Met drie katten naar de dierenkliniek!!

Voor mij, wel een dierenvriend hoor, maar zeker niet fanatiek, was dit bezoek een artikel waard omdat ik er naderhand vreselijk om heb moeten lachen. Mijn dochter heeft dus drie katten, Loes, Miep en Bram. Zij zitten altijd binnen maar helaas hadden zij, ondanks dat, toch vlooien opgelopen en daar moest iets aan gedaan worden natuurlijk.
Soms kunnen mensen nogal weg lopen met hun beesten en eigenlijk is zij ook wel een beetje zo!
Maar goed, er was dus voor maandagavond een afspraak gemaakt voor alle drie, ze zouden dan prikken krijgen en pillen en weet ik veel wat allemaal.
Omdat mijn man net thuis was van zijn werk begreep ik wel dat hij geen zin had om gelijk weer naar de dierenkliniek te vertrekken dus gaf ik me maar op als vrijwilliger.
Nu strekt mijn dierenliefde niet zo ver als die van de andere hier momenteel thuiswonende gezinsleden, ik vind hen vaak wat overdrijven en zij vinden mij soms nogal hard aangaande de dierenwereld.

Dus toen we bij Emilie (dochter) thuis aankwamen en begonnen met de poezen in een grote kooi te zetten kreeg ik al een beetje lachkriebels want iedere keer als er een tweede kat werd ingestopt vloog de eerste er weer uit.
Maar de bijna panische blik van mijn dochter deed mij inmiddels serieus toekijken.
Na vier vluchtpogingen werd besloten ze apart te gaan vervoeren. Twee lieten zich zonder al teveel moeite in een speciale box (ja, niets is teveel voor de beestjes) zetten en die zou ik dan alvast in de auto gaan zetten terwijl Emilie de derde, en lastigste zou gaan vangen en dan in die kooi zou stoppen.
Okee, ik die beesten in de auto gezet en maar wachten ( Het was op dat moment zo’n kleine 30 graden!)
Ja hoor daar kwam ze, ik de zijdeur open gemaakt zodat ze die kooi er zo in kon schuiven. Ondertussen zeg ik nog tegen haar dat ik de hele tijd al nog een poesje hoor mauwen in de bosjes, hahahaha.
Je snapt hem zeker al, dat poesje was dus terwijl ik stond te wachten gewoon uit die box gepiept en ik heb helemaal niets gemerkt, oooohhhhhh vreselijk!!
Wat er toen ging gebeuren laat zich moeilijk beschrijven en had je eigenlijk moeten zien, maar toch.
Eem, op haar buik en met haar kont omhoog, die bosjes in, steeds roepend van poesje, poesje, poesje!
En ja hoor, daar kwam ze weer tevoorschijn met de kat!!
Zij had een witte blouse aan en een beige linnen broek en alles maar dan ook alles zat onder het zwarte zand.
Wij toch de auto in en je wil het niet weten, die beesten mauwen niet, nee die gillen, echt waar!!!!!!!

Ziet men het nog een beetje voor zich, drie gillende katten en twee inmiddels licht verwilderde wijven die natuurlijk nog mot kregen onderweg ook en er nog bovenuit probeerden te schreeuwen!
Maar daar kwam dan toch de kliniek in zicht en ik moet eerlijk zeggen de ontvangst was zo hartelijk dat ik bijna iedereen zou aanraden om voor een bezoek aan de dierenkliniek eerst even door het zwarte zand te rollebollen, echt, het werkt.
Eem die er inmiddels bij liep als de hele familie Flodder bij elkaar en dan ook nog net of ze in haar broek had gepiest want die hele broek was nat van het zweten, hahahaha.
Ik ook helemaal onder de kattenharen natuurlijk en van onder tot boven plakken.
Om de feestelijke sfeer er nog wat langer in te houden hadden de katten tot onze grote verrassing ook nog even alles onder gepiest en gepoept.

Maar…………..eind goed al goed, de lieverdjes bleken in blakende gezondheid te verkeren en na betaling van ‘slechts’ (let wel) driehonderd piek(!) werden we weer vrij gelaten en konden we op weg terug.
Alweer gillend, maar nu van het lachen, ging Eem nadoen hoe ik bij die auto stond en helemaal niet door had dat die kat er uit was gesprongen.
Ik word dan altijd op de meest afschuwelijke manier in beeld gebracht natuurlijk
Maar ik lig dan helemaal in een versuffing hoor.

Zo, dit was dus het poezenverhaal, en ze leven nog lang en gelukkig, al gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat ik daar weleens ‘eventjes maar’ anders over heb gedacht!

Ien.

9 Reacties

  1. Heb je artikeltje nog niet eerder gelezen, maar nu hardop zitten lachen bij het beeld dat het oproept.
    Voel wel met jullie mee hoor!
    Gelukkig doet mijn dierenarts aan huisbezoeken en dat is maar goed ook ! Met 10 poezen naar de dierenarts is echt een beetje veel !
    (Ja hoor, wij leven verder gezond en mijn huis is schoon hahahaha)

    Groetjes, Renee

  2. Wat een grappig verhaal, ik ken het probleem ,heb zelf ook 2 poezen gehad altijd een drama als ze naar de dierenkliniek moesten.

    Joke

  3. wat een verteltalent. Ik zag je zo voor mij haha.

  4. van het lachen dan. Geweldig verhaal Ien. Dat gillen ken ik, die van mij gaf ook altijd een concert weg als ze mee moest in de auto, vreemd terwijl honden over het algemeen dol zijn op autorijden, kermt een kat of je haar om zeep wil brengen. Houd zelf wel van dieren, maar vind 1 wel genoeg hoor, 3 of zoals ik hier soms lees 5 of nog meer stuks, nee dat doet is mij toch een beetje teveel van het goede,
    Groetjes Diny

  5. Daar wordt een mens vrolijk van. Wat heb je dat goed beschreven! Met een big smile je artikel gelezen en natuurlijk favoriet gezet.
    Bert(i)

  6. en zie het helemaal voor me!
    Groetjes, Carla

  7. Ik zie het toneelspel al helemaal voor me.
    Ik heb zelf 2 katten die niet graag in de auto laat staan in een mand/tas willen.
    Als ze erin moeten houden ze alle poten ver langs hun lichaam gestrekt zodat ze er niet inpassen. Het is altijd weer een gevecht.
    Groetjes Sylvia

  8. Hoe je het schrijft zo grappig ik zie het helemaal voor me, erg leuk.
    Ellen

  9. de_smaak_van_genieten!

    1 augustus 2002 at 16:52

    Hahahaha Ien, geweldig leuk man! Ik neem hem mee hoor!

Geef een reactie