Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

Kookboekrecensie De Dikke Diëtist

De Dikke Diëtist, een pleidooi voor lekker koken, Marie Louise Schipper. Uitgeverij Atlas Contact, 18.95 euro.

Het veelkoppige monster dat overgewicht heet

Al jaren volg ik Marie Louise Schipper, die voor de Volkskrant over obesitas en overgewicht schrijft. Ook is zij een van de volkskeuken koks en lezen we met regelmaat een recept van haar hand. Zowel in haar artikelen als in haar bijdragen voor de volkskeuken komt één ding steeds weer naar voren: de moeizame strijd tegen overgewicht, die ook haar persoonlijke strijd blijkt. Marie Louise beschrijft dit op heldere wijze en soms met een hilarische inslag. Fijne stukken om te lezen. Nu is daar De Dikke Diëtist, waarin we kunnen lezen hoe het veelkoppige monster dat overgewicht heet een spoor van vernieling achterlaat.

Dit boek laat zich op verschillende niveaus lezen: als een heldere analyse van het overgewichtprobleem, dat al bij de jeugd begint. Een schrikbarend aantal kinderen heeft overgewicht en dit getal groeit alsmaar. De eindconclusie is dat diëten niet helpen en daarom worden de opties hongeren, snijden of koken onderzocht.

Vreters worden niet geboren maar gemaakt

Daarnaast leest dit boek als een autobiografie. We lezen hoe de negenjarige Marie Louise een mollig meisje wordt, met als gevolg een jarenlange strijd in de vorm van allerlei diëten. Over diëtisten die geen gram teveel wegen, en over haar slanke vriendin Els die leeft volgens het motto `eten vreten en vergeten` iets dat bij Marie Louise geen effect sorteert; zij blijft hongerig en bereikt maat 38 niet. Ook het feit dat wetenschappers iedere dag nieuwe genen lijken te ontdekken die overgewicht veroorzaken omarmt Marie Louise met blijdschap. De genen die overgewicht veroorzaken zijn in ieder geval niet door haar oma doorgegeven die als motto had: `vreters worden niet geboren maar gemaakt`. En we lezen aan de hand van een mooie anekdote over Samoa, dat men op dit eiland ooit dikke vrouwen mooi vond; maar dat hierin een kentering is gekomen: ook op Samoa beschouwt men tegenwoordig dikkerds als dom en lui.

Tot slot

En tot slot is het een kookboek, een pleidooi voor lekker eten. We lezen heerlijke recepten die allemaal zo hun eigen ontstaansgeschiedenis hebben. Het zijn geen dieetrecepten. Wel heeft ieder van hen zijn eigen dieetgerelateerde ontstaansgeschiedenis. Zoals de bloeddrukverlagende groentecouscous die ontstaat na een routineonderzoek bij de huisarts: `Jouw bloeddruk is zo hoog dat het lijkt alsof je de hele dag naar een spannende film kijkt`.

Of over honger, een van de grote problemen van de lijnende mens, honger die telkens de kop opsteekt. Er is iets dat helpt. Tijdelijk. Met peper kun je honger stillen. Dat komt door een stof die zich in chilipepers bevindt en die het hongergevoel vermindert. We krijgen een recept voor sambal en het advies daar een lekkere kip bij te eten. Ook dieetgoeroes als Dr Dukan, Sonja, Dr Frank, Atkins en Montignac passeren allemaal de revue. Hoewel Montignac uiteindelijk ook op lange termijn niet bleek te helpen heeft Marie Louise er wel de Franse keuken door ontdekt en sindsdien nooit meer een kant en klaar maaltijd in haar oven geschoven.

De recepten zijn behalve erg leuk ingeleid ook origineel en verrassend. Ze zijn duidelijk beschreven. Wel moest ik even wennen aan de minder gebruikelijke volgorde: eerst de bereidingswijze van het gerecht en dan pas de ingrediëntenlijst. Maar ik denk dat niemand zich daar echt dik om zal maken.

De Dikke Diëtist is een heerlijk boek en bij vlagen zelfs ontroerend; strijden tegen overgewicht is een moeilijke, hardnekkige en ongelijke strijd.

door Joke Boon

Home Recepten