Iets over thee

Gevonden in de krant. Je drinkt het, denk je. Maar in Myanmar (Birma) wordt lepet, gestoomde theebladeren gegeten.
Chef-kok John Sistermans marineert wild zwijn in groene thee. Dat lijkt ultramodern maar is het niet. Vietnamezen sudderen al eeuwenlang varkensvlees of tonijn in the met lotusknoppen. In Australie gebruiken ze thee om zalm te roken en in Wales en Ierland wroden zuidvruchten voor zoet gebak eerst geweekt in sterke, zwarte thee.Zo heet de theestruik, een langzame groeier die meer dan honderd jaar oud kan worden en negen meter hoog. Telers snoeien de struik echter op 1m50, een ideale plukhoogte. Theeplantages bevonden zich oorspronkelijk in Azie, tegenwoordig steeds meer in Afrika, met Kenia voorop. Plukkers halen zo’n 25 keer per jaar de topjes en eerste twee blaadjes van de plant: die leveren de beste, meest verfijnde thee. Het derde tot en met het vijfde blad verdwijnen in robuustere melanges.
Rinse, groene thee kennen we het langst. Deze bevat meer looistoffen en theine (een caffeinesoort) dan zwarte, maar ook meer flavenoiden, die onze weerstand gunstig beinvloeden. Direct na de pluk krijgt de groene thee een stoombad en worden de blaadjes verflenst, gerold en gedroogd. Zwarte thee wordt bovendien gefermenteerd, waardoor wat theine verdwijnt en een donkere kleur verschijnt. Lichtbruine oorlong-thee is half gefermenteerd. De beste heet Formosa; uit Taiwan dus.Sinds 4500 voor Christus verbouwen de Chinezen thee. Volgens een legende uit 2737 voor Christus rustte keizer Shen Nung onder een struik waarvan enkele glanzende blaadjes in een pot kokend water waaiden. Toen de keizer ervan dronk, voelde hij zich vrolijk en verkwikt. De Chinezen behielden lang het alleenrecht op de teeltwijze. Ook schermden ze de theehandel af met zeer beperkte uitvoer, tot ongerief van de Engelsen die rond 1800 snakten naar zeeen thee. De restricties versoepelden toen Engeland China verleidde opium als “betaalmiddel” te accepteren, en zo groeide het perfide Albion uit tot ‘s werelds grootste drugshandelaar. Gevolg: een kwart der Chinezen aan de opiumpijn, maar back home hadden ze hun cup of tea.
Was dat genoeg? Nee. Om ook de lucratieve theeteelt in handen te krijgen zond de Britse Oost-Indische Compagnie in 1848 de Schotse botanicus Robert Fortune naar China. Vermomd als Chinees ontvreemdde hij theezaden en ronselde planters. Door deze coup stortte het Chinese thee-imperium ineen. De Britten teelden Chinese thee in heel India, tot op de flanken van de Himalaya, waar de gestolen struiken uit het Hemelse rijk naam maakten als darjeeling, de champagne onder de theeen.
Toch verloor China ondanks de Britse bemoeienis zijn geurige theesoorten niet, zoals de heerlijke Yunnan, keeumun uit Huangshan of de groene drakenbron uit Hanzhou; ze worden op bijna eerbiedige wijze gezet.In de beroemde Japanse theeceremonie schenkt met matcha, die op erwtensoep lijkt, gezet van verpulverde ongefermeenteerde thee. Hij smaakt geheel anders dan de gekookte thee met melk en specerijen uit India of de Tibetaanse thee met yakboter. In het Midden-Oosten zijn mengsel met munt populair, terwijl de russen sterke, zwarte thee zetten, aangelengd met water uit de samovar.

1 Reactie

  1. HEEL: LEUK: Carla!! Kan ik t nog 1-s: Rustig,
    Op Mijn: Gemakkie,..MET 1: LEKKER:..BAKKIE;
    Na-Lezen meis, MET 1: LEKKER: Kopje:..THEE;
    Uiteraard!!!! Lieve: Groetjes,& tot: Ziens:
    Els!! BYE-bye, Lieve: Carla,& Vast HEEL:FIJNE
    Vakantie: meisie,..Ik; GUN t: Jou!!!! HOUDOE.
    *XXXX*

Geef een reactie