Liefdesgedichtjes

Vraag je mij een foto
van de ideale vrouw
dan stuur ik zonder aarzeling
een spiegeltje aan jou

Laat ons als twee vogels vliegen
op de vleugels van de wind
laat ons elke keer genieten
als de nieuwe dag begint
Laat ons zoeken naar het wonder
laat ons drinken uit de graal
en laat ons zeggen als we oud zijn:
‘t was een schitterend verhaal

Ik zou het van de daken willen schreeuwen
en aan de wereld willen laten zien
het mooiste wat me ooit is overkomen
ben jij – en zal dat blijven bovendien

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
die heeft nog nooit een boom in bloei zien staan
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
die heeft nog nooit de zon zien ondergaan

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
heeft nooit de schoonheid van een roos herkend

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
heeft nooit gezien hoe lief je voor mij bent

Droom met me mee
van een leven vol liefde
Droom met me mee
als een vlinder zo vrij

Droom met me mee
van een leven vol kansen

Droom met me mee
van een leven met mij

Het liefste van het liefste
wat er maar kan bestaan
heb ik in jou gevonden
ik laat je nooit meer gaan

Ik heb van jou een foto
die hangt hier aan de muur
Ik kijk er elke dag naar,
nee, haast wel ieder uur.

Maar als die foto weg was,
dan zag ik nog je snoet.
Ik vergeet van jou geen haartje,
geen rimpeltje, geen sproet.

Je mooie ogen, je lieve lach,
dat is voor de helft waarom ik je graag mag.
De andere helft waarom ik van je hou,
is dat lieve karaktertje van jou.

Ik schreef je naam in de lucht,
maar de wind nam hem mee.
Ik schreef je naam in de sneeuw,
maar de zon smolt hem weg.
Ik schreef je naam in mijn hart
en daar zal hij eeuwig blijven.

Op een zonnige lentedag
zat ik op een terras.
Het was er nogal druk,
ik nipte aan mijn glas.
Toen landde er een vlinder
zomaar op mijn wang.
Zij klapwiekte haar vleugels,
ze zat er niet zo lang.
Ze fladderde weer verder
en ik volgde haar spoor.
Ze vloog doelbewust
naar jouw linkeroor.
Je hebt toen opgekeken.
Ik kreeg een lieve lach.
Die vlinder bracht ons samen
op een zonnige lentedag.

Ik zag je in het laantje,
daar bij de hoge beuk.
Boven ons stond het maantje.
Ik vond je gelijk al leuk.
De sterren leken mat
bij jouw stralende ogen.
Ik vond je direct een schat,
dat meen ik ongelogen.
Nu zijn we alweer
zolang een gelukkig stel
en ik houd steeds meer
van jou zo lijkt het wel.

Teder als de nacht
Jouw armen zo veilig, zo zacht
Mijn hart in jouw handen
zo breekbaar als glas
Een liefde die nooit
zonder einde was.

Als je echt van iemand houdt
Iemand alles toevertrouwd
Een die echt weet wie je bent
Ook je zwakke plekken kent
Die je bijstaat en vergeeft
Een die naast en in je leeft
Dan voel je pas wat leven is
En dat liefde geven is!.

3 Reacties

  1. bulletje2000

    10 april 2006 at 23:23

    heb deze gedichtjes meegenomen
    dank je wel
    Groetjes Tinny

  2. Wat is dit mooi zeg!
    Heb ‘m gauw meegenomen,zodat ik er wat vaker van genieten.
    Groetjes Jacqueline

  3. Deze gedichtjes wil ik heel vaak kunnen lezen, ik neem ze graag mee.
    Liefs,
    Dorine

Geef een reactie