Op naar de rondleiding visafslag Stellendam

Ondanks het slechte weer waren we uiteindelijk met 28 man/vrouw te gast bij de visafslag te Stellendam. We werden in restaurant de Zeemeeuw van harte ontvangen met een kop koffie/thee en een heerlijk gebakje. Vanuit het restaurant, wat de vorm van een kajuit had, konden we prachtig op de haven kijken. Sommigen van ons waren al om 5.00 uur opgestaan om op tijd aanwezig te zijn. Het was een leuk en gezellig gezelschap, wat de ochtend extra prettig maakte. Onze gids deze ochtend was Jan. Een man die vol enthousiasme vertelde over alles wat in en rondom de visafslag gebeurde.

Eerst legde hij ons uit hoe er ingekocht werd door de handelaren. Dit ging met een klok, waar op stond welke vis er verkocht werd, de kwaliteit en het gewicht per krat. Als men de prijs goed vond drukte men en stopte de klok. De vis dan voor een bepaalde prijs aan de handelaar verkocht.
Sommige handelaren waren op de afslag zelf aanwezig om ook de vis zelf te zien, anderen deden de inkoop via de digitale weg. Zo ook bijvoorbeeld de inkoper van een van een groothandel.

Vervolgens gingen we achter Jan aan om in een hal vol kratjes vis te komen. Hier vertelde Jan wat er zowel voor een vis bij deze afslag gevangen werd en uit welk gebied van de Noordzee deze vis kwam. Augustus, september en oktober waren de beste vismaanden. Maar, omdat het water van de Noordzee te warm was, werd er maar weinig kabeljauw gevangen. Deze vis juist zocht de koudere wateren in de richting van het noorden.

In een andere hal stond een vissorteer machine, waar in het begin een bak vis op een lopende band omhoog gegooid werd, om vervolgens door 4 mensen boven op de machine gesorteerd te worden, waarna de vis aan de andere kan weer in een bak verdween. Overigens bleek dat elke afslag zijn eigen kleur bakken had. De bakken van Stellendam waren grijs.

Tijdens het rondje door de diverse hallen , bleek dat we weleens opzij moesten springen voor racende vorkheftruckchauffeurs. Wat konden die mannen behendig met deze trucks omgaan. En ze waren zeker nodig, want een kratje vis woog toch wel zo′n 30 a 40 kilogram per stuk.
Bij weer een andere hal werd nog verder gesorteerd op gewicht en kwaliteit. Wat menigeen opviel, was tot er nog veel met de handen gewerkt werd, het arbeidsintensief werken was en dat men zwaar moest tillen.

Tijdens ons rondje door de hallen, kwamen nog steeds schepen de haven binnen. Jan vertelde ons terloops, dat Stellendam een getijde-haven was, waarbij de grote schepen maar 2 uur voor de vloed en 2 uur na de vloed tijd hadden om de haven binnen te komen. Vandaar dat we ook 5 oktober hadden uitgekozen, omdat de vloed dan in de ochtend was en we dus de kans kregen, om ook de boten de haven binnen te zien komen.

Uiteindelijk, na heel veel vis, krabben en kreeften te hebben gezien, kwamen we uit waar Stellendam zo om bekend is. De Stellendamse garnalen. Alle kisten lagen hier in een grote vriezer en sommigen van ons mochten alvast even proeven van deze lekkernij. Toen we weer buiten kwamen, moesten de mensen met bril even wachten, omdat deze spontaan besloegen.

Tijd om eens even buiten te gaan kijken. Ondanks de regen en wind, toch interessant. Jan vertelde ons wat voor een verschillende soorten boten, maar ook netten er waren. Hij vertelde dat er boten alleen op garnalen visten. Maar ook boten die op schol en tong visten en juist weer andere netten hadden die over de grond sleepten en die wat stroom gaven, zodat de vis van de grond kwam en in het net bleef zitten.

Nadat we aardig uitgewaaid waren en restaurant de Zeemeeuw van buiten hadden gezien, gingen we naar de viscoöperatie. Een grote winkel, waar van alles op het gebied van vis, maar ook wat mens een week op de boten nodig had, te koop was. Sommigen van ons zagen nog wat leuke artikelen in de aanbieding en sloegen hun slag. In de kantine aldaar, hingen allemaal foto′s van schepen. Een groot gedeelte was gesaneerd of verkocht. Tussendoor stelden we Jan allerlei vragen, waar hij altijd weer een antwoord op wist. Achterin de coöperatie kwamen we bij een niet onbelangrijke afdeling. Het maken van de netten. Een specialistisch werkje, wat niet voor een ieder was weg gelegd. Terloops vertelde Jan nog, na een vraag over opleidingen, dat Stellendam alles had. Een visserschool, waar men natuurlijk de vis leerde kennen, maar ook reparaties kon uitvoeren en moest leren navigeren. Menigeen van ons wist niet dat er een speciale school was. Jan vertelde ook nog dat aan de andere kant van de haven een werf was gelegen, waar de boten regelmatig een onderhoudsbeurt kregen.

In weer een andere hal, stond een machine die de bakken automatisch schoon maakte. Een ook niet onbelangrijk karweitje. Buiten liet Jan nog een installatie zien, die speciaal was aangelegd om het ijs te verstomen. Vroeger werd het ijs in het water gegooid, maar in verband met milieuregels moest dit ijs nu gestoomd worden, zodat het water uiteindelijk de lucht in ging.

Na enkele uren gewandeld te hebben, gingen we naar e filmzaal. Hier kregen we een film te zien over hoe het er aan toe ging een week op een boot op volle zee. Krappe hutten, waar men met 4 man in lag. Maar meer nog een indruk dat er heel hard gewerkt moest worden. Soms wel 36 uur achter elkaar door. Vandaar de verplichting dat men achter het roer ook om de 10 minuten een knop moest indrukken. Deed men dit niet, dan ging er een alarm af. Dit om te voorkomen dat men achter het roer in slaap viel.
In deze film liet men ook zien, de diverse manieren van vissen en hoe men door een andere techniek veel dieselolie kon besparen, want dit laatste was wel met de dure olieprijzen een van de grootste kostenposten. Ook in de visserij is men bekend met het begrip ‘duurzaam’.

Inmiddels hadden we allemaal honger gekregen en stond ons in het restaurant de Zeemeeuw een heerlijk buffet te wachten. Prachtige salades, heerlijk, verse vis, glaasje met verfijnde Stellendamse garnalen, plaatselijke producten zoals kazen van 2 kaasboerderijen en bijvoorbeeld arretjescake. Een bijzonder, plaatselijk product. Een ieder zat heerlijk te eten, wat de foto′s ook laten zien. Achteraf werd ik door een ieder bedankt voor het leuke initiatief. Wellicht ga ik wel eens iets meer organiseren. Houd Smulweb maar goed in de gaten.

FOTO′S VOLGEN. UPLOADEN LUKT NIET

3 Reacties

  1. haha grappig, ik woon in stellendam. mijn moeder werkt tegenover de visafslag bij `cooperatie westvoorn` dat tankstation.

  2. Ronald, bedankt voor het organiseren van de rondleiding .Het was op en top geregeld !!!.Ook het visservak werd uitgebreid uitgelegd wat weer meer kennis kennis over vis en de behandeling daarvan heeft opgeleverd .Super!! groet Dirk ( we wachten op de foto `s )

  3. BenVerbruggen

    6 oktober 2012 at 18:05

    Ronald, zo heb ik het ook mogen meemaken, zoals jij het prima omschrijft. Het is inderdaad een best zwaar beroep waar je voor in de wieg gelegd moet zijn. Die Jan, heeft ons in een paar uur gedreven veel informatie gegeven en heb veel respect voor het vissersvak gekregen. Die keuken had het prima voor elkaar, het was heerlijk. Mocht je nog meer foto`s nodig hebben, ik kan je er nog een 50 doorsturen. Bedankt voor de organisatie.

Geef een reactie