Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

Stilte

Een heel mooi gedicht die ik van internet heb af geplukt In het begin was er slechts duisternis en leegte.

De kosmos was slechts een eindeloos niets.

Geen licht, geen beweging, geen leven, geen geluid.

In haar leegte stuitte de duisternis op zichzelf.

Het werd zich bewust van de leegte, de stilte.

Kun je je deze stilte voorstellen, de stilte van het niets?

Kun je zo stil worden dat je het hoort?

Kun je naar de stilte in jezelf luisteren?

Adem diep en langzaam, zodat je adem in stilte je longen vult.

Voel hoe de binnenstromende lucht je keel ruimer maakt.

Voel de energie naar binnen stromen.

Luister naar deze energie, naar het niets.

Voel deze kern van stilte in je.

Adem terug langzaam uit.

Ook de kosmos ervoer die energie.

De energie werd vibratie.

Het was de vibratie van een geluid waaruit alle andere geluiden werden geboren.

Het heelal werd vervuld met geluid.

Het geluid werd een en vermenigvuldigde zich.

Het geluid werd alomtegenwoordig.

In je ademhaling, in je hart, in de wind, in de bomen en in de lucht.

Het leeft in je eigen geest en in het ritme van al je gedachten

Home Recepten