Henrike in Berlijn


Mijn verblijf in Berlijn van 24 t/m 29 mei 2005


Om 9.45 uur vetrokken we, na een heerlijke 1e nacht(rust) uit ons hotel richting het Metrostation om de hoek.
Net voor het zebrapad over de grote weg naar de ingang van het station, zag ik dit bord, vroeg Jos (met digitale camera) ‘n foto te maken en toen werd m’n mond werd gesnoerd…
“Buchenwald”… ook geweest toen in 1989: verschrikkelijk; ik krijg kippevel (bij 30 graden Celsius) van afgrijzing…
Even met beide beentjes op de grond; even stilstaan met de situatie tot 50 jaar geleden.
Maar ook de situatie van 3 weken voor de val van de Muur (oktober 1989): allemaal angstige, onzekere, opstandige, geweldadige, rebelse mensen…
Een situatie waar ik niet tegenkan.
Een situatie ook die in een onvoorstelbaar schril contrast met het hedendaagse Berlijn staat…
In de korte tijd dat ik als verstard hier stond, zijn er ik weet niet hoeveel gedachten door me heen gegaan.

“Was dat nou echt nodig om nu met dit mooie weer, tussen hartverwarmend vriendelijke mensen,
in een ontspannen, ongedwongen en relaxte sfeer van het hedendaagse Berlijn te kunnen genieten?
Ik weiger dit gewoon te beamen. Naief? Nee! “Gewoon” blij dat Berlijn is veranderd tot een voorbeeldstad voor de wereld:
iedereen lijkt respect voor elkaar te hebben: blank of donker, homo of hetero, dik of dun, zwak of hoog begaafd, etc.
Iedereen is een mens en dat voel je; dat doet me goed! Heerlijk, ik krijg weer kippevel, nu omdat ik ff heel happy ben!!!!

Oversteken, familie-dagkaart kopen, de bus in richting Oost Berlijn. Op naar DE plek: Checkpoint Charley.

De mannen in uniform zien er nog net zo uit als voor de val van de muur. Toch voel ik een wereld van verschil:
ze kunnen nog zo streng kijken zonder 1 lachje (goed acteerwerk); de mensonterende spanning van toen is er niet meer!!!

Ook de muur komt nu heel anders op me over. Volgens mij stond hier een dubbele rij; 2 muren dus met daartussen het zgn. Niemandsland??? Jammer; had ik maar een plattegrond van Berlijn voor de val van de muur meegenomen…

Indrukwekkend is het aangelegde ‘parkje’ met
allemaal ijzeren kruizen voorzien van pasfoto’s en een levensverhaal.
Heel indrukwekkend dus vraag ik Jos wederom of hij het even voor me vastlegt:

Ondanks de hitte besloten we wandelend over naar het Branderburger Tor te gaan. Heerlijk in de schaduw over Unter den Linden, waar we even op een bankje zijn neergeploft. Jos en Rob kochten een heerlijke bak espresso bij een kioskje; Diny en ik smeerden ons weer even in met zonnebrand:

Ik werk eraan zoals jullie zien, maar we hebben zoveel gezien, gehoord, gedaan & meegemaakt, dat dit nogal wat tijd kost om te verwerken tot een artikel. Momenteel weet ik ff niet waar ik zo snel de tijd vandaan moet halen vanwege onze tuinwerkzaamheden. Maar als jullie een beetje geduld hebben… komen doet ‘t hier!!!

18-6-2005:
De CD met foto’s is wel klaar, maar ik heb hem nog niet. Als ik ‘m heb, begin ik!
29-7-2005:
Ik heb de CD met foto’s! (hehe, eindelijk )
Nu nog de tijd vinden om ze erop te zetten!

3 Reacties

  1. ……. meer weten
    kom maar op met jouw verhaal
    dus we wachten af
    liefs Lucy

  2. ik weet nog niks, dus kom ook een keer terug.
    haha
    liefs Minie

  3. hahaha ik weet al meer
    maar kom nog wels een keer terug
    hahahahahaha
    liefs Lucy

Geef een reactie