Op Heilige dagen hebben bepaalde speciale voedingsmiddelen een symbolische betekenis. Bij de Istanboel Qadiri Orde (riep de Dergah): Op de vorige dinsdag van Ramadan, zijn zeven gerechten opgediend. De soep dient als een herinnering van het belang van water voor het leven; vlees en groenten symboliseren de aarde; pilaf en borek (vlees en groenten opgerold in fillo deeg) vertegenwoordigen het vuur. Eieren met Pastirma, een Turks spiritueel opgeladen vlees, betekent de Goddelijke generatieve macht en combineert het vrouwelijke symbool van het ei met de zoute mannelijkheid van het vlees. Gullac, een gebak gekookt in melk, en naar rozen ruikt, staat voor Goddelijke liefde.

Er zijn speciale gerechten, die ook voor andere gelegenheden worden klaargemaakt. Ten eerste de Halvah, dat op ieder menu voor Heilige dagen verschijnt. Sutla? of Muhallebia, rijst of rijstemeel puddingen worden geserveerd op Mevlid Kandili, de verjaardag van Mohammed. Regaib Kandili, de verjaardag van zijn conceptie, wordt herdacht met een gelatine dessert, Pelte, symboliserend het verband tussen deze wereld en het volgende. Op Mirac Kandili (of Laylat Al-Miraj) de nacht waarop Mohammed naar de Zevende Hemel opsteeg, wordt een Sherbet bereid uit rode gelatine en als dessert opgediend, en de Sherbet en de melk, worden verdeeld onder de Derwisjen. Er werd gezegd dat Sherbet en melk door de engelen aan de Profeet werden gegeven. Van melk in het bijzonder wordt gezegd, dat het de Goddelijke zegening en het bewustzijn van God vertegenwoordigd.

Een motief voor voedselsymboliek is de associatie van bepaalde kleuren met geluk en vrolijkheid. Drie van de meest wijdverspreid terugkerende kleuren in de moslim landen zijn geel, de kleur van het Zonlicht, Narcissen en de heuvels in de Lente, die volledig bedekt zijn met bloeiende Mosterd bloemen; groen, is het teken van Geboorte, Regeneratie en Islam; en wit is het, symbool voor Helderheid, Geluk en Hoop.De gele rijst is een integraal onderdeel van elk feestelijk Indonesisch menu, en gele rijst pudding wordt bij vele feestelijke gelegenheden in Iran opgediend (waar het de naam Shollehzard draagt) en in Pakistan (de naam Kheer). De No-Ruz, de Iraanse Lente Equinox Viering, wordt altijd door voedsel begeleid dat verse groene kruiden bevat; families etaleren potten met het groeiende groen op hun vensterbanken tijdens het seizoen, voorafgaand aan het festival. Deze heilige dag wordt ook in Turkije op dezelfde manier gevierd. Op Hidirellez wordt het Lente Festival in Turkije op 6 mei gevierd, en men geloofd dat op die dag, een wandeling in een groen veld, of het eten van verse sla, uien, groene pruimen, of enig ander groen voedsel, een speciale verfrissing en verjonging zal brengen.
De symboliek van wit, wordt uitgelegd in het volgende verhaal uit zuid – oostelijk Anatolie:
Khidr en Elijah waren broers, en op een dag deden zij iets waardoor zij Allah ergerden. Voor straf scheidde Allah hen, en maakte de een de Heer van de Landen, en de andere de Heer van de Zee-en. Hij stond hen toe zich een dag in het jaar te herenigen. Op die bewuste dag zouden Khidr en Elijah de hele dag samen doorbrengen, en ze gingen akkoord, elkaar het volgende jaar weer te ontmoeten. Op de dag van de allereerste ontmoeting, na hun scheiding, droegen zij beide witte kleding; en om deze reden draagt men ter herinnering aan hen, witte kledij en eet men wit voedsel, zodat ook zij, het jaar in geluk en hoop mogen doorbrengen.
Nevin Halici
Daarom wordt er uitsluitend wit voedsel gegeten tijdens dit festival, zoals, eieren, yoghurt, kaas, rijstpudding, gevulde witte kool, melk brood en pilaf.