Dit is mijn manier om goede patat te bakken. Ongetwijfeld zijn er andere. Misschien/waarschijnlijk zelfs betere. Wel heb ik het door de jaren heen aardig geperfectioneerd.
Aardappelen:
Goede patataardappelen zijn er niet zoveel (de patatindustrie krijgt speciale rassen aangeleverd die niet "rechtenvrij" zijn en daarom niet gewoon verkrijgbaar). Bintje is zondermeer goed, doch wordt helaas steeds moeilijker verkrijgbaar gezien zijn reputatie als "gifpieper" (niet omdat er gif in zit maar omdat er zoveel gif nodig is bij het telen). Indien niet verkrijgbaar kan, met wisselend succes, als alternatief een Super- of een Jumbo-aardappel gebruikt worden. Mijn buurtgroentenman (die ook aan de horeca levert) verkoopt zgn. Bonken, zeer grote aardappelen die uitstekend geschikt zijn. Ga anders voor licht-kruimige aardappelen.
Olie/Vet:
Geen twijfel mogelijk, het moet arachide-olie (= pindaolie) zijn. Deze heeft van de gangbare spijsolie-soorten de hoogste verbrandingsgraad en kan probleemloos 180°C aan (dus ook geen aankoeken van verbrande olie). Vetten en geharde olie hebben voor het cholestorol-gehalte in ons bloed (te) ongunstige vetsamenstellingen. Overigens zweren de Belgen nog altijd bij ossewit, wat zeker smakelijke patat oplevert alhoewel de smaak van dit vet wel blijft "hangen".
Friteuse (met een huis-tuin-en-keuken friteuse kun je maximaal zo`n 4 personen van patat voorzien, zijn het er meer: bezoek dan de betere patatkraam/frietkot!)
tekst laatstelijk geüpdate op 10-04-2012
Aardappels schillen, wassen en in theedoek drogen. In staafjes van ca. 1 cm. breedte snijden. Liefst met een gekarteld mes zodat het snijvlak niet te glad wordt (onderzoek in de patatindustrie heeft uitgewezen dat het beste resultaat verkregen wordt indien de staafjes "geschuurd" worden). Ook kan natuurlijk een ouderwetse patatsnijder ingezet worden (overigens zeer lastig schoon te maken); zelf gebruik ik een zgn. mandoline met een messensetje van 1cm. tussenafstand (waarbij ik een paar snijbestendige veiligheidshandschoenen aanraad).
Onregelmatige of te dunne (kant-)staafjes weggooien. Friteuse op 140°C zetten (vaak wordt 160°C vermeld, doch mijn ervaring is dat 140°C betere resultaten oplevert). Staafjes wassen en 15 min. in koud water laten staan. Schoonspoelen en in theedoek drogen.
NB: Een kwartiertje in goed gezouten water kan ook, de patat wordt dan duidelijk krokanter.
De patat in kleine porties voor de eerste ronde in de friteuse bakken. Regelmatig schudden opdat de staafjes niet aan elkaar plakken. Zodra de staafjes een mooie lichtgele tint hebben kunnen ze uit de frituur. Afhankelijk van de soort kan dit al na 2,5 minuut of pas na 6 minuten zo zijn. Indien ze na 2,5 minuut al bruin zijn was deze soort aardappelen beslist niet de goede, nl. met een te hoog suikergehalte. Bij het verwijderen uit de friteuse de patat goed uitschudden en op keukenpapier laten uitlekken en droogdeppen. Dat hele proces vanaf het uit de olie verwijderen tot en met het droogdeppen dient binnen 20 seconden te geschieden (na 20 sec. zal de patat de nog aanwezige olie "absorberen").
Vervolgens de patat geheel laten afkoelen en de friteusetemperatuur opvoeren naar 180°C.
De patat dan afbakken (de maximale tijdspanne tussen voor- en afbakken is overigens 2 uur*)). Over het algemeen is de patat klaar zodra ze allemaal "boven" drijven en het bruisen (nagenoeg) voorbij is. Op een minuutje of 3-6 dient gerekend te worden. Niet vergeten weer af en toe te schudden. Na het verwijderen uit de olie wederom goed uit laten lekken en op keukenpapier storten; de absorptiegevoeligheid van de patat is deze keer echter duidelijk minder.
*) Moet het langer? Dan tussentijds koelen in de ijskast.
Aardappels frituren is één vorm van aardappels garen (naast bijv. koken en bakken). Op zich misschien ietsje minder gezond (immers vetter) dan koken, oké. Maar wat het natuurlijk echt stukken vetter maakt is de mayonaise die er zo nodig bij moet (in de Benelux dan; de rest van Europa heeft daar minder last van). Mijn serveertip is dus: geen mayonaise (denk als alternatief eens aan die goeie ouwe "pickalilly" ). En als mayonaise dan toch moet: maak die eens zelf met een goede olie, bijv. een biologische zonnebloemolie. Als je een keukenmachine hebt, is dat eenvoudiger dan je denkt.
Oh ja, in Duitsland strooien ze "Pommeskräuter" op de patat. Een kruidenmengsel met voornamelijk zout, paprikapoeder en daarnaast nog wat kruiden.
Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
Heerlijk, en goed uitgelegt. Als je de gesneden patat een uurtje in een pan water laat staan kleven ze ook niet aan elkaar. Tip voor patatkruiden: 1 grote lepel paprikapoeder, 1 theelepel knoflookpoeder, 1 theelepel zout, 1theelepeltje suiker (even pletten met de bolle kant van een lepel). Evt nog een theelepeltje uien poeder. Door elkaar roeren en klaar. Zo hoef ik geen majo bij mijn patat!
- eddrost waardeert het recept
- kookhans waardeert het recept
Dit is inderdaad een van de betere manieren om patat te bakken, vooral het wassen (en deppen) wordt nogal eens vergeten, en dat gaat echt ten koste van de kwaliteit.Ik gebruik meestal Nicola's, die bakken mooi goudbruin en ik vind ze lekker, ook op andere manieren klaargemaakt.
sorry er ging weer eens iets mis (mijn schuld) leuk om hier iets over friet te lezenik rij zelf de hele week europa door met friet in m'n truck mischien heb je ze wel eens zien rijden van die grote blauwe wagens met friet en dergelijke op de zijkanthet is trouwens niet zozeer de friet die dik maakt het is meer de mayonaise e.d. die daar voor zorgtgroeten spici
sorry er ging weer eens iets mis (mijn schuld) leuk om hier iets over friet te lezenik rij zelf de hele week europa door met friet in m'n truck mischien heb je ze wel eens zien rijden van die grote blauwe wagens met friet en dergelijke op de zijkanthet is trouwens niet zozeer de friet die dik maakt het is meer de mayonaise e.d. die daar voor zorgtgroeten spici
- spici waardeert het recept
Zoek op Smulweb naar recepten en voeg ze toe aan je menu.




