leven in Frankrijk

Een deel van het jaar breng ik door op het Franse platteland. Niet voor niets een favoriet vakantieland. De sfeer is zo anders dan in Nederland. SPREEKUUR OP DE MARKT
Op dinsdag en vrijdag – onze wekelijkse gang naar de markt in Meyssac.
Steevast staat daar monsieur Fernando op de kruising waar de kramen beginnen. Hij staat daar lang, heel lang en altijd. En ook altijd temidden van vrienden/dorpsgenoten, "oude" mannen zoals hij.
Deze keer is "hij vrij" en spreken we hem aan. Ondanks dat hij al zeker in geen 50 jaar op een tandarts stoel heeft gezeten is hij redelijk te verstaan. Elke zin begint hij (naar goede Franse gewoonte) met "mmwaahh alors eh". We praten met hem over onze rozen, de snoei van de druif en of het mogelijk is een paar wijnstruiken te zetten. Het kan , maar och dat is zooveeel werk! Even moeilijk doen het moet tenslotte exclusief blijven. En als die Nederlanders zich nu al met de Franse wijnmakerij gaan bemoeien?

Na 10 minuten maakt hij een eind aan het gesprek, hij moet weer eens verder want er is nog veel te doen.
Als we – na een blik in een 2 dagen oude Telegraaf, een grand crème en een kir (′s morgens om 11 uur, ja zo Frans zijn we al) – zo′n drie kwartier later uit Café des Sports komen, staat daar nog, monsieur Fernando, uitkijkend naar praatmaten.

Het is rond 12 uur, het scheiden van de markt. Hij loopt met ons op naar de auto, vrijdag is hij er weer op zijn "marktspreekuur"!

1 Reactie

  1. Erg leuk artikeltje, moesten meer mensen doen, zoiets simpels dagelijks beschrijven. Groetjes vanuit Ontario, Henny

Geef een reactie