Chateau Petrus: 165 euro per glas

Een slok van 1800 euro spuug je niet terug. Artikel, verschenen in het Algemeen Dagblad op 3 mei 2005. Nieuwe hotspot voor topmannen die van hun geld af willen. De Haagse wijnbar Taste schenkt vanaf deze maand wijnen als Chateau Petrus per glas. Prijs 165 euro. Een aantal notabelen nam deze week alvast een voorproefje. ,,He, lekkere stront.”

Er staan geen spuugbakken op tafel. Want een slok wijn van 1800 euro spuug je niet terug, die slik je met liefde door. En het heeft bovendien als voordeel dat het snel gezellig wordt.

Zo doet relatiemanager Peter van der Hof van de bank MeesPierson al bij het tweede glas zijn das los. En levert notaris Michael Lentze, die naar eigen zeggen doorgaans alleen uit andermans werk voorleest, al snel zijn eerste grap. Bij een Spaanse Ribera del Duero van 500 euro roept hij: ,,Kurk.”

Bert de Boer, mede-eigenaar van wijnbar Taste, vond het tijd om de ‘bovenkant van de samenleving’ eens te bedienen met een goed glas wijn. Want alle discussies over de megasalarissen van topmannen ten spijt, de heren moeten toch iets met hun geld. ,,En laten we wel wezen, in Nederland is het wijnaanbod op terrassen nog bedroevend slecht. Als je ziet wat er in Londen, New York en Barcelona gebeurt op dit gebied, zitten wij hier nog in een dorp te roeien.”

Een klein gezelschap van leden die bij de wijnbar zijn eigen wine estate heeft (een wijnbewaarkluis a 2500 euro per jaar), kreeg deze week alvast een voorproefje van 11 bijzondere wijnen uit de oude en nieuwe wijnwereld. Walsen, slobberen, ruiken, smakken en niet te academisch reageren graag, vindt proefvoorzitter Jan van Lissum, want het moet vooral een genietsessie zijn en geen gebral van wijnmacho’s onder elkaar.

Onroerend goedbelegger Frits de Kousemaeker uit Wassenaar heeft tijdens de proeverij zicht op zijn eigen wijnkluis en is opgewonden dat een aantal van de te proeven wijnen ook achter zijn ruitje te vinden is. ,,Van die Opus One van Robert Mondavi en Baron Philippe de Rothchild ben ik helemaal gestoord. Ik ben sowieso iemand van de nieuwe wereldwijnen.” De Kousemaeker is derhalve naarstig op zoek naar een wijngaard in Zuid-Afrika en piekert zich suf over waar hij de beste wijngrond kan krijgen.

Wijn 10 is de Chateau Petrus; een Pomerol uit 1999 uit Bordeaux met een waarde van 1800 euro per fles. Weinig aanwezigen hebben het juweel van de Merlotdruif, opgetrokken uit zware klei, gedronken.

Alleen voorzitter Van Lissum mocht ooit 15 jaargangen proeven. Tja, er kan er maar een de beste zijn. Van Lissum gaat al uit zijn dak bij de kurk. ,,Moet je zien wat een prachtig dun paars streepje.” ,,Lekkere strontgeur”, vindt De Kousemaeker. In stilte wordt er geslobberd. Proeven om nooit te vergeten. Chateau Petrus: zijn vlezigheid, zijn smaak van rijpe pruimen, zijn complexiteit. Maar toch… Horeca-ondernemer Peter Simons gooit de knuppel in het hoenderhok. ,,Sorry, maar het is bijna kindermoord wat we hier doen. De smaak is prachtig, maar ik vind dat hij nu te jong is.”

Gaan de heren nu binnenkort met familie en vrienden dronken worden van de Petrus? Er wordt hartelijk gelachen, maar ‘nee’, de meesten bedanken. Zijn ze nog niet rijk genoeg voor.

? Algemeen Dagblad, 3 mei 2005

7 Reacties

  1. meer voor jou zie ik nu (pas). Heb veel omschrijvingen gehoord maar dit slaat alles.

  2. paulbrussel

    11 mei 2005 at 23:35

    ,,Sorry, maar het is bijna kindermoord wat we hier doen. De smaak is prachtig, maar ik vind dat hij nu te jong is.”

    Daar kan ik me geheel in vinden! Ik heb al geregeld erg mooie wijnen gedronken, soms zelfs uit begin jaren 1980 die ik gewoon te jong vond, en waarvan ik dacht: had ik die maar 10 jaar later gedronken.

    Een Chateau Petrus van 1999 is belachelijk, en daarom strookt de doelstelling van deze wijnbar helemaal niet met wijnliefhebberij… Dat is de prijs dus niet waard! Zeker niet voor een Petrus die geldt als de beste wijn ter wereld.

  3. Ik heb het artikel ook gelezen en vond het best wel interessant, maar waarom ieder zijn beroep nou werd vermeld vond ik weer wat minder. Een wat brallerig artikel dus voor de echt geinteresseerde wijnliefhebber.

    Groet Rene

  4. Moet erg lachen om Carla …

  5. Alsof de prijs 165 Euro per glas, gelijk staat aan de smaak.
    Prijzen van zeldzame wijnen worden meer opgedreven door vraag en aanbod van verzamelaars dan dat het de kwaliteit en unieke smaak verwoord.
    Het zullen beslist goede wijnen zijn, maar deze absurde prijzen kunnen nooit in verhouding staan met wat je krijgt te drinken.
    Ik vind het meer een belachelijk status gedoe van kijk mij eens hoever ik het heb gebracht.

  6. Ik snap niet waar de uitspraak ,,He, lekkere stront.” van hen op slaat.
    Eigenlijk slaat het hele gedoe nergens op vind je niet?
    Groetjes van Karin

  7. mauritsenole92

    3 mei 2005 at 13:33

    Wat vreselijk ordinair….(excusez le mot Nijsen).

Geef een reactie