Eten goedkoper in Frankrijk

Chirac steelt de show door de btw te willen verlagen op de restaurantprijzen. Politiek en eten horen bij elkaar, bericht Henk Glimmerveen. Eten is in Frankrijk bijkans heilig. Oudercommissies op scholen verdelen hun aandacht tussen de reinheid van de toiletten en de samenstelling van het weekmenu voor de kinderen. Vrijwel geen werknemer die een trommeltje brood van huis meeneemt. Als je gaat eten, doe je dat in een restaurant. Een goed etablissement voor het kader, een brasserie voor de rest. Kwaliteit voor een redelijke prijs, dat is wat de Franse smulpaap wil.

Niemand minder dan president Chirac zelf heeft het vorige week in Berlijn nog eens onderstreept. Alle commentatoren waren het er over eens dat het pleidooi van de troika Chirac-Blair-Schroder voor de aanstelling van een Europese supercommissaris voor de economie het meest in het oog springende nieuwsfeit was, monsieur Chirac had daar een heel andere mening over. Voor hem was het belangrijkste dat zijn vriend Schroder zijn veto had ingetrokken op het verlagen van de btw in de Franse restaurants. Hij dankte hem op de afsluitende persconferentie ‘heel hartelijk voor zijn begrip voor een heel specifiek Frans probleem dat direct de werkgelegenheid raakt’.

Zoals in verreweg de meeste gevallen had ‘Europa’ in het verleden beslist dat de btw-heffing op restaurantnota’s 19,5 procent moest zijn. Maar Chirac had in de campagne voor de presidentsverkiezingen twee jaar geleden beloofd dat Frankrijk de btw zou verlagen naar 5 procent. Tot een paar weken geleden zat de kwestie volledig op slot. Maar met de regionale verkiezingen in zicht moest er iets gebeuren. De restaurateurs, vanouds stemmers op de gaullistische partij, lieten zich immers ontvallen dat zij hun stem ditmaal wel eens aan het Front National zouden geven.

Premier Raffarin handelde snel. Als een donderslag bij heldere hemel kwam vorige maand zijn aankondiging dat de restauranthouders, bij uitblijven van de beloofde btw-verlaging, tot aan eind 2005 een tegemoetkoming ter waarde van anderhalf miljard euro tegemoet konden zien. Het was de optelsom van de lagere sociale lasten die de restauranthouders voor hun werknemers hoefden te betalen.

De staat zou dus anderhalf miljard minder ontvangen en de vraag lag voor de hand hoe dat cadeautje aan de restauranthouders gefinancierd zou gaan worden. “Daar zorgt de economische groei voor”, antwoordde regeringswoordvoerder Cope. Op het ministerie van Financien werd de interventie van Raffarin en Chirac met tandengeknars ontvangen. Prima dat er iets voor de horeca moest gebeuren maar het bedrag – net zo groot als de hele jaarbegroting van het ministerie van cultuur – was wel erg hoog. Een naaste medewerker van minister Mer reageerde koeltjes: “Die economische groei, daar hebben we dit jaar niks aan. Men moet er tijdens de eerstkomende ministerraadsvergadering maar zien uit te komen. Ieder ministerie zal extra moeten gaan bezuinigen.” En die ommezwaai van Schroder? Die gaat pas in 2006 in. Precies na afloop van het douceurtje van Raffarin. En vlak voor de nieuwe presidentsverkiezingen in 2007. Dat de verlaging van de btw voor de Franse restaurants geen uiting van Frans-Duitse vriendschap is maar unanimiteit vereist van alle EU-lidstaten, wordt in Frankrijk voor het gemak maar even vergeten. Er hoeft maar een land te zijn dat zijn veto uitspreekt en de zaak is opnieuw van de baan. Maar ook wanneer de btw-verlaging doorgaat, heeft Frankrijk een probleem. De schatkist loopt dan jaarlijks 3 miljard euro mis, hetgeen een extra druk zal leggen op de Franse belofte om de afspraken over het Stabiliteitspact voortaan

beter na te komen. Het verschil tussen een goede maaltijd en de Franse politiek? Daar is geen verschil in.

BRON : DE GELDERLANDER 24-02-2004

2 Reacties

  1. recensies_van_bert

    27 februari 2004 at 21:36

    omlaag ging, gingen de prijzen voor de klanten niet omlaag. Misschien dat het over langere tijd uitmaakt, maar het zijn -eens met paul – verkiezingsstunts. Bert.

  2. In zowel Frankrijk als Belgie wordt dit iedere keer weer beloofd als er verkiezingen aankomen, maar er gebeurt nooit wat aan.

Geef een reactie