Smulweb Blog

Je koekje bij de koffie

Keukenverhaal 1

Een kort verhaal over mijn ervaring in de keuken

Die eerste dag was ik ontzettend zenuwachtig.

Voor het eerst in mijn leven zou ik niet in de keuken maar in de bediening staan.

Zou dat wel goed gaan?

Ik hoopte het maar.

Ook al had ik ervaring door mijn opleiding tot horeca ondernemer toch was ik bang dat het niet goed zou gaan.

Tot mijn verbazing vloog die eerste dag voorbij en voor ik het wist was het alsof ik nog nooit anders had gedaan.

Maar............ je raad het al na een paar jaar wilde ik toch weer de keuken in.

Gelukkig wilde de chef me wel hebben als ontbijdkok en zo begon mijn 2 periode van kok.Maar wat een verschil met mijn tijd in de keukens van kleine restaurants!!

Van koken was tot mijn grote verbazing geen sprake.

Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat het me vies tegenviel.

Het werk bestond uit pakjes saus en soep warm maken en af en toe een soepje a la cup a soup in het groot bereiden.

De sla die ik voor de avond klaar moest zetten was al gesneden door de groenteboer en hoefde alleen maar in bakjes gedaan te worden.

Al met al was het een baantje waar iemand die totaal niet kon koken nog een succes van kon maken.

Zodoende had ik tijd genoeg om na te denken tijdens alle werkzaamheden.

Zwaar was het trouwens wel. Soms liep je met bakken saus van 40 kg te sjouwen van het ene eind van de keuken naar de andere.Ik was 1 van de 2 vrouwen in de keuken die verder uit alleen maar mannen en jongens die in opleiding zaten bestond.

Ik begon \\\\\\\'s ochtends om 6 uur alleen in een onzalig grote keuken en om 12 uur kwam de rest binnenlopen.

De bedoeling was dan dat ik alles voor ze klaar had gezet en dat ze zo het eten op borden konden gooien.

Tussen het klaarzetten van hun spullen door had ik ook nog roerei en gekookte eieren voor het ontbijdbuffet gemaakt.

Als het zondag was had ik ook nog een hele brunch klaargezet bestaande uit soep en een warm gerecht en schalen vleeswaren.

Voor het ontbijd werden die door de koks die \\\\\\\"sluit\\\\\\\"hadden klaargezet.

Verder was het de bedoeling dat ik elke dag het personeelseten klaarzette en dat ik de bestellingen opruimde.

Hulp van bovengenoemde collega\\\\\\\'s hoefde je hierbij niet te verwachten.

Er werd neergekeken op de ontbijdkok en met uitzondering van 2 of 3 collega\\\\\\\'s deed de rest wel vriendelijk maar waren ze zelden bereid te helpen.Ik werkte, net zoals de meesten, als uitzendkracht bij dit "leuke" hotel.

En aangezien men mij na 3 jaar in vaste dienst moest nemen of ontslaan.....Je raad het al ik vloog er uit.

De eerste en laatste keer dat ik ontslagen ben.

Nu zou je denken dat je na 3 jaar toch wel een kleine band met voorgenoemde collega's zou hebben.

Zeker omdat ik met een van hen ben getrouwd!!

Vlak voor ons trouwen vond mijn man een andere baan en hij werkte er dus al een tijdje niet meer.

Maar die laatste dag kwam, en ging, en er was niemand die er iets over te zeggen had.

Als ik 1 ding van die 3 jaar heb geleerd is het wel dat de horeca glashard en volkomen on colegiaal kan zijn.

Gelukkig had ik van de bedrijven die ik voor dit fiasco heb gekend geleerd dat dit zeer zeker niet overal zo is.Een paar weken na die laatste dag kwam ik er achter dat ik zwanger was.

Die laatste 3 weken op mijn werk was ik dus ook al zwanger!!

Toen mijn zoon eenmaal was geboren en hij oud genoeg was om in een kinderstoel te zitten en mee te eten zijn mijn man, mijn moeder, mijn zoon en ik teruggegaan.

We hebben er op een middag een hapje gegeten.

De gezichten van de mensen in de bediening die er ook al werkten toen ik er was spraken boekdelen.

Niemand wist echt goed wat die er mee aan moest.

Een paar oud collega's uit die bediening feliciteerde ons.

Ik denk dat ze neit hadden gedacht dat we het zouden redden.

We hebben bewezen dat ze het mis hadden!

en het mooiste van alles? 2 jaar later hebben we ook nog een dochter gekregen en nu is ons gezin compleet.

Of we ooit nog teruggaan naar dat hotel?

Misschien... al pasen en pinksteren op 1 dag vallen!!!In een groot hotel / restaurant kun je vaak erg goed eten.

Maar let op. Meestal zijn de vooroordelen of bepaalde ketens waar.

Als je als kerstmenu op de kaart een eenvoudige snitzel ziet staan kun je er van op aan dat de kok a geen fantasie heeft en b geen talent.

Wat trouwens niet wil zeggen dat je slecht eten op je bord krijgt!!

Het zegt alleen maar dat je geen cullinaire hoogstandjes moet verwachten.

Home Recepten