Salicornia is de Latijnse naam voor zeekraal

Mijn moeder, geboren en getogen Zeeuwse is er dol op.
Opgegroeid in een groot gezin plukten ze zeekraal, lamsoren, kokkels en andere heerlijkheden gratis van de schorren. Tegenwoordig moet er behoorlijk voor worden betaald, op veel plaatsen mag niet geplukt, gesneden of geraapt worden in beschermd natuurgebied.

Op deze pagina komen niet alleen recepten met zeekraal maar ook andere ouderwetse recepten die bij moeder favoriet zijn.
Op dat thema borduur ik gewoon voort met tegenwoordige versies of variaties daarop.

Dat plan lag er al een aantal jaren want deze pagina is niet nieuw. Een groot gedeelte van de invulling wel.
Gedeeltelijk jeugdsentiment misschien, maar zogenaamde zilte groenten hebben al jaren mijn belangstelling.
Alhoewel als kind smaakten ze me helemaal niet!
Met een mogelijk stijgende zeespiegel, verziltende landbouwgrond en een groeiende wereldbevolking komen deze groenten steeds meer in de belangstelling.
Artikelen en /of linken vinden hier ook vast een plaats.
Sommige recepten die ik erop wilde zetten kwam ik al tegen op Smulweb. Die staan in mijn kookboek.

In de webgroep "Vergeten groenten" die niet werkt of gebruikt wordt kwam ik onderstaande tekst tegen.

"In vroeger jaren gold gestoofde zeekraal algemeen als een lekkernij. Na "uit" geweest te zijn is het nu weer "in".
Zeekraal groeit op schorren, buitendijkse gebieden die onder invloed staan van eb en vloed (ziltige zeeklei). Doordat het plantje actief zout opneemt, heeft zeekraal een zilte smaak. De zachte, knisperende steeltjes zijn lekker, maar verwijder de houtige stukken.
Deze groente is er van half mei tot en met begin september."

Zeekraal is in de kustgebieden nooit "uit" geweest, gewoon minder goed verkrijgbaar om al eerder genoemde reden.
Natuurlijk speelden de deltawerken en daardoor verandering van de getijdenspiegel ook een rol