Liefde van een vreemdeling

Kom ik thuis van de winkel,
Ben ik in een rothumeur.
Voel me nat en koud en ontevreden.
En daar sta jij zo maar voor mijn deur.
Loopt om me heen te draaien,
Kijkt me smekend aan,
Weet me aan het lachen te maken
Wil met me mee naar binnen gaan.
Kijkt met ogen vol vertrouwen
Je ziet me vol verwachting aan.
Denkt dat ik wel van je moet houden.
En je niet in de kou laat staan.
Maar lieve kleine vreemdeling
Hoe lief je dan ook bent,
Met je mooie groene ogen,
En je bijna zwarte haar,
Je moet maar bij je baasje blijven
Ben immers niet aan katten gewend.

1 Reactie

  1. Carla wat een mooi gedichtje is dit zeg,
    ben je weer een beetje in vorm!
    Mien.

Geef een reactie