Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

Een eitje

Niet alleen met Pasen, ook de rest van 't jaar lusten we graag een eitje Mogen zo rond de Pasen eieren extra prominent aanwezig zijn op de ontbijttafel, ook de rest van het jaar blijken ze buitengewoon populair te zijn. In Nederland kopen we zo'n 1,1 miljard eieren per jaar voor thuisgebruik. Indirect, als we bijvoorbeeld buiten de deur eten en via allerlei producten waarin ei is verwerkt

als brood, banket en snoep consumeren we er omgerekend nog eens 1,8 miljard. Gemiddeld eten we per jaar 180 eieren per persoon; 81 gewone eieren, 49 scharreleieren, 2 voliere-eieren en 48 eieren via eiproducten. Daarnaast voeren we jaarlijks ook nog eens zo'n 6,6 miljard eieren uit. Daarvan is het overgrote deel consumptie-ei. Het merendeel van de consumptie-eieren gaat naar Duitsland (63%).

Bewaartip...:

Hebt u straks voor een feestje een wat grotere hoeveelheid hardgekookte eieren nodig en wilt u niet alles op 't laatste moment doen, kook de eieren dan hard, laat ze schrikken en bewaar ze vervolgens in ruim koud water 2 a 3 dagen in de koelkast bewaren. 't Is trouwens wel aan te raden het water iedere dag te verversen.

Een eitje koken

Een eitje koken volgens de regels... prik met een eierprikker aan de bolle kant (luchtkamer) een gaatje in de schaal. Dit voorkomt dat het ei tijdens het koken gaat barsten. Breng een pan met ruim water aan de kook en leg hierin voorzichtig de eieren. Reken de kooktijd vanaf het moment dat het water weer borrelt. Hou voor een zacht gekookt ei 3 minuten aan, voor een hardgekookt ei

10 minuten. Kook de eieren niet op een hoog vuur, ze gaan dan eerder stuk en kook ze ook niet langer dan 10 minuten. Anders bestaat de kans dat de dooier blauw/groen wordt vanwege het ijzergehalte in de dooier. Laat de eieren na het koken 'schrikken' oftewel spoel ze direct met koud water af. Daardoor laten ze zich makkelijker pellen.

De traditie van de paaseieren:

Het ei is altijd, zoals ook tijdens Pasen, met allerlei rituele gebruiken en tradities verbonden geweest. In de middeleeuwen werd het ei al veel gegeten. Men verbrijzelde eierschaal, net als de oude Romeinen, in zijn bord om te voorkomen dat boze geesten zich erin konden verbergen. Eieren mochten niet worden gegeten tijdens de vastentijd net als bijvoorbeeld vlees, maar op Paaszaterdag mochten ze wel worden genuttigd; vandaar de

traditie van de paaseieren.

De leghen:

De meeste leghennen worden gehouden in kooien waarin ze met z'n vieren of vijven verblijven. Aan de voorkant van de kooi loopt een soort goot met een lopende band waarmee de dieren hun voer krijgen. Doordat de bodem van de kooi een beetje schuin loopt rollen de eieren vanzelf op weer een andere lopende band. Aan het eind van de kooi worden ze op een kartonnen tray gelegd. Kooihuisvestiging geldt wereldwijd als de meest efficiente manier en meest hygienische manier van leghennen houden. Dit laatste komt doordat er bij kooi-huisvestiging weinig contact is tussen kip, mest en ei en dat levert extra schone eieren op. Deze traditionele kooien mogen overigens vanaf 2012 niet meer in de Europese Unie worden gebruikt. Veel pluimveehouders schakelen dan ook nu al over op een diervriendelijker

variant. Zo is bij scharrelhuisvesting rekening gehouden met het feit dat een kip van nature op de grond leeft waar ze haar voedsel bij elkaar scharrelt. In dit staltype ligt dan ook op de grond strooisel zodat de kippen kunnen scharrelen. Bij volierehuisvesting zijn boven het

strooisel etages aangebracht en er zijn bovendien legnesten. Dat zijn afzonderlijke hokjes waarin de kip ongestoord haar ei kan leggen. De kippen kunnen 's avonds 'op stok' op de bovenste etage. Ook zijn er leghennenhouders die een scharrel of volierestal hebben met uitloop naar buiten zodat de dieren in de buitenlucht kunnen rondscharrelen. Deze type huisvesting wordt ook in de biologische pluimveehouderij toegepast. In dat geval krijgen de dieren ook voer van

biologisch geteelde gewassen. Om wat voor eieren het gaat, staat op de verpakking aangegeven.

*Gevulde paaseieren*

met krabmayonaise:

-4 hardgekookte eieren

-4 krabfantasysticks (diepvries)

-2 eetl. maynaise

-1 eetl. dille (diepvries)

-zout en versgemalen peper

Bereiden: Halveer de gepelde eieren in de lengte en wip de dooiers er uit. Snijd 3 van de krabfantasysticks fijn. Meng de verkruimelde dooiers met de mayonaise, de fijngesneden krab en dille en breng het mengsel op smaak met wat zout

en versgemalen peper. Vul de halve eieren met

de krabmayonaise en garneer met een stukje krab.

met hammousse:

-4 hardgekookte eieren

-3 plakjes rauwe ham

-2 eetl. verse roomkaas

-peper

-groene olijven (om te garneren)

Bereiden: Halveer de gepelde eieren in de lengte en wip de dooier er uit. Snijd de ham, zonder vetrandje, uiterst fijn. Meng de verkruimelde dooiers met de roomkaas, de ham en wat peper. Vul de halve eieren met de hammousse. Garneer met de, in dunne plakjes gesneden, groene olijven.

met tomatencreme:

-4 hardgekookte eieren

-2 eetl. creme fraiche

-1 eetl. tomatenpuree

-zout en versgemalen peper

-tomatenketchup (om te garneren)

-peterselie (om te garneren)

Bereiden: Halveer de gepelde eieren in de lengte en wip de dooiers er uit. Meng de verkruimelde

dooiers met de creme fraiche en de tomatenpuree tot een glad mengsel. Breng op smaak met wat zout en versgemalen peper. Vul de halve eieren met de tomatencreme. Garneer met een toetje tomatenketchup en een plukje peterselie.

Verstandig met eieren:

Eieren werden in het recente verleden nog al eens in verband gebracht met salmonella. Salmonella is een verzamelnaam voor een groep schadelijke en onschadelijke bacterien die overal leven. Om de ziekmakende varianten te bestrijden, deze kunnen onder meer voedselvergiftiging veroorzaken, is er een reeks van maatregelen getroffen die al bij de eerste schakel in de keten worden genomen; het fokbedrijf. Daar worden alleen dieren geselecteerd die geen salmonella bij zich dragen.

Ook bij broederijen wordt gecontroleerd op salmonella. Uit eieren waarop salmonella is aangetroffen worden geen kuikens gebroed. Deze maatregelen moeten ervoor zorgen dat de pluimveehouder alleen dieren krijgt die geen ziektekiemen bij zich dragen. En ook het voer van

de leghennen moet vrij zijn van ziektekiemen. Doorgaans wordt de schadelijke salmonella bacterie immers op de schaal aangetroffen. Het gebruik van een eierscheider om een ei te splitsen verdient dan ook zeker de voorkeur.

't Spreekt trouwens voor zich dat zowel hygiene in de keuken als persoonlijke hygiene, zoals onder meer handen wassen, eveneens belangrijk zijn bij het voorkomen van problemen. Hoewel het risico op salmonella dankzij deze voorzorgsmaatregelen bijzonder gering is,

valt het niet helemaal uit te bannen. 't Is dan ook af te raden om aan risicogroepen als zieken of herstellenden, zwangeren, bejaarden en kinderen beneden de vijf jaar gerechten met rauwe eieren te serveren. Voor een 100% 'veilig' ei geldt dan ook het advies om een hardgekookt

ei aan te bieden. Salmonella is namelijk bijzonder gevoelig voor hitte. In een hardgekookt ei zal geen salmonella overleven, in een zacht ei zou er een theoretische kans op overleving kunnen zijn, maar die is zo klein dat deze eigenlijk te verwaarlozen is. Wie toch een luchtig dessert

wil, neemt een kant-en-klaar product of verwerkt stijf geklopte room door vla of pudding. Voor het bakken van een ei, ook als 't verwerkt wordt in taart, cake of andere baksels geldt hetzelfde; als alles hard is, is het genoeg verhit om alle salmonellakiemen te doden. Overigens wie graag een glaasje advocaat al dan niet met een toefje

slagroom nuttigt hoeft zich geen zorgen te maken.

Doordat advocaat, gemaakt van onder meer eieren en

brandewijn, fabrieksmatig wordt gepasteuriseerd, is er eigenlijk geen kans om op die manier een salmonella infectie op te lopen.

Eier ditjes en datjes:

Eieren werden ooit in groottematen van (1 tot 7) verkocht. Een groot ei, nr. 1 of 2, woog circa 70 gram, een ei nr. 3 zo'n 50 gram. Sinds juli 1997 wordt de grootte van eieren echter met een andere maatvoering aangeduid namelijk met de kledingmaten S (Small), M (Medium), L (Large) en XL (Extra Large). De eerste eieren die een jonge hen legt worden henneneieren genoemd. Ze wegen 40 tot 42 gram. De eieren die later worden gelegd wegen tussen de 60 en 67 gram. Gemiddeld over de hele legperiode van een kip is het gewicht van een ei zo'n 61 gram. De eieren uit de gewichtsklasse S zijn lichter dan 53 gram, de Xl-eieren wegen meer dan 73 gram. Op de zijkant van de meeste eierdozen staat tegenwoordig het PVE-IKB logo, dit keurmerk staat voor extra

gecontroleerde eieren.

Home Recepten