Ik durf ook

Lijnen is niet de enige optie! We kunnen kiezen. Ik kom nu bijna 4 maanden regelmatig op Smulweb. Ik geniet hiervan met volle teugen. Overal reageer ik wel op, maar aan een ingezonden artikel durfde ik tot nu toe nog niet te beginnen. Tot nu!

Ik merk dat er een heleboel mensen op Smulweb zijn die naast lekker en gezond eten koken, ook keihard bezig zijn om hun lijntje in stand te houden of weer terug te krijgen. Laatst heb ik gereageerd op het ingezonden artikel van Groetjus: Goeie Voornemens??!! Wie durft! Ik ben toen nogal fel uit de hoek gekomen, en een ieder die daar aanstoot aan heeft genomen, bied ik mijn excuses aan. Het probleem met zo’n reactie is namelijk dat er maar een paar zinnen inpassen, en dat dat niet genoeg is om precies te vertellen wat me dwarszit.Ikzelf ben nu 27 jaar, ik ben 1,79m lang en weeg om en nabij de 130 kilo. Ik ben dus echt dik! Niet een beetje te zwaar, of wat overdreven bezorgd zoals sommige pubers tegenwoordig kunnen zijn. Tien jaar geleden heb ik, met behulp van een dietiste, tien maanden heel streng gelijnd. Mijn besluit om te gaan lijnen kwam een maand nadat ik terugkwam van een vakantie op Aruba. Er woont daar familie van mij, dus ik heb heerlijk 6 weken lang geleefd tussen de Arubanen. Daar werd ik geaccepteerd zoals ik was! Daar kreeg ik geen afgekloven appel naar mijn hoofd gegooid met de woorden: “Dan eet je ook eens gezond!”. Dat voelde goed, dat wilde ik altijd wel. De enige mogelijkheid was dus afvallen. Dacht ik! Het resultaat: in de eerste 6 maanden was ik 10 kilo kwijt. Daarna lukte het niet meer. Ik ben toen zelfs teruggevallen naar 800 calorien per dag. De laatste twee maanden kwam ik met dat 800 calorien dieet zelfs weer aan!

In diezelfde tijd was ik ziek. Ik viel midden op de dag gewoon in slaap, ik werd ‘s morgens niet wakker, een bladzijde leren was net zo vermoeiend als een dagje Efteling en zelfs mijn favoriete vak, Wiskunde, lukte niet. Ik ben een jaar uit de roulatie geweest! Heel vaak was ik voor onderzoek in het ziekenhuis. Niemand heeft ook maar enig verband gelegd met het lijnen, de huisarts niet, de psycholoog niet, de internist niet, de neuroloog niet en zelfs de dietiste niet! Enig bewijs heb ik dus niet, maar toen ik weer normaal begon te eten, verdwenen grotendeels alle klachten.Ik heb besloten om het lijnen gewoon te laten voor wat het is. Het heeft me heel wat jaartjes gekost om dit te kunnen accepteren, en zo heel soms is het nog wel moeilijk om mijn eigen lichaam te accepteren, maar ik voel me hier prettig bij. En het grappige is, dat hoe meer ik mijzelf ga waarderen, hoe meer leuke reacties ik krijg van andere mensen, en hoe minder negatieve! De enige vervelende reacties die ik nu nog zo af en toe krijg is van sommige pubers. Waarom, ik weet het niet. Misschien wel omdat ze zo ontzettend met zichzelf aan het worstelen zijn. Mensen accepteren me zoals ik ben, omdat ik mijzelf accepteer zoals ik ben! Dit voelt goed, maar ik heb er keihard voor moeten werken, en zonder steun van vrienden was het niet gelukt!

Dit is allemaal mooi, maar er is ook nog zoiets als gezond zijn! Zoals ik in mijn reactie op het artikel van Groetjus al schreef: Dik zijn is niet ongezond! Mits je je, net als alle andere mensen, maar aan een aantal regels houdt. Eet gezond, en beweeg! Een goede conditie en een gezond en regelmatig eetpatroon is vele malen belangrijker dan die kilo’s.Ik snap dat mijn verhaal, MIJN verhaal is, en dat dit verhaal voor een heleboel mensen niet opgaat! De reden dat ik dit opschrijf is omdat ik weet dat er mensen zijn voor wie lijnen niet de enige oplossing is. Net als bij mij. Als je denkt dat ik je kan helpen, mail me dan!

Elke kilo van die 130 hoort bij mij. Inclusief borsten, buik en billen! Een vriendin van mij zegt altijd dat ik zonder die kilo’s Peetje niet ben, en ik raak er steeds meer van doordrongen dat ze daar gelijk in heeft. En mocht ik ooit om wat voor een reden dan ook af moeten vallen, dan zal ik het hele proces van zelfacceptatie weer door moeten, alleen nu in omgekeerde richting!

Iedereen die, om wat voor een reden dan ook, besloten heeft om te gaan lijnen wens ik alle sterkte en kracht toe die je nodig hebt.

Sterkte, Peetje

21 Reacties

  1. zou zelf ook wel wat slanker willen zijn, probeer gewoon gezonder te eten en als ik kan ga ik fietsen of wandelen.

    dat is toch het belangrijkste he.

    telkens als de zomer begint heb ik even ‘n dip maar dat gaat ook weer over(gelukkig).

    groetjes, Nicole.

  2. Hallo ik ben Henriette en ik vind dit een toffe pagina en helpt me wel
    ik ben ook 130kg.en 1.73 dus ook te dik en ik probeer ook te leven met mijn gewicht maar laatst heb ik gesoliciteert bij de thuiszorg en ik werd niet aangenomen omdat ik te dik ben dat heeft me wel aan het denken gezet maar ik had ook zoiets donder op dan niet zoek ik wel wat anders groetjes henriette

  3. ik vind het heel goed dat je zo over jezelf kan denken..want persoonlijkheid heeft inderdaad ni?ks met et uiterlijk te maken..en het is ook niet waar dat alle dunne mensen gezonder zouden zijn maar..het is wel gewoon een feit dat te zwaar zijn een extra belastind is voor je knieen..zeker als je sport..en het is ook gewoon veel meer druk op je hart..dat is gewoon een feit..en te dun zijn is zeker ook nie?t gezind..ik ben zelf te licht en ben daardoor best vatbaar voor ziektes en dergelijke..dus jammer maar waar..een gezond gewicht is toch nog altijd het gezondst

  4. Ik heb wel gezien dat ik op een artikel reageer dat al lang, lang geleden verschenen is. Voordat ik een smulwebber werd. Maar ik doe het toch. Jouw verhaal is mijn verhaal (alweer iemand die dat zegt) ik ben dus echt tonnetje rond, 1.60 m hoog en 112 kilo zwaar.
    Ben heel blij dat ik jouw artikel NU tegenkwam, want ik zat wel met mezelf in de knoop over het afvallen en was even vergeten dat ik IK ben en er wel mag zijn. Ongeacht wat anderen zeggen, hoewel dat steeds hard aan kan komen er zijn ook momenten dat ik denk: “het zijn domme mensen die denken dat ze anderen moeten kwetsen.” Leuk is het niet.
    Maar goed, ik kijk even om mij heen. Heb een man die dol op mij is, 2 dochters die blij zijn dat ze een moeder hebben die gezellig met hun mee kan doen, en een huis vol dieren die van me houden.
    En mensen zoals jij, die zorgen dat dit weer eens een dag met een sterretje is geworden.
    Bedankt!

    Groetjes Renee

  5. Join the club (die bestaat niet echt hoor), maar ik ,weeg ook zo’n 25 kilo te zwaar volgens de huidige normen. Toen ik 50 werd heb ik samen met een vriendin die ook 50 werd besloten dat we onszelf geen levenslang meer zouden geven en op te houden met altijd maar aan de lijn te moeten denken. Dat ik me niet altijd goed voel komt door een aangeboren ziekte, maar verder ben ik blij met mijn leven van nu. Ik hul me op dit ogenblik in een knalroze fleecevest en wil er graag in gezien worden, want ik ben blij met wie ik ben. Voor de rest laat ik de meesten teuten, maar *** niet alles. Groeten van Corrie.

  6. ik heb ademloos je verhaal zitten lezen, en kan alleen maar waardering voor je uitspreken.
    ik ben zelf altijd te zwaar geweest, en als ik kijk naar mijn moeder kan ik tot mijn dood blijven lijnen en doe dit dus niet meer.
    ik ben 1.82 en weeg 95 kilo te veel dus maar wel gelukkig en ik denkt dat dit het belangrijkste is.
    heb veel gelijnt en heb ooit 76 kilo gewogen maar was een lange lijs zonder figuur en om het minste geringste voelde ik me slap en ziek
    groetjes cora

  7. Het is gewoon waar dat het het belangrijkste is om goed in je vel te zitten, en blijkbaar zijn dikke mensen ook vaker vrolijk. Ik ben zelf niet te dik, maar ik word ziek van vriendinnen van mij, die dunner zijn dan ik (bv. 54 kg) en klagen over hun vetrollen, cellulitis enz en dat ze nodig moeten afvallen.
    Overigens ook erg dat de dietist niets in de gaten had, want 800 kcal kan echt gewoon niet! Nog niet voor een week! Maar succes verder!

  8. Hoi peetje ik heb met veel interesse je verhaal gelezen kwam op je homepage terecht doordat je mij een berichtje stuurde.
    Ik ben zelf een mens die wel op het eten let
    daar als ik zwaarder wordt het er benauwd van krijg dus dan probeer ik wat af te vallen door niet te snoepen dus wel gewoon eten daaren tegen ben ik altijd op zoek naar recepten en bereken dan de calorieen misschien heel krom zo heeft ieder zijn eigen naardigheden denk ik dan maar het gaat je goed en laat nog wat horen.
    GROETJES MARIANNE

  9. Hoi Peetje
    Ik heb met bewondering jou stuk gelezen. Ik ben tot voor kort altijd mollig geweest, maar kon dat nooit accepteren. Vorig jaar moest ik een groot verdriet verwerken (ben daar nog steeds mee bezig) en als gevolg daarvan ben ik enorm afgevallen. Een geluk bij een ongeluk! Ik ben nu ongeveer op streefgewicht en houd dat dus al een jaar vol. Het is een gevecht dat ik niet wil verliezen, want ik ben dik niet happy. Ik vind het knap dat jij dat wel kan zijn: de vooroordelen tegenover dikke mensen zijn zo alom aanwezig en mensen zijn vaak heel wreed.
    Natuurlijk brengt dik zijn bepaalde gezondheisriciso’s met zich mee waar je je tegen moet wapenen (hart- en vaatziekten en problemen met de gewrichten), maar het is natuurlijk onzin dat dikke mensen per definitie niet gezond zijn. Bij elke fitness test op de sportclub kwam en kom ik het best uit de bus en de anderen zijn allemaal zo mager als wat!
    Ik wens je veel kook- en eetplezier!
    groetje
    sg.

  10. Hoi Peetje,
    Als ik dit stuk lees denk ik weer terug aan een stuk wat ik op RTL 5 zag alweer een tijdje terug.
    Daar waren “dunne mensen” die zich volpropte en niet bewogen (overigens ook niet aankwamen) en zeer stevige mensen die wel bewogen. Men wil hiermee laten zien in de documentaire dat de stevigere mensen veel gezonder waren door het feit dat ze bewogen en het dus een fabeltje is dat dunne mensen gezond zouden. En zo te lezen uit jouw verhaal ben jij ook gezond met jouw gewicht.
    Groetjes Carool.

  11. Ik heb grote bewondering voor je zoals je dit artikel hebt geschreven, ik hoop dat heel veel jongeren een voorbeeld aan je zullen nemen.

    Lieve Groetjes, Joke.

  12. janindezak_a

    21 juni 2000 at 19:41

    hoi Petra,ik herken in jouw stuk mijzelf helemaal,alleen niet het ziek zijn na het lijnen.Van jongs af aan ben ik al te zwaar,en nadat mijn kinderen geboren zijn ook te zwaar gebleven.De mensen om je heen maken je het moeilijk maar voor jezelf moet je dat naast je neerleggen.Ik vind dat je het goed doet hoor!Ikzelf heb het na acceptatie van mijn overgewicht ook makkelijker gekregen,dit moeten we zo zien te houden!!!!!Groetjes Akke.

  13. janindezak_a

    21 juni 2000 at 19:40

    hoi Petra,ik herken in jouw stuk mijzelf helemaal,alleen niet het ziek zijn na het lijnen.Van jongs af aan ben ik al te zwaar,en nadat mijn kinderen geboren zijn ook te zwaar gebleven.De mensen om je heen maken je het moeilijk maar voor jezelf moet je dat naast je neerleggen.Ik vind dat je het goed doet hoor!Ikzelf heb het na acceptatie van mijn overgewicht ook makkelijker gekregen,dit moeten we zo zien te houden!!!!!Groetjes Akke.

  14. Dat gezeur om je heen van te dik zijn ken ik. Uit protest ben ik al jaren geleden opgehouden met lijnen. Resultaat: ik kom niets meer aan en val niet af. 1.68 meter en 70 kilo. Te veel, maar ik heb wel een goed humeur, ben nooit chagrijnig en draai mijn hand niet om voor een 7-gangen maaltijd voor 20 personen. Gevolg: lekker vaak eters. Gezellig. Dus gewoon zo door blijven leven.

  15. kabouterkooltje

    18 januari 2000 at 21:55

    Eindelijk iemand die opschrijft wat ik ook al heel lang vind. Ben ook te zwaar, maar heb daar zelf geen problemen mee. Het enigste wat ik vervelend vind (soms) is dat ik altijd moet uitleggen dat ik er a. geen last van heb en b. niet van plan om te gaan lijnen omdat ik daar wel last van heb. Ik vind mezelf goed zoals ik ben, en inderdaad als je goed in je vel zit straal je dat ook uit en heb je dus meer zelfvertrouwen.
    Groetjes, Carla.

  16. Ik heb je ingezonden stuk al op de voorpagina zien staan zolang denk ik er al over wat ik je zal schrijven.
    Wat had en heb ik een bewondering voor jou zoals je schrijft IK DURF OOK als ik jou verhaal lees dan denk ik dat je heel ver bent met je zelf en dat heeft ieder mens nodig liefde voor zijn lichaam en body wat andere er ook van moge zeggen en denken.
    Uitstraling komt van binnen uit en de rest is omhulsel.
    En dat gewichten en maten niks met je innerlijk te maken hebben weet ik als geen ander.
    Ik wens je dan ook veel warmte liefde en geluk Frida .

  17. Als je jezelf hebt geaccepteerd straal je dat ook uit en dan krijg je over het algemeen geen negatieve reacties meer. Schijnbaar hoort jouw gewicht bij jou want als je lijnt word je ziek. Ik vind het knap dat je er zo openhartig over bent.
    Groetjes,
    Alice

  18. Wat knap van je dat je dit zo allemaal kan opschrijven. Ik heb het met intresse gelezen en geef me de moed om gewoon te doen wat je zelf vind. Suxses verder he ik ga nu nog even op je pagina kijken groetjes Anne

  19. Hai Peetje,

    Ik ben Esther en ik heb Binge Eating Disorder gehad. Dit is een eetstoornis waarbij je eetbuien hebt maar niet compenseert dmv braken of laxeren. Jarenlang ging ik iedere keer op dieet, wat eindigde in eetbuien. Tot ik er achter kwam dat ik een eetstoornis had. Ik ging in therapie, en nou ben ik sinds een jaar eetbui vrij. Het was een moeilijke weg om mezelf (inclusief alle kilo’s) te accepteren. Maar nu ben ik eindelijk gelukkig en heb ik mezelf geaccepteert. De weegschaal is in een diepe kast verdwenen en ik eet gewoon wat ik lekker vind, zonder schuldgevoel. Ik zet me nu in voor andere mensen met Binge Eating Disorder oa dmv een mailinglist. Ik vind het heel goed van je dat je dit artikel hebt neergezet!

    Groetjes, Esther

  20. Wat een goede reactie!!!! Het komt erop neer dat iedereen moet aanvoelen wat voor zijn/haar lichaam het beste is. Wat voor Justine en mij geldt, geldt dus niet voor jou. En het moet flink rot zijn als de hele wereld je altijd weet te vertellen dat je niet gezond bent, terwijl je zelf van het tegenovergestelde overtuigd bent.

    Maar ik ben blij dat je er vrede mee hebt gekregen. Uit je artikel blijkt dat je blaakt van het zelfvertrouwen, en zo hoort het ook!

    Groetjes,
    Manon

  21. Hoi Petra, wat zijn we lekker bezig he. Ik hoop dat ik het kort kan houden anders stuur ik je nog wel even een mailtje. Bij mij was het eigenlijk precies andersom. Ik woog 95 kilo en had absoluut geen probleem met mijn body. Maar ik was steeds moe.De dokter heeft mij toen naar een dietiste gestuurd. Allemaal leuk en aardig, maar ik had helemaal geen zin om af te vallen. Maar bleef wel steeds moe,in November heb ik toch maar het advies van de dokter opgevolgt. Ik ben nu een aantal kilo lichter en voel me steeds beter.

    (mailtje is te lang, ik stuur je de hele versie wel even per mail)

    In ieder geval bedankt voor je reacties. En ik vondt het heel leuk om met je te praten.
    Heel intressant wat een oproepje teweeg kan brengen.

    Groetjes,
    Justine.

Geef een reactie