Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

Wijn aan tafel

Heeft u ook altijd zo'n moeite met het uitkiezen van een wijn die past bij uw gerecht? Dan zijn hier enkele handige tips over wijn aan tafel.. Een aperitief is bedoeld om de eetlust op te wekken. Kies daarom voor een glas droge witte of mousserende wijn. Champagne of een andere mousserende wijn wordt door kenners beschouwd als het fijnste aperitief. Ook een droge strakke rose is heel geschikt om als aperitief te schenken.

En houdt u van rode wijn, een lichte frisse, gekoelde, jonge Beaujolais kan heel goed als eetlustopwekker worden gedronken. Er is niets op tegen om dezelfde wijn aan tafel door te drinken. Maar omdat we in veel gevallen bij de maaltijd een wat vollere wijn zullen schenken, is om te beginnen een licht glas wijn het prettigst.

Witte wijn hoort op kamertemperatuur te worden geschonken. Dat betekent zo rond de 10 *C. Wijn die lang in de koelkast heeft gelegen is meestal iets te koud. Haal de wijn daarom een half tot een heel uur voor het drinken uit de koelkast. Mousserende wijn en zoete wijn mag wel wat meer worden gekoeld.

Een ander voortreffelijk aperitief is droge sherry. IJskoude sherry heeft geen smaak meer, maar sherry hoort wel koel te zijn.

Wie voor de maaltijd liever sterke drank heeft, dient er wel rekening mee te houden dat hierdoor de smaakpapillen niet worden gestimuleerd, maar juist enigszins verdoofd.Een goed wijnglas doet elke wijn goed tot zijn recht komen. Koop ruime glazen die van boven enigszins toelopen. Een bekend goedgevormd glas is het gildeglas. Tegenwoordig vindt men dat de kelk nog iets tapser moet toelopen zodat het bouquet (de geur) van de wijn nog iets minder snel kan vervliegen dan in het gildeglas. In een ruim glas kan de wijn worden rondgewalst zonder te morsen.

Neem geen gekleurde glazen, al vormen de groengetinte glazen uit de Elzas hierop een uitzondering.

De grootte van de voet aan het glas is minder belangrijk, maar een steel om het glas goed vast te houden is essentieel. De steel voorkomt dat er vingers op het glas komen en dat de wijn door de warmte van de hand wordt verwarmd.

Champagne wordt in smalle flutes geschonken en niet in de champagnecoupes die in de jaren 20 zo populair waren.Meestal wordt eerst het menu bepaald en vervolgens wordt er een (of meer) passende wijn(en) bij gekozen.

Echte wijnliefhebbers keren deze regel nog wel eens om. Eerst wordt er een harmonisch evenwicht gevonden tussen de verschillende wijnen en de gerechten worden hierbij aangepast.

Ik ga hier echter uit van het eerste geval. We maken eerst een menu en kiezen hierbij een passende wijn.

Het belangrijkste bij het bepalen van de volgorde van het drinken van de wijnen is dat geen enkele wijn minder mag zijn dan zijn voorganger.

Handige tip!

Kies altijd een eenvoudige wijn bij sterk smakende gerechten en een zachte niet overheersende wijn bij de meer verfijnde gerechten.Een wijn kan een gerecht begeleiden, aanvullen of juist tegenstellen.

Een wijn die een gerecht begeleid is vaak een vrij neutrale wijn, met een zekere frisheid. Hij overheerst niet en drinkt gemakkelijk. Denk hierbij aan droge Blanc de Blanc, een halfdroge Riesling, een sauvingon en dergelijke.

Een wijn die een gerecht aanvult, geeft een meerwaarde aan de smaak van het gerecht. Het bekendste voorbeeld hiervan is een dessertwijn die door zijn volle zoetheid de smaak van een zoet dessert complementeert. U kunt hierbij ook denken aan de licht 'zilte' smaak van een Muscadet bij oesters of andere zeevruchten.

Een wijn die tegengesteld is aan het gerecht probeert door het verschil in smaken samen met het gerecht tot een eenheid te komen. Denk hierbij aan pittige oosterse gerechten gecombineerd met een frisse fruitige jonge Beaujolais of een blauwe, zoutige kaas als Roquefort met een zoete Sauternes.Als we de maaltijd met een soep beginnen, kunnen we daar beter geen wijn bij drinken.

Bij sommige soepen past overigens een klein glaasje sherry of Madeira uitstekend.

Bij een koud voorgerecht schenken we het liefst een frisse, lichte wijn, bijvoorbeeld de aperitiefwijn. Meestal zal dat een droge witte wijn zijn.

Bij een warm voorgerecht kan ook een lichte rode wijn worden geschonken.Bij praktisch alle visgerechten (ook schaal- en schelpdieren) passen droge witte wijnen heel goed.

Bij gebakken of geroosterde vis hoeft de wijn niet uitgesproken droog te zijn. Een geurige Elzasser, een fruitige Chardonnay of Semillion uit bijvoorbeeld Australie of een rode Pinot Noir smaken hierbij uitstekend.

Heeft u de vis met wijn bereid, schenk dan de gebruikte wijn bij het gerecht.Schenk bij lichte vleessoorten zoals lams-, varkens- en kalfsvlees niet al te droge witte wijnen.

Is het vlees gebraden of gegrilleerd schenk er dan een lichte rode wijn bij.

Schenk bij rood vlees een stevige tanninerijke rode wijn, bijvoorbeeld een goede Bordeaux, een Cabernet of Merlot uit de nieuwe (wijn)wereld of een Pinotage uit Zuid-Afrika.

Tannine is looizuur, dit kan de houdbaarheid van de wijn op een gunstige wijze beinvloeden.Bij gebraden of gegrilleerde kip en kalkoen passen bijvoorbeeld witte en rode Bourgognes heel goed. Maar ook een rode Rioja en een Chardonnay of Semillion uit de nieuwe (wijn)wereld doen het uitstekend.Bij gebraden en gegrilleerd gevogelte doet u een goede keuze met een pittige rode wijn, zoals een Pomerol, Bourgogne of een Shiraz of Semillion uit de nieuwe (wijn)wereld.Kies bij wildgerechten voor een hoge Bordeaux, een Bourgogne of een Cabernet uit de nieuwe (wijn)wereld.Bij kaas kunt u zowel witte als rode wijnen drinken. Welke rode of witte wijn is afhankelijk van de gekozen kaassoorten.

Bij een oude Goudse kaas bijvoorbeeld zou een oude Rioja heel goed passen.

Bij een jonge of een Munster kaas past een Gewurztraminer uit de Elzas weer uitstekend.U kunt bij het dessert een lekkere dessertwijn serveren, bijvoorbeeld een Muscat de Beaumes-de-Venises.

U kunt ook kiezen voor een passende likeur, vooruitlopend op de koffie waarmee u de maaltijd besluit.Over het algemeen komen we bij de oosterse keukens veelal uit bij bier en (jasmijn)thee.

Toch passen lichte fruitige wijnen, zowel wit, rood als rose heel goed bij de veelal stevig gekruide gerechten.Vrij zachte neutrale, frisse wijnen zoals een Riesling, Chardonnay zonder eikenhout of een milde rode (Duitse) wijn, passen heel goed bij de meeste Chinese gerechten waarin zoet en scherp dicht bij elkaar staan.

Gekruide gerechten met bijvoorbeeld gember vormen een goede combinatie met een Gewurztraminer of een Muscat.

Maar ook een fruitige Beaujolais smaakt heel lekker bij gebakken gerechten.Japanners kiezen bij hun gerechten bij voorkeur voor sake (rijst)wijn, whisky of bier.

Wilt u subtieler te werk gaan, denk dan aan een Muscadet bij de bekende sushi of een Rhone wijn bij een gerecht met rood vlees.Geen bier maar thee, liefst van Javaanse of Ceylonse afkomst, blust de brand van hete specerijen het best. Maar ook lichte, heel fruitige wijnen kunnen zo goed harmonieren met de pittige kruiderijen dat er een smaakevenwicht ontstaat. Ze verfrissen de mond en hebben, mits goed gekoeld, een blussende werking.

U kunt hierbij kiezen uit zowel wit, rose als rood.Bij de uitgesproken smaken van deze gerechten passen kruidige witte wijnen zoals Gewurztraminer, een Sauvignon uit de nieuwe (wijn)wereld. Maar ook bijvoorbeeld milde rode wijnen zoals een Rioja, Valpolicella, Grenache of Shiraz combineren prima met deze gerechten.Bij de zeer smakelijke gerechten uit deze zeer gevarieerde keuken wordt royaal gebruik gemaakt van kruiden en specerijen. Een wijnkeuze is in dit geval niet snel gemaakt.

Maar frisse, fruitige, gekoelde witte en rose wijnen kunnen het juiste smaakevenwicht bewerkstelligen.

Ook een frisse Beaujolais (een echte allemansvriend) die gekoeld wordt geschonken geeft het juiste smaakevenwicht tussen drank en spijs.Elk wijnland heeft zijn eigen classificatiesysteem voor de controle op de kwaliteit en de authenticiteit van de wijn. Daarom volgen hier de eisen van de meest bekende wijnlanden.

Handige tip!

Op een wijnetiket staat veel nuttige, maar ook veel nutteloze informatie. Een mooi kasteel, een prachtige medaille, het staat goed, maar het zegt niets over de inhoud van de fles.

Natuurlijk heeft u weel veel aan de informatie over de herkomst, het jaartal, de gebruikte druivensoort en de kwaliteitscategorie (classificatie) die wordt vermeld.Frankrijk kent vier kwaliteitscategorieen. In volgorde van toenemende kwaliteit:Vin de table of V.C.C. (Vin de Consommation Courante)

Van de wijnen uit de laagste categorie wordt vrijwel geen informatie op het etiket vermeld.

Deze wijnen worden door de Fransen zelf vooral als dortlesser, gekoeld gedronken.

In ons land worden deze wijnen veelal in supermarkten verkocht.Deze wijnen zijn uit een bepaald departement of wijngebied afkomstig. Ze dienen aan minimale kwaliteitseisen te voldoen waarvan het alcoholpercentage (10%) een van de belangrijkste is.

De prijs is schappelijk en het zijn over het algemeen plezierig en drinkbare wijnen.Vins Delimites de Qualite Superieure.

Deze letters geven aan dat er zorg aan de wijn is besteed. De producenten hopen er meestal op dat de wijn in de toekomst nog hoger zal worden geklasseerd.

Bij een V.D.Q.S. wijn staat de herkomst vast en er is bepaald van welke druivensoorten de wijn gemaakt moet worden. Bovendien moet de wijn voldoen aan een minimaal alcoholpercentage, hetgeen per gebied kan verschillen. De opbrengst per hectare is gemaximeerd. De V.D.Q.S. wijnen worden elk jaar gepoefd.

Wanneer de wijnen niet meer voldoen aan de gestelde eisen en/of afkomstig zijn van een meeropbrengst per hectare dan moet de wijn verkocht worden als vin de pays.

Een V.D.Q.S. wijn kunt u herkennen aan het rechthoekige zegeltje dat altijd rechtsonder op het etiket staat.A.C. of A.O.C. (Appellation d'Origine Controlee)

De Appellation Controlee wordt gegeven aan wijnen die voldoen aan zeer strenge eisen. Deze eisen varieren per gebied en worden regelmatig bijgesteld.

A.C. wijnen komen altijd uit een nauwkeurig omschreven gebied en moeten van bepaalde voorgeschreven druivensoorten zijn gemaakt.

Het alcoholpercentage is vastgesteld en er zijn regels voor het onderhouden van de wijngaarden. Daarbij moet u denken aan de manier van snoeien, bemesten en de werkwijze voor het maken van de wijn.

De opbrengst per hectare is ook hier gemaximeerd. Dit is een belangrijke regel, want kwaliteit en kwantiteit gaan in Frankrijk niet altijd samen. Een overvloedige oogst wil niet altijd een hoge kwaliteit garanderen.Al worden er sinds zo'n 3000 jaar druiven verbouwd in Italie, de Italiaanse wijnwetgeving dateert pas uit begin jaren '60.

Ook Italie kent vier kwaliteitscategorien. In volgorde van toenemende kwaliteit zijn dat:Vino de tavola is tafelwijn. Dit betekend dat de wijn geproduceerd is buiten de bestaande wetgeving of afkomstig is uit een streek waar geen afgebakend wijngebied bestaat. Dit houdt in dat niet elke vino de tavola zomaar een eenvoudig tafelwijntje hoeft te zijn. Het kan zijn dat het door de wetgeving noodgedwongen als vino de tavola moet worden verkocht, terwijl de kwaliteit heel goed is.Indicazioni Geografiche Tipiche.

Een nieuwe categorie die bij de oogst van 1995 is ingevoerd. Het betekent dat de wijnen afkomstig zijn uit bepaalde afgebakende gebieden.

Het is de tegenhanger van de Franse vin de pays.Denominazione di Origine Controllata.

Dit is het kwaliteitsniveau voor wijnen uit afgebakende gebieden, gemaakt volgens oude tradities die vaak al achterhaald zijn.

De wijnwetgeving stimuleert de producenten tot kleinere oogsten en modernere technieken. Er is een trend om regionale DOC's te vormen.Denominazione di Origine Controllata e Garantita.

Deze kwalificatie is te vergelijken met de Franse A.C. Deze elk jaar gecontroleerde wijn herkent men aan het staatszegel waarmee de sluiting van elke fles is voorzien.Naast deze categorieen kan men op de etiketten aan vermeldingen als classico, superiore en riserva of vecchio aantreffen.

Dit zal meestal op en fles Chianti of wijn uit het meest oorspronkelijke gebied afkomstig is.

Superiore wil zeggen dat de wijn van een iets hogere kwaliteit is dan de andere wijnen uit het gebied.

Riserva of vecchio geeft een bepaalde tijd van lagering aan die voor elk gebied weer anders kan zijn.Het classificatiesysteem in Duitsland is sinds 1971 gebaseerd op de rijpheid van de druiven.Dit is de laagste aanduiding voor een wijnmengsel met een laag alcoholpercentage. Over het algemeen is deze wijn prettig drinkbaar.Landwein is de betere streekwijn. Deze kan uit zeventien grote wijnstreken afkomstig zijn.

De wijn moet trocken (droog) of halbtrocken (halfdroog) zijn.Qualitatswein bestimmter Anbaugebiete.Deze kwaliteitswijnen, voller en fijner van smaak dan de landwein, moeten het typische karakter van een bepaalde streek hebben.

Bovendien moeten ze een minimaal alcoholpercentage hebben dat per streek varieert.

De wijnen moeten bovendien uitsluitend zijn gemaakt in een van de elf districten die kwaliteitswijnen mogen produceren.

Als bij keuring blijkt dat de wijn aan alle eisen voldoet krijgt hij een controlenummer (Prufungsnummer) dat op het etiket wordt gedrukt.Qualitatswein mit Pradikat.

Dit zijn de grote Duitse klassewijnen, uitsluitend gemaakt met bepaalde, geheel gerijpte druiven en geproduceerd in een bepaald gebied (Bereich).

Na controle door een speciale Staatscommissie kunnen de wijnen de volgende Pradikaten ontvangen:

Kabinett van perfect gerijpte druiven.

Spatlese laat geplukte druiven.

Auslese uitgelezen druiven.

Beerenauslese en Trockenbeerenauslese bieden uitgelezen per druif.

Eiswein is een heel zeldzame wijn. Deze wijn wordt namelijk gemaakt van druiven die in bevroren toestand worden geplukt en geperst.

Home Recepten