ik heb ergens gelezen dat ook AH en de C1000 platte peterselie zouden verkopen, maar dat weet ik niet zeker. De peterselie die het meest in Nederland wordt gebruikt is krulpeterselie. Platte peterselie heeft echter veel meer smaak en heeft mijn voorkeur. Het bevat dan ook meer dan 3x de hoeveelheid aan etherische olie als krulpeterselie. Het lijkt een beetje op selderijblad, maar is toch écht peterselie (zie foto ).  …  Lees verder »

In Nederland worden gerechten op basis van COUSCOUS steeds bekender en vaker bereid en gegeten. Maar wat is COUSCOUS (en geen koesJkoesJ zoals veel mensen zeggen) nu eigenlijk? COUSCOUS is een soort grove griesmeel en is te koop als "middel" en "fijn". COUSCOUS is als gerecht bekend in de landen van Noord-Afrika (Marokko, Algerije, Tunesie, Libie, etc.) maar het wordt ook veel gegeten in de landen in het Midden-Oosten. Elk land kent daarbij zijn eigen traditionele gerechten waarbij de couscous de basis vormt. In Nederland is COUSCOUS inmiddels te koop in de grote supermarkten en bij de Turkse en Marokkaanse winkels. Ook is er een "snelkook" versie op de markt, waarbij de COUSCOUS alleen maar overgoten hoeft te worden met kokend water, omgeschept en klaar is kees... In de landen van herkomst van de COUSCOUS wordt ze echter nog heel vaak met de hand gemaakt. Je hebt daar twee bestanddelen voor nodig, n.l. fijngemalen bloem en grofgemalen tarwe. Deze twee soorten worden dan in kleine gedeelten met toevoeging van wat water met de vlakke hand tot korrels gewreven. Voor de meeste mensen is dat natuurlijk veel te bewerkelijk, dus gelukkig kunnen wij hier in Nederland de gemakkelijke grove en fijne COUSCOUS in de winkel kopen.  …  Lees verder »

Henna is een rode kleurstof die wordt gebruikt voor het verven van nagels, handpalmen en haar. Deze vorm van lichaamsversiering komt vooral voor in Arabische, Afrikaanse en Indische culturen, maar wordt ook elders toegepast. Henna wordt gewonnen uit de hennastruik (Lawsonia inermis) een struik uit de kattenstaartfamilie (Lythraceae). Van nature komt deze voor in Noord-Afrika, het Nabije Oosten en India. De hennastruik wordt al sinds ca. 3500 v.Chr. gekweekt. Henna wordt in een land als Marokko het vaakst gebruikt ter gelegenheid van feesten als b.v. huwelijken, geboorten, besnijdenissen etc. Men kleedt zich dan in de mooiste gewaden en laat zich door een professionele henna"zetster" versieren aan handen en voeten met de prachtigste hennapatronen. Overigens wordt henna ook gebruikt in andere toepassingen, zoals b.v. het verven van lampen (zie de foto`s hieronder).  …  Lees verder »

Op mijn Smulpagina staan enkele recepten met granaatappel. Granaatappels zijn nu, in de herfst, weer volop verkrijgbaar. Wat is een granaatappel eigenlijk en waar komt-ie vandaan? Onderstaand vind je wat info hierover: DE GRANAATAPPEL De granaatappel is een mooie exotische vrucht, die helaas niet groeit in onze koude noordelijke streken. We moeten naar de landen rondom de Middellandse zee maar ook bv. naar een land als Peru om granaatappels te vinden. Oorspronkelijk is de granaatappel afkomstig uit gebieden ten oosten van de Middellandse Zee, zelfs tot in Iran en Afghanistan waar deze vrucht al 5000 jaar geleden werd geteeld. In het gebied tussen Euphraat en Tigris, dus in het huidige Irak werd de vrucht opgediend bij huwelijksfeesten als symbool van vruchtbaarheid vanwege de vele pitjes in de vrucht. Ook in Egypte vind je grafschilderingen van 2500 jaar vChr. met afbeeldingen van granaatappels. Van de oude Romeinen kreeg de granaatappel zijn officiële naam: PUNICA GRANATUM Uiteindelijk kwam de granaatappel terecht in Spanje en gaf daar zijn naam aan de stad GRANADA. In het stadswapen van Granada staat de granaatappel afgebeeld. De schil van een granaatappel is leerachtig en roodbruin van kleur. De schil beschermt de vrucht goed tegen uitdroging in de hete zomers van de landen waar ze groeit. Binnen is de vrucht met witte vliesjes verdeeld in compartimentjes waar rode vruchtcelletjes met daarin pitjes zitten. Granaatappels worden geoogst van september tot december. In Zuid Amerika van januari tot juni. Eigenlijk is de granaatappel dus wel gehele jaar door verkrijgbaar. Goede eigenschappen die aan de granaatappel worden toegeschreven zijn: veel vitamine B, C en ijzer , kalium, anti-oxydanten, Er zouden veel stoffen inzitten die het immuunsysteem versterken. Granaatappelsap zou ook het cholesterol-gehalte aanzienlijk verlagen. Tot slot: De nieuwe hype: granaatappelsap Granaatappelsap was vroeger alleen in gezondheidswinkels verkrijgbaar. Nu beginnen supermarkten in Engeland, de VS en ook al in Nederland het product aan “de”consument te verkopen. In de VS en Engeland is granaatappelsap nu een moderne en zeer gewilde drank voor diverse gelegenheden. De vraag naar het nieuwe sap is dan ook gigantisch. Zo wordt in Engeland, maar ook in Amerika, het granaatappelsap op alle mogelijke momenten van de dag gebruikt; bij het ontbijt, de lunch, tussendoor en zelfs tijdens het uitgaan. Het is hier inmiddels bij enkele supermarkt- en gezondheidsketens te koop.  …  Lees verder »

Een TAJINE; wat is dat eigenlijk? Een tajine is een Noord-Afrikaanse aardewerken stoofpot. De gerechten die ermee gemaakt worden ontlenen er tevens hun naam aan. Vooral in Marokko maar ook in de rest van Noord-Afrika is de tajine populair. Tegenwoordig zijn ze echter ook ruimschoots verkrijgbaar in Nederland en Belgie; niet alleen bij de Artisana-winkeltjes maar ook bij Nederlandse winkels zoals Blokker. Een tajine bestaat uit een schaal, waarin de bereide gerechten opgediend kunnen worden en een relatief hoog conusvormig(punt-) deksel. Bij het koken met de tajine valt de condens weer terug in de schaal. Daarmee lijkt de werking van de tajine enigszins op die van een snelkookpan. Je hebt in verhouding heel weinig olie of andere vetten nodig bij het bereiden van gerechten in een tajine. De meeste tajines zijn geglazuurd, maar zij kunnen ook ongeglazuurd zijn. Er zijn ook aluminium versies van de tajine op de markt. Een andere nieuwe variant is de elektrische tajine. (b.v. van TEFAL) Voordat een tajine voor de eerste keer gebruikt wordt, moet je de schaal ongeveer 24 uur onderdompelen in water. Je kunt zo voorkomen dat de tajine barst bij het bereiden van gerechten. Droog `m daarna goed af en smeer de binnenkant van de schaal en het deksel in met wat olie. Bij gebruik op gas kan het nodig zijn om een sudderplaatje te gebruiken. Je kunt een tajine ook in de oven zetten. Sommige tajines zijn beschilderd; deze dienen meestal ter decoratie of om het gerecht na bereiding in op te dienen. Tajines worden zowel gebruikt om groente-, vlees- als visgerechten te bereiden. …  Lees verder »

In veel van mijn recepten, vooral in zoete recepten, wordt Arabische gom gebruikt. Wat is Arabische gom eigenlijk? Als je Cola drinkt. Wanneer je van drop houdt,of van schuimpjes. Spekkies, kauwgom, en vele, vele andere producten met een zoete smaak en een zachte `bite`.. Misschien moet je vaak postzegels likken? Dan heb je regelmatig te maken met de "tranen der acacia`s" In Soedan, en meer specifiek in een groot gebied rond Darfur staan de doornige bomen die op bepaalde momenten in het seizoen gaan `bloeden`. Het is door niemand te voorspellen wanneer en waarom het gebeurt. Het heeft te maken met een tot nog toe mysterieuze klimaatstoestand. Een hete wind vanuit de woestijn en bast die barst Maar wanneer het gebeurt dan gaat het hard. Er verschijnen druppels aan de bomen. Ze groeien en groeien. Tot de grootte van limoenen. Soms zelfs tot het formaat van sinaasappels.. Het zijn bollen Arabische Gom.... Snoepfabrieken, colaproducenten, enveloppenfabrikanten, kauwgommakers: allemaal afhankelijk van die bolletjes aan de bomen. Want Arabische Gom is niet na te maken. Mannen stonden op de maan, atomen zijn gesplitst, de fiets is uitgevonden. Maar de code van Gom is niet gekraakt. En zeg niet dat men het niet geprobeerd heeft.. Arabische gom tref je dus ook aan in recepten op mijn Smulwebpagina. Onmisbaar dus en niet te vervangen door iets anders, want dat bestaat niet.  …  Lees verder »

Ik plaatste al eens een artikeltje op deze pagina over de cactusvijg- of vrucht (Karmous el Hindi) (zie de link onder dit artikel) omdat het één van mijn favoriete vruchten is. Als ik in Marokko ben dan eet ik ze vaak, omdat ze daar zowat op elke straathoek vanaf kleine handkarretjes verkrijgbaar zijn. In Nederland zag ik ze niet zo vaak en als ik ze al tegenkwam bij een groentenboer dan waren ze te duur naar mijn zin. Ze kostten dan rustig 2 voor 1 euro! Tot mijn verrassing kwam ik ze deze zomer/herfst ook tegen op de markt en wel tegen een zeer schappelijke prijs. Ze worden verkocht in bakjes nét als de pruimen en nectarines die nu ruim verkrijgbaar zijn en tegen dezelfde prijs als deze vruchten. Onnodig te zeggen dat ik ze meteen heb gekocht en wij smullen er thuis echt van. De vruchten hebben een klein nadeel: ze zijn lastig te schillen omdat elke vijg zeer kleine prikkelige stekeltjes heeft die bijna niet te zien zijn maar die erg kunnen prikken als je de vruchten op een normale manier, dus met de blote hand, schilt. Graag geef ik hier een uitleg van hoe je dat het beste kunt doen: …  Lees verder »

Je zult het wel vaker zijn tegengekomen in de recepten op mijn weblog: oranjebloesemwater (in het Marokkaans:Mazhar) Een smaakmaker die niet mag ontbreken in zoete Marokkaanse gerechten en soms ook bij hartige recepten. Oranjebloesemwater wordt veel gebruikt in de Marokkaanse keuken. Vooral in desserts, koek en gebak, maar het wordt soms ook in salades en stoofschotels gebruikt.. In Nederland wordt het b.v. toegepast in marsepein. Gebruik niet te veel want de smaak overheerst snel. Het beste oranjebloesemwater komt uit de Dades-vallei in Marokko. Het wordt gedestilleerd uit de blaadjes van de sinaasappelbloesem van de bittere sinaasappelboom (Citrus aurantium). Het is een klein boompje met sterk vertakte stam en doornige takken. De meeste landen zijn voor oranjebloesemwater afhankelijk van de import. Het is te koop in Marokkaanse en/of Turkse winkels, Indische toko`s of in de grotere supermarkten. …  Lees verder »

HET EERSTE GEBRUIK VAN EEN TAJINE GAAT ZO: Elders bij mijn andere artikelen op mijn Smulwebpagina staat een leuk artikeltje over tajines en wat je er allemaal mee kan. Tajines raken steeds meer bekend in de westerse wereld en ook steeds vaker gebruikt men een tajine om een heerlijke stoofschotel met gebruik van weinig olie of vetten in te bereiden. Het is echter wel verstandig om een nieuwe tajine een soort "voorbereidingsbehandeling" te geven, want ander loop je het risico dat-ie barst bij het eerste gebruik. Volg je onderstaande regels dan versterkt dat de tajine en (bij gebruik van een ongeglazuurde tajine) verwijdert het de rauwe kleismaak. Wees er wel zeker van dat de tajine die je hebt echt geschikt is om in te koken en niet alleen maar voor de decoratie.  …  Lees verder »

Top