Maisgriesmeel (grits)

“De ziel van het zuiden”.
In de zuidelijke staten van de U.S.A. is een maaltijd zonder grits, maisgriesmeel, ondenkbaar.
Bron: U.S.A. kookboek

Maisgriesmeel hoort in de zuidelijke staten van de U.S.A. bij het dagelijkse leven, zoals elders brood, rijst of pasta.
Overigens zal niemand puur maisgriesmeel eten; een klontje boter en wat zout horen er in elk geval bij. Nog beter smaakt het met een schepje suiker, een scheutje ahornsiroop of een handje geraspte kaas. Een een eidooier, wat jus, een paar plakjes spek, worst of boerenham passen er ook goed bij.
In het zuiden eet men niet alleen maisgriesmeel als ontbijt, men maakt er stoofgerechten, souffles en beignets van en mengt het door deeg voor brood, pizza’s en koekjes. Maisgriesmeel met ei kan als het is afgekoeld in stukjes worden gesneden.

De benaming grits is afgeleid van het Oud-Engelse woord ‘grytte’. Oorspronkelijk werden hiermee de zemelen en het kaf aangeduid die overbleven na het malen van graan, maar tegen de 16e eeuw sloeg de naam al op het grof gemalen graan zelf. Hoewel het woord grits van toepassing is op elk soort graan dat ontvliesd en gemalen kan worden, is het toch vooral de benaming voor de gepelde, gedroogde korrels van rijpe mais. De indianen noemden deze ‘ustatahamen’ en de kolonisten spraken van ‘hominy’ – een benaming die in het zuiden nog steeds gangbaar is.


In de zuidelijke staten is de keus aan maisgries uiteraard het grootst. De firma’s Quaker Oats, Carnation en Martha White Foods zorgen voor de verspreiding van maisgries in de noordelijke staten. In sommige delicatessenzaken zijn stoneground grits verkrijgbaar en er zijn ook postorderbedrijven die ze op verzoek toesturen. In Nederland en Belgie is maisgries te koop in reformzaken en grote supermarkten. Bewaar maisgries luchtdicht afgesloten in de koelkast.

Stoneground
Gries van hele, gedroogde maiskorrels, op traditionele wijze gemalen tussen molenstenen. Dit maisgries heeft een hogere voedingswaarde en meer smaak dan gewoon maisgries. Het bevat ook meer olie en buiten de koelkast of de diepvries wordt het gauw ranzig. Het moet 20-30 minuten koken.

Gewoon maisgries
De grofste van de drie soorten maisgries. Ook dit maisgries moet 20-30 minuten koken.

Snelkokend maisgries
Is in reformwinkels en in sommige supermarkten verkrijgbaar. Soms zit er een smaakje aan, zoals bitterkoekjes of amandel. Het wordt gemaakt door het griesmeel even te stomen en vervolgens samen te persen om het te breken. In 3-5 minuten is het gaar.

Instant-maisgries
In het zuiden van de U.S.A. mogen deze grits helemaal geen grits heten. Het is gekookt maisgriesmeel waaraan het vocht is onttrokken. Het hoeft alleen maar in kokend water te worden gestrooid. Het vocht wordt dan onmiddellijk opgenomen.

011021

1 Reactie

  1. dit artikel over ‘de ziel van het zuiden’. Neem het onmiddelijk mee.

Geef een reactie