Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

EINDPUNT - WINNIEs betekenis voor smulweb

Winnie is dood en dat is een verlies voor heel de wereld. Ook voor smulweb. Want in de paar jaar dat Winnie hier actief was, heeft ze daar onmiskenbaar haar sporen achtergelaten en ook verdiend.

Dit artikel wil die sporen een beetje vastleggen als eerbetoon aan deze bijzondere vrouw.

2003

Winnie kwam op smulweb in juni 2003. Toen opende ze haar pagina Winnie5830.

Ze koos voor de naam Winnie, omdat haar roepnaam (Wilma) al in gebruik was op smul maar meer nog omdat ze iets had met beren, vooral met Winnie de Poeh. Het cijfer 5830 was gewoon willekeurig. Ze was weliswaar in 1958 geboren, maar ze vertelde medat ze daar helemaal niet aan had gedacht toen ze die pagina maakte. Ze had gewoon een cijfer erachter gezet.

Later heeft ze nog verschillende andere paginas gemaakt. Elk daarvan had een eigen karakter, bijvoorbeeld naar het soort recepten dat ze erop zetten. Op Snelleklaartje staan recepten van gerechten die snel klaar zijn, op Hasiepasie staan paasrecepten, op Patrickkluivert staan Surinaamse recepten, Decemberkind was voor sinterklaasrecepten, *IJsbeertje* voor recepten voor Kerstmis, en *Hartenliefje* voor Valentijnsrecepten.

Ook nam Winnie op verschillende paginas een andere identiteit aan. Op Winnie5830 was ze zichzelf. Als *Chatty* had ze de identiteit van jonge vrouw uit een blij-christelijke sekte. Op Madamemikmak kroop ze in de rol van heks, en bracht het magische in zich tot uiting.

Madamemikmak met een andere heks

Winnie speelde met die identiteiten. Het was een uiting van haar humor. Die werd niet door iedereen gewaardeerd en sommigen spraken er schande van, maar dat was voor Winnie eerder een stimulans om ermee door te gaan.

Winnie is vooral bekend van de chat en het forum. Maar haar bijdragen aan smulweb bestonden ook uit de honderden recepten die ze op haar paginas heeft gezet, allemaal keurig uitgevoerd. Winnie kon goed koken en daar had ze veel plezier in.

Ook heeft ze veel artikelen op haar pagina geplaatst, over haar woonplaats Nijmegen, over de herfst en over heksen, over zichzelf, over liefde en romantiek. En ze onderhield veel contacten met veel smulwebbers. Dat kun je ook zien in haar gastenboeken en in die van anderen.

Ik kan het ook zien aan de we-berichtjes die ze in de loop van haar smuljaren heeft ontvangen. Twee weken voor haar dood heeft Winnie mij namelijk de meeste van haar smulpaginas toevertrouwd. Ik mocht ermee doen wat ik wil, zei ze. Ik laat ze in tact en onderhoud de paginas waaraan Winnie zelf het meest hechtte (Winnie5830 en Madamemikmak).

Zoals gezegd, Winnie werd op smul vooral bekend door haar activiteiten op eerst de chat en later op het forum.

Eerste helft 2004: Chatroom

Begin 2004 kwam Winnie voor het eerst in de chatroom van smul.

Net een week eerder had ik het voor gezien gehouden op de chat en ik zou er negen maanden lang niet komen. Ik vond er niets meer aan op de chat, zeker niet toen ik ook nog eens werd uitgescholden. De sfeer op de chat was toen al aan het veranderen. De eerste tijd dat Winnie op de chat kwam, heb ik zelf dus niet meegemaakt. Wat ik hierna zeg over Winnies inbreng in de chatroom, heb ik dus van anderen gehoord, ook van Winnie zelf.

Door Winnies komst werd de sfeer op de smulchat er die eerste helft van 2004 niet beter op. Winnie provoceerde, shockeerde, daagde uit, probeerde de discussie te domineren, en zorgde voor onrust. Daarbij gebruikte ze haar originaliteit en inventiviteit en haar humor, want die had ze in overvloed. Al was het niet altijd tot ieders vreugde, Winnie bracht wel leven in de brouwerij. Ze verzon altijd wel wat.

Voorjaar 2004 organiseerde ze de mister Smulweb verkiezingen. Elke man kon zich ervoor aanmelden. Ja, ze ging actief op zoek naar kandidaten. Ze stuurde ook mij een we-berichtje of ik wilde meedoen. Ik vond dat zo,n absurde gedachte, dat ik niet eens heb gereageerd. We hebben daar later nog vaak om gelachen.

De prijs voor de winnaar was een erotisch diner met een partner naar eigen keuze. De prijs is, geloof ik, nooit verzilverd.

Een ander typische Winnie-grap was dat ze een hele tijd lang als *Chatty* een groot aantal chatters ertussen heeft genomen in de chatroom, door op heel zalvende wijze mee te doen aan de gesprekken. Een paar chatters wisten dat het Winnie was, maar die zeiden dat niet. Op die manier heeft ze haar beste vriendin Rennie wekenlang achtervolgd, tot die er echt helemaal dol van werd. Ze heeft naderhand wel wat uit te leggen gehad aan Rennie, maar hun vriendschap was zo hecht dat dat wel is gelukt. Rennie kan ook wel tegen een grap. (Anders kon je geen vriendin van Winnie zijn.)

Samen met een andere vriendin (Renate) heeft Winnie ook een tijdje volgehouden dat ze met vakantie naar Mexico was. In die tijd kwam ze als de vriend van Winnie in de chatroom, maar die zgn. vriend was niet zo zuiver op de graat.

Minder gewaardeerd werd het toen Winnie en Renate zich als smulduivel en smulgod voordeden en allerlei al dan niet vermeende misstanden op smul aan de kaak stelden. Dat leverde veel klachten op bij de redactie, want sommige mensen konden het weinig waarderen dat iemand zich smulgod noemde. De redactie haalde beide paginas van smulweb af. (Ja, dat deed de toenmalige redactie destijds wel. )

Behalve met andere smullers had Winnie het overigens regelmatig aan de stok met de redactie. Winnie zocht de grenzen op van wat aanvaardbaar was en soms ging ze daarover heen, bewust of ongewild. De redactie kon het enerzijds wel waarderen dat ze de boel aan de gang bracht in de chatroom, maar anderzijds haalde ze zich soms ook de redactionele gramschap op de hals.

In de zomer van 2004 gaf de redactie Winnie weer eens een waarschuwing. Maar Winnie dacht dat ze er door een ander werd tussengenomen (wat natuurlijk ook regelmatig gebeurde, want als ze kaatste, kon ze de bal verwachten). Dus Winnie geloofde niet dat de waarschuwing van de redactie zelf kwam en reageerde erop in bewoordingen, die ik hier niet zal herhalen.

Toen werd de redactie boos en eiste, dat ze haar excuses aanbood. Zo niet, dan zou ze van smulweb worden verwijderd. Winnie liet zich zo,n ultimatum niet stellen. Dan zou ze nog liever zelf vertrekken. Dat kondigde ze ook aan. Ze plaatste een oproepje en een artikel dat ze van smul zou weggaan.

Maar dat werd een aantal smulwebbers te dol. Hoezeer Winnie zich soms ook de ergernis en woede van velen op de hals had gehaald, veel chatters wilden haar toch niet kwijt. Ze steunden haar. Je kunt dat vinden in het artikel Mikmak blijft op smul op Winnies pagina Madamemikmak.

Je ziet bij dat artikel ook een reactie van mij staan, als Liebenstein. Daar zeg ik dat het een goede beslissing van Winnie was om weg te gaan van smul, maar dat ik moest zien of ze dat nu dan ook echt zou doen.

Ik moet dat even toelichten.

Dat Winnie en ik elkaar niet troffen op de chat in de eerste maanden van 2004 betekent niet dat we geen contact met elkaar hadden. Dat ging op een wat wonderlijke manier.

Al vanaf september 2003 zaten Winnie en ik elkaar in de haren over kleine puntgedichtjes die ik op mijn pagina zette. Winnie ergerde zich groen en geel aan die gediggies en dat liet ze ook merken, in artikelen en oproepjes tegen mij. Toen Winnie aankondigde van smul weg te gaan, zei ik dat dat haar eerste wijze beslissing was. Ook weer gewoon om haar te plagen. Ze vond het heel lullig dat ik dat zei, vertelde ze me later. Ze ging naar mijn pagina om te zien of ze daarop toch op de een of andere manier kon reageren. Dat ging niet, maar ze trof op mijn pagina muziek aan die ze heel mooi vond. Het was het nummer Positively 4th Street in de uitvoering van Jimmy Lafave.

{Je hoort dit nummer bij dit artikel. Onderaan heb ik de tekst ervan opgenomen.}

Begin september 2004 kwam ik na maanden weer een keer op de chat. Winnie kwam er ook binnen en vroeg me van wie die muziek was. Ons gesprek ging die eerste keer niet echt vriendelijk, maar we kwamen met elkaar in gesprek. En daaruit is daarna een hechte band van vertrouwen en vriendschap ontstaan. Ik heb Winnie bijgestaan toen ze *** had en onze band is blijven bestaan tot aan Winnies overlijden.

(Ik ben punt-artikeltjes blijven schrijven, hoor. Soms nog steeds om Winnie te plagen, maar vanaf het ontstaan van onze vriendschap konden we er samen om lachen.

Ik heb dit artikel Eindpunt genoemd. Niet alleen omdat Winnies inbreng op smulweb is geeindigd, maar ook omdat dit het laatste punt-artikel is dat ik zal schrijven. Zonder Winnie hebben die artikeltjes geen betekenis.)

Tweede helft van 2004: de ware Winnie komt tevoorschijn

Goed, Winnie bleef dus op smul in die zomer van 2004. Maar in die periode werd haar opstelling op smulweb totaal anders. Je kunt spreken van een ommekeer in haar houding.

Oh, ze bleef nog steeds met humor en originele ideeen haar inbreng leveren, hoor. Ze shockeerde daarmee soms ook nog wel, maar het verschil was dat ze er niet meer op uit was om te mensen te shockeren. Want dat was wat ze de eerste tijd (van begin tot zomer 2004) van haar aanwezigheid op de chat deed: shockeren, vaak ook mensen pijn doen.

Winnie heeft daar later veel spijt en schaamte over gevoeld. Ik weet nu ook waardoor het kwam dat ze dat deed in dat eerste jaar. Ik mag en wil en zal die redenen hier niet vermelden, want ze zijn van persoonlijke aard.

(Ik wil er overigens bij zeggen, dat veel chatters zich ook wel gretig lieten opfokken door Winnies geplaag...)

De aanleiding van Winnies verandering was iets wat in augustus 2004 gebeurde in de chatroom. Iets wat Winnie erg aangreep.

Winnie maakte een opmerking tegen Ria (Riasara) over de speciale voeding die Rias kinderen moeten hebben. Winnie bedoelde het niet rot, maar ze deed er Ria ongelooflijk pijn mee. Toen Winnie dat ontdekte, schrok ze heel erg. Het was oprecht niet haar bedoeling geweest om Ria in haar moederschap te kwetsen. In haar persoonlijke omstandigheden werd Winnie zelf beperkt in de manier waarop zij moeder wilde zijn voor haar kinderen. Dat deed haar veel verdriet. Ze had Ria niet hetzelfde willen aandoen.

Het was dit incident dat Ria en Winnie tot elkaar bracht. Tot Rias verbazing maakte Winnie haar verontschuldigingen aan haar. Ria aanvaardde dat. Zo raakten ze met elkaar in gesprek en toen ontwikkelde zich tussen hen een vriendschap voor het leven. Ze deelden hun gevoelens als moeder. Ja, wie aan Ria kwam, die kreeg Winnie tegen zich. Ik heb dat zelf mogen ervaren, toen ik Ria een keer onheus bejegende. Winnie gaf me daar stevig voor op mijn donder en ik moest maar zorgen dat het goed kwam. (Daar zorgde ze vervolgens zelf voor, hoor.)

Ongeveer in diezelfde weken (september 2004 dus) ontstond de vriendschap tussen Winnie en mij. Ook die vriendschap droeg bij aan de verandering van opstelling van Winnie.

Ze kreeg meer vertrouwen in zichzelf, zei ze, omdat ze zich gerespecteerd en gewaardeerd voelde. Daardoor vond ze ook de kracht om wat te veranderen aan haar persoonlijke omstandigheden en dat lukte haar ook. Ze kon daardoor meer zichzelf zijn en ook als moeder er beter zijn voor haar kinderen. Winnie veranderde hierdoor, ze had het niet meer nodig zich af te zetten tegen anderen. Integendeel, ze durfde meer haar ware, zachte kant te tonen, ook op de chat. Zo zei ze me later, toen we het erover hadden. Daardoor zagen anderen wat een lief mens Winnie eigenlijk was.

Die verandering heeft ze verwoord in een wat mysterieus gedicht, dat op haar pagina Madamemikmak staat, onder de titel Hoe een eenzaam heksje een gelukkige vrouw werd.

Winnie veranderde nog verder, toen begin 2005 werd vastgesteld dat ze een ongeneeslijke vorm van longkanker had. Winnie heeft gevochten wat ze kon om de ziekte te bestrijden. Chemo, bestralen, gezonde voeding, regelmatig leven. Haar levensopstelling veranderde erdoor, zoals bij zoveel mensen die de dood onder ogen moeten zien. Ze wilde meer genieten van het leven, was dankbaar voor elke dag die ze kreeg. Daardoor ook werd ze milder in haar relatie naar andere mensen, ook op smul.

Daarbij behield ze wel haar humor, hoe ziek ze ook was. God, wat kon je met haar lachen! Zolang ze nog bij haar volle bewustzijn was - tot een paar dagen voor haar dood toen ze door pijnstillers was verdoofd - maakte ze nog grapjes, ook over zichzelf. Ziekte en het vooruitzicht van de dood konden dat niet klein krijgen. Humor, dat was gewoon deel van Winnies aard. Op het bidprentje voor haar crematie hebben haar kinderen het zo heel mooi gezegd: Humor maakte deel uit van onze paplepel.

Ook op smulweb heeft Winnie altijd haar humor behouden. Ze hield nog altijd haar streken, hoor. Vorig jaar bijvoorbeeld kwam ze weer als *Chatty* op het algemene forum. Het duurde even voor mensen erachter kwamen wie dat ook al weer was.

Ze kon mensen er vreselijk tussen nemen, ook op de chat. Maar vanaf najaar 2004 was ze er dus niet meer op uit om te kwetsen. Nee, ze nam het op voor mensen die werden gekwetst.

En dat kwetsen gebeurde in de chatroom op ongehoorde wijze. Toen ik daar in september 2004 na maanden weer terugkwam, wist ik niet wat ik meemaakte. Er was een klein groepje chatters, onder leiding van een paar meestal dronken dames (de potten genoemd, want getrouwd met elkaar - hun smulpaginas zijn peanuts27 en meishka), en die deinsden nergens voor terug. Ze scholden, vloekten, dreigden met de dood, niets was hun te laag. Wie wil weten hoe het eraan toeging, die kijkt maar op de pagina van de_pottenkijker. Daarop staan een paar screenprints van de chat in oktober en november 2004.

Winnie nam het fel op voor mensen die op de chat werden gekwetst. Met als gevolg dat zij vaak de meest grove dingen naar haar hoofd kreeg. Dat kon ze wel hebben, hoor. Maar het raakte haar wel dat ook een paar mensen die ze eerst dacht te kunnen vertrouwen, dat die eraan mee deden. Ik zal maar geen namen noemen. Wie het aangaat weten het wel.

De mensonwaardige toestanden op de chat brachten de redactie ertoe om de chat op 13 december 2004 van smulweb te verwijderen. Ik vermoed dat er ook andere redenen waren (van commerciele aard en omdat de ruimte van de server te beperkt was), maar het gescheld en getier van de chat-potten was een mooie aanleiding om het verdwijnen van de chat te wijten aan de chatters zelf.

Daarmee viel voor een aantal smulwebbers een belangrijke mogelijkheid van contact weg. Ze probeerden nog wel om via eigen chatboxen en op msn te chatten. Maar om onduidelijke redenen was het minder leuk dan in de chatbox van smulweb. Smul blijkt toch iets van een samenbindende kracht te hebben, hoeveel haat, nijd en ruzie je er soms ook aantreft.

Dus ging een aantal chatters naar het algemene forum.

Daar werden ze niet warm onthaald door een aantal forummers.

De bedoelingen van de chatters weken te veel af van die van deze forummers. De chatters wilden een gezellig contact over allerdaagse dingen, koetjes en kalfjes. Enkele forummers wilden al dan niet serieus over bepaalde themas meningen uitwisselen.

Een soort clash of cultures op smulweb dus.

Oktober 2005: Winnie richt het chatform op

Toen nam Winnie een van haar onnavolgbare initiatieven. Op 20 oktober opende zij een onderwerp op het algemene forum onder de titel De chat is NU terug. Daarop nodigde ze de chatters uit om gezellig over allerdaagse dingen te praten. Het was dan wel geen chatroom, maar zo konden ze wel contact hebben. Degenen die daarvoor niet voelden, hoefden zich er niet aan te storen.

Winnie wilde zo ook laten zien dat de sfeer onder de chatters was verbeterd. Dat er niet meer werd gescholden en getierd tegen elkaar. Ja, als iemand op het chatforum eens wat onvriendelijks zei, dan sprak ze hem/haar daarop aan met het verzoek het leuk te houden. En ze riep mensen op om provocaties van enkele forummers straal te negeren.

Dat werkte. Ja, dat werkte zo goed, dat de redactie na een paar weken van het chatforum een eigen rubriek maakte. Daar konden de chatters terecht, zolang de chatbox nog niet terug was. (Want die zou terugkomen, dat beloofde de redactie opnieuw.) Zo haalde de redactie de twee soorten smulwebbers op het forum uit elkaar.

Zo ging het van eind oktober tot begin december 2005. Dankzij Winnie hadden de chatters een eigen plekje gevonden. Winnie hield er daar ook de sfeer in. Op vriendelijke manier prikkelde ze mensen, daagde uit, kwam onverwacht uit de hoek.

Toen, begin december 2005 crashte Winnies pc. Het ding zat helemaal vast. Haar harde schijf zat tot aan de rand toe vol en moest opnieuw worden geformatteerd. Dat duurde een tijd. Toen Winnie eind december vorig jaar haar pc terug had, lag haar internetverbinding eruit en het lukte de KPN niet die te herstellen.

Winnie kon hierdoor vanaf december vorig jaar niet op internet, ze kon dus ook niet op smulweb komen.

Februari 2006: Afstand tot smulweb

Zonder Winnie ging het fout op het chatforum. Toen iemand een keer binnenkwam met een onvriendelijke opmerking, begonnen enkele chatters toch te schelden. Dat escaleerde steeds verder, tot ordinaire scheldpartijen. Juist zoals niet de bedoeling was, toen Winnie met het chatforum begon. En Winnie was er niet om op haar eigen wijze te zorgen dat de sfeer goed bleef.

Toen ik eind december jl. na enkele weken afwezigheid in het chatforum kwam en erop wees dat er niet zou worden gescholden, kreeg ik ook de gram van een aantal mensen over me heen. Daarna hield ik het er wel voor gezien. Als het niet leuk was, had ik er niks te zoeken.

Maar inmiddels was het hele gedoe op smulweb ook volkomen onbelangrijk geworden.

Want vanaf begin dit jaar werd Winnie steeds zieker en haar ziekte begon haar steeds meer te beperken. De tweede chemokuur had weliswaar de *** in haar longen een stuk teruggeslagen, maar er bleken tumoren te zijn uitgezaaid naar haar hersens. Die uitzaaiingen zijn uiteindelijk de oorzaak van haar dood geworden.

Eerst werd Winnie daardoor steeds vermoeider, later verminderde de controle over haar armen. Ze was te ziek geworden, was voortdurend ongelooflijk moe, en had niet meer de kracht om aan de pc te zitten, laat staan actief te zijn op smul.

(Winnie werd in deze tijd overigens ook gek van enkele smulwebbers, die haar opbelden. Ze heeft zelfs haar mobiele nummer laten veranderen om van dit gestalk af te zijn en ze kapte alle gesprekken op haar vaste toestel af. Ze wilde met rust gelaten worden. Van smul wilde ze alleen nog contact hebben met Ria en met mij.En Rennie natuurlijk, die haar vriendin voortdurend is blijven steunen en opvrolijken.)

Hoewel Winnie al haar steeds verminderende krachten en energie nodig had voor zichzelf, was ze toch zwaar teleurgesteld, toen ze merkte hoe het eraan toeging op het chatforum. Ze had erop vertrouwd dat mensen zelf zo wijs zouden zijn om de sfeer goed te houden. Samen aan de pc heb ik haar laten zien hoe er door enkele chatters tekeer werd gegaan, het was als in de laatste maanden van de chatroom: gescheld in grove woorden. Het deed Winnie verdriet. Ze was ronduit boos toen ze zag dat enkele chatters mij ervan beschuldigden degene te zijn die de boel op het chatforum provoceerde, terwijl ik al een paar weken niets op het forum had gezegd. Winnie stond erop daarop te reageren, zowel op het chatforum als in we-berichten. Op 14 februari zegt ze op het chatforum dat ze wel iets anders aan haar hoofd had dan het geruzie daar. Dat is de laatste keer dat Winnie iets op smulweb heeft gezegd.

Kort daarop besloot ze dat ze helemaal niets meer te maken wilde hebben met het chatforum. Ze was zo teleurgesteld en zei me dat ze er niet meer heen zou gaan, ook niet als ze zich weer beter zou gaan voelen.

Winnie vroeg me om, als ze zou overlijden, dat niet op het chatforum maar op het algemene forum bekend te maken, en dan pas enkele dagen na haar dood. Ook gaf ze te kennen dat ze geen publiek rouwbeklag op smul wilde. Want, zo zei ze: Er zijn mensen op smul die er niet echt rouwig om zullen zijn want ze hebben me ooit letterlijk dood gewenst. Ik wil die mensen niet verleiden tot hypocrisie als hun wens in vervulling is gegaan. En, zei ze verder, ook zijn er mensen, in wie ik zo teleurgesteld ben, dat ik hun beklag niet eens wil.

Zonder Winnie is het chatforum geest- en hersendood

Toen ik vorige week weer eens op het chatforum keek, zag ik dat het niet echt sprankelt van leuke discussies en dat humor er ver te zoeken is. Het is er saai en dus komt er nog maar een klein groepje smulwebbers. Het deed Rob Goldsteen opmerken dat hij een Winnie mist.

Nu is Winnie onvervangbaar, dus dat ze wordt gemist, is vanzelfsprekend.

Het is trouwens wel opmerkelijk dat Rob Goldsteen zich erom bekommert hoe het gaat op het chatforum. Want toen Winnie met het chatforum begon, had hij er geen goed woord voor over. Hij vond het niks dat het smulforum ook werd gebruikt om over koetjes en kalfjes te praten.

Maar dat was voor Winnie geen probleem. Integendeel, met het chatforum had Winnie juist een ontmoetingsplaats gecreeerd waar mensen gezellig en ongedwongen zonder pretentie met elkaar contact konden hebben. En als het zo saai zou zijn geworden als het nu is, dan had Winnie daar heus wel verandering in gebracht.

Nee, Winnie heeft zich van het chatforum afgewend juist omdat de sfeer er door enkelen is verziekt, omdat er kennelijk toch kan worden gescholden, omdat mensen zich laten verleiden in te gaan op provocaties. Dat was nu juist wat Winnie had willen voorkomen. Daarin was ze zo teleurgesteld.

Het ontbrak Winnie aan de kracht om zich weer in te zetten voor een gezellig chatforum waar ook wat te beleven viel. Maar meer nog was er bij haar iets was gebroken in het vertrouwen dat ze had dat mensen er samen iets leuks van wilden maken.

Eind februari jl. al heeft Winnie smulweb, althans het chatforum, achter zich gelaten. Het was volkomen onbelangrijk geworden, het hinderde haar niet meer. Het chatforum was voor Winnie al dood voordat zij op 9 maart jl. in Vrede stierf.

Koos

24-04-2006

EINDPUNT

Dit is hier het laatste punt.

Want zonder jou is er niets aan.

Jij hebt er alles aan gedaan,

meer had niet meer gekund.

Hieronder kun je de tekst van het nummer Positively 4th Street, geschreven door Bob Dylan en uitgevoerd door Jimmy Lafave.

De tekst van dit nummer is van toepassing op de smulwebbers die Winnies vertrouwen hebben geschonden.

Met dank aan Betty

***********************************************************You got a lotta nerve to say you are my friend. When I was down, baby, you just stood there grinning. You gotta lotta nerve to say you got a helping hand to lend. You just wanna be on the side that,s winning (Winnie?). I see you on the street, you know, you always act surprised. You say: Hello, well, how are you?, but you don,t even mean it. When you know as well as me, you,d rather see me paralyze. Why don,t you just show it right out and scream it. **************************************************************************************************And now I know you,re dissatisfied with your position and your place. I used to be among the crowd you,re in with. Do you take me for such a fool to think I,d make contact with the one who don,t know what she,s talking and not to begin with. I wish that for just one time you could stand inside my shoes and just for that one moment, baby, I could be you. Yes, I wish that for just one time, you could stand inside my shoes. You,d know what a drag it is to see you.

Home Recepten Kookboeken