Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

Auteur: artisjok

Het raadsel van de HEMA worst

Waarom eten wij met z'n allen een worst die eigenlijk niet lekker is? Ga ik een dagje naar Antwerpen, kom ik terug met een verhaal over een broodjeszaak. Dat is al twijfelachtig. De reacties op deze bescheiden recensie slaan een eigen weg in: de rookworst van de HEMA. Het is een worst die iedereen kent, waarvan iedereen beweert dat ie er nooit mee op de hoek van de straat gaat staan, en die iedereen lekker vindt. Maar dat mag eigenlijk niet van Johannes van Dam, las ik opeens in PS van de week, de zaterdagbijlage van Het Parool. Oeps."De rookworst begon op dezelfde manier en op dezelfde plek als de tompouce."

Lees meer

Dichtregel van Dante [artikel over wijnetiketten]

Oneindige rijen flessen, tientallen etiketten. Zoek de schat. [Waaruit blijkt dat Nicolaas Klei weet dat er vele twijfelachtige momenten voor de wijnliefhebber bestaan. Uit een oud AD Magazine dat opeens onder het bed vandaan kwam, 2001] Het is een lastig probleem: wie weinig van wijn weet, waagt zich zelden in de wijnwinkel, uit angst voor onbenul te worden versleten. Terwijl een goede wijnhandelaar juist met veel plezier en liefde over zijn flessen vertelt. In de supermarkt merkt niemand dat je niets van wijn weet; dus staar je steeds weer glazig naar al die flessen zonder te weten welke te kiezen. Een veelgehoorde noodkreet is: "Als ik het niet weet, kies ik de fles met het mooiste etiket." Wantrouw mooie etiketten! Zo'n modern designetiket ter grootte van een postzegel op zo'n zware fles van donkergroen glas in een antiek model waarop niet meer staat dan zoiets als Ultimatum of Apocalyps of een dichtregel van Dante. Het minimum aan wettelijk verplichte informatie - alcoholgehalte en een appellation - is verhuisd naar een rugetiket. De wijn in de fles kan ook mooi zijn. Maar de kans is groter dat de wijnboer het net als bij het etiket te mooi heeft willen doen. Te veel van alles. Overgeconcentreerd, te veel nieuw hout, te veel alcohol. Rambo-wijn.Zelf heb ik een zwak voor onbeholpen etiketten, vooral voor de variant die op omgekruld perkament moet lijken. Ik stel me de wijnboer voor, liever bezig in zijn wijngaard en kelder dan met marketing, dus het etiket heeft hij overgelaten aan die oude schoolvriend die mooie zeeroversschatkaarten maakte.Naast alle feitelijke informatie laat het etiket toch ook wat los over de kwaliteit: de naam van de wijnboer staat erop. In elk land, elke streek, elke appellation zijn zijn net zoveel kwaliteiten en verschillen in wijn als er wijnboeren zijn. De naam van de wijnboer is daarom de belangrijkste kwaliteitsaanduiding op het etiket. En wat dan goede wijnboeren zijn? Dat leest u in wijnboeken en wijntijdschriften, en hier in het [AD] magazine. Want zonder acht te slaan op de etiketten, ontkurken wijnschrijvers alle flessen en proeven de wijn achter het etiket.Herkomst - geen kwaliteitsgarantie

Lees meer

Amerikaanse en Engelse maten & gewichten

Omdat ik hier zelf elke keer weer tegenaan loop, en omdat ik denk dat meer mensen hier nog wel eens wat aan zouden kunnen hebben: een lijstje Amerikaanse en Engelse maten & gewichten. De maten zijn allebei bij benadering! Houd daar rekening mee. Maar goed, koken is dan ook zelden een kwestie van nauwkeurig wegen, maar toch... Als jullie vinden dat iets niet klopt, aan deze of andere lijst, laat het me dan weten.

1 pinch (snufje) = 0,5 gram

1 dash (3 druppels) = 1,25 gram

1 teaspoon (tsp) (vloeibaar) = 5 gram

Lees meer

Wie zijn er in dit land nu eigenlijk gek geworden?

Een actie van de Dierenbescherming, omdat het zo niet langer kan met al dat vlees! (overgenomen uit de advertentie in de kranten van 16 maart 2001) Wat moet er nog gebeuren voordat we werkelijk inzien dat de bio-industrie failliet is, ziek tot op het bot? Varkenspest, dioxine-kippen en nu de BSE-crisis en mond- en klauwzeer in Europa.

Het is triest dat het zover moet komen, maar de waanzinnige wijze waarop de vleesproductie tot stand komt schreeuwt om een radicale koerswijziging. Overheden gaan niet verder dan symptoonbestrijding. Het vertrouwen van de consument in vlees moet gewaarborgd blijven. En wederom is het dier het kind van de rekening.

Lees meer

Kookboekentolk

Vertalen van recepten en kookboeken is meer dan alleen maar woordjes omzetten. Ook behoefte aan een handig woordenboek? Mail Johannes van Dam! (Het Parool, 10 maart 2001) Vertalen van kookboeken is meer dan alleen maar woordjes omzetten. Uiteindelijk gaat het erom dat het bereide recept uit de handen van iemand die de vertaling gebruikt identiek is aan dat van iemand die de oorspronkelijke versie gebruikte. Een gewoon woordenboek kan daarbij veel verwarring scheppen, maar ook wie zijn gezonde verstand gebruikt, kan in de fout gaan. Zo is sucre en poudre geen poedersuiker, maar fijne kristalsuiker. Dat weet Van Dale ook en Wolters niet. Alleen noemt die sucre semoule poedersuiker, maar dat is wat de Vlamingen letterlijk vertalen als griessuiker en wat wij gewone kristalsuiker noemen.

Lees meer

De nieuwe groentekeuken

Vegetarische restaurants maken weinig van groenteschotels: veel broccolipap en slappe wortels. Koks moeten op excursie naar Parijs, waar kok Alain Passard tovert met groenten. (Volkskrant Magazine, 10/03/2001) Je zou denken dat vegetarische koks experts zijn in het maken van smakelijke groenteschotels. Mis. Onlangs maakte ik met de toenmalige directeur van de Nederlandse Vegetariersbond een ronde langs vegetarische restaurants in Nederland. We schrokken van ons bord: broccolipap, slappe wortels, verkeerd fruit, gebakken kaas en raar nepvlees. Zelfs de directeur keek zijn ogen uit. Vegetarische koks zijn goedwillende amateurs, maar groenten klaarmaken kunnen ze niet. Althans, ik ben ze nog niet tegengekomen.

Lees meer
Home Recepten