India; het verband tussen voeding en religie

reeks artikelen over India en haar Keuken In de meeste landen van de westelijke wereld wordt gegeten om de maag te vullen. In India
bestaat echter een zeer nauwe samenhang tussen
voeding en religieuze gebruiken. Iedere Indier is zich er voortdurend van bewust dat al het voedsel van de goden komt. Daarom wordt van elke maaltijd een religieuze of geestelijke handeling gemaakt.
De Hindoes offeren hun goden in de tempels
voedsel, bijvoorbeeld rijst, kokosnoten, ghee (gezuiverde boter), melk, specerijen of snoepgoed. Een bijzonder strenge sekte van de Hindoes, de Jains, strooit zelfs suiker voor mierenhopen en anderen plaatsen een kom met melk in de buurt van een slangenest. De koe is voor Hindoes heilig, haar vlees zullen ze absoluut nooit eten. Bij bijzondere feesten, zoals huwelijken, verlovingen en rouwdiensten is het gebruik niet alleen de uitgenodigde gasten te onthalen, maar ook talloze bedelaars. In eindeloze processies trekken ze langs het huis of dorp waarin de plechtigheid wordt gevierd. In een Indiaas huis wordt aan iedere gast een verfrissing overhandigd, ook de onverwachte bezoeker die even voor het slechte weer komt
schuilen. Zelfs de armste gastheer zal zijn gast op zijn minst een kopje met melk bereide thee aanbieden. Deze vorm van gastvrijheid is meer dan louter beleefdheid, want de bezoeker wordt als een onverklaar deel van het lot van zijn gastheer gezien. De onverwachte gast wordt als afgezant van de goden beschouwd en biedt de gastheer de mogelijkheid de religieuze plicht van het geven te vervullen. Men moet deze gastvrijheid in elk
geval aan nemen om de gastheer niet in zijn religieuze gevoelens te kwetsen. Vooral bij streng gelovige Hindoes is het gebruik, een bord vol eten voor reizigers en zwervers op de veranda neer te zetten voordat de heer des huizes zelf aan tafel gaat. Het afgedekte voedsel wordt buiten het huis neergezet opdat de hongerige reiziger zich niet tot bedelaar hoeft te vernederen.In India worden veel soorten vlees gegeten die de bewoners van de Westerse wereld niet kennen. Een paar:

Kameel: Is vooral in Punjab en in het noorden van India geliefd

Karbouw: Is in meerdere landstreken populair. Het vlees lijkt veel op rundvlees en is eigenlijk alleen aan de enigszins gele kleur van het vet te herkennen

Vetstaartschaap: Een bijzonder schapenras. Het vlees van deze dieren wordt hoofdzakelijk door Moslims op hun belangrijkste religieuze feestdag gegeten

Geit: geitevlees is in heel India zeer geliefd, niet alleen bij Moslims, maar ook bij niet-vegetarische Hindoes.

Behalve de genoemde vleessoorten zijn er nog verscheidende delicatessen (zoals schapeogen, vlees van ongeboren kalveren en haaienvlees) die bij bepaalde kasten en religieuze groeperingen in verschillende landstreken een bijzondere populairiteit genieten.De gemiddelde Indier is een gecompliceerde persoonlijkheid, ondanks zijn soms enigszins onverschillig aandoend uiterlijk. Deze gecompliceerdheid neemt toe naarmate zijn intelligentie hoger is. Zolang hij energiek ontkent dat hij bijgelovig is, geloofd hij hoogstwaarschijnlijk nog aan astrologen, de bewegingen van de sterren en hun invloed op zijn studie, huwelijk, gezondheid, werk, enz. Het mag een westerling niet verwonderen dat een Indier sterk van het abstracte en bovenzinnelijke doordrongen is. Uiteindelijk is India de bakermat van het abstracte denken. Ook wanneer een Indier Amerikaans of Europees werd opgevoed, is hij toch veel van de oude gebruiken en levensbeschouwingen trouw gebleven, hetgeen hem bijzonder interessant maakt. Ook al zijn veel van de taboes en gebruiken die ik hier noem tegenwoordig niet meer echt in gebruik, toch is hun invloed vandaag de dag in India nog merkbaar:

Het Boze oog: lange tijd was men er in India van overtuigd dat een mens een ander met zijn ogen kon betoveren. Als men bijvoorbeeld een baby aankeek en daarbij de woorden ?wat een schattig, gezond kindje? sprak, joeg men de moeder een geweldige schrik aan. Zelfs tegenwoordig dragen de meeste Indiase baby?s nog een amulet om hun hals, of op zijn minst een eenvoudig touwtje dat het Boze Oog van het kind moet afleiden.

De linkerhand: Omdat men de linkerhand in India als onrein beschouwt, zal men nooit iets met de linkerhand aanbieden of aannemen.

Baarden: De meeste Hindoes hechten geen bijzondere betekenis aan baarden. Voor Moslims is een baard daarentegen een heilig symbool. Opmerkingen over baarden moet men vermijden en ze mogen in geen geval worden aangeraakt.

Tafelgebruiken: In Westerse landen is het niet ongewoon iemand anders iets van het bord aan te bieden waarvan men aan het eten is. In India is dat zelfs tussen gezinsleden absoluut taboe. Men biedt nooit iets aan dat op de een of andere manier met de mond in aanraking is geweest, of het nu een glas, een hapje of een restant op een bord is.

Respect: Oude mensen worden in India met het grootst mogelijke respect behandeld. Ook iemand die een bijzondere opleiding heeft genoten of buitengewone talenten bezit, kan er zeker van zijn dat zijn medemens hem met achting tegemoet zal treden. Rijkdom wekt bij de Indier eerder angst dan respect op en krijgt niet zoveel aandacht als in de Westerse wereld.

Hindoe-goden: Het Hindoe?sme kent ruim driehonderd goden, die allemaal slechts als delen van een grote Brahma, die onzichtbaar en onveranderlijk is, worden beschouwd. Brahma heeft het universum geschapen en dit zal na precies 4.320.000 jaar worden vernietigd om daarna voor eenzelfde periode weer te ontstaan. Het Hindoe?sme is eigenlijk minder een godsdienst dan wel een wereldbeschouwing, een filosofie. Alle godsdiensten worden gerespecteerd en getolereerd, daarom is Hindoes iedere bekeringsijver vreemd. Het hoogste principe van het Hindoe?s,me is de vrijheid van ieder mens voor zichzelf een eigen levensweg te zoeken. De Hindoes geloven in een ondeelbare, allerhoogste Ziel, die zich in de afzonderlijke zielen in verschillende gestalten openbaart. Op een dag zullen deze zielen weer met de allerhoogste Ziel versmelten. Deze weg naar de verlossing kan iedere ziel door verschillende wedergeboorten zelf bepalen.Het inwonertal ligt rond de 620 miljoen. De naam India komt van de rivier de Indus, die vroeger Sindhu werd genoemd. Uit deze naam ontstond Hind en daarna weer Ind, waarmee men het land aan de overkant van de rivier bedoelde. De mensen noemde men Hindoes. Ongeveer 85 % van de Indiase bevolking is Hindoe, de rest van de bevolking belijdt een andere godsdienst. De Indiase cultuur is een van de oudste ter wereld. Toen de Indogermanen rond 1500 voor Christus naar India kwamen, troffen ze daar al een zeer hoog ontwikkelde cultuur aan.

In het moderne India bestaat het kastenstelsel, dat India al dan niet terecht zo beroemd heeft gemaakt, officieel niet meer. Het woord kaste komt van het Portugese woord ?casta?. Voordat de Portugezen naar India kwamen gebruikte men het woord ?varna?, dat zoeis als kleur, afstamming en ras betekende. De Indogermanen hebben het kastestelsel ingevoerd. Oorspronkelijk waren er vier kasten:

Brahmanen: geleerden en priesters
Kshatriyas: adel en soldaten
Vaisyas: landbouwers en handelaars
Sjudras: ongeschoolde arbeiders

Alle Hindoes, die niet tot een van deze kasten behoorden, waren paria?s ofwel onaanraakbaren. Later splitste deze strenge maatschappelijke indeling zich en ontstonden er ruim tweeduizend kasten, die in een voortdurende onderlinge strijd met elkaar leefden en de ontwikkeling van het land vertraagden.

India is de enige democratie ter wereld waarin de vrouwen niet om hun stemrecht hebben hoeven te strijden. Tot voor kort stond India op de lijst van filmproducerende landen op de tweede plaats, tot het door Japan naar de derde plaats werd verdrongen.

Engels is de officiele voertaal. De regering doet veel moeite een eigen taal, het hindi, te ontwikkelen. Dit is helemaal niet zo eenvoudig, want India kent kent 14 hoofdtalen en meer dan tweeduizend dialecten.

1 Reactie

  1. Ik zet het favo!

Geef een reactie