Verlies van mijn smulmaatje

Ik mis nog dagelijks mijn smulmaatje Ik heb de woorden niet,
maar heb veel verdriet
Altijd kon ik bij je leunen
Altijd wilde je me steunen

Als ik wist hoe ik nu mijn woorden moest zeggen
Ik weet niet hoe ik je moet uitleggen
Dat mijn hart is vol pijn
Omdat jij er niet meer zal zijn

Jij die zo dapper was
Jij die er voor ons allen was
Jij die ons raad gaf
Jij die ons steun gaf

Mijn hart is zo vol van verdriet
En ik heb de woorden niet
Ik kan het niet zeggen
Ik kan het je niet meer uitleggen
Je was zo dapper zo vol moed
Je gaf ons steeds weer moed
Je was de gene die ons moed gaf
Nu moeten wij naar jouw graf
Jij verlaat nu dit aardse leven
Jij hebt ons zoveel gegeven
Jij mag nu rusten van je strijd
Het is nu voor ons de tijd
Om jouw te laten gaan
Maar altijd zal jouw liefde blijven bestaan

10 Reacties

  1. zoals je eet kom ik niet zo vaak zeg mar nooit meer op smul vanwege alle ruzies en kinnesinne. Vandaag nam ik even een blik en vond dit gedicht aan carla. Ik denk ook nog veel aan haar en begrijp je gemis. Hoop dat ht nu wel wat beter met je gaat.
    Daantje41 Inmiddels 44 hahhh

  2. Prachtig ria,
    ik denk ook nog vaak aan haar als we weer eens stil vallen op de chat.
    En ze kon alles ook zo lekker aan de gang houden he.
    Meid je weet waar je terecht kan.
    Mien

  3. heb er verder geen woorden voor
    liefst Dianne

  4. liliannepartouns

    18 november 2003 at 14:23

    Ik zie nu pas dat gedichtje het is heel mooi en ontroerend wat zou Carla dit mooi hebben gevonden Ria bedankt

    lieve groetjes

  5. emotioneel, ontroerend……wat wil je dat ik hierop nog zeg……..
    Dank je Ria Ivo

  6. anneliesleurs

    17 oktober 2003 at 10:40

    Ria, erg mooi jouw gedicht kan niet anders zeggen. Ik hoop dat je stillekes aan toch een klein beetje rustig zult worden en zult berusten in dit harde feit. Als ik je kan helpen, dan zal ik dat graag doen, dat weet je wel.
    Heel veel liefs, en knuffel van Annelies

  7. Ik denk ook nog vaak aan Carla. Had af en toe ook kontakt met haar, erg fijne vrouw was het. Kan me voorstellen dat jij haar nog veel erger mist. Zo vroeg weg uit het leven is eigenlijk moeilijk te begrijpen. De enige troost dat ze nu geen pijn meer heeft.
    Sterkte Ria

  8. Een lief gedicht over Carla……

    Ik wens je veel sterkte bij het verwerken van je verdriet.

    Liefs Anne

  9. recht uit je hart………. Liefs Vera

  10. mooi gedicht ria,vol liefde en vriendschap,jammer dat carla het zelf niet meer kan lezen.groetjes Ada

Geef een reactie