Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

Auteur: lieredomdrij

Vis culinaire onzin

We kunnen bij meneer Iglo een “design” snijplank winnen. Het design bestaat uit een handvat en een paar vouwlijntjes op een kunststof plankje, waarmee je het geheel kan omtoveren tot een soort stoffer en blik zonder stoffer, zodat je de gesneden ingrediënten zonder knoeien in de pan kunt gieten. Het ding oogt niet, is best wel lelijk en even onnuttig als een pizzaplank met voorgesneden groefjes. Dat is “design” van iglo (en ook vele anderen).

Je kunt dit onhebbedingetje winnen als je eerst “vis culinair” aanschaft en wellicht zelfs opeet. Bij de term “vis culinair” verwacht je, dat eerst de naam van de vis genoemd wordt en daarna de uitzonderlijke bereidingswijze. Bij Iglo doet men dat anders. Vis is vis, dus dat noemen ze “vis”. De bereidingswijze heeft verder niets te maken met de vis, die hoef je slechts te verwarmen, beetje rijst en groente erbij en voilà, vis culinair.

Lees meer

Rijstebrei

Over rijstebreibergen, bergbeklimmers, uitzicht vanaf de top, inzichten vanaf de overkant en sherpa′s Rijstebrei, de berg.

Het geoefend oog ziet het niet en de geoefende geest heeft er geen last van. Na 60 jaar minus 2 dagen zou je mogen verwachten dat zoiets lukt. Maar helaas, mijn linkerooghoek lijkt nog steeds dominant. Dus als ik gewoon prettig geïnteresseerd naar een recept kijk, zien mijn hersenen een uitnodiging om voor weinig geld een vliegtuigticket te boeken. Ik doe ernstig mijn best om het niet te zien, maar zo werken mijn ogen en hersenen niet, dus ik weet dat je voor maar € 99,- naar Milaan kan vliegen, voordat ik de beschrijving van het recept heb kunnen lezen. Nu is dat wellicht niet allemaal heel vreselijk. Ik krijg immers ook geheel gratis zicht op allerlei heerlijke recepten en na enige tijd van aanpassing kan ik ze ook lezen zonder direct een reis te hoeven boeken. Maar toch ontkomt mijn oog niet aan die opflikkerende reis en dus klikt mijn vinger daar vanzelf ook nog even op. PloepÂ…. Daar staat mijn reis: voor echt weinig geld helemaal naar Milaan. Nu weet ik, dat landen in Milaan een duur grapje is. Ze zijn daar namelijk gespecialiseerd in buitengewoon dure winkels en uit eten gaan is prijs-gerelateerd en slechts af en toe kwaliteit evenredig. Dus je moet wel een hele goede reden hebben om daar te landen. Afgeleid van de smakelijkheden van Smulweb ben je inmiddels toch op die advertentie van een voordelig vluchtje Milaan beland ondanks het feit dat je er niet heen wilde gaan. Gelukkig geldt voor mij, dat als ik lees, ik ook echt lees. Daar kan ik niet omheen. Teksten doen iets met me en zoals sommige gedichten door me eindeloos herhaald en gedroomd kunnen worden, blijken advertenties gelukkig even letterkundig tot me door te dringen. Dus lees ik, dat als je op deze advertentie doorklikt tot het einde en dus de eindbestemming boekt, dat je dan niet alleen maar in Milaan landt, maar daar ook nog strandt. Want het is alleen maar heen en niet terug en als je niet wil blijven, dan zit je er toch een paar dagen vast op voorwaarde dat je een beetje handig bent, anders duurt het langer.

Lees meer

cantharellen

Cantharellen zoeken

Ik ben opgegroeid aan de rand van het bos. Naast ons huis stonden twee enorme beuken en mijn moeder had mij duidelijk gemaakt, dat ik niet verder mocht dan de lijn tussen die twee beuken, dus niet tussen die twee beuken door. Er omheen heeft ze het nooit over gehad en zo kwam ik dus op jonge leeftijd al diep in het bos. En echt, ik kende iedere boom en alle plekjes en wist dus ook precies waar de bosaardbeitjes groeiden en lekkere bessen en paddestoelen (dat schrijf ik nog steeds zonder “n”, want ik ben nooit dol op padden geweest). Mijn moeder moet het geweten hebben, want ik nam al dat lekkers ook mee naar huis. Regelmatig kwam ik thuis met een grote zak cantharellen.

Lees meer

Nazare

Dit is onze favoriete vakantie bestemming met iedere dag kakelverse vis, zo uit de boot op je bord. Nazaré

Al 5 jaren gaan wij op vakantie naar Nazaré, Portugal. Dat klinkt saai en dat is het natuurlijk ook, tenzij je eenmaal per jaar niets ingewikkelders wil denken dan: “waar zullen we vanavond gaan eten”. De rest van de tijd vullen we met lezen, beetje schilderen en naai- en borduurwerkjes (dat doet Mirjam dan) en natuurlijk her en der een kopje koffie een zoete lekkernij of een glaasje wijn.

Lees meer

je hele leven

Een kookboek zou je kunnen lezen als en filosofisch werk. Half-no-naise

Ik lijk de laatste tijd een beetje te grossieren in licht ironische (dus niet heel positieve) artikeltjes. Gaat wel over als de zon wat harder gaat schijnen en als ik straks terug ben uit Portugal is het vast allemaal weer stukken zonniger.

Maar nu nog even een stukje over slanke en gezonde dingen, die ons leven zo in de weg zitten.

Ik heb makkelijk praten, want ik ben niet dik, nooit geweest en voor 59 heb ik haast weinig buik (als ik naar beneden kijk zie ik nog steeds mijn tenen). Maar dat komt niet doordat ik een leven lang alles gehalveerd heb of extra lang op rauwe groente heb gekauwd.

Lees meer

Eten met je ogen??

"Het oog wil ook wat". Dat klopt voor alles dat visueel bedoeld is. Maar we hebben meer zintuigen en die zijn goed in wat ze kunnen, maar niet zo goed in wat ze niet kunnen. Eten met je ogen.

Ik leg maar eens even een akelig harde stelling op tafel: “sinds de ontdekking van de nouvelle cuisine zijn de smaakpapillen naar de ogen verhuist”.

Ga nog ergens “luxe” uit eten en je krijgt een hele rij museumbordjes geserveerd. Minstens 1 gang wordt geserveerd op een plaatje hardsteen of ander grafsteenmateriaal of op een brok woest hout. Vanwege dit soort achtergronden wordt het natuurlijk noodzakelijk om hierop enigszins te schilderen met het voedsel, anders lijkt het echt armetierig. Denk je even in een flinke schep boerenkool met worst op een dergelijke ondergrond en je weet zeker dat je in een minder bedeeld gebied terecht bent gekomen, of in de mensa.

Lees meer

over sla

was alles maar zo eenvoudig als sla Over Sla.

Ik denk, dat sla misschien wel de meest gegeten groente is. Je eet immers iets met sla of iets met groente en daarbijÂ… jawel: sla. En ondanks de duizenden recepten die er over geschreven worden, gaat het bijna nooit over sla. Het gaat altijd over heel erg veel toevoegingen en achteraf ook nog een beetje over sla. Sla wordt Grieks, Mediterraan of Toscaans, wordt goedgemaakt met krokante croutons of gaat zelf als goedmakertje op een broodje smurrie. Gewoon sla is uit en ga ik nu met dit artikel weer even helemaal in maken (proberen).

Lees meer

Domme zeebeestjes die wel heel gezond zijn.

Dit artikel(tje) is niet culinair doch slechts anekdotisch. Toen ik een jaar of 6 was kwamen we voor het eerst in Noorwegen. Ik was in de prettige jeugdige omstandigheid, dat mijn vader goed bevriend was met een Noorse meneer die de re-animatiepop bedacht had en met zijn fabriek voldoende omzet maakte om een paar prettige optrekjes aan een fjord te bezitten. Wij brachten daar een viertal vakanties door in de "hut". Dat was een woning die aanmerkelijk kleiner was dan hun eigen huis, maar toch een 5-tal slaapkamers had en .... en eigen haven met boten waarmee je het fjord op kon. Het huis stond bovenop een enorme rots en onderweg naar de haven kwam je langs een tuin met toch minstens 100 frambozenstruiken. Dat was op zich al voldoende voedsel, maar het hoofdgerecht werd toch dagelijks via de haven binnen gehaald. En dat was niet echt moeilijk, want o, wat waren die beestjes in het fjord dom.

Lees meer

brood enzo

Beleg je eigen tong Brood zelf snijden en beleg je tong.

Nederland is een broodland. Niet omdat we zo graag brood eten, maar omdat we het 2x per dag doen. Vandaar dat het in een Nederlandse super helemaal niet gek is om een bordje “broodbeleg” te zien hangen in een gang met veel schappen.

Ook zijn we grotendeels gewend om brood in plakjes te eten. We zijn zelfs al een jaar of dertig zover, dat wanneer je een brood koopt bij de bakker, deze vanzelf door de plakjesmachine gehaald wordt. Als je dat niet wil, dan moet je dat apart vermelden. Het is een automatische service, waar blijkbaar bijna iedereen blij mee is. De bakker is blij, want plakjes brood zijn minder goed houdbaar dan een heel stuk brood en de consument is blij, want hij hoeft alweer iets niet te doen en alle plakjes zijn even dik.

Lees meer

De ontdekking van het broodje gezond

Ach, dit is geen nieuws want heel oud. Maar wel een leuk verhaal en best wel een tikje verhelderend. Want een naam is zomaar een ding met veel gevolgen. Als we heel lang geleden hardhout "tropisch regenhout" hadden genoemd, dan had niemand er tuinstoelen van willen hebben en zeker geen kozijnen. Zo ook met het broodje gezond, de dikmaker met een slanke naam. Het was 1975. Onze studentenkroeg was jarig en had zelfs lustrum. Ik had 2 jaar in het bestuur gezeten en was dus hevig failliet. Iedereen wilde wel mijn toegangskaartjes betalen, maar zo was ik niet, dus ik melde me aan voor de keuken, dan was ik er wel bij en was het ook nog terecht.

Lees meer
Oudere posts
Home Recepten Kookboeken