De ontdekking van het broodje gezond

Ach, dit is geen nieuws want heel oud. Maar wel een leuk verhaal en best wel een tikje verhelderend. Want een naam is zomaar een ding met veel gevolgen. Als we heel lang geleden hardhout "tropisch regenhout" hadden genoemd, dan had niemand er tuinstoelen van willen hebben en zeker geen kozijnen. Zo ook met het broodje gezond, de dikmaker met een slanke naam. Het was 1975. Onze studentenkroeg was jarig en had zelfs lustrum. Ik had 2 jaar in het bestuur gezeten en was dus hevig failliet. Iedereen wilde wel mijn toegangskaartjes betalen, maar zo was ik niet, dus ik melde me aan voor de keuken, dan was ik er wel bij en was het ook nog terecht.
Drinkende studenten (ja, dat deden ze toen ook al) krijgen op enig moment honger en dan willen ze graag veel voor weinig. Wij wilden natuurlijk wel wat over houden aan het feestje en zo bedachten we dus hoe je veel kan geven voor weinig geld en voor nog heel veel minder inkoop. De uitslag van dit denkproces was simpel: een broodje waar het beleg aan alle kanten uit steekt is heel veel. Dus moet je iets laten uitsteken dat makkelijk uitsteekt en niks kost: SLA. En voila, het broodje gezond voor veel te veel geld was geboren. Nu moest men het nog lekker vinden en ook het idee hebben dat er meer dan sla op het broodje zat. Ook dat was niet moeilijk. Voor de vleesliefhebbers deed je er een heel klein beetje ham tussen, dat vooral heel luchtig was opgekruld, tomaat hielp ook heel erg bij het volume en tenslotte natuurlijk een flinke schep mayonaise, want dat is veel goedkoper dan boter en maakt de boel erg smeuïg.
Toen zelfs alles op was, bleek het ook nog mogelijk om broodjes te vullen met sla, rijst en mayonaise.
Dat was 1975. Zo′n 20 jaar later ontdekte de horeca het fenomeen broodje gezond. De toevoeging van uitpuilende sla was eindelijk ontdekt als supercover van een kleffe hap flauwekul. Fastfood met een gezonde naam, want de sla steekt uit.

Ach, ik vind het allemaal best. Alleen soms niet. Zo haalde ik laatst een broodje pastrami. Dat hoort vrij veel korst met weinig brood te zijn, met daartussen veel gebakken pastrami en goede mosterd. Het was helaas veel brood, heel veel sla, een beetje pekelvlees dat lauw verwarmd was en een hele vieze mayonaise saus. Maar wel echt heel veel sla! En duur!

2 Reacties

  1. Hèèl herkenbaar.Ik heb 15 jaar in de catering gewerkt op een school en we moesten de leerlingen stimuleren om gezonder[lees boven genoemd broodje] te nemen in plaats van een vette frituur hap.Tja,wat is slechter?

  2. mobiel_1328718649

    9 februari 2012 at 07:54

    Iets om over na te denken ;-)

Geef een reactie