Artikel

10 x feiten en fabels over E-nummers

Consumentenbond heeft dit artikel op 3 oktober 2012 toegevoegd. Dit artikel is 982 keer bekeken.

Print artikel

Kijk op een willekeurig voedingsetiket en de kans is groot dat er E-nummers op staan. Ze verwijzen naar toegevoegde hulpstoffen die er onder meer voor zorgen dat het eten z′n smaak behoudt en niet bederft. Maar hoe (on)gezond zijn E-nummers eigenlijk?

Rode drinkyoghurt, worsten, chips…de rode kleur van al deze producten is (deels) te danken aan een piepklein beestje: de Cochenille luis. Op voedingsetiketten kom je de kleurstof tegen onder de namen cochenille, karmijn, karmijnzuur en E120. Dit e-nummer is een goedgekeurde hulpstof, dus kwaad zal het niet kunnen. Maar wie het eet, moet dus geen vegetariër zijn. Of vies van insecten.

Over E-nummers bestaan veel misverstanden. Hoe (on)gezond zijn ze eigenlijk? En kun je er teveel van binnenkrijgen? Hieronder zetten we 10 feiten en fabels op een rij. Wil je meer eerlijke informatie over E-nummers, bestel dan gratis onze Minigids E-nummers.

1. Goedgekeurd

E-nummers zijn door de Europese Unie toegelaten hulpstoffen in ons voedsel. Het gaat vaak om stoffen die ook van nature in voedsel zitten. Ze zorgen er onder meer voor dat het eten z’n smaak behoudt en niet bederft.

2. Te veel kan (bijna) niet

Heb je een normaal voedingspatroon, dan krijg je niet gauw te veel E-nummers binnen. Alleen wie veel dieetproducten (met zoetstoffen) of kant- en klaarproducten (met smaakversterkers) eet, krijgt waarschijnlijk bovengemiddeld veel e-nummers binnen. Maar ook dan zijn de risico’s nog minimaal.

3. Nitriet

Aan vleeswaren wordt altijd nitriet toegevoegd om de groei van de bacterie Clostridium botulinum te voorkomen. Deze bacterie produceert een gevaarlijke stof die verlammingsverschijnselen kan veroorzaken. De hoeveelheid nitriet die we via vleeswaren binnenkrijgen is overigens veel kleiner dan de hoeveelheid via groenten.

4. Schrikken

Wie het gidsje ‘Wat zit er in uw eten’ van Corinne Gouget leest, schrikt zich een ongeluk. Van alle E-nummers is volgens haar ruim de helft gevaarlijk, van de rest is ongeveer de helft veilig en de andere helft twijfelachtig. Die beweringen zijn vaak niet te controleren, omdat ze geen directe verwijzing naar wetenschappelijk onderzoek opneemt.

5. Overgevoeligheid of allergie

Voedselovergevoeligheid (-intolerantie) is iets anders dan voedselallergie. Het begrip wordt regelmatig verkeerd gebruikt. Een allergie is een abnormale reactie van het afweersysteem op eiwitten. Die kunnen in de lucht (stuifmeel) en in voeding (zoals garnalen, noten en pinda’s) zitten. Alleen eiwitten kunnen een allergische reactie veroorzaken. Het overgrote deel van de voedseladditieven bevat geen eiwitten.

6. Aspartaam

Aspartaam is de meest controversiële zoetstof. Af en toe duiken er (zeer omstreden!) studies op die lijken aan te tonen dat aspartaam de kans op *** of andere ziektes vergroot. Maar volgens de gevestigde wetenschappelijke visie is aspartaam gewoon veilig.

7. Onduidelijk

Vaak staat op verpakkingen alleen ‘aroma’. Hiermee worden geur- en/of smaakstoffen bedoeld: een chemische stof die een geur of smaak afgeeft. Voor een etiket is vermelding van aroma of geur- en smaakstoffen voldoende.

8. Meer dan kleur en geur

Uit panelonderzoek van de Consumentenbond blijkt dat ruim de helft (54%) van de ondervraagden
E-nummers omschrijft als geur-, kleur- en smaakstoffen in levensmiddelen. Maar ook stoffen voor conservering, verdikkingsmiddelen en antioxidanten om bederf tegen te gaan hebben een E-nummer.

9. Vitamine C = E300

Soms wordt door fabrikanten de naam van de stof op het etiket gezet, in plaats van het E-nummer; ascorbinezuur (vitamine C) in plaats van E300 bijvoorbeeld. Dat maakt de onduidelijkheid rond
E-nummers niet bepaald minder.

10. Eerlijke informatie over E-nummers

Op de website van de Consumentenbond staat een compleet overzicht van E-nummers met nuttige achtergrondinformatie. Een overzicht in boekvorm is te bestellen bij het Voedingscentrum, ‘Alles over E-nummers en etiketten’ voor €7,95.