Lekker2001 en enkele andere gidsen

Enige overwegingen bij de aankomende verschijning van de restaurantgidsen voor 2001 (bijdrage oktober 2000) Natuurlijk zijn al die uit-etengangers ontzettend benieuwd naar wat er allemaal weer zal verschijnen in de Lekker2001. En daar reken ik mezelf ook toe.
Niettemin is hier al vaker geconstateerd dat die gidsen een relatieve waarde hebben. En dat het vooral geen kwaad kan om er verschillende op na te slaan.De Michelin-gids kent geloof ik de grootste reputatie, zeker in Nederland. Daarbuiten, vooral in Frankrijk en Belgie, geldt de GaultMillau als een kwalitatief equivalente gids. Die laatste echter heeft geen Nederland-afdeling. Dat vind ik overigens persoonlijk niet zo verwonderlijk: Nederland is geen groot culinair land. Dat ligt nog niet eens zo zeer aan de koks, denk ik, maar vooral aan een gebrek aan echte eetcultuur, dat wil zeggen: aan een groep van mensen die regelmatig (heel) goed eten en uit eten gaan, die daar interesse voor hebben, voor wie het culinaire een van de ondermaanse kunsten is (ook al is dit de laatste vijftien jaar natuurlijk enorm verbeterd).
[Mag ik een beetje flauw zijn: ook op het smulweb ontbreekt het aan recensies van restaurants die als toppers bekend zijn. Zo zijn niet eens alle **-restaurants er op te vinden, en toen ik enkele maanden geleden De Nederlanden** wilde bezoeken, zocht ik vergeefs naar een verslagje op dit web. Maar om het nog iets erger te maken: zo lang er nog smulwebbers zijn die de kwaliteit van Van der Valk-restaurants met vijf sterren aanprijzen (en echt: ze bestaan!), zegt dat veel over het culinaire leven van de Nederlander.
En zo lang een verbijsterende hoeveelheid Nederlanders nog het liefste al het eten prakt en husselt, zoals een onderzoek van Albert Heijn vorig jaar aantoonde, mag je natuurlijk ook nooit verwachten dat Nederland een eetcultuur heeft!]
Maar (top)restaurants moeten leven van hun bezoekers, en zo lang die er in Nederland relatief nog weinig zijn? Het is toch uiterst merkwaardig dat een restaurant als dat van Mertens, L’Auberge**, failliet gaat, of De Wilgenplas* – kennelijk zijn de financiele problemen niet van de lucht.
Het moet gezegd: ik verbaas me altijd oprecht voor hoe weinig geld de top-restaurateurs maaltijden kunnen voorschotelen. Wie thuis wel eens een uitgebreid vier-gangen-diner bereidt met ingredienten van de beste kwaliteit, zal toch al gauw veertig tot zestig gulden per persoon kwijt zijn (neem bijvoorbeeld eens een wilde patrijs: als ik die zelf koop kost die alleen al 50 NLG!); dat tweesterrenrestaurants voor het dubbele een werkelijk fantastisch diner kunnen bereiden – soms lijkt het me dan alsof ze wel onder de marktprijs moeten werken?Maar terug naar de gidsen. Michelin heeft vooral het grote nadeel dat veel er niet in staat. En dan doel ik niet alleen op de etablissementen die ontbreken. De enige indicaties zijn het aantal couverts en het aantal sterren. Maar dat geeft geen inhoudelijke informatie, en je weet dus nooit wat je daarmee aan moet. Op mijn eigen smulwebpagina, en zeker in mijn lijst met persoonlijke waarderingen, valt geregeld te lezen hoe mijn eigen oordeel afwijkt van dat van de gidsen. (Al eerder heb ik gerefereerd aan de inferieure kwaliteit van de sterrentoekenning in Barcelona, m.a.w. zelfs de landen-inspecteurs zijn van doorslaggevende, en soms negatieve betekenis.) Waarschijnlijk mede uit concurrentie-overwegingen is Michelin dat wel aan het veranderen. Tot mijn grote verrassing en grote voldoening geeft de Michelingids 2000 voor Frankrijk voor ‘t eerst informatie over het soort keuken, hotel etc., weliswaar in slechts enkele zinnen, maar meestal voldoende om de keuken te plaatsen in een bepaalde traditie of culinaire stijl.

In dat laatste is GaultMillau natuurlijk veel beter: daarin wordt immers aan ieder restaurant een paragraaf gewijd, die bovendien langer wordt naarmate het restaurant meer punten op hun schaal wordt toegekend. Daarmee kan een potentiele klant zich gemakkelijk overtuigen of deze of gene kok hem wel zal aanstaan of niet.

De Lekker-gids doet iets soortgelijks, ook al liggen hier de waarderingen wel duidelijk anders. Een top-100 plaatst bijvoorbeeld het ene restaurant op plaats 10, het andere op 25. Dat wil overigens allerminst zeggen dat de laatste zo veel minder is dan de eerste. Wat dat betreft lijkt de puntentoekenning van GaultMillau beter: daar zouden zowel de ene als de andere een waardering 15/20 kunnen hebben.

In ieder geval hebben de drie genoemde gidsen gemeen dat ze onafhankelijk zijn. Er bestaan ook allerlei andere gidsen die toch tenminste de schijn wekken ook commerciele doeleinden te dienen, waarbij de fondsen door de erin genoemde eetgelegenheden gefourneerd mogelijk niet de minste zijn. Eerlijk gezegd mijd ik deze zo veel mogelijk.Zeer groot bezwaar vind ik van de meeste gidsen dat ze op het moment van publicatie al verouderd zijn. Het is voor mij onbegrijpelijk dat er geen online versies beschikbaar zijn waarin de informatie wordt bijgewerkt. Lekker vermeldt ieder jaar opnieuw dat het onder andere veel gegevens ontvangt van de restaurateurs zelf, doorlopend. Het zou toch mooi zijn als je wist dat de kok waaraan de grote waardering in bijvoorbeeld Lekker wordt opgehangen, na drie maanden naar elders is vertrokken. Dat maakt alles uit, en toch moeten de meesten het dat hele culinaire jaar doen met die ene gids. Van de grote restaurants kun je meestal nog wel op de hoogte worden gehouden, maar wie kan weten wat er allemaal gebeurt in die 500 door Lekker aanbevolen restaurants?

Alleen GaultMillau heeft daar een oplossing voor: die geeft immers nog tweemaandelijks het gelijknamige tijdschrift uit waarin nieuws en veranderingen worden doorgegeven, waarvan overigens ook een online versie bestaat. (Maar ik heb overigens niet de indruk dat de online versie van de gids up to date gehouden wordt.)

Toch is het uiterst jammer dat op onze elektronische snelweg deze gerenommeerde gidsen hun plaats nog niet echt gevonden hebben. GaultMillau enigszins, bij Michelin is niets direct toegankelijk (het is meer een catalogus van verkrijgbare kaarten en gidsen.) En Lekker?

Uiteindelijk is natuurlijk het smulweb dan zo gek nog niet, ook al zijn de divergenties werkelijk enorm als het gaat om de waarderingen en beschrijvingen van restaurants.

4 Reacties

  1. Geeft nu ook on-line toegang tot de Michelingidsen. Zo wordt uiteindelijk toch nog aan veler wensen voldaan.

  2. Toch lijkt het er op dat er wel een website van Lekker20001 gaat komen! Dat zou pas wat zijn,mits die natuurlijk wel regelmatig aangepast wordt!

  3. studentculinair

    25 oktober 2000 at 11:30

    Ik was op zoek naar een goed restaurant in Eindhoven en wilde de Lekker op I-net even bekijken, maar dat leverde niets op. Alleen de mededeling dat ik de nieuwe uitgave van 16-11-2000 kon bestellen. Jammer. Toen ben ik maar uitgeweken naar http://www.alliance.nl van de gelijknamige groep Alliance Gastronomique Neerlandais. Hier vond ik dan de Karpendonkse Hoeve. Ben benieuwd.

  4. Natuurlijk zijn al die uit-etengangers ontzettend benieuwd naar wat er allemaal weer zal verschijnen in de Lekker2001. En daar reken ik mezelf ook toe.
    Niettemin is hier al vaker geconstateerd dat die gidsen een relatieve waarde hebben. En dat het vooral geen kwaad kan om er verschillende op na te slaan.

Geef een reactie