Mijn Smulweb Blog

Marijke 's Blog

POMPOEN

Van alles en nog wat… De pompoen

Hier een beetje geschiedenis van de pompoen bij elkaar gebracht uit verschillende bronnen en een stukje van mij zelf.

LEKKER,MAAR GEEN UITGESPROKEN SMAAK
De Pompoenfamilie is enorm uitgebreid. Tot de familie behoren o.a. de kalebas, sierkalebas, courgette, kussa, chayote, squash, patisson, kurbis of reuzenpompoen. De Latijnse naam is Cucurbita Pepo. Het geslacht van de Pompoenen behoort tot de familie van de komkommerachtige, waartoe ook de meloenen worden gerekend. De Pompoen is een eenjarige klimplant die in Midden-Amerika in het wild voorkomt. Het vruchtvlees van de Pompoen is vaster en minder waterig dan van de komkommer. De smaak van de oranje soorten doet denken aan wortel, maar meliger. Groene soorten hebben een notensmaak. De ene pompoen is zoeter dan de andere.

De ronde soorten worden in Nederland pompoen genoemd, de Langwerpige courgette, de paddestoel vormen patisson.
Pompoenen kunnen in vele klimaatomstandigheden worden gekweekt, dus ook in een gematigd klimaat, maar ze kunnen niet tegen vorst.
Een ecologische teelt zonder chemische bestrijdingsmiddelen en kunstmest is gemakkelijk en met goede resultaten te realiseren.
Voor teelt in de tuin kan men het best de pitten binnen opkweken totdat na de twee kiembladen, twee echte bladen verschijnen. Uitplanten na half mei zodra het gevaar voor nachtvorst is geweken. De kruipende stengels met klimranken kunnen zeven meter lang worden. De Courgette en Patisson daarentegen groeien als struik?vorm met een diameter van maximaal twee meter. Gave vruchten zijn na de oogst maanden houdbaar op een koele goed geventileerde plaats.
In Oost-Europa, Azi?, Afrika en Noord- en Zuid Amerika worden veel meer Pompoenen gegeten dan bij ons in Nederland.
Het vruchtvlees van de meeste Pompoenen hoeft geen uitgesproken smaak en is daarom goed in gerechten te gebruiken waar veel kruiden aan te pas komen.
TEELTW1JZE

Aangezien de pompoen een eenjarige plant is, geschiedt de vermenigvuldiging uitsluitend door zaad. Men kan ze op twee manieren zaaien, namelijk onder glas ofwel ter plaatse.
Voor het zaaien dient men de pompoenpitten te ontdoen van de meeste zilveren vliesdunne losse velletjes. Het beste is de mooiste dikke zaden uit te zoeken. Beschadigde zaden kunnen beter niet gebruikt worden

Zaaien onder glas
Gebruik een grondmengsel wat bestaat uit de helft wit?zand en de helft goede compost.
Plant de zaden op een onderlinge afstand van 5 cm, of wanneer men ze in potten plant, in elke pot 3 zaden, 1 tot 2 cm diep. De bodemtemperatuur is optimaal tussen 25 en 300C. Dek de zaaigrond af met een laagje gesteriliseerd wit zand om zwamaantastingen tegen te gaan. Dek af met een glasplaat en lucht enkele male per dag. Wanneer de zaden ontkiemd zijn, kan de glasplaat worden weggehaaid en de temperatuur kan worden verlaagd tot zo?n 200C.
Uit de zaden komen bij voldoende hoge bodemtemperatuur na enkele dagen twee grote ovale kiemlobben. In deze fase is het plantje broos en uitermate gevoelig. Zodra de eerste echte blaadjes verschijnen, moeten de plantjes worden opgepot in een rijker potmengsel bestaande uit 2/3 compost en 1/3 bladaarde.
Zet de plantjes tot aan de kiembladen in het grondmengsel en druk het voorzichtig doch stevig aan. Wanneer de zaden in potjes gezaaid zijn laat men het beste plantje staan en de anderen worden verwijderd. Eind mei kunnen de plantjes in de volle grond uitgeplant worden. Voor die tijd moeten de plantjes worden afgehard door zo overdag bij temperaturen boven nul buiten te plaatsen en weinig water te geven gedurende een week. Bedenk dat de pompoen zeer vorstgevoelig is.
Ter plaatse zaaien

Zaaien tussen 15 mei en 15 juni
Voor de beste resultaten dient men een kuil te graven waar een emmer kompost in gaat. Graaf in deze kuil een klein kuiltje van 10 cm diep en leg tegen de noordzijde enkele pompoenzaden 2 cm diep.
Bescherm met afdekmateriaal wanneer het gaat vriezen. Als de plantjes flink groeien en er geen vorst meer te vrezen valt kunnen de overbodige plantjes worden verwijderd.

Teeltzorgen
Plant de planten uit op een behoorlijke afstand: 1 1/2 tot 2 meter in het vierkant.
Pompoenen doen het goed op alle gronden die voldoende warm zijn en daarom is een composthoop een goede plaats om ze op te laten groeien.
Ranken kunnen ingekort of verlegd worden naar behoefte. Bladeren moeten in het begin de ontluikende vrouwelijke bloemen bedekken.
Bij trage groei bijmesten met organisch vloeimest, echter te veel stikstof is ongunstig voor de bewaarkwaliteit. Pompoenen hoeven niet gesnoeid te worden.

Ziekten
Pompoenen zijn niet erg onderhevig aan ziekten of insectenplagen. De vele stekelhaartjes zorgen ervoor dat heel wat insecten er af blijven.
Enkel in de fase \\\\\\\”kiemplantje\\\\\\\” kan de pompoen getroffen worden door de Fusarium oxysporum, een zwam die het tere opkomende plantje al snel in een verkortingstoestand brengt.
Vandaar dat men de grond bij zaailingen onder glas het best kan afdekken met gesteriliseerd wit zand.

Oogst en bewaren
De eerste pompoenen zijn tegen september rijp. Voor de eerste herfstnachtvorst moeten de niet en volgroeide vruchten worden geoogst. Lichte vorst kan al fataal zijn. Een vrucht is rijp wanneer door verhouting op de vruchtstengel overlangs strepen verschijnen, een soort rimpels die we het best kunnen vergelijken met een kurklaagje. Pompoenen moeten voorzichtig geoogst worden zonder ze te beschadigen om rotting tijdens de bewaartijd te voorkomen. Vruchten moeten geoogst worden met stukje steel eraan anders begint al snel een rottingsproces. Gebruik beschadigde pompoenen het eerst. Pompoenen kan men het best bewaren op vorstvrije, droge enigszins warme plaats b.v. in de huiskamer (tevens decoratief). Dan zijn pompoenen wel een jaar houdbaar. Ook in de diepvries kan gebruikt worden. als je er te veel of hele grote hebt, om ze dan later te gebruiken.

Zaadteelt
Zelf zaad winnen is bij pompoenen goed mogelijk. Neem van de best ontwikkelde plant de eerste vruchten en bind hier een lintje om voor de herkenbaarheid. Laat ze verder groeien tot de oogsttijd.
Pompoenen, sierkalebassen, patissons en courgettes kruisen gemakkelijk onderling. Om een ras zuiver te houden kan men een voor de eerste meeval ontluikende vrouwelijke bloem (herkenbaar aan het bolletje onderaan de bloem), tijdig inpakken in een zakje van insectengaas of fijne vitrage. Wanneer de bloem open is kan deze zelf bestoven worden met de stuifmeeldrager van een manlijke bloem van een gewenst ras. Dat is een kwestie van het stuifmeel op de stamper afstrijken. Na deze eigenhandigs bestuiving wordt het zakje weer over de vrouwelijke bloem geschoven, zodat insecten niet alsnog het \\\\\\\’verkeerde\\\\\\\’ stuifmeel opbrengen.
De pompoen dient tot nieuwjaar te drogen. Dan kan het zaad worden geoogst. Het zaad na goed wassen en schoon maken, drogen bij een temperatuur van ongeveer 400C. Na droging koel en droog bewaren. Het zaad behoud zijn kiemkracht vaak niet meer dan twee jaar.

VOEDINGSWAARDE EN GENEESKRACHT

De samenstelling
Pompoenvruchtvlees bevat per 100 gram:
Eiwit 1 gram
Koolhydraten 6 gram, (suiker, zetmeel, maar geen vet)
Water 91 gram
Vitaminen A en C
Mineralen Calcium, Kalium, Magnesium, Fosfor, Chloor,
Zwavel en Silicium

Basenoverschot 3 milligram
Kilocalorie?n 26 (Kilojoule ca. 110)
Zaden: Veel olie, eiwit, suiker, lecithine, fytosterine,
globuline, hars, enzymen o.a. diastase en
urease, emulsine, salicylzuur en vitaminen
( vooral E).

De geneeskracht:

Inwendig
Het vruchtvlees werkt verkoelend en is heilzaam bij ontstekingen van de urinewegen. Suikerpati?nten mogen deze groente ook eten. De pitten zijn lekker en gezond. Ze bevatten veel ijzer, magnesium, onverzadigde vetzuren (vitamine. E) en zink en bouwstoffen voor het manlijke hormoon. Vanouds is het een middel tegen worminfecties. De stoffen in de pitten voorkomen dat de prostaatklier door zwakte in omvang toeneemt, met name door Magnesium en Zink. De spierspanning van de urineleiders en omgeving wordt vergroot en dit verkleint de prostaat, urineren is dan gemakkelijker. Men neme in dit geval drie maal daags een lepel gepelde zaden.
Magnesium bestrijdt tevens bepaalde verschijnselen van seniliteit. Pompoenpitolie versterkt de zenuwen.

Uitwendig:

De pulp van het rauwe vruchtvlees werkt als kompres verzachtend bij blaren op voeten, spataderen en ouderdomsgangreen.

2 Reacties

  1. the_pumpkin_patch

    27 oktober 2005 at 16:43

    Sorry kan er niks aan doen had beter niks kunnen schrijven

Geef een reactie