Eewig brandende kaars!

Een kaars die altijd blijft branden voor Carla,en voor als onze dierbaren die ons te vroeg hebben verlaten!verberg nooit je tranen

troost vanuit het hart
vervangt een duizend woorden
verlichten pijn en smart
bezorgt je nieuwe dromen

elk gebaar in tederheid
stopt heel even het verdriet
soms zal het nooit verdwijnen
maar verschuilen helpt je niet

laat je tranen niet verborgen
verwerk ze samen in verdriet
voel ook nooit de eenzaamheid
schuil heel even in de tijd

waar de pijn zal vervagen
die we samen zullen dragen
zodat tranen die je liet
zullen verdwijnen
in het niets

~bolleke~Wat is het leven ?

Wat is het leven ?
geen liefde kunnen geven
aan iets wat in jou groeit
aan iets wat uit jou bloeit

Wat is het leven?
Afwachten , tellen , beven..
Het gevoel niet meer voort te kunnen leven
als je weet dat het weer niets is
Ook deze keer weer mis!
Niets wat je in je voelt groeien.
Niet als een bloem openbloeien !
Zo weinig mogelijk aan anderen iets laten merken….
stilletjes…met tranen en pijn alles verwerken…
Alles voor jezelf houden,
telkens weer een beetje rouwen ,
om wat weer niet is
en dan zit je daar weer met dat grote gemis!

MAMA genoemd worden…..
misschien morgen…..

~bolleke~

2 Reacties

  1. ook op de mijne
    leuk ideei en jammer genoeg nodig

  2. Ik naam je mooie gedicht en kaars mee!
    Liefs, Joke.

Geef een reactie