Patisserie maken blijkt een topsport. De beste patissiers ter wereld komen jaarlijks in Frankrijk bijeen om te proberen een 'Collar' te bemachtigen: een kraagje wat aangeeft dat ze behoren tot het selecte gezelschap van de allerbeste taartenbakkers van de wereld. In een wedstrijd georganiseerd door een organisatie die zich Meilleur Ouvriers de France noemt, moeten de deelnemers onder enorme druk bewijzen dat ze lekkerste, mooiste en origineelste heerlijkheden kunnen creëren. Natuurlijk maken de chefs niet alleen taarten, maar een volledig assortiment aan allerlei zoetigheden. En meer dan welk ander voedsel dan ook moet patisserie er fenomenaal uitzien. De vervorming van voedsel (ga ook naar Food Design op het Food Film Festival als dit je interesseert!) neemt in Kings of Pastry groteske vormen aan. De suikersculpturen, kleine cakejes, en super-taarten zijn megalomaan en eigenlijk niet te geloven. Indrukwekkend, maar het nadeel is dat ze kwetsbaarder zijn dan glas en dat is lastig als er van de presentatie net zoveel afhangt als van de smaak. Het gevolg is dat de deelnemers aan de wedstrijd óp zijn van de zenuwen. Als ze hun magnum opus dan eindelijk, na drie dagen bikkelen tegen de klok en de stress af hebben komt de sadistische opdracht waarbij de chefs het geheel moeten verhuizen.

Toch heeft de 'Collar' een dusdanige aantrekkingskracht op de patissiers dat sommigen, na eerder gefaald te hebben, toch een tweede, derde en soms een vierde keer besluiten mee te doen in deze allesverslindende wedstrijd. Geconsumeerd door hun (levens) werk gaan zij aan de slag en bereiden zij hun schier onmogelijke lijst gebak voor. Deze film gaat over passie, opoffering en deels over zelfkastijding. Wat een 'normaal' mens van de mannen die meedoen moet denken, moet iedereen zelf weten. Maar wees alsjeblieft lief voor uw lokale banketbakker als hij wat gestresst lijkt. Je weet niet wat hij heeft meegemaakt…