jart’s dagboek 2

weer meer zin in eten Gek is dat, ik moet echt nadenken welke datum het is. Weet je dat ik het gevoel heb dat de hele meimaand nog moet komen? En dat terwijl er toch zoveel gebeurd is, misschien toch een soort roes ofzo.

Weer heel veel geregeld bij mijn moeder. Gelukkig merk ik ook dat ze heel veel aanloop heeft. De buren komen iedere dag, een overbuurman helpt haar met de tuin, er komen kennissen langs en ook vrienden van mijn broer.

We zijn nu met de vervelendste dingen bezig. Mijn broer had nl geen begrafenisverzekering en daarom proberen we nu zijn spullen te verkopen om zo geld bijelkaar te krijgen. Mijn moeder heeft alleen AOW, en natuurlijk spring ik bij, maar met 2 kinderen in het voortgezette onderwijs en een man in de WAO, heb ik ook niet zo heel erg veel spaarcentjes. Gelukkig zijn we in maart al op vakantie geweest, dat pakken ze ons niet meer af.

Een ander heel vervelend ding was dat we zijn katten hebben laten inslapen. We hadden er geen andere oplossing voor. Ze zijn nu weer bij hun baasje, maar ik vond het verschrikkelijk en mijn moeder ook.

Gisteravond ben ik weer naar huis gegaan. Dat beviel me goed. Het is toch lang licht en toch een stuk minder druk.

Vandaag wel gefitnest en gefietst, maar verder niet veel gedaan vandaag. Vanmiddag met Henk naar Harderwijk geweest. Ik heb een grote fotolijst gekocht en thuis een collage gemaakt met een foto van mijn broer en een stel van zijn gedichten erom heen. Het is heel mooi geworden al zeg ik het zelf.

Vanavond schol gegeten met puree en doperwtjes. Het eten begint me wel weer beter te smaken. Ik merk wel aan mijn kleren dat ik slanker wordt, ook in mijn gezicht zie ik dat. Daarom vanmorgen toch even op de weegschaal geweest en het was nu 73.6 kg. Zondag was het nog 74.9, dus je kan er ook niks van op aan he, want ik ben heus geen 1.3 kg afgevallen in 3 dagen. Maar ondanks dat word ik er toch wel een beetje blij van.

Verder merk ik dat ik verkouden wordt, zere keel en neusverkouden. Ach, nou ja, zal ook wel weer overgaan.

Tot morgen!Vandaag lekker met mijn mannetje op stap geweest. Koffie gedronken met een kaasbroodje(hij natuurlijk appeltaart, maar ja hij houdt van zoet en ik van hartig)en als lunch een broodje warm vlees met satesaus en een cola light. Nou valt mee toch?

Rond half 5 waren we weer thuis en toen ben ik op de fiets nog even boodschappen gaan doen.

Vanavond wel “slecht” gegeten; speklapje, gebakken aardappels, sla en saromapudding. Wel erg lekker allemaal.

Na het eten nog een half uurtje gelopen op de hei en nu zitten we weer aan de koffie.

Een fijn dagje vandaag, hopelijk morgen weer zo 1!

Tot morgen!Vanmorgen om 7 uur opgestaan en voor half 9 was ik al in de sportschool. Heerlijk gefitnesst. Ik wil toch weer proberen naar anderhalf uur te gaan, 1 uur op de cardio-toestellen en een half uur op de “echte” apparaten.

Maar toen ik tussen de middag aan het zwemmen was, bedacht ik me dat ik ook wel een zwemabbonement wil hebben en vaker zwemmen. Help! Dan heb ik geen tijd meer om te werken!

Vanmiddag lekker gewinkeld en kleren gepast. Maat 44 is nu te groot, maar maat 42 zit nog te krap of het moet een echte stretch broek zijn. Nu alleen een leuk zwart shirtje gekocht(mt L)

Met elkaar dus weer 20 km gefietst vandaag. Ik kwam over het pad waar ik ook over moet naar mijn werk en wat bleek? Ze hebben dat pad tijdens mijn afwezigheid geasfalteerd! Jippie, nooit meer door de modder met slecht weer. Jippie, nooit meer zand happen in droge tijden!

Vanavond macaroni gegeten en twix-ijs na. Was een aanbieding bij Appie en wilde ik toch eens proberen.

Eigenlijk lijkt het zo of er niets meer met me aan de hand is. Maar ik denk nog steeds aan mijn broer en aan mijn moeder(en aan mijn vader) Vanavond op de zonnebank lag ik opeens te huilen.
Maar als ik thuis ben word ik er toch minder mee geconfronteerd en probeer ik me met prettige dingen bezig te houden.

Het vervelende is dat ik het niet van me af kan schrijven. Na mijn vaders dood maakte ik het ene gedicht na het andere. Nu wil ik het zo graag, maar het lukt niet, mijn hoofd is helemaal leeg.

Mijn broer was zelf een dichter, en een hele goeie ook. Over een paar jaar zullen jullie een dichtbundel van hem in de winkel kunnen vinden. Alle gedichten worden nu uitgezocht door zijn vrienden en daarna in een boek uitgegeven, ter nagedachtenis. De grote droom van mijn broer; ooit nog eens een boek uitgeven. Is het niet fantastisch dat dat nu toch nog gaat gebeuren?

We gaan maar gewoon door, we moeten wel, maar het ene moment is het moeilijker dan het andere.

Ik wens iedereen in ieder geval een fijn en zonnig weekend!Wat een heerlijk weer he dit weekend. Lekker veel in de buitenlucht vertoeft, zonlicht is toch goed voor een mens.

Gisteren eerst uitgeslapen en daarna naar de hei geweest en boodschappen gedaan.

Na de koffie nog op de fiets boodschappen gedaan en ‘s middags na het eten weer.

Aan het eind van de middag nog een keer met de hond naar de hei geweest, want ‘s avonds gingen we barbequen!

De hele avond buiten gezeten. Lekker gegeten en alleen crystal clear gedronken.

Vanmorgen al vroeg opgestaan en met de hond naar de hei geweest.

Na de koffie spullen bij elkaar gezocht en zijn we naar een recreatiestrand in de buurt geweest.

Heerlijk op “ons” plekje gelegen en gelezen. Henk heeft nog even het water geprobeerd, maar dat was natuurlijk nog veel te koud. We hadden broodjes en cola light mee.

Om half 3 waren we weer thuis en toen heb ik nog een stel mandarijntjes gegeten.

Later hebben Henk en ik nog 15 km gefietst. Natuurlijk langs het strand, want manlief kijkt graag naar vrouwelijk schoon(de oude viezerik)

Toen we weer thuis waren eerst even lekker gedouched en daarna buiten met de jongens geklaverjast.

Nu is Henk onder de douche dus kan ik even hier kijken en schrijven.

Straks even mijn moeder bellen en eten(gevuld stokbrood) en waarschijnlijk daarna nog weer naar de hei.

Oh ja, vanmorgen weer op de weegschaal geweest, nu 74.1 kg. Nou ja, meer dan woensdag, maar toch weer minder dan vorige week zondag en na die barbeque van gisteravond toch niet gek.

Morgen ga ik weer naar Groningen en kom overmorgen terug. Woensdag ga ik weer werken.
Jullie horen wel weer van me!

15 Reacties

  1. Viel het wat mee bij je moeder en het werken gisteren? Vandaag ook werken? Ben benieuwd te horen hoe het met je gaat!
    Liefs
    Evelyne

  2. Hoe gaat ie vandaag?

    De moeilijkheid bij rouwprocessen is dat het leven ‘gewoon’ doorgaat. Je betrapt jezelf op een bepaald moment dat je weer lacht, grapjes maakt, en van het leven geniet. Dat kan een soort van schuldgevoel reactie geven. Ik weet hoe het voelt, mijn vader overleed toen ik 14 jaar was.

    Ik stond versteld van het feit dat het leven gewoon maar doorging terwijl mijn leven op de kop stond. Dat je nu niet schrijven kunt is normaal. Het komt vanzelf wel meid. Dingen zijn nooit hetzelfde maar vinden altijd hun weg naar buiten wel.

    Probeer gewoon per dag te leven, dan komt het allemaal weer goed.

    Dag, veel liefs van Silvie

  3. Hoe was het in Groningen? De verleiding van de sherry kunnen weerstaan? Dat is vaak het moeilijkst, van die tradities waar je zo aan gewend bent geraakt.
    En hoe was het om weer aan het werk te gaan?
    Liefs,
    Marida

  4. Heb bewondering voor je, hoe goed je je houdt en hoe je met alles omgaat. Ben erg blij dat je ook zoveel steun krijgt, en je moeder ook. En inderdaad fantastisch dat de grote droom van je broer toch nog realiteit wordt!
    En dat gewicht, niet te druk over maken. Na alles wat je nu meemaakt, besef je ook wel dat er belangrijker dingen zijn in het leven. Trouwens, je voelt je slanker en dat is toch ook heel goed!
    Liefs
    Evelyne

  5. Wat anderen al zeggen, je hebt regelmatig je afleiding en onder de zonnebank lig je maar te liggen en dan kunnen die emoties de vrije loop krijgen. En wat geeft het het is misschien juist wel lekker omdan even te huilen en ales er uit te gooien. En hier schrijf je het toch behoorlijk van je af. wie weet vloeien die gedichten dadelijk ook weer uit jouw pen.
    Liefs Helen
    Ps hoe smaakt dat twix ijs.

  6. Hee meis, geniet je vandaag wel van het vreselijke mooie weer!!! Is een bevel;)))!!!! Doen hoor! Lijkt me ook wel lekker zo’n twixijsje, mmm. Je brengt me op ideeen…;) Groetjes, Sessie

  7. Ach Jart, als je denkt dat je thuis minder geconfronteerd wordt met je broer dan is het omdat je gewoonweg soms geen tijd hebt om daar over na te denken. Onder de zonnebank kom je een beetje tot rust en dan komen vaak te emotie los. Alles heeft zijn tijd nodig en op een bepaalde manier. Wat leuk dat ze je broers gedichten gaan uitgeven! is toch een fijne gedachte om te weten dat er nog mensen zijn die om elkaar geven. Veel sterkte meid, Ilonka

  8. Misschien kun je het niet goed van je afschrijven in gedichten maar ik vind dat je hier op smul heel open bent erover. En dat is toch goed?
    Het is ook niet niets wat je de laatste tijd moet doormaken.
    Nogmaals veel sterkte.
    Liefs,
    Marida

  9. Sorry dat ik al een tijdje niet bij je langs ben geweest, maar heb wel veel aan je gedacht hoor! Heb het idee dat je alles goed van je afschrijft. Dat moet goed doen neem ik aan? Lekker ook dat je die kilootjes kwijt bent! Nu houden zo he! Ik wil ook naar anderhalf uur gaan met fitnessen, maar inderdaad, wat jij ook zegt…dan hebben we geen tijd meer om te werken….hellup! Liefs en heel fijn weekend, geniet maar lekker! xxBernice

  10. Dat zal heerlijk geweest zijn weer even met z’n 2 op pad. Die speklapjes heb je er na het eten weer afgelopen. Dat is wel het voordeel met een hond, kan je na he eten even wandelen.
    Liefs Helen

  11. Klinkt als een leuk daggie!!
    Wat ik vragen wilde: heeft jouw moeder nog andere familie in het noorden en blijft ze daar wonen?
    Ik hoop dat je een fijn weekend hebt Jart!!
    Dikke kus Germa

  12. Zo samen op stap!!! Denk dat er nog wel veel langs je heen gaat maar afleiding zoeken is altijd goed, toch? Groetjes, Ses

  13. Wat erg van die katten,dat zal niet makkelijk zijn geweest. Ze konden ook niet naar het asiel?? Vor jou toch een zorg minder lijkt me dat er goed naar je moeder om wordt gekeken. Het blijft anders dan zelfvoor je moeder zorgen, maar geeft thuis misschien toch een geruser gevoel.
    Hopelijk zet die verkoudheid niet alte veel door.
    Liefs Helen

  14. Dit zijn erg moeilijke dingen meid, en ook ik leef met je mee. Ik denk aan je en stuur je liefde en kracht vanaf deze kant. Al die dingen die je doet, zullen je helpen in je rouwproces. Dus ook zo die collage. Heel goed van je! Doe gewoon per dag je best meid, maar denk erom, jij bent ook maar een mensenkindje en meer als je best kun je niet doen. Je mag ook je verdriet hebben en de dagen dat het allemaal even iets minder gaat!

    Dikke zoen van Silvia

  15. Je hebt weer een paar (geestelijk) vermoeiende dagen achter de rug zie ik… Leef met je mee hoor, kan me voorstellen dat je toch lichtelijk in een roes leeft nu.
    Wel goed om te horen dat je moeder dus toch best veel mensen heeft daar in het hoge noorden om op terug te vallen. Moet voor jou ook inderdaad een opluchting zijn.

    Over dat snoepen tijdens het studeren, je hebt helemaal gelijk. Dat is mijn zwakke plek. Zodra ik enige studiestress begin te voelen wil ik alleen nog maar eten. Gelukkig heb ik niets in huis…
    Liefs,
    Marida

Geef een reactie