Albert De Hert smeerde het eerste broodje martinoPili-pili, tabasco, cayennepeper, augurken, zout, ketchup, worchestersaus en gesnipperde ui op een broodje préparé: wie verbrandt zijn smaakpapillen niet aan deze pikante combinatie? De sandwich klinkt echter exotischer dan hij in werkelijkheid is.,,Ik smeerde de eerste martino in mijn sandwichbar aan het De Coninckplein. Het broodje martino is een Antwerpse uitvinding", claimt Albert De Hert (83) zijn culinair experiment.,,Het is jammer dat anderen beweren dat het broodje hun uitvinding is, maar ik weet maar al te goed wanneer ik de eerste martino heb gemaakt", zegt Albert De Hert, die nu restaurant Ciro`s aan de Amerikalei uitbaat.In 1951 in sandwichbar Quick, op het ogenblik dat het De Coninckplein het uitgaansmekka van Antwerpen was, maakte Albert het eerste broodje martino. Even smakelijk als zijn broodje vertelt De Hert het verhaal van zijn martino, die zijn naam dankt aan voetballer Theo Maertens. Beide heren kenden elkaar dankzij hun gemeenschappelijke passie: het voetbal.Twee voetbalvrienden,,Theo speelde bij Antwerp en ik bij Berchem Sport. Samen speelden we in de ploeg `Entente Anversoise` dat de beste spelers van Antwerpen groepeerde voor internationale wedstrijden. We speelden in die tijd op hoog niveau."Desondanks bleken de sportmannen ook in het Antwerpse nachtleven geen onbekenden, zij het onder een Italiaans pseudoniem. ,,Italiaanse liederen en orkesten waren begin jaren vijftig erg populair. Het was toen modieus om namen te `veritalianiseren` door een o of een i toe te voegen. Zo kwam het dat de mensen ons Alberto en Martino noemden."Naast zijn voetbalactiviteiten baatte De Hert met succes sandwichbar Quick uit, geopend tot in de vroegere uurtjes. ,,Aan de lopende band verkochten we broodjes, voor nog geen tien frank. Natuurlijk kregen we meer dan eens beschonken feestgangers over de vloer die de avond wilden afsluiten met een lekkere hap. Eén van hen was Theo Maertens. Hij kwam hier binnen met flinke honger en een stuk in zijn kraag en bestelde een broodje préparé `met alles wat er in huis te vinden is`. Dat bleek pili-pili, tabasco, cayennepeper, augurken, zout, ketchup, worchestersaus en gesnipperde ui. Het nieuwe broodje viel in de smaak en een dronkelap riep: `doe mij maar hetzelfde als de Martino`. Dat was het begin van een traditie."Geen patentAlbert De Hert heeft nooit een patent genomen op zijn broodje. ,,Ik hoef er geen geld aan te verdienen. Het is alleen spijtig dat mijn verhaal in twijfel wordt getrokken."Of hij nog andere culinaire hoogstandjes op zijn palmares heeft? ,,Ik werk al meer dan een halve eeuw in de horeca, dus ik heb wel wat met eten. De sandwichbar is inmiddels gesloten en in mijn restaurant verkoop ik geen broodjes. Maar ik blijf creatief. Mijn nieuwste experiment heet de `Antonio`, een combinatie van toastjes met vlees en vis. Al zal er binnenkort wel iemand opduiken die Antonio heet en het gerecht opeist", grapt De Hert.

Volgens mij hoort er in dit recept piri-piri. en het lijkt dat hiervoor in de plaats hot-ketchup is gebruikt

Ik neem je recept mee, want dit wil ik graag proberendankjewel voor je recept, groetjes, Desiree

Dit is zo``n lekker broodje! Wij hebben enige tijd in België gewoond en hebben er toen regelmatig van gesmuld. Jammer dat ze in Duitsland (waar we nu wonen) geen filet american hebben...groetjes,Paulien

tasteofmatisse heeft een leuk artikel op haar weblog geplaatst over het broodje Martino. --> http://tasteofmatisse.web-log.nl/taste_of_matisse/2009/01/broodje-martino.html. Op http://www.receptjes.be/recept_martino.html staat het volgende: "Het broodje Martino is een typisch Belgisch broodje. Je kan het kopen in elke snackbar in België. Sommigen lusten het graag erg pikant, maar dat kan je natuurlijk zelf beslissen. Variatie: leg er ook eens wat ansjovis tussen." Dat laatste wordt niet door alle Belgen gewaardeerd.

Klinkt lekker! Neem het recept mee.

Ziet er lekker uit. Gaan we dus maken! Je hoort van het resulaat. Prettig weekend en hartelijke groet, Petra

De bekendheid in Nederland gaat nu , hier beginnen.Groet Anna

Klinkt goed!