Gisteren was het donderdag. Donderdag vind ik de leukste dag van de week, want behalve dat ik dan lekker kan uitslapen en de luxe ervaar om de dag erna nóg een vrije dag te hebben, ga ik op donderdag naar de markt. Niets maakt mij gelukkiger dan het op gevoel verzamelen van verse seizoensingrediënten. Ik besloot dat het tijd was voor een goed gevulde groentesoep, met als basis een krachtige bouillon van runderschenkel. Die haal ik bij Rob Rijks, een slagersfamilie uit Twello. Klik hier voor meer informatie, ze staan ook in Den Haag en Rotterdam! Je wordt altijd aardig en vakkundig geholpen, hoe klein je boodschap ook is. Het belangrijkste is, dat ik een stukje biologisch, koe-waardig vlees koop, van een dier dat een fijn leven heeft gehad in een wei met vers en sappig gras, en dat ze de dagen voor haar einde op een dierwaardige manier heeft doorgebracht.

Afbeeldingsresultaat voor koe
‘Toevallig’ zie ik dat er een college is van DWDD University met Robert Kranenborg over de koe. Het blijkt een zeer leerzaam en grappig college te zijn, het zet je ertoe aan om werkelijk na te denken over wat je koopt, waar je het koopt en hoe het vlees daar zo gekomen is. En vooral van wie? Voor ons is het heel gewoon om een wei met koeien te zien, maar bedenk eens wat ze ons allemaal geven: melk, room, ijs, boter, jassen, voetballen, schoenen, tassen en vlees. En met dat vlees wordt behoorlijk gerommeld. Niet alleen wordt het volgespoten met water en lopen we de kans medicijnen en hormonen tot ons te nemen. De slager die in het programma aanwezig is laat zien wat voor soort vlees elk deel van de koe geeft. De kogelbiefstuk bijvoorbeeld, is maar een heel klein stukje van de koe. Hoe kan het dan dat er schappen vol met kogelbiefstuk in de supermarkt liggen?

Afbeeldingsresultaat voor koe
Omdat er ‘verder doorgesneden wordt’ dus de delen die geen kogelbiefstuk zijn, maar wel als zodanig worden verkocht. Tsja. Je wordt genept waar je bij staat en we betalen er grif geld voor. En die arme koe, daar denken we niet meer aan, de koe is een anoniem plakje in een bakje geworden. Wij consumenten hoeven daar geen genoegen mee te nemen. Er bestaan nog altijd goeie slagers, die zelf hun dieren uitkiezen en die u wel kunnen vertellen waar het vlees vandaan komt.
Dan breekt een ongemakkelijk moment aan. De koe die Robert heeft uitgezocht, gaat naar de slacht. Met pijn in mijn hart kijk ik toe hoe Greetje uit de stal waar ze de laatste paar dagen verblijft wordt gehaald en een paar minuten later met een schok op de grond valt. De tranen springen in mijn ogen. En dit is dan nog een ‘aardige’ en kleinschalige versie… Ik denk aan mijn schenkeltje in de pan dat mij voorziet van heerlijke soep en ik denk aan de koe, die voor mij en anderen is doodgegaan. Dankjewel, lieve koe.
Nu de kerst voor de deur staat, en er ongetwijfeld weer veel vlees geconsumeerd zal worden, wil ik je toch vragen, zoals Robert dat ook doet aan het eind van het programma, stil te staan bij het dier dat voor ons geleefd heeft. En alvast een goed voornemen voor 2019: 2x per week vlees is meer dan voldoende en zoek bij voorkeur een goeie, vakkundige slager! Klik hier voor een lesje koe van Robert Kranenborg!