De Nieuwe Wereld Wijnen

“De nieuwe wereld” is een verzamelnaam voor alle wijnlanden, die buiten Europa liggen. In de “oude wereld” of traditionele wijnlanden wordt al meer dan 6.000 jaar wijn gemaakt, in de nieuwe landen hooguit 400 jaar. “De nieuwe wereld” is een verzamelnaam voor alle wijnlanden, die buiten Europa liggen. In de “oude wereld” of traditionele wijnlanden wordt al meer dan 6.000 jaar wijn gemaakt, in de nieuwe landen hooguit 400 jaar. Etrusken, Grieken en Romeinen hebben een rol gespeeld in het verspreiden van de wijnstok en wijnbereidingstechnieken naar en door Europa. De Europeanen hebben – in een waarschijnlijk eerste gezamenlijke optreden – de druivenstok over dec wereld verspreid. Deels uit oogpunt van voedselvoorziening, deels vanuit kerkelijk oogpunt.

Historie
In Zuid Amerika het eersts missieland. In 1540 was Chil voorgegaan en werden voor de missiewijn bij de missieposten druivenstokken meegenomen en geplant. Met een andere reden – scheurbuik – deden de Hollanders hetzelfde in 1672 in Zuid Afrika. Na Jan van Riebeeck plantte Simon van der Stel serieuze hoeveelheden wijnstokken.
Noord Amerika (Californie) werden rond 1769 door de Spanjaarden (een monnik uit Mallorca) 20 missieposten een voor een van druivenstokken voorzien. Iets later – rond 1790 – brachten de Engelsen de wijnstok naar Australie en Nieuw Zeeland. Het lijkt een echte Europees expansieproject.

Moderne Tijd
Tot 1960 hoorden wij in Europa niet veel van deze met “onze hulp” opgestarte wijnlanden. Maar reeds voor deze datum werden sommige wijngebieden ook al beinvloed door Europese landen. Emmigranten trokken naar deze gebieden om hun geluk te beproeven. Californie werd vooral door Italiaanse immigranten op weg geholpen. Australie door Italiaanse en Oostenrijkers, en in Zuid Afrika en Zuid Amerika door Fransen en Duitsers.
Na 1960 waren het vooral consultants, adviseurs en oenologen uit Europa, die een helpende hand rijkten.
Zo werd de wijnbouw – in de Nieuwe Wereld wijnindustrie genoemd – een internationale aangelegenheid met veel kruisbestuiving.

Verschillen
Toch zijn er vele verschillen tussen Oude- en Nieuwe Wereld (NW) wijnen. Met het risico van generaliseren op de loer toch een aantal :
1. De wijngebieden van de NW liggen in zonniger
klimaatsgebieden. Eigenlijk beter geschikt voor wijnbouw, gemakkelijker
en met minder slechte jaren.
2. Gemiddeld zijn de wijnbedrijven in de NW groter van
omvang. Dit geeft meer mogelijkheid voor massaproductie, marketing,
merken enz
3. De Oude Wereld heeft te maken met de Europese Wijnwetgeving. In de
NW zijn nauwelijks wetten. Dit geeft de NW de kans om te
maken wat men wil. Gericht op de laatste smaak van de consument en/og
op ultime kwaliteit. Niet gehinderd door wetten dus gericht op kwaliteit of
consument.
4. Omdat in de NW geen bekende wijngebieden voorhandel waren om op
het etiket te plaatsen, staan er bijna altijd de druivenrassen op vermeld.
De herkenbaarheid van het druivenras is voor de internationale
consument een voordeel gebleken. Men herkent en houdt van
Chardonnay, Cabernet Sauvignon, Merlot of Syrah. Een keuze voor een
gebied of een druivenras is door de gemiddelde consument snel gemaakt.

De grotere vrijheid en de grotere bedrijfsomvang in de NW hebben grote invloed op de hedendaagse verhoudingen van consumtie tussen de wijnlanden. In Nederland is een groeiende 25% van de consumtie uit deze landen afkomstig. In Engeland al meer dan 50%.

Het betere klimaat in de NW heeft ook nadelen. De kwaliatief betere wijnen worden wereldwijd gemaakt in koelere gebieden, eigenlijk theoretisch minder voor wijnbouw geschikt. In de NW zijn de wijngebieden vaak warm, met weinig regen, zodat geirigeerd moet worden. Dit heeft voordelen (juiste moment, juiste plaats) en nadelen (tekorten, rantsoenering).

De Nieuwe Wereld wijnen hebben met een goede marketing snel en plaats in onze winkels weten te vinden: De fles ziet er goed uit en er wordt flink reclame gemaakt. Daarnaast wordt er snel ingespeeld op onze (veranderende) smaak: Iets zoeter of juist meer droog, meer- of minder houtrijping enz. enz. Smaakaanpassingen in oude wijngebieden zijn veel moeilijker.

De keuze van de wijndrinker tussen (1)wijnland of (2)wijngebied of juist (3)druivenras wordt dagelijks bepaald. De keuze hangt af van het feit of het land of gebied zijn “boodschap”/kenmerken over kan dragen. Hierbij het belangrijk dat een gebied ook een gezicht laat zien. Bij grote verschillen binnen een gebied wordt het beeld vertroebeld. Chateauneuf du Pape heeft vele gezichten, van lichte Rhonewijn tot stevige robuste wildbegeleider.

Maar ook de cepage-aanpak van de NW ken zijn problemen. Vanzelfsprekend is de ene Chardonnay de andere niet. Soms lijken ze niet op elkaar. Verschillen in klimaat, oogsten, vinivicatie, houtrijping enz. geven grote verschillen.

Omgekeerd plaatsen steeds meer Oude Wereld producenten het druivenras op hun etiket. Als service aan de klant. Of ?????.
Ook komen nu adviseurs uit de NW naar Europa. Momenteel kunnen we zeker iets van de NW leren op gebied van wijnmaken en marketing!

Tenslotte is men in de NW lang bezig in de bestaande wijngaarden bij het beste druivenras te vinden. Ook worden de specifieke kenmerken van de bodem in kaart gebracht en gebieden met dezelfde klimatologische- en bodemkenmerken gegroepeerd. In Californie zijn het de ruim 100 AVA’s (American Viticultural Areas) en in Australie, Canada en meer landen ontwikkelt de herkomstbeginsel en het “terroir-beginsel”. Waar komt de wijn vandaan en van welke bodem en klimaat?

Een mooi onderscheid : Oude en Nieuwe Wereld maar ???
elke wijnboer en wijn blijft verschillend en daarom is zelf ontdekken en proeven belangrijk.

A. Sauerbier
www.wijninstituut.nl
andre@wijnpers.nl

“Ontdek de Nieuwe Wereld” zondag 16 mei 11.00-18.00 uur
The Grand Amsterdam
Het Evenement voor speciale actieprijs : www.wijnpers.nl/actie
Lokatie : www.thegrand.nl

5 Reacties

  1. In de nieuwe wereld zijn 28% van de totale wereld wijngaarden. Dus 72% is in Europa. De producenten maken wel veel meer reclame!
    Gelukkig staan op Europese flessen steeds meer druivenrassen en weten we van meeste AOC’s ook wat er in zit. Een wijn van een druivenras is wel gemakkelijk, maar is het in het algemeen ook lekkerder? Een mooie discussie………..

  2. paulbrussel

    1 maart 2004 at 10:59

    De NW is natuurlijk veel groter dan de OW. De productie is dus ook groter. Overigens denk ik dat de OW ook veel leert van de NW. Maar ik heb overigens meer de indruk dat vakmensen uit de OW naar de NW zijn gegaan om daar kennis bij te brengen, terwijl aan de andere kant ze tevens weer naar de OW de voordelen van schaalvergroting, efficiency, marketing en vooral nieuwe technieken meenamen. De wijn-consultant is volgens mij tegenwoordig een bekend verschijnsel: die werkt zowel in de OW als de NW, en is niet meer exclusief verbonden aan een bepaald wijnhuis of chateau.

    Overigens hoop ik van harte dat de OW de smaken niet gaat aanpassen aan die van de consument! Dat is de dood in de pot; er zijn toch al veel te veel wijnen die op elkaar gaan lijken…

  3. Ik neem het mee, kan ik het altijd weer even teruglezen, dank je wel!

    Anne

  4. Wat een leuk artikel. Ik neem hem mee naar mijn pagina.

  5. Mooi artikel, ik kies een wijn ook altijd op druivensoort (soms ook op de apartheid van het etiket). Ik weet namelijk dat ik bijvoorbeeld een Merlot, een Pinotage en een Chardonnay lekker vind. De wijnen die ik drink komen dus ook, wellicht niet verwonderlijk, voor het grootste deel uit ‘De Nieuwe Wereld’.

Geef een reactie