Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

Maand: oktober 2014

Win een Soof prijzenpakket inclusief 2 vrijkaartjes!

kookboekvoorplat

In de film wordt de volgende zin gesproken:

“Waar heb je zo lekker leren koken?”

“Een beetje van mijzelf en een beetje van Smulweb”.

Wat is jouw favoriete Smulweb recept? Laat het ons weten en maak kans op 1 van de 3 pakketten! In het pakket vind je 2 kaarten, het boek van Sylvia Witteman met recepten van Soof en een rode pepervormige USB-stick.

Laat het ons weten en maak kans op 1 van de 3 pakketten! In het pakket vind je 2 kaarten, het boek van Sylvia Witteman met recepten van Soof en een rode pepervormige USB-stick.
Lees meer

Herman den Blijkers favoriete vleesrecept

Herman den Blijker is misschien wel de bekendste tv-kok van Nederland. Onlangs kwam zijn nieuwste kookboek uit dat helemaal in het teken staat van goed en diervriendelijk rundvlees. Zijn favo recept? Klapstuk met friet!

BENODIGDHEDEN

arachideolie

250 g boter

500 g klapstuk

1 wortel, in stukjes

1 plak knolselderij, in blokjes

1 prei, in stukjes

1 witte ui, in stukjes

Lees meer

Comfort Food van Jamie Oliver book review

Kijk onderaan dit artikel voor 3 recepten uit Comfort Food!  'Uiteindelijk draait comfort food voor mij simpelweg om lekker eten, precies op die bepaalde manier klaargemaakt', schrijft Jamie Oliver. 'Comfort food' â€Â" een heerlijke term. Maar wat houdt het nu eigenlijk in? Volgens Jamie kan echt comfort food aanvoelen als een stevige hug, maar je kunt er ook zo blij als een kind en vrolijk van worden. 'Het kan bijvoorbeeld te maken heben met de seizoenen, met jeugdherinneringen of wat je op school at. Of je het nou uit een kommetje, van een bord, uit het vuistje, verpakt in een krant, rechtstreeks uit de koelkast of zelfs uit een blikje eet, en of je nou met een grote groep vrienden, in een knusse keuken met familie of in je eentje onder een dekentje op de bank eet, comfort food kan verfijnd en bevredigend zijn, maar ook heel zondig.' Jamie Oliver, schrijver van o.a. de bekende titels 'Jamie in 15 minuten' of 'Jamie in 30 minuten', komt met 'Comfort Food' met bijna het tegenovergestelde van zijn vorige werken. De meeste gerechten zijn namelijk niet supersnel en ook niet bedoeld voor elke dag, maar meer voor lange zwoele zomeravonden, knusse winternachten, weekends, vakanties en feestdagen.  Hij verzamelde zijn 100 favoriete comfort food-recepten en bundelde deze in een prachtig hardcover linnen boek. Lekker dik, met de mooiste fotografie en sfeerbeelden. Vaak ook met stap voor stap foto's, hoe handig! Op de linnen cover is met zwarte letters de titel gegraveerd. Jamie's Comfort Food, Verrukkelijke Happy Classics. Picture perfect De recepten in Comfort Food lijken me stuk voor stuk een schot in de roos! Leuk ook, de persoonlijke inleidingen van Jamie. Zoals bij de lasagne met krokante eend:  'Bijna iedereen houdt van een goede lasagne, maar dit is wel een heel bijzondere versie, al zeg ik het zelf. De verschillende fases, zoals het maken van de pasta, het roosteren van de eend en het plukken van het vlees voor de ragout, zijn allemaal even leuk en gemakkelijk. Dit gerecht gaat gegarandeerd dierbare herinneringen opleveren.' Al het lekkers is onderverdeeld in originele hoofdstukken. Waar andere kookboeken vaak per gang of per ingrediënt sorteren, vind ik in Comfort Food de categorieën 'Nostalgie', 'Good Mood Food', 'Oppeppers', 'Rituelen', 'Guilty Pleasures' en 'Zoete Verleidingen' terug. Ik maak snel eens een nostalgische superschnitzel! En wat ook handig is: achterin het boek vind je per recept de voedingswaarden.  Watertanden De heerlijke gerechten die in dit boek staan omschreven, zijn stuk voor stuk om van te watertanden. Dit is pas écht comfort food! Bij 'comfort food' denk je misschien al snel aan veel zoetigheid, baksels, taarten en chocolade, maar niets is minder waar! Naast de heerlijkste zoete verleidingen zoals de Hummingbirdtaart, een echte eyecatcher, geeft Jamie talloze gerechten voor vlees en groenten die ik zeker eens wil proberen. 'Deze prachtige taart is gewoon gruwelijk lekker, maak hem en je weet het. Laagjes luchtige cake met een zalige mix van banaan en ananas, krokant pecanstooisel en een lik weergaloze cream cheese icing met limoen, kan het beter? Voor feestelijke gelegenheden, om je geliefde te verwennen of voor momenten dat je gewoon behoefte hebt aan lekkere taart; deze hummingbirdtaart, die zijn naam dankt aan de wereldberoemde Hummingbird Bakery uit Londen, is altijd raak.' Enjoy! Comfort food mag eigenlijk niet te moeilijk zijn, vind ik zelf. Toch hebben de recepturen vrij lange ingrediëntenlijsten en vergen ze vaak een redelijk lange bereidingstijd. Daarom is dit precies zo'n boek dat je erbij pakt als je de tijd hebt om intens te genieten van een maaltijd en de bereiding ervan. Want dat is uiteindelijk ook waar het om draait: geniet van het bezig zijn met verse, pure ingrediënten. Zet een lekker muziekje op, pak er een passend wijntje bij en genieten maar! Zo heb je straks gegarandeerd iets speciaals op tafel staan. Drie recepten uit comfort food: Lasagne met krokante eend Superschnitzel Hummingbirdtaart Jamie's Comfort Food. Verrukkelijke Happy Classics van Jamie Oliver ISBN: 9789021558233, Kosmos Uitgevers.  Verkrijgbaar voor € 29,95 Fotografie: © Jamie Oliver Enterprises (2014 Jamie’s Comfort Food) Photographer: David Loftus

Lees meer

Het Grote Wildplukboek

Eten uit de natuur met Edwin Florès. Een book review en pluktips voor in de herfst, zie ook de recepten onderaan het artikel. Jonnie Boer, chefkok van De Librije: 'Dit prachtige boek van Edwin Florès, de beste en meest enthousiaste wildplukker die ik ken, is in mijn ogen een aanlokkelijke aanleiding om die aloude gewoonte van wildplukken nieuw leven in te blazen.'  Wildplukken: doe jij het al?​ Er verschijnen steeds meer titels over 'wildplukken' en de interesse hierin groeit steeds verder. Reden genoeg dus voor ons om ons eens te verdiepen in deze trend! Het grote wildplukboek van Edwin Florès is voor zowel de startende als meer gevordene wildplukker een goed uitgangspunt.  Het boek start namelijk met een flinke dosis basiskennis. Alle informatie die je als wildplukker nodig hebt, vind je hier terug. Denk hierbij aan benodigdheden, het determineren, leren landschappen lezen, de spelregels, gevaren en vergiftingen, medicinale waarde, eetregels en bewaren en conserveren.  Het kunnen definiëren van planten, bessen of paddenstoelen (determineren genoemd) vind ik zelf misschien wel een van de belangrijkste onderdelen. 'Er is daarbij één vuistregel die elke wildplukker in acht moet nemen: bij twijfel laten staan! Kun je iets niet goed op naam determineren, twijfel je bij de juiste naam van een plant, paddenstoel of bes? Laat deze dan staan, hangen of bungelen. Het laatste wat je wilt is jezelf of anderen in gevaar brengen, door bijvoorbeeld een vergiftiging'... schrijft Edwin Florès. Inhoud  Daarna komen de vier seizoenen aan bod. Wat vind je vooral in de herfst? Ook heel handig: de maandlijst met daarin een opsomming van welke producten je in welke maand kunt vinden. Met november in aantocht neem ik een kijkje en zie ik dat we massaal op zoek kunnen gaan naar fopzwammen en rozenbottels. Vervolgens zie ik de hoofdstukken achtereenvolgend planten, bessen en vruchten, noten, zeewieren, naaldbomen, en paddenstoelen. Heel handig: bij (bijna) iedere pluksoort zie ik een grote foto, zodat er bijna geen twijfel over mogelijk is.  Het formaat van het boek is daarnaast erg handzaam en de papier is van mooie, gladde kwaliteit. Het boek wordt afgesloten met een aantal heerlijke recepten van Jonnie Boer, chefkok in De Librije. Zodat je altijd iets lekkers op tafel kunt zetten met jouw eigen 'pluksels'!  Aan de slag! De herfst leent zich bij uitstek voor het plukken van bijvoorbeeld paddenstoelen, zwammen, bessen en vruchten, walnoten en tamme kastanjes. Een aantal voorbeelden voor in oktober en november: Fopzwammen Deze beige variant van de rodekoolzwam is voornamelijk te vinden onder beukenbomen, soms onder eiken. Hij is beige, klein en met een duidelijke hoed. Onder de hoed zitten plaatjes. Dit is vooral een decoratieve paddenstoel, die kort geblancheerd goed verwerkt kan worden in soepen, salades en pasta's.  Rozenbottels De hondsroos is een rozenbottelsoort die je vooral in oktober/begin november kunt vinden. Overal in Nederland, in duingebieden, langs akkers en weilanden, bosranden en uiterwaarden. De bloemen van de hondsroos kun je in juni en juli al oogsten, de rozenbottels pas later in oktober, nadat ze rood verkleuren. De rozenbottels kunnen verwerkt worden tot siropen, in jam, in marinades voor vlees. Ze kunnen ook worden gebruikt voor het stoken van alcoholische dranken. En o ja, hondsroos zit boordevol vitamine C en versterkt het immuunsysteem.  Waterlelieknollen Overal in Nederland zijn waterlelies te vinden. Vooral de wortelstokken worden gegeten; deze worden geoogst in de herfst net voordat de plant afsterft. De wortelstokken zijn heel goed te eten, ze zijn zelfs smakelijk. Je kunt ze goed roosteren of koken. De schil is bitter en dien je te verwijderen. Gebruik de wortels verder zoals een aardappel. Let op: de wortels zijn niet het makkelijkst te plukken; je hebt er toch echt lieslaarzen of een duikbril voor nodig!  Zilversparnaalden Deze naalden van de zilverspar, een groenblijvende naaldboom, kunnen het hele jaar geoogst worden. Ze worden gebruikt voor siroop, olie en om ze te suikeren. En als je er dan toch bent: de boom leeft vaak in symbiose met cantharellen en russula's (een soort paddenstoelen).  De keuken in met Jonnie Boer Nadat je door weer en wind allerlei planten, bessen en paddenstoelen hebt geplukt, is het een hele kunst om hier iets lekkers mee op tafel te krijgen. Of toch niet? Want Jonnie Boer geeft je in dit boek bijna 30 recepten voor een heerlijk (bij)gerecht. Maak bijvoorbeeld eens de rozenbotteljam of dennennaaldenolie. Kortom Jonnie Boer schrijft: 'Voor mij is wildplukken nog steeds een dierbare gewoonte. Een gewoonte die tegenwoordig bovendien noodzakelijk is voor mijn restaurant, De Librije. Want het is niet alleen leuk, buiten zijn en gedachteloos ronddwalen in de natuur, maar het maakt ook de kop vrij en creëert inspiratie voor nieuwe gerechten. Bovendien: het is vele malen leuker om als chef te kunnen vertellen dat een ingrediënt uit de Wieden komt of uit de donkere bossen van de Veluwe, dan uit een grote kas.'  Het kost even moeite en wat tijd, maar zelfgeplukte ingrediënten maken jouw gerecht wel extra speciaal en bovendien met een verhaal dat vertelt mag worden, want wat maak je allemaal mee tijdens zo'n wandeltocht? Edwin Florès somt zijn eigen avonturen op: van achterna gezeten worden door een stier in een natuurgebied tot verdwalen op de Veluwe, omdat hij teveel naar de grond aan het staren was op zoek naar bessen en paddenstoelen.  Het Grote Wildplukboek is een must-have voor iedereen die (geïnteresseerd) is in eten uit de natuur. Stop hem in je tas en ga op ontdekkingsreis! Twee recepten uit Het Grote Wildplukboek:  rozenbotteljam dennennaaldenolie Het Grote Wildplukboek â€Â" Eten uit de natuur Edwin Florès, ISBN: 9789461561060 Verkrijgbaar voor € 24,95

Lees meer

Dukan dieet

Steeds meer mensen horen van het Dukan dieet. Bekende personen die dit dieet (succesvol) hebben gevolgd zijn bijvoorbeeld Jennifer Lopez en Kate Middleton. In dit artikel van 123afvallenzonderdieet.nl meer details over dit dieet. et Dukan dieet is ontwikkeld door Dr Piere Dukan, een Franse arts en voedingsdeskundige die al sinds 1973 onderzoek doet naar gezonde voeding. Het draait om een 4-stappenplan waarbij gewichtsverlies en  een stabiel gewicht bereikt moet worden. Dit dieet is populair vanwege het duidelijk stappenplan, de effectiviteit en het feit dat je lekker kunt blijven eten.Het Dukan dieet valt in de categorie proteïnediëten. Dukan adviseert een aantal proteïnerijke voedingsmiddelen (zoals vette vis, garnalen, zalm en mager vlees) die onbeperkt gegeten kunnen worden. Daardoor blijft het hongergevoel achterwege en ben je snel verzadigd. In elke fase worden ook gezonde vezels voorgeschreven, aangezien het slecht is uitsluitend proteïnerijk voedsel te eten.Het Dukan dieet gaat tegen de "normale" regels voor gezonde voeding in; eet minder vlees, eet meer vezels en eet meer groenten. Door de extreme hoeveelheid eiwitten zul je wel sneller vet verbranden, maar volgens sommige diëtisten kan dit ook een te zware belasting zijn voor het lichaam.Met name de nieren hebben het zwaarder te verduren. Doordat het lichaam minder vezels binnen krijgt kan het Dukan dieet ook een onregelmatige stoelgang veroorzaken.Het Dukan dieet 4-stappenplan is als volgt:1) De aanvalsfase. Deze fase duur 5-10 dagen en heeft als doel om snel resultaat te behalen. Je verliest 3-5 kilo wat zorgt voor extra motivatie. Je eet uitsluitend dierlijke eiwitten (vette vis, rauwe vis, gekookte vis, mager vlees, eieren en pluimvee)  Daarbij eet je vezels die je bijv mengt met yoghurt. Het aantal dagen dat deze fase duurt is afhankelijk van het aantal kilo’s dat je kwijt wilt. Je kan je moe en slapper voelen in deze fase. Het is dan ook zaak om geen zware inspanningen te leveren of te gaansporten. Door de vertverbranding komt het vaak voor dat je een slechte adem hebt.2) De cruisefase.  Deze fase duurt net zolang totdat je streefgewicht gehaald is.  Je valt ca 1 kilo per week af. In deze fase wordt het proteïnerijke voedsel gecombineerd met groenten. De ene dag alleen proteïnerijk voedsel, de andere dag gecombineerd met groenten.  De groentesoorten zijn wel beperkt.3) De stabilisatiefase.  Deze fase zorgt ervoor dat je het streefgewicht vasthoudt. Het dient ter voorkoming van het jojo-effect. De duur van deze fase is 20 dagen per in fase 2 verloren kilo. Je eet hetzelfde als in de vorige fase, maar je vult het aan met een extra portie groenten, fruit, twee volkoren boterhammen per dag en 2 porties koolhydraten (pasta of rijst) per week. Twee keer per week mag je alles eten wat je wilt (Dukan feestmaaltijden).[color=#8d006d]4) De [/color]volhardingsfase. Deze fase is je uiteindelijke eetpatroon dat je de rest van je leven kan volgen. Centraal daarbij staat een uitgebalanceerd, gezond eetpatroon. Je mag alles eten, maar één dag in de week eet je strikt volgens de eerste fase.Wat zijn de voordelen?

Lees meer

Dukan dieet

Steeds meer mensen horen van het Dukan dieet. Bekende personen die dit dieet (succesvol) hebben gevolgd zijn bijvoorbeeld Jennifer Lopez en Kate Middleton. In dit artikel van 123afvallenzonderdieet.nl meer details over dit dieet. et Dukan dieet is ontwikkeld door Dr Piere Dukan, een Franse arts en voedingsdeskundige die al sinds 1973 onderzoek doet naar gezonde voeding. Het draait om een 4-stappenplan waarbij gewichtsverlies en  een stabiel gewicht bereikt moet worden. Dit dieet is populair vanwege het duidelijk stappenplan, de effectiviteit en het feit dat je lekker kunt blijven eten.Het Dukan dieet valt in de categorie proteïnediëten. Dukan adviseert een aantal proteïnerijke voedingsmiddelen (zoals vette vis, garnalen, zalm en mager vlees) die onbeperkt gegeten kunnen worden. Daardoor blijft het hongergevoel achterwege en ben je snel verzadigd. In elke fase worden ook gezonde vezels voorgeschreven, aangezien het slecht is uitsluitend proteïnerijk voedsel te eten.Het Dukan dieet gaat tegen de "normale" regels voor gezonde voeding in; eet minder vlees, eet meer vezels en eet meer groenten. Door de extreme hoeveelheid eiwitten zul je wel sneller vet verbranden, maar volgens sommige diëtisten kan dit ook een te zware belasting zijn voor het lichaam.Met name de nieren hebben het zwaarder te verduren. Doordat het lichaam minder vezels binnen krijgt kan het Dukan dieet ook een onregelmatige stoelgang veroorzaken.Het Dukan dieet 4-stappenplan is als volgt:1) De aanvalsfase. Deze fase duur 5-10 dagen en heeft als doel om snel resultaat te behalen. Je verliest 3-5 kilo wat zorgt voor extra motivatie. Je eet uitsluitend dierlijke eiwitten (vette vis, rauwe vis, gekookte vis, mager vlees, eieren en pluimvee)  Daarbij eet je vezels die je bijv mengt met yoghurt. Het aantal dagen dat deze fase duurt is afhankelijk van het aantal kilo’s dat je kwijt wilt. Je kan je moe en slapper voelen in deze fase. Het is dan ook zaak om geen zware inspanningen te leveren of te gaansporten. Door de vertverbranding komt het vaak voor dat je een slechte adem hebt.2) De cruisefase.  Deze fase duurt net zolang totdat je streefgewicht gehaald is.  Je valt ca 1 kilo per week af. In deze fase wordt het proteïnerijke voedsel gecombineerd met groenten. De ene dag alleen proteïnerijk voedsel, de andere dag gecombineerd met groenten.  De groentesoorten zijn wel beperkt.3) De stabilisatiefase.  Deze fase zorgt ervoor dat je het streefgewicht vasthoudt. Het dient ter voorkoming van het jojo-effect. De duur van deze fase is 20 dagen per in fase 2 verloren kilo. Je eet hetzelfde als in de vorige fase, maar je vult het aan met een extra portie groenten, fruit, twee volkoren boterhammen per dag en 2 porties koolhydraten (pasta of rijst) per week. Twee keer per week mag je alles eten wat je wilt (Dukan feestmaaltijden).[color=#8d006d]4) De [/color]volhardingsfase. Deze fase is je uiteindelijke eetpatroon dat je de rest van je leven kan volgen. Centraal daarbij staat een uitgebalanceerd, gezond eetpatroon. Je mag alles eten, maar één dag in de week eet je strikt volgens de eerste fase.Wat zijn de voordelen?

Lees meer

Dukan dieet

Steeds meer mensen horen van het Dukan dieet. Bekende personen die dit dieet (succesvol) hebben gevolgd zijn bijvoorbeeld Jennifer Lopez en Kate Middleton. In dit artikel van 123afvallenzonderdieet.nl meer details over dit dieet. et Dukan dieet is ontwikkeld door Dr Piere Dukan, een Franse arts en voedingsdeskundige die al sinds 1973 onderzoek doet naar gezonde voeding. Het draait om een 4-stappenplan waarbij gewichtsverlies en  een stabiel gewicht bereikt moet worden. Dit dieet is populair vanwege het duidelijk stappenplan, de effectiviteit en het feit dat je lekker kunt blijven eten.Het Dukan dieet valt in de categorie proteïnediëten. Dukan adviseert een aantal proteïnerijke voedingsmiddelen (zoals vette vis, garnalen, zalm en mager vlees) die onbeperkt gegeten kunnen worden. Daardoor blijft het hongergevoel achterwege en ben je snel verzadigd. In elke fase worden ook gezonde vezels voorgeschreven, aangezien het slecht is uitsluitend proteïnerijk voedsel te eten.Het Dukan dieet gaat tegen de "normale" regels voor gezonde voeding in; eet minder vlees, eet meer vezels en eet meer groenten. Door de extreme hoeveelheid eiwitten zul je wel sneller vet verbranden, maar volgens sommige diëtisten kan dit ook een te zware belasting zijn voor het lichaam.Met name de nieren hebben het zwaarder te verduren. Doordat het lichaam minder vezels binnen krijgt kan het Dukan dieet ook een onregelmatige stoelgang veroorzaken.Het Dukan dieet 4-stappenplan is als volgt:1) De aanvalsfase. Deze fase duur 5-10 dagen en heeft als doel om snel resultaat te behalen. Je verliest 3-5 kilo wat zorgt voor extra motivatie. Je eet uitsluitend dierlijke eiwitten (vette vis, rauwe vis, gekookte vis, mager vlees, eieren en pluimvee)  Daarbij eet je vezels die je bijv mengt met yoghurt. Het aantal dagen dat deze fase duurt is afhankelijk van het aantal kilo’s dat je kwijt wilt. Je kan je moe en slapper voelen in deze fase. Het is dan ook zaak om geen zware inspanningen te leveren of te gaansporten. Door de vertverbranding komt het vaak voor dat je een slechte adem hebt.2) De cruisefase.  Deze fase duurt net zolang totdat je streefgewicht gehaald is.  Je valt ca 1 kilo per week af. In deze fase wordt het proteïnerijke voedsel gecombineerd met groenten. De ene dag alleen proteïnerijk voedsel, de andere dag gecombineerd met groenten.  De groentesoorten zijn wel beperkt.3) De stabilisatiefase.  Deze fase zorgt ervoor dat je het streefgewicht vasthoudt. Het dient ter voorkoming van het jojo-effect. De duur van deze fase is 20 dagen per in fase 2 verloren kilo. Je eet hetzelfde als in de vorige fase, maar je vult het aan met een extra portie groenten, fruit, twee volkoren boterhammen per dag en 2 porties koolhydraten (pasta of rijst) per week. Twee keer per week mag je alles eten wat je wilt (Dukan feestmaaltijden).[color=#8d006d]4) De [/color]volhardingsfase. Deze fase is je uiteindelijke eetpatroon dat je de rest van je leven kan volgen. Centraal daarbij staat een uitgebalanceerd, gezond eetpatroon. Je mag alles eten, maar één dag in de week eet je strikt volgens de eerste fase.Wat zijn de voordelen?

Lees meer

Restaurant Niven is Michelinster op 11 oktober 2014 niet waard

Op 11 oktober 2014 ging ik samen met een vriendin eten bij Restaurant Niven. We zijn allebei gepokt en gemazeld in de restaurantwereld. We hebben voor en in de horeca gewerkt en weten hoe het hoort. Dat smaken kunnen verschillen, dat is iets waar we het niet over hebben. Onze ervaring was teleurstellend en de reactie van Niven Kunz nog teleurstellender. Dan kun je net zo goed niet reageren. Hieronder onze mail aan Niven en diens reactie vind je er onder... Goedemiddag Niven, Zaterdagavond at ik met een goede vriendin in je restaurant. We hadden een proeverij van 10-gangen geboekt via TravelBird. Ik vind het heel goed van je, dat je aan dit soort aanbiedingen meedoet om mensen kennis te laten maken met een sterrenrestaurant. Dat niet alles fast hoeft te zijn, maar dat je ook slow kunt genieten van goed bereide, kwalitatieve gerechten. We weten wat genieten is in de horeca en dan maakt het ons niet uit of dit een hapklare hap om de hoek is of een sterrenrestaurant. Eerlijk genieten staat bij ons voorop. Zijn we kritisch? Ja. Bij sommige zaken ben je vanwege de verwachtingen kritischer dan bij de ander. We keken uit naar een avondje genieten bij je. We kwamen vroeger aan bij het restaurant dan onze reservering aangaf, aangezien we de files hadden weten te ontwijken. De deur werd opengezwaaid en een jongeman in pak en een nog jongere commies heetten ons joviaal welkom. Toen nog wel. De jongeman begeleidde ons naar de fraaie eetzaal, die kil aanvoelde. Qua temperatuur dan, want verder zag het er echt mooi uit. Er zouden 50 gasten eten die avond, werd ons verteld, en dan zou het snel een aangename temperatuur zijn. Maar niet bij aanvang dus. We konden een drankje bestellen en hebben vervolgens twintig minuten gewacht tot de volgende gasten arriveerden om dan “gezamenlijk” aan de avond te beginnen want we wisten toch dat we pas om 19uur zouden starten. Een amuse in deze tijd had ons op zijn plaats geleken Opeens kwam vlak na zeven uur een mooi, jong meisje langs met een bordje met twee ‘snacks’. Flinterdunne stukjes deeg met gekarameliseerde uien en citrus. Als er tegenovergelegen deuren waren open gegaan, dan was de snack van het bordje weggeblazen. Zo klein. Amuses zijn om de smaak op te wekken. Dat weten we allemaal. Maar zoiets kleins, was zelfs niet om te snacken. Ook niet, omdat het karameliseren iets te hard was gegaan en tegen verbrand aanzat. Het smaakte wat bitter. Dan weet je dat het niet goed is gegaan. Niet lang daarna kwamen twee bollen, met kleine gerechtjes. Amuses? Nee, het bleek de start van de proeverij. Er werd niet uitgelegd dat dit de start was en dat dit gelijk twee van de tien gerechten waren. Een kleine bol, met een theelepel komkommervocht, een rondje makreel met de doorsnee van een cent en een schijfje radijs. Klein. Meer kan ik er eigenlijk niet van zeggen. Smakelijk? Om eerlijk te zeggen. Geen idee, daarvoor was het echt te klein. Ik weet het gewoon niet! In de andere wel twee keer zo grote bol, iets met krab. Die proefde je wel. Nadrukkelijk. Het was niet best. Daarna volgden weer twee gerechtjes. Nu moet je weten dat ik een ongelooflijke hekel heb aan al die verkleinwoordjes in de horeca. Zuurtje, zoetje, zoutje, bittertje, gerechtje. Vooral als je een vol bord krijgt en je volop kunt genieten van mooie, met liefde bereidde samenstellingen van smaken. Hier waren het gerechtjes. Een proeverij. Tien gerechten. Ik begrijp het. Dan zijn het gerechtjes. Gemiddeld paste het op een theelepel, een eetlepel en een enkele keer op een opscheplepel. Groter was het niet. Nouvelle cuisine in de lang vervlogen tijden had een goede aan de proeverij gehad. Echt waar! Terug naar die tweede gang van twee gerechtjes. In het ene schaaltje een fijn gesneden oester met julienne gesneden gele bietjes. In het andere schaaltje een terrine van Westlandse tomaatjes in een gelei en een bolletje basilicum sorbet. Er zat nog iets bij. Helaas vergeten. De combinatie van die twee gerechtjes ontgaat me. Er werd niet bij verteld met welk gerechtje het beste kon beginnen. Dat was wellicht teveel gevraagd. De oester was zijn zilte smaak kwijtgeraakt en de zoete bietjes overheersten. Gelukkig, tafelzout hielp wat het ‘zoutje’ terug te brengen. De tomaatjes, volledig in hun waarde gelaten in de gelei, waren lekker en het bolletje ijs was verrukkelijk. Het neutraliseerde je palet. Wat kregen we nog meer? Een schaaltje met Westlandse groentesalade. Klein, met circa tien verschillende groeten, van alles een, een beetje maispuree, een beetje doppertjespuree. Verder geen dressing. Pure smaken. Ik kan het wel waarderen, maar het toonde verder geen techniek, behalve die twee theelepels puree. Een schaaltje bietenrisotto met een zachtgekookt kippenei met dun geschilde schijfjes bieten. Een Michelinster onwaardig. Oei, wat zeg ik nu? Ja, ik zeg het gewoon! De risotto smaakte naar bieten, was nét niet al dente. Het kippenei was een aanfluiting. Ja, smakelijk en mooi zachtgekookt, maar is dat nou Michelinwaardige techniek? En de bietjes daarbovenop, waren zó dun, en kennelijk al zo lang geleden geschild, dat alle smaak was vervlogen. Geen aardse smaken, naast het romige van de risotto en het ei. Alleen de smaak van een ‘ordinair’ kippenei overheerste. Een glas met kreeft, schuim, witte truffelschaafsel, knolselderijschijfje (?) en iets van knolselderij onderin. En al dente quinoa. Ik noem dat maar puree. Ik ben er nog niet helemaal uit wat het nu precies was. Of zal ik het een mousse noemen? Doe ik dat. De kreeft. Lekker. Het schuim, ook niks mis mee. Maar de witte zomertruffel proefde ik nauwelijks. En dan de knolselderijmousse. Als er was gezegd dat het eiwit was, had ik het ook geloofd. We proefden geen verschil. We kregen ook een eetlepel met zuurdesemstoofvlees met verschillende bereidingen van bloemkool: gekookt, geschild en gepureerd. Ik houd van (bijna) rauwe bloemkool. Weinig techniek, lekkere smaak. Zoals met alle dun geschilde schijfjes: geen smaak, want die was al vervlogen. De twee theelepels bloemkoolpuree, met een paar krokante uitgebakken kaantjes en die ene eetlepel zuurdesemstoofvlees waren verrukkelijk. Heerlijk. Veel te weinig. Daarna nog meer stoofvlees. Dit keer varkenswang. Te ver gegaard, daardoor te droog geworden. Laag op smaak. Op een puree van schimmelkaas, niet geproefd. Over het stukje vlees een velletje appelgelei. Om het stukje vlees ‘muesli’ van krokante schijfjes pastinaak en shiitake paddenstoelen. Twee stukjes paddelstoel gezien, maar geen shiitake. De combinatie van het zurige van de appel en de in smaak afwezige schimmelkaas, naast de zwaardere smaken van het stoofvlees en de krokante schorseneren … het klopte gewoon niet. Het zurige overheerste en het vlees was te laag op smaak. Na de andere gang met stoofvlees viel dit helaas erg tegen. We kregen een nagerecht van broodpudding met een heel kleine cannelle vanille-ijs. Op een platbord met slechts een lepel als gereedschap. De broodpudding leek meer op een massieve Zeeuwse bolus en was bijna niet doorheen te komen met slechts een lepeltje. Dus, vingers gebruiken. Erg matig nagerecht. De daarvoor geserveerde mini-magnum van witte chocola, honingijs en tijm was mierzoet. Ik hou van nagerechten. Ik hou van zoet, maar ook hier was de balans compleet zoek. Mierzoete witte chocolade en mierzoet honingijs. De tijm voegde nauwelijks iets toe. Ergens mis ik een gerecht, want we zullen echt wel tien gangen hebben gehad, denk ik. Na afloop een kopje koffie besteld. Daar kwamen bij ons ongevraagd friandises bij. Bij het tafeltje naast ons, werd wél gevraagd of ze friandises bij de koffie wilden. En waar bestonden die uit? Een stuk chocolade/honingtoffee. Wederom mier en mierzoet. Twee mini-madeleines. Weinig smaak, met crest erop gedrapeerd zonder verdere functie. En twee bonbons (de chocola begon te smelten dus slecht getempereerd) , met zelfgemaakte aardbeienlikeur. De bonbons waren overheerlijk. Ondanks dat we niet gevraagd hadden om de friandises stonden ze wel op de rekening: 15 euro, voor drie miezerig kleine zoetigheden. Dat is veel betaald. Teveel! Tot zover het eten. Niven, dan de dranken. De champagne van de champagnedruiven: zuur. De Jus d’orange: zuur. Smaken verschillen. De lemonade was perfect. Jammer dat toen die op was, niemand vroeg of ik nog een flesje wilde. Mijn tafelgenote wilde wijn, maar wilde graag zelf een beslissing nemen over de wijn. De eerste aanbeveling vond zij namelijk geen succes en wilde geen Duitse Hessen wijn, wat aan elke tafel werd aangeprezen. De commies kende de wijnkaart niet, en ook niet of en dan welke wijnen er per glas geschonken werden, maar gaf wel het drankenboekwerk. Een plakkerig, versleten boekwerk met slordig ingevoegde velletjes met plaatjes van labels. Geen uitleg verder. Helaas in de kaart geen open wijnen, alleen de huiswijn per glas. Dus nu de sommelier erbij of de jongeman in pak die ook vinoloog was. Het werd de sommelier, vermoeden wij. Hij wist geen uitleg te geven over de wijnen, riep alleen wat over druiven en wist ook niets anders te adviseren dan wat het advies was voor die avond. Geen kennis? Geen zin? Geen inspiratie? Op de vraag of het al tijd werd voor rood of dat er nog wat ‘witte’ gerechten op het vervolgmenu stonden, noemde hij gewoon wat druiven op, zonder te adviseren. Uiteindelijk maar rood genomen en hoorde toen pas van de tafel naast ons dat er nog twee gangen aankwamen, waar de witte wijn nog bij werd geschonken… Ook daarna geen advies meer over aanpassingen op gerechten wat nog ging komen. En dit bleek toch wel exemplarisch voor de bediening. Mooie jongens en meisje, die niet echt contact wisten te maken met de gasten. Op een na, hij deed het bestek op deze avond en maakte goed contact en was heel dienstbaar. De rest was correct, maar was niet in staat om door te dringen tot waar het ons inziens in de horeca toch allemaal om draait: G E N I E T E N en B E L E V I N G! Zo werd ons niet een keer gevraagd of het gesmaakt had, of ‘alles naar wens’ was, of werd überhaupt niet naar ons welbevinden geïnformeerd. Ook niet bij het afrekenen. Bij het vertrek werd de deur niet opengehouden, zoals het wel correct hoort. We vroegen ons af of wij de horeca misschien te traditioneel beoordelen. Toen ik ooit zelf in de horeca werkte, liepen we alleen bij het indekken met drie wijnglazen per vinger aan onze handen naar de tafels. Zaterdagavond gebeurde het gewoon tijdens het servies. Ook de drankjes en andere glazen werden zonder plateau aan tafel gebracht en ingezet. Bij drie of vier glazen werd wél een dienblad gebruikt, maar dan werden ze aan de bovenkant van het glas van het blad afgepakt. Glaswerk werd op de hoge afscheiding van de leuningen gezet, waardoor je tegen schoon of vies glaswerk van andere tafels zat te kijken. Dan kun je jezelf traditioneel vinden, maar het hoort gewoon niet. Bij de hoge cocktailglazen zat een te grote lepel (glas bijna topzwaar) en deze moest je in je glas laten zitten want er was geen bordje waar je de lepel op kon leggen. Hierdoor werd het debrasseren ook erg ongemakkelijk. Of de commies, die de glazen bollen bij de opening met zijn vingers pakte en ze vervolgens inzette bij de gasten: getver! Het is gewoon de elementaire basis van het bedieningsvak. Toch? Lege glazen werden nauwelijks bijgevuld, noch weggehaald. Lege fles op het midden van de tafel, het duurde lang voordat die weggehaald werd. Tot slot, de toiletten: veel stof, spinnenwebben, niet afgewerkte herstelplekken en vieze vegen op de muren. Dat hoort toch niet? Niven, Ik heb je hoog zitten. Ik weet dat je de titel hebt de beste groentekok van Nederland te zijn. Ik heb je al eens ontmoet bij een bijeenkomst voor journalisten en was onder de indruk van je gerechten. We keken dus echt uit naar een avond bij jou in jouw restaurant. Op terugreis vanuit Rijswijk, hebben we het alleen maar gehad hoe teleurgesteld we waren. Hoe we geconfronteerd werden met zulk ondermaats gastheerschap. Hoe we te lang hebben moeten wachten op de ‘hoofdgerechtjes’. Hoe we niet de smaaksensaties hebben gekregen, die je van een Michelinrestaurant mag verwachten. Hoe inspiratieloos het smaakte. Het was vooral erg teleurstellend. We lazen op Twitter dat je die middag nog een workshop had gegeven in Utrecht. Misschien is minder meer. Want in plaats van dat wij ambassadeurs zijn geworden, heb je nu het tegenovergestelde bereikt. We wilden onze ervaringen met je delen, omdat we het beste met je voor hebben. Je kunt niet alles zien en horen en niet iedereen zal je informeren over zijn of haar ervaringen. Bij dze laten we je weten hoe wij het hebben ervaren: teleurstellend. Evenwel wensen we je ongelooflijk veel succes en een goede focus. Met vriendelijke groet, J. Happe =========================================> Als reactie kregen we de volgende mail: Geachte heer Happe, Hartelijk dank voor uw duidelijke feedback. Wij betreuren het dat u een vervelende ervaring heeft gehad in ons restaurant. Wij zullen de punten uit uw brief meenemen in ons wekelijks interne overleg. Met vriendelijke groet, Niven Kunz Restaurant NIVEN

Lees meer

Filosofie achter melk

‘Melk is gezond voor elk’, zeggen ze. Maar is dat ook echt zo en waarom is dat dan zo? Ik hou van melk en daarom een filosofie achter melk.   Welke soorten melk bestaan er? Melk is er in diverse soorten en merken is van verschillende merken te krijgen en komt ook van verschillende dieren. De meest bekende soorten melk zijn magere melk, halfvolle melk en volle merk van een koe. Het verschil met gesteriliseerde melk en gepasteuriseerde melk is dat gepasteuriseerde melk maar tot 72 graden Celsius wordt verhit en daarom niet alle bacterieen dood gaan, waardoor het in de koelkast ook nog maar kort bewaard kan worden. En gesteriliseerde melk verhit wordt tot 100 graden Celsius waardoor het langer te bewaren is. Ook melk van een geit is tegenwoordig redelijk bekend. En natuurlijk heb je dan ook nog biologische melk, want voor de welzijn van het dier beter kan zijn. Rauwe melk wordt vaak alleen verkocht bij melkveeboerderijen, maar ook dit is zeker te krijgen. Chocolademelk, slagroom, kaas, koffiemelk, crème fraîche, ijs, vla en karnemelk zijn ook op basis van melk gemaakt. Wat zit er in melk? In melk zit onder andere vet. De benamingen van melk slaan op het vetpercentage in de melk, waarbij vaak bijna geen tot 0,5% vet in magere melk zit, 1,5% vet in halfvolle melk zit en 3,5 % in rauwe melk en volle melk. Het vet dat er in zit bestaat voor 60% uit verzadigd vet. Ook zit er koolhydraten en eiwitten in. Melk is een bron van diverse vitaminen, waaronder B2, B12 en calcium. Melk en melkproducten, waaronder kaas, leveren gemiddeld ongeveer 60% van de dagelijkse inname van calcium en 40% van die van vitamine B12. Calsium is goed voor de botten, dit zorgt er bijvoorbeeld voor dat botontkalking minder snel optreedt.Een tekort aan vitamine B2 kan huidafwijkingen bij de mond, tong en ontstekingen bij de neus veroorzaken.  Wie meer vitamine B2 binnenkrijgt dan hij of zij nodig heeft, plast het overschot uit. Vitamine B12 is nodig voor de aanmaak van rode bloedcellen en voor een goede werking van het zenuwstelsel. Te weinig vitamine B12 kan bloedarmoede veroorzaken. Aan sommige melkproducten is suiker toegevoegd, waardoor het energiegehalte ook hoger is. Lactose-intolerant De melksuikers in de melk heet lactose, wanneer deze niet volledig worden verteerd, heet dit lactose-intolerant. In harde kazen zit geen lactose meer, dit komt omdat het gefermenteerd is. Om lactose te verteren is het enzym lactase nodig. Lactase wordt aangemaakt in de darmwand. Wanneer er te weinig lactase wordt aangemaakt in de darm, wordt lactose niet of niet volledig verteerd. Dit geeft lang niet altijd klachten. De ziekte is meestal erfelijk. Voedingsadvies Op de website van voedingscentrum (en het onderstaande webadres) kun je berekenen wat voor jou de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid is. http://www.voedingscentrum.nl/nl/schijf-van-vijf/schijf.aspx

Lees meer

Recepten en book review van Mijn Franse Keuken

Zie ook de drie heerlijke Franse recepten onderaan dit artikel Rachel Khoo, bekend van het succesvolle kookboek 'Chez Rachel' en een kookprogramma op de BBC, bracht in februari haar nieuwe titel 'Mijn Franse Keuken' uit. Rachel neemt je in dit boek mee op culinaire ontdekkingsreis door verschillende regio's van Frankrijk. Ze ontdekt de beste en lekkerste gerechten terwijl ze langs de Franse markten, kusten, bergen en steden trekt.  'Meer dan 100 recepten van Franse marktpleinen, bergen en kusten.' Een culinaire ontdekkingsreis, dat geeft dit boek je zeker. De indeling van dit boek is namelijk anders dan anders: de recepten zijn niet ingedeeld naar gang of producttype, maar naar streek in Frankrijk. Zo reis je al lezend mee naar Bretagne, Bordeaux, Baskenland, Provence, Lyon en de Elzas.  De recepten zijn afkomstig uit verschillende Franse hoeken: mensen die haar in hun huis, op hun boerderij of in hun kruidenierswinkel ontvingen en allerlei culinaire wetenswaardigheden met haar deelden.  Een ontdekkingsreis door Frankrijk Iedere streek, ieder hoofdstuk, wordt ingeleid met een persoonlijk reisverhaal van Rachel. Wat maakte ze mee? Wat viel haar op? Ze deelt haar favoriete plekjes die je zeker bezocht moet hebben als je er op bezoek gaat. Haar beschrijvingen zijn zó goed dat de streken echt gaan leven voor jezelf.   Ze neemt er de tijd (en ruimte) voor om iedere streek goed tot zijn recht te laten komen. Zo schrijft ze bijvoorbeeld over Bordeaux: '… Cap Ferret, gelegen in de baai van Arcachon, is het St. Tropez van Zuidwest-Frankrijk, maar dan vrij relaxed gelegen in de baai van Arcachon. Als je op een heldere dag langs het strand loopt, kun je de hele baai overzien, met zijn ronddobberende vissersbootjes, met grote masten die uit het water steken waaraan oesterkooien zijn gebonden, en volop kleurige kleine visserhutten en houten starndhuisjes langs de kust. Dit is een prima oestergebied, en omdat ze zo worden gewaardeerd door de bewoners komen de oesters vaak niet verder dan Bordeaux. …'  Gelukkig geeft Rachel ons een recept uit deze streek zónder oesters, maar mét heerlijke garnalen en witvisfilet: Crumble met zeevruchten. Of wat dacht je van dit recept uit Bretagne: Millefeuille met tomaten en linzen. Niet alleen heel lekker, maar ook nog eens verrassend om op tafel te zetten. Handig om te weten: recepten staan overigens altijd vermeld onder zowel de Franse als Nederlandse naam.  Diversiteit De Franse keuken is veel diverser dan ik van tevoren had kunnen denken. Zo neemt Rachel je mee naar Lyon en laat je kennismaken met typische gerechten voor deze stad. '… Als liefhebber van orgaanvlees sprak de Lyonese benadering om het dier in zijn geheel te gebruiken me bijzonder aan en dat inspireerde me tot een aantal gerechten. …' Alhoewel de foto van de 'pie met gerookte worst en nieren' er smakelijk uitziet, kies ik toch eens voor de 'pastei met varkensvlees, pistachenoten en abrikozen'.  Maar er is ook aan de zoetekauw gedacht: het boek geeft je een heerlijk recept voor een 'nogamousse' en bijvoorbeeld een traditionele 'crème brûlée met griesmeel'. Wat ik zo leuk vind, is dat ieder recept rijkelijk is voorzien van een interessante inleiding én duidelijke lijst met alles wat je ervoor nodig hebt. Zoals de prachtige 'meloen-charlotte met gesuikerde bloemen', die mij overheerlijk lijkt.  'Ik ben dol op retrodesserts en het meest retro van allemaal is een met lint afgewerkte charlotte. Ik herinner me dat ik mijn eerste charlotte aux fraises (aardbeien-charlotte) maakte toen ik patisserie studeerde. Het was nogal een lastig en tijdrovend karwei: we moesten onze eigen lange vingers spuiten en bijsnijden zodat ze precies in de taartvorm pasten. Ik heb voor een snellere variant gekozen en gebruik hier lange vingers uit de winkel. Een rijpe, geurige kanteloepmeloen is een heerlijke combinatie met zomers basilicum, een van de kenmerkende kruiden van de Provence', schrijft Rachel.  La conclusion Dit boek is een must-have voor iedereen met een liefde voor de Franse keuken! Dit lees, kijk en kookboek geeft de Franse keuken een extra dimensie. Persoonlijke verhalen gecombineerd met de prachtige fotografie maken dat de Franse keuken echt gaat leven. Het boek telt 285 kleurrijke pagina's en is hardcover gebonden. Ik vind het een prachtig formaat: niet te groot en niet te klein. Een klein nadeel is dat het boek een vertaling is, wat maakt dat sommige ingrediënten minder goed verkrijgbaar zijn. Het boek wordt afgesloten met een aantal basisrecepten waarnaar in het boek wordt verwezen, bijvoorbeeld soezendeeg, platte broden en korstdeeg.  Een aanwinst voor zowel de beginner als kenner van la cuisine Française! 3 recepten uit Mijn Franse Keuken: Millefeuille met tomaten en linzen Meloen-charlotte met gesuikerde bloemen Pastei met varkensvlees, pistachenoten en abrikozen Mijn Franse Keuken van Rachel Khoo ISBN: 9789021555980 Uitgeverij Kosmos Verkrijgbaar voor € 24.99

Lees meer
Oudere posts
Home Recepten