Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

beloofd is beloofd...

promise aan Ses Ik heb gister Ses moeten (nou ja, moeten...) beloven, weer es een dagboekje bij te houden. Dus bij deze. Tja... wat is er voor nieuws? Lekkere vakantie gehad (met veel eten en zo) maar door alle beweging, viel het gewicht bij thuiskomst (althans voor mij en niet voor mede-vakantieganger) nogal mee. 64,7. Hoewel ik denk dat er inmiddels wel wat bij zit. Wat een beetje beweging wel niet kan doen. Jammer dat ik bewegen niet zo vreselijk leuk vind (en da's zacht uitgedrukt).

Maandag naar Amsterdam geweest, om te bungy jumpen. Althans... was de bedoeling. Ik kwam, zag, en was gelijk weer weg :-) Da's niks voor mij. Stiefpuber had wat meer moed. Dinsdag weet ik niet meer. Woensdag naar moeders verjaardag. Altijd weer een crime. Maar bij thuiskomst een verrassing: 2 nieuwe jonge katjes. Gehaald door stiefpubers. Ik had ze Kommer en Kwel willen noemen, maar vond ik toch wat zielig. Bovendien om nou te roepen kom Kommer... staat ook zo maf. Dus nu heten ze Storm en Splinter. De een is 6 weken, de ander 8. De dames konden namelijk niet kiezen tussen de een of de ander, en namen beiden maar mee. Maar ze voelen zich hier al helemaal thuis, en zijn hondsbrutaal. (Maar wel erg schattig). En vrijdag kwam Ses met zoontje (daar moet je wel verliefd op worden - zo'n schattig koppie) om de katjes te kijken. Zijn ze gelijk weer verwend met kattenspeeltjes :-). Verder 2 logees en 2 mee-eters, dus het was wel gezellie. Vandaag uitgeslapen (mjam... als je dat niet gewend bent, is dat HEEL erg lekker) tot een uur of 10. De logees zijn even de stad in, dus ga ik zo maar es shoppen. De boel moet ook gevoederd worden, toch? En morgen zijn ze weer weg. Keert de rust weer terug. Nou Sesje? Heb ik toch maar mooi even mijn belofte gehouden, en ik blijf voorlopig wel weer schrijven hoor.

Liefs, Adiet

Hihihi Ses... ik bedoelde toch echt het koppie van zoon-lief. Maar jij mag er ook wezen hoor :-)

Vanavond een of andere stoofschotel onder een bladerdeegdeksel gegeten, met sperziebonen en salade. Buiten het bladerdeeg viel het allemaal wel mee. Morgen weer op de weegschaal??

't Is hier verder rustig... De papa is met 1 dochter in de stad. De Bluesroute. En die mensenmassa's... jek, daar hou ik niet van. De logees gaan weer uitgebreid stappen. Dus ik heb het rijk alleen. Vroeg naar bed voor de afwisseling. En natuurlijk morgenochtend weer rijles :-)Sorry, gister geen tijd/zin gehad om te schrijven. Weer allemaal toestanden (ach ja, wanneer niet :-)) Zaterdagnacht werd ik door een paniekerige Celine uit bed geplukt. Ze was met haar pa naar de bluesroute geweest, en op de terugweg zijn ze met de fiets aangereden door een scooter. Jeltes gezicht lag helemaal open, en er ontbrak een tand. Dus maar even naar de eerste hulp post van het ziekenhuis. Waar dan een verpleegster komt, om de wonden schoon te maken, en een dokter roept. Hij verschijnt wel,maar blijft op 2 meter van het bed staan om te vragen of ie misselijk of draaierig was. Toen niet nee. Dus kon ie weer naar huis. Maar zondagochtend had ie de bezoekersregeling. Ik had nog aangeraden om thuis te blijven, maar nee... die kindertjes rekenden erop. Nou, hij was nog niet beneden, of werd helemaal bleek, zweet brak overal uit, en zakte in elkaar. Ogen helemaal weggerold. Kortom: ENG. Gelukkig waren de logees er ook nog. Stond ik er niet helemaal alleen voor. Leek op hartaanval. Ambulance langsgeweest, hebben zitten dubben of ie mee moest. Besluiten ze van niet,maar hij moest wel weer naar het ziekenhuis. Buiten een zware hersenschudding en de nodige kneuzingen heeft ie verder gelukkig niks. Maar vandaag brak er nog een tand af. Dus ik vanmiddag maar met een vriend van mij naar Nieuwgein, om in ieder geval dat ding weer aan zijn plaatje te laten zetten. Maar ik heb het nu wel even helemaal gehad.

Maar Ses, met Storm en Splinter gaat alles fantastisch :-). Dat zijn de nieuwe katjes. Ik weet soms niet meer wat ik in de mailinglist zet, of wat ik hier heb neergepend.

En Jart... weegschaal heb ik nog niet gezien dit weekend, maar ik heb gister niks gegeten, dus heel veel meer zal het niet zijn.

Ik ben kapot, gebroken en moe. Zo even hondje doen, en dan duik ik mijn bed maar es heel vroeg in. Liefs, AdietIk ben blij dat smul het weer doet. Verder heb ik minder goed nieuws. Maandagavond heb ik mijn hond moeten laten inslapen. Hij werd steeds agressiever, terwijl het altijd een lief (hoewel errug blafferig) beest was. De laatste tijd liep het de spuigaten uit. Dat is begonnen na zijn hersenbloeding, hoewel de dierenarts nu vermoedt, dat ie een hersentumor had. En hoe moeilijk ook, ik denk dat ik er goed aan gedaan heb. Ik ga er altijd vanuit, dat dieren voelen, wanneer hun einde nadert, en dat Beau dat ook geweten heeft. Normaal kreeg je hem bij de dierenarts amper naar binnen, en krijste hij bij elk prikje. Nu liet ie alles over zich heenkomen. Was helemaal niet bang of gestrest. Ik had vorige week nog een muilkorfje voor hem gekocht, maar daar werd ie doodongelukkig van. Maar goed. Nu ben ik doodongelukkig, hoewel ik weet dat ik de juiste beslissing heb genomen. Maar we zijn wel 8 jaar lang 24 uur per dag samen geweest (de vakanties buiten beschouwing gelaten). Het was mijn maatje. Ik heb het dus maandagavond en dinsdag op een zuipen gezet. Ik weet het: het helpt niet, maar het doet je toch even dingen vergeten. En je kunt slapen. Maar voor de weegschaal zal het niet veel goed doen. Maar eigenlijk interesseert me dat nu ook even helemaal niet.

Vanaf vandaag maar weer proberen om alles beter op een rijtje te krijgen. Nou, dat was het tot zover.De weegschaal was aardiger dan ik dacht, 64,0, en ik had al een glas water op. Maar het is wel raar allemaal hier. J. heeft nog steeds last van zijn hersenschudding, dus daar word ik 's nachts niet wakker van omdat de wekker gaat. Hij is nog steeds thuis. En normaal zet ik alleen de wekker om de hond op tijd uit te kunnen laten. Vanmorgen ging ie dus ook vroeg, dus ik zat gelijk rechtop in bed zo van oh jee, de Beau moet uit. Niet dus. Zijn van die ingebakken gewoontes. Maar ik moest opstaan, omdat de oppashond voor het eerst weer zou komen. Had ik een paar dagen afgezegd, omdat ik dat ff niet kon, maar voor vandaag had ik zoiets van tja, anders kom ik helemaal niet buiten. En da's ook niet goed. Ik denk ook, dat ik later weer "aan de hond moet", 't is toch een goeie remedie tegen straatvrees. Als ik geen dwang heb, doe ik verder helemaal niks. Alleen NU moet ik nog niet denken aan een andere hond over de vloer. De oppashond was vanmorgen al even moeilijk genoeg. Ook voor het beest, want hij bleef Beau zoeken.

Ik eet nog steeds slecht en onregelmatig, maar zoals gezegd, de weegschaal viel mee.

Home Recepten