Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

Hutspot

Hutspot, hutsepot.....een klein stukje geschiedenis over de eenpansgerechten.

Wintertijd, stamppottijd. Het is eindelijk echt koud geworden dus, hup, alles in een pan en dan maar ?voorprakken?.

Sinds we uit het Albert Heijn-onderzoek weten dat nagenoeg de helft van de Nederlanders zijn eten nog dagelijks prakt, kun je je afvragen wat het uiteindelijke verschil is tussen stamppot en geprakte piepers-vlees-groenten, maar alla.

Als populairste stamppot na de boerenkool en zuurkool noemen de meeste mensen de hutspot. En dat betekent een mengsel van aardappelen, uien en wortelen, waarbij sommige mensen nog witte bonen doen.

Maar zo is het lang niet altijd geweest. Het woord hutspot, of hutsepot, betekent zoveel als een husseltje, van alles wat.

De beroemde Leidse hutspot, die door de Spanjaarden werd achtergelaten bij hun smadelijke aftocht op 3 oktober 1574, was zo?n allegaartje van rapen, pastinaken en uien, met misschien een stuk schapen- of varkensvlees erin.

De uit Amerika afkomstige aardappelen moesten nog twee eeuwen wachten op inburgering en wortelen waren in die tijden nog wit in plaats van oranje.

De naam hutspot stond voor wat door culi-historici tegenwoordig wordt aangeduid als ?ketelkost?.

Tot de uitvinding van het fornuis (en nog lange tijd daarna) had ieder gezin als enig kookgerei een pot boven het vuur hangen, waarin samen groenten en misschien wat vlees werd gekookt.

Iedere dag werd daaruit gegeten, en iedere dag werd deze ?maaltijdsoep? weer aangevuld. Eenmaal per week werd de pot geleegd en schoongemaakt, waarna het ritueel van voren af aan begon.

In het gedeelte van Noord-Frankrijk dat ooit Vlaams was, kent men nog de ?hochepot?, een mengsel van in een pan gekookt vlees, prei, kool, meiknolletjes, selderijknol en ga zo maar door.

Hetzelfde gerecht komt onder allerlei andere namen door heel Europa voor, irish stew, pot-au-feu, potee, Eintopf, olla.

Maar waarom is onze Nederlandse versie nu zo vastgeroest op aardappelen-wortelen-uien? Nou, dat komt doordat wij onverbeterlijke zoetekauwen zijn.

Eigenlijk zijn we nooit losgekomen van de appelmoes die onze moeders door het eten roerden.

Hutspot heeft dat niet nodig. Gekookte uien en wortelen zijn zoet zat. Dus na een paar happen verlang je naar een oppepper. Mosterd, augurken, zilveruitjes, ze doen het allemaal perfect bij de zoete massa. Net als het klassieke klapstuk natuurlijk.

Maar wie maakt dat nog?



Ingredienten:

o 300 gr mager vers spek

o 2 varkenspootjes (hoefjes)

o 300 gr klapstuk

o 400 gr witte bonen

o 1 kg winterwortel

o 500 gr pastinaken*

o 500 gr uien

o Zout

o Peper

Bereiding:

o Zet de bonen een nacht van tevoren in de week en laat ze in het weekwater bijna gaar koken met het spek, de varkenspootjes en het klapstuk

o Zorg dat er niet al te veel water meer op staat

o Voeg dan de kleingesneden wortelen, pastinaken en uien toe en laat alles met elkaar zachtjes gaar koken

o Roer het losjes door elkaar (hutsen, niet stampen!) en breng het op smaak met wat zout en royaal versgemalen peper

o (*) Pastinaken zijn een soort witte penen

o Zijn ze echt niet te krijgen, dan kunt u ze door schorseneren vervangen.

Home Recepten Kookboeken