Houding aan tafel

Bron: Zo hoort het nu – moderne etiquette in de praktijk – Magda Berman


Voor de maaltijd liggen onze handen – de onderarmen niet verder dan net voorbij de polsen op de tafelrand – rustig naast ons bord, of op onze schoot.
Eten we een bepaald gerecht alleen met de rechterhand, dan rust de linkerhand weer op tafel; hebben beide handen even niets te doen, dan liggen ze daar allebei. Maar nooit met in die handen mes en vork omhoog wijzend, en het bestek is ook niet bedoeld om daarmee ons betoog te onderstrepen.
De Angelsaksische, vooral Amerikaanse gewoonte om na het snijden het mes neer en de rechterhand in de schoot te leggen, waarna uitsluitend met de linkerhand (vork) wordt gegeten, respecteren we alleen bij de Angelsaksen.
Bij formele diners valt het uitvoerig bestuderen van het menu uit de toon. Verder zitten we met rechte rug en niet lui achterover; de benen naast elkaar, niet gekruist of om een stoelpoot geslagen.
Onze ellebogen houden we dicht tegen ons aan, ook bij het snijden, om onze buren niet te hinderen. We hangen niet over de tafel, buigen niet bij elke hap voorover en leunen niet op onze ellebogen. Behalve als het niet te formeel toegaat, losjes tijdens het roken na de maaltijd, of bij de conversatie tussen de gangen door.

1 Reactie

  1. heb ik geleerd – voor het eerste restaurant bezoek – om met twee boeken onder mijn armen het bestek te leren bedienen.
    Helaas schijnt dit soort onmisbare opleiding inmiddels niet meer gegeven te worden.
    Gravin Pragowa

Geef een reactie