Artikel
Help ik heb één vegetariër in mijn gezin!
jokevd1 heeft dit artikel op 21 december 2011 toegevoegd. Dit artikel is 1.639 keer bekeken, 10 x bewaard
Ben je zelf een “hardcore” vegetariër, dan heb je dit artikel niet nodig. Dit stuk is bedoeld voor mensen die zelf vlees (willen blijven) eten, maar geconfronteerd worden met een vegetariër en nog helemaal onbekend zijn met de “vegetarische keuken”. Dit artikel gaat ook niet over de voor of tegens van het vegetarisme of over gezond-ongezond. Ik schrijf vanuit mijn eigen ervaringen en dit stuk is mede ingegeven door de vragen/opmerkingen die ik in der loop der tijden kreeg van “vleeseters”. De scheidslijn tussen vegetarisme en veganisme is soms heel dun. Veganisten gebruiken geen enkel dierlijk product, dus ook geen zuivel en ei. Vegetariërs gebruiken meestal wel ei en (een aantal) zuivelproducten.
Het zal je maar gebeuren; ineens besluit één van je kinderen geen vlees meer te willen eten. Of je krijgt een gast, maar die blijkt vegetarisch te eten, oeps… De rest van het gezin hecht wel aan dat stukje vlees!! Als je rekening wilt houden met de vegetariër en de vleeseters, hoe pas je dat dan toe in je gezinsmaaltijden zonder je gebruikelijke eetpatroon meteen helemaal in de war te sturen.
Ik heb die situatie bij de hand gehad, omdat mijn zoon besloot vegetariër te worden. Voor mij was het niet zo heel lastig, want ik kom uit een “gewone” familie die zo rond mijn vijftiende jaar vegetarisch ging eten. In die tijd - het is lang geleden- verkochten de supermarkten nog geen vleesvervangers. Vegetarisme was een vrijwel onbekend fenomeen en vegetariërs waren “rare ”mensen. Wij hebben veel zelf uit moeten vinden, daardoor geleerd om creatief met recepten om te gaan en zelf een aantal “vleesvervangers” te bedenken of te maken. Ik maak recepten uit de hele wereld en zit niet vast aan de Hollandse pot; dat maakt de zaak er een stuk gemakkelijker op.
Ik eet al lang weer wel vlees en vis; ik ben dus een afvallige. Mijn kinderen zijn niet als vegetariër opgevoed, toch besloot mijn 17-jarige zoon ineens dat hij vegetarisch wilde eten. Hij heeft dat een jaar volgehouden. Mijn familie (aan weerskanten) bestaat nu uit een gemengd gezelschap, waarin zowel vegetariërs als overtuigde (fanatieke) vleeseters, dus ik ken het verhaal van beide kanten. Sommige leden van de vleesetende kant, moeten niets hebben van vegetarisme. Presenteer ik een gerecht als “vegetarisch”, dan is het bij voorbaat verdacht. Dat is natuurlijk klinkklare onzin, maar zo wordt er nog steeds door sommige mensen gedacht en niet alleen binnen mijn familie. Ik heb hierdoor geleerd om het bij dergelijke mensen vooral niet te benadrukken als iets (bijvoorbeeld een soep) 100% vegetarisch gemaakt is. Zo krijgt het gerecht tenminste nog een kans en wordt het zonder vooringenomenheid gegeten. (zie recept 1)
Koken voor een gemengde groep betekent hoe dan ook meer werk en pannetjes op het vuur als je beide partijen tevreden wilt stellen; daar kan je niet onderuit. Maar, met wat kleine aanpassingen zo hier en daar kom je een heel eind. Hieronder volgen wat tips en recepten, bedoeld om de eerste nood te lenigen. Ik ben geen voedingsdeskundige/diëtiste, dus ik geef geen advies over een volledig verantwoorde, gezonde vegetarische leefstijl. Ik kan/wil uitsluitend wat praktische informatie geven.
Hollandse pot
Als je gewend bent om de meeste maaltijden op de “Hollandse manier” te eten, dat wil zeggen; aardappelen, groenten en vlees, dan moet je voor de vegetariër twee dingen aanpassen. Het stukje vlees moet vervangen worden, maar ook de jus/saus moet apart gemaakt worden. Gelukkig zijn er tegenwoordig volop vleesvervangers te koop in de supermarkt. Ik noem hier zo wat merknamen: Valess, Tivall , Vivera,Soyes en GoodBite. (klik op de namen en je komt op de websites van deze producten.) Ze worden gemaakt van plantaardige eiwitten, of zuivel, en/of met soja als basis. Een aantal supermarkten brengt daarnaast eigen-merk vegetarische producten op de markt. Albert Heijn was denk ik de eerste op dit gebied (men heeft eveneens diverse soorten vegetarisch broodbeleg in het assortiment), maar inmiddels liggen de eigen-merk producten ook bij andere supermarkten in het schap. Uiteraard kan je ook in de reformwinkels terecht voor allerlei vlees vervangende producten. Het totale aanbod varieert van gehaktvervangers (rul of als balletjes, gekruid of ongekruid en ook hamburgers) tot complete imitaties van schnitzels (gepaneerd- ongepaneerd, in reepjes of gevuld ) en diverse “worstsoorten”, waaronder rookworst. Er bestaat zelfs een vegetarische frikandel van het merk GoodBite! Ook zijn er een aantal visvervangers zag ik, maar die hebben wij nooit gegeten. Bekend bij velen zijn de tofu of tahoeblokken te koop in supermarkten en toko’s. Dit sojaproduct wordt gebruikt in de Indonesische en Chinese keuken en vond als eerste zijn weg als vleesvervanger naar de vegetarische keuken. Om de van nature smaakarme tofu of tahoe lekker te krijgen, moet je van goeden huize komen. Ik heb er volop mee geëxperimenteerd en hoewel sommige pogingen geslaagd zijn te noemen, genieten deze producten niet onze voorkeur, hoe enthousiast anderen er ook over kunnen zijn.
De Stichting Natuur en Milieu mikt op een nieuwe doelgroep vegetariërs, “flexitariërs" , dat wil zeggen, mensen die die 1 á 2 keer per week vleesloos willen eten en heeft daartoe een website- pagina in het leven geroepen die ik van harte kan aanraden; klik hier om je op weg te helpen met recepten gebaseerd op vlees vervangende producten. Op de hier gelinkte pagina staan zo’n 400 recepten waaronder ook een aantal vis-vervangers. Het grappige is, dat deze site ook links heeft naar ons eigen vertrouwde Smulweb met recepten gebaseerd op noten en peulvruchten, twee heel belangrijke ingrediënten in een vleesloos dieet. Toevallig, net nu ik aan dit artikel werk, lees ik in de krant dat zelfs 43% van de slagers vleesvervangers in de schappen heeft liggen. En ook handig om te weten, als je niet wilt koken maar frituren (of halen) Albert Heijn heeft vegetarische (groente) kroketten in de diepvries (mijn zoon vond ze lekker), maar ook reformwinkels verkopen ze en sommige snackbars verkopen vegetarische hamburgers. Mijn zoon vond de vegetarische Vork-hamburger een traktatie; het is maar een weet. De meeste junkfood/fastfood maaltijden zijn aardig na te bootsen met vleesvervangers, zoals een saucijzenbroodje, worstenbroodje of hotdog. Zeker als je de methode hanteert: “Zo maak je een keisteen nog lekker”. Een voorbeeld hiervan is een imitatie van een broodje gyros + Van onze Griekse snackbar dat we thuis maken. Neem een groot pitabroodje (of een Libanees platbrood) en vul dit met reepjes gebakken GoodBite shoarma, waar je wat rauwe ui over strooit en (gerookte) paprikapoeder. Vervolgens opvullen met (knoflook)saus, sla, tomaat, komkommer (feta, olijf) en wat patat en je hebt een decadent junkfoodbroodje. Voor de vleeseters maak je het zelfde broodje, maar dan met kant-en-klare reepjes gyros of shoarma van de slager.
Quorn
Een favoriet product bij mij is Quorn. Anders dan de meeste vleesvervangers, is quorn gemaakt van een bepaalde eiwitrijke-schimmelcultuur. Niet alle supermarkten verkopen quorn (bij mij alleen de Albert Heijn), vandaar dat het waarschijnlijk net wat minder bekend is. Als je “quorn” op het internet intoetst vind je volop informatie over dit product, waaronder de eigen website, klik hier Op deze website vind je veelgestelde vragen over het product, maar ook veel recepten. Ik geef hierbij nog een link naar een artikel van een onafhankelijke bron, dat ik als informatief beschouw, klik hier . Toets je “quorn” in als ingrediënt op de receptenzoeker van Smulweb, dan vind je op dit moment 584 recepten. Ik werk(te) graag met de blokjes “quorn en des” om bijvoorbeeld recepten met blokjes kipfilet of vlees (zoals hachee) aan te passen. Kies je voor ovenschotels en eenpansgerechten, dan moet je dus twee van die gerechten bereiden -een met vlees en een met substituut- , maar omdat de opbouw van je maaltijd, de overige ingrediënten en de daaraan gekoppelde werkzaamheden min of meer het zelfde blijven, is het praktisch uitvoerbaar. Zowel voor de quornproducten als voor de eerder genoemde vleesvervangers geldt, dat je zelf moet uitvinden welk product je het best bevalt qua bereidingswijze en smaak, want die verschillen nogal. De bereidingstijd van al deze prefab vleesvervangers is doorgaans vrij kort. Je moet er wel rekening mee houden dat vlees vocht en vetten afscheidt, maar dat de vleesvervangers eerder vocht opzuigen. Laat de producten dus nooit te lang in een saus liggen/sudderen, maar voeg ze pas op het laatst toe.
Terug naar de Hollandse pot.
Stel je maakt een gewone huis-tuin-en keukenmaaltijd met groenten, aardappelen en vlees + in een apart pannetje de vleesvervanger. Dan ben je er helaas nog niet helemaal, want er moet ook een vegetarische jus of saus komen! Er zijn natuurlijk (zakjes) vegetarische sausen te koop in de supermarkt, bijvoorbeeld van Maggi of Knorr. Let wel op bij al die prefab producten; er zit vaak ve-tsin in! Deze (goedkope) smaakversterker gaat schuil onder het E nummer 621 en wordt ook wel MSG genoemd. Van alle kanten wordt ontraden om jezelf te veel bloot te stellen aan het gebruik van producten met dit E nummer. Juist omdat ik geen voedseldeskundige ben, kan ik me inhoudelijk niet in een voor-of tegendiscussie mengen, maar veiligheidshalve beperk ik het gebruik van dergelijke producten toch een beetje. In de reformwinkel vind je -zeker weten- sauzen zonder toevoeging van E 621. Vegetarische jus is eigenlijk helemaal niet moeilijk te maken. Jus is een bruine saus waar geen vlees aan te pas hoeft te komen. Je neemt een pan en maakt een roux: Je smelt een klont boter en roert daar een beetje bloem door tot die bruinig kleurt. Dan voeg je beetje voor beetje al roerend groentebouillon of paddenstoelenbouillon toe tot je een saus met de gewenste dikte hebt. Een saus kan je ook (achteraf) binden met maïzena of arrowroot*. Is je jus niet bruin genoeg, voeg dan een beetje sojasaus toe. Om de jus nog lekkerder te maken kun je gebakken uitjes of paddenstoeltjes toevoegen. Op Smulweb heb ik één recept gevonden voor een wat pittigere vegetarische jus, klik hier voor het recept Zelf gebruik ik vaak een combinatie van boter, aangebakken met wat mosterd en tomatenketchup dan, voor een gebonden saus, wat bloem meegaren, eventueel nog wat vlees-gehakt-kip- of karbonadekruiden toevoegen, water erbij en tot saus in laten koken. Exacte hoeveelheden voor deze bereidingswijze heb ik niet, dat zijn zo van die recepten die je op gevoel maakt. Overigens geldt ook voor een aantal van de kant- en- klaar- kruidenmelanges en de (vegetarische) bouillons uit de supermarkt dat ze vol zitten met additieven (E nummers). Omdat vegetarisme vaak hand in hand gaat met zo “natuurlijk” mogelijk en gezond willen eten, dus zonder toevoegingen (additieven), kan het van belang zijn om je te verdiepen in deze materie.
* Arrowroot, in het Nederlands ook wel pijlwortel genoemd (hoewel die benaming niet juist schijnt te zijn), is een licht verteerbaar, glutenvrij, zetmeelhoudend product dat gewonnen wordt uit de wortelstokken van een grote tropische plant. 1 tl. Arrowroot (2gr) heeft dezelfde bindkracht als 1 el. bloem (9gr). Er zijn nog meer bindmiddelen, bijvoorbeeld om gelatine te vervangen, dat een bijproduct is van de slachterij en voornamelijk gewonnen wordt uit huid en beenderen van varkens en koeien. Toetjes uit de supermarkt zijn soms gemaakt met behulp van gelatine en kunnen dus niet aan alle vegetariërs geserveerd worden. Het bindmiddel carrageen (E 407) wordt ook wel eens vermeld op de lijst met ingrediënten; dit is gewonnen uit roodwieren en dus wel vegetarisch. Zelf kan je werken met agar agar, dat eveneens uit wieren gewonnen wordt en vaak als poeder te koop is in toko’s en reformwinkels. Gelatine stijft na, agar agar niet, het verliest zelfs aan bindkracht na enige tijd. Gelatine mag niet meekoken, agar agar moet even meekoken. Overstappen van gelatine naar agar agar vraagt dus om wat oefening en goede recepten. Zoek je op Smulweb naar recepten met agar agar, dan krijg je ook recepten met Aga, (foutje van Smulweb , want een Aga is een oven) waar je dus niets aan hebt, maar er staan ook recepten bij met agar agar. Hier een link naar een beknopte uitleg over de diverse bindmiddelen.
Nog wat tips- uit mijn keuken:
Kaas is geen vegetarisch product, immers het wordt gemaakt van melk. Bij het maken van kaas worden de vaste stoffen in de melk (eiwitten, vetten en mineralen) gescheiden van het vocht. Er wordt aan de kaas stremsel, zuursel en zout toegevoegd tijdens de bereiding. Kaas bevat, naast de hoofdbestanddelen dierlijk vet en eiwit, veel calcium en vitamines A, B en D. Stremsel is een oplossing die spijsverteringsenzymen bevat, afkomstig uit de lebmaag van kalveren. Het is een bijproduct van de kalverslachterij. Met een “bijproduct” bedoelt men dat het dier niet vanwege dit product geslacht is. Maar, eenmaal geslacht, worden alle slachtdelen voor verschillende doeleinden gebruikt/benut. Sommige vegetariërs zullen dan ook weigeren om kaas te eten, tenzij vaststaat dat deze kaas gemaakt is zonder dierlijk stremsel. Vanwege het gebrek aan deze kennis, of omdat men de grens niet zo ver wil trekken, zijn er veel vegetariërs die nog wel kaas eten. Dit maakt het aantal recepten dat je kunt gebruiken natuurlijk een stuk groter. Een plus is dan ook dat de zo noodzakelijk geachte vitamine B12 automatisch in de voeding van de vegetariër terecht blijft komen. (Wij zijn altijd zuivelproducten en dus ook kaas blijven gebruiken.) Wil je meer informatie over vegetarische kaas, dus kaas zonder dierlijk stremsel klik dan hier Het gebruik van ei zal door sommige vegetariërs eveneens afgewezen worden. Als je niet mag/wil koken met ei en zuivelproducten kom je in hoek van de veganisten terecht. Ook op Smulweb vind je een aantal veganistische recepten. Noten, granen, peulvruchten (bruine rijst en zilvervliesrijst) en volkorenmeel worden nadrukkelijker van belang om alle benodigde voedingsstoffen binnen te krijgen. Veganisme is veel moeilijker te combineren met huis-tuin-en keukenrecepten. Wil je meer weten over veganisme, ga dan naar de Nederlandse Vereniging voor Veganisme
Hoewel de vegetarische rookworst een leuk alternatief is bij een stamppotje, viel deze niet bijzonder in de smaak bij ons. Mijn kinderen eten liever een gepaneerde en gebakken plak rookkaas. Ik ben de enige klant die hierom vraagt in mijn kaaswinkel, dus vandaar deze tip. Laat door de kaas-winkel of afdeling plakken rookkaas snijden in “schnitzel dikte”, haal de plakken door een losgeklopt ei en paneer ze. Bakken in niet te hete boter, zodat de korst mooi bruin en knapperig wordt en de kaas een beetje smelt. Blokjes rookkaas laten zich goed verwerken in verschillende gerechten (stamppotjes), bijvoorbeeld als alternatief voor spekblokjes. Mijn dochter, alles behalve een vegetariër, geniet ook van gepaneerde oesterzwammen als bijgerecht/alternatief voor vlees. Als je de oesterzwammen al met iets wilt vergelijken, dan denk ik aan kalfsvlees. Kruid een losgeklopt ei met wat peper, zout en (eventueel)nootmuskaat. Haal de oesterzwammen door het ei en paneer ze lichtjes. Bak ze in een koekenpan en je hebt een heerlijke vleesvervanger bij je aardappel/groente maaltijd. Iets soortgelijks kan je doen met paddenstoelen/champignons. Haal deze door een (bier)beslagje en frituur ze. Zelf een nep-gehakt maken kan ook. Toets op het internet in vegetarisch gehakt maken en je vindt een aantal recepten – ook op Smulweb. Mijn moeder maakt gehakt van 2 gestampte volkorenbeschuiten, vermengd met 1 el gistvlokken, 3 el havervlokken, 1 losgeklopt ei en (gehakt)kruiden naar smaak. (Voor gist- en havervlokken moet je wel naar de reformwinkel.) De aldus verkregen massa kan tot platte schijven of balletjes gevormd worden en gebakken of gefrituurd. Zij gebruikt ze ook als soepballetjes. Ze moeten dan pas aan het eind van de kooktijd even meekoken, anders kook je ze kapot.
Eerlijk is eerlijk
Het staat voor veel mensen vast: “Vlees is lekker!”. Toch wil ik die gedachte een beetje ontzenuwen. Heb je ooit wel eens een stukje kipfilet gekookt in water, zonder enige toevoeging van kruiden en zout?! Echt niet lekker! Niet voor niets wordt gezegd dat kip het meest veelzijdige stukje vlees is- omdat het in feite smakeloos is, maar de toegevoegde smaken zo mooi opneemt. Daarbij, je kan het koken, bakken, grillen enzovoort, maar altijd met toevoeging van iets dat smaak afgeeft (zoals groenten of kruiden)! We zijn dus vooral gewend aan de structuur van het vlees, de bite/het mondgevoel. We hebben geleerd om vlees lekker te maken! De sappen/vetten die in je mond komen als je een hapje vlees neemt vinden we lekker omdat daar kruiden in zitten! Nog een voorbeeld: bakt rul gehakt zonder zout en kruiden- ook niet lekker! Het grootste minpunt van de vleesvervangers/nepvlees zit hem dan ook in de constante vergelijking die zich opdringt met het weefsel/de structuur van het echte vlees en het daarmee gepaard gaande mondgevoel. Hoe goed zo’n stukje nepvlees ook gemaakt is, het kan nooit volledig de vergelijking met het origineel doorstaan. De structuur/het weefsel is nou eenmaal anders en er komen geen vette sappen vrij. Je blijft dus iets missen (zoals wij dat bijvoorbeeld met de vegetarische rookworst hebben). Bovendien hebben sommige vleesvervangers een bijsmaakje waar je aan moet wennen. Hou je niet van knoflook dan kan je niet alle producten gebruiken, lees de etiketten. Er zijn nog fabrikanten van vleesvervangers die wei(poeder) gebruiken. (Het zit ook in sommige frisdranken en chocolade producten!). Wei is een bijproduct van de kaasmakerij. Is de kaas niet vegetarisch gemaakt, dan is de wei in feite ook niet meer vegetarisch te noemen. Een strikte vegetariër zal producten met wei misschien niet willen eten. De grenslijn tussen vegetariërs en veganisten is soms heel dun en voor de “leek” niet altijd duidelijk. Het vervelende is, dat producent/levensmiddelenindustrie niet graag informatie geeft over de herkomst van de wei.
Ik vind al die vleesvervangers vooral een uitkomst voor de beginners, vanwege de voedingswaarde en niet in de laatste plaats vanwege het gemak; je kunt een aantal van je eigen geliefde (vlees)recepten redelijk namaken. Maar,eerlijk gezegd, mijn zoon -ik zelf ook trouwens- geniet het meest van volledig zelfbereide vegetarische maaltijden.
Maaltijden dus, waarbij je het idee om dat stukje vlees na te bootsen, loslaat. Dat gaat het best als je niet persé vastzit aan de combinatie aardappelen, groenten, vlees en uitstapjes naar buitenlandse keukens/receptuur maakt.
Het is voor sommige mensen ondenkbaar dat een maaltijd zonder vlees heerlijk kan zijn en voldoende voedzaam-een cultuurshock. Een manier om hier geleidelijk aan te wennen, kan zijn om af en toe het hoofdgerecht geheel vegetarisch te maken (als je geen aperte tegenstander van vegetarische gerechten in je gezin hebt) en er voor de echte vleesliefhebber desnoods apart een stukje vlees bij te serveren (zie recept 6). Ontdek zo nieuwe smaken, nieuwe producten en nieuwe favoriete gerechten!
In het begin van mijn huwelijk moest mijn man niets van vegetarisme hebben. Hij lustte ook nauwelijks groenten. Ik heb hem mijn vegetarische voedsel nooit opgedrongen en geleidelijk aan verdween zijn argwaan. Hij durfde makkelijker iets nieuws te proeven en ging gelukkig steeds meer lusten. Nu kan ik met het grootste gemak vlees- en vegetarische gerechten afwisselen; hij vindt het allemaal prima. Ga je op zoek naar vegetarische recepten op Smulweb, dan vind je via de receptenzoeker vanuit de homepage ruim 7000 recepten weggeschreven onder : “vegetarische keuken”, maar je vindt ook een aantal vegetarische recepten onder “biologische keuken”. Het is maar net onder welk “kopje” iemand zijn recept op Smulweb heeft gezet. De biologische keuken is niet per definitie een vegetarische keuken; hier staan eveneens recepten met vis en “biologisch vlees”.
Ontdek de mogelijkheden met verse groenten!
Omdat wij Hollanders en vooral mannen (volgens mij) zo sterk gericht zijn op vlees, worden groenten nog al eens als een noodzakelijk kwaad gezien. Je kent ze wel, die mannen die het over konijnenvoer hebben. Jammer genoeg houdt dit het experimenteren met de verschillende bereidingswijze van groenten in menig huishouden tegen en dat terwijl er zoveel te ontdekken valt! Groente heeft van zichzelf smaak, veel smaak en de diversiteit is enorm!
Ik geloofde mijn oren niet, toen iemand mij recent heel verbaasd en enthousiast vertelde dat ze voor het eerst groenten had gewokt/roergebakken. Ik dacht dat deze bereidingsmethode van groenten helemaal ingeburgerd was. Nee dus, vandaar dat ik er toch maar even over begin. Uiteraard krijgt de groente een andere smaak en “bite” door ze in plaats van te koken, kortstondig te verhitten in olie. Het zelfde geldt voor geroosterde groenten. Dunne plakken/schijven groente, zoals bijvoorbeeld courgette, paprika, pompoen, aubergine, wortel, ui en venkel inkwasten met wat (olijf)olie en om en om roosteren in een hete grillpan tot er mooie bruine streepjes op staan. (Die grillpan kan je uiteraard ook gebruiken om vlees en vis in te grillen en dat is erg lekker!) Een salade opgebouwd uit geroosterde groenten met een sausje of een vinaigrette kan voor de vegetariër goed aangevuld worden tot een volwaardige maaltijd met (geroosterde) noten en/of wat peulvruchten zoals kidneybonen, linzen of kikkererwten en past bovendien heel goed bij een stukje vlees of vis (zie recept 2).
Overigens zijn er nog veel meer boonsoorten/peulvruchten die de moeite van het uitproberen waard zijn. Loop een toko of een Turkse winkel in en je ziet een assortiment dat de meeste supermarkten niet hebben. Turkse en Marokkaanse winkels zijn sowieso interessant om te bezoeken als je durft te experimenteren. Je vindt hier bijvoorbeeld ook allerlei pastasoorten en groenten die niet of nauwelijks in de gewone supermarkt te koop zijn.
Op Smulweb vind je een aantal recepten door in de receptenzoeker de “vegetarische keuken” te selecteren en als bereidingstechniek “roosteren” of “grillen” aan te geven. Het roosteren en grillen kan ook in de oven (grill) plaatsvinden. Zelfs barbecueën, nu ik toch over roosteren heb, kan aangepast worden aan vegetariërs. Er zijn aparte boekjes voor in de handel en ook op Smulweb vind je recept ideeën. Groentepurees of mousse, ook te vinden op Smulweb doen het bij ons heel goed, vooral bij wat luxere maaltijden en laten zich eveneens prima combineren met vlees en vis. Dan is er nog een heel segment aan groentetaarten en quiches te maken waar je de vingers bij opeet… Als je niet terugschrikt voor het werk, kan je ook heerlijke vegetarische sushi maken. Vooral buitenlandse keukens, zoals bijvoorbeeld de Indiase hebben de vegetariër en groente-liefhebber veel te bieden (zie recept 7). In India wordt al van oudsher door grote groepen vegetarisch gegeten. De mogelijkheden met groenten zijn in feite onuitputtelijk, je moet je er alleen even in verdiepen en dan heb ik het nog niet eens gehad over combinaties met spannende (nieuwe) producten zoals quinoa en amaranth ….
Het zal wel komen omdat ik zelf een halfslachtige vegetariër ben, dat dit onderwerp mij zo aan het hart ligt; ik kan er nog uren over doorgaan. Nu eerst maar eens kijken of ik überhaupt iemand heb weten te boeien.
Hieronder, tot besluit een paar van onze favoriete gerechten:
1. Koriander-courgettesoep klik hier
2. Pompoen-courgettetaart (met grillpan) klik hier
3. Nachos-especial (fingerfood) klik hier
4. Couscoussalade (tikje Arabisch) klik hier
5. Ravioli met hazelnotenmascarponesaus klik hier
6. Westafrikaanse-stoof (goed te combineren met een kippetje) klik hier
7. Indiaase-bloemkool-zoete aardappelcurry klik hier
8. Asperges met dubbelgebakken kaassouffle (feestelijk in het aspergeseizoen) klik hier
Bron: jokevd1
Print artikel
Stuur doorWil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
Nagekomen bericht van C-1000 Consumentenservice: "Geachte mevrouw Vd Linden, Wij hebben voor u navraag gedaan betreffende uw vraag over E-nummers. Wij kunnen u zeggen, dat de kruidenmixen private-label C1000 geen E nummers bevatten."
Hi Joke, Ik heb het artikel ook meegenomen, hoewel we hier geen quorn of zo kunnen kopen, stonden er toch genoeg tips in, als we een vegetarische vriendin op bezoek krijgen. Dus bedankt voor al deze tips. Groetjes, Henny
Ook ik ben een afvallige, alhoewel ik nog steeds achter het principe sta. Ben ook begonnen toen ik nog bij mijn ouders woonde. Als ik dan tòch een stukje vlees ontdekte in het eten, werd er gezegd: "ach, die kip heeft er alleen maar doorheen gelopen". Heb het zo`n 15 jaar volgehouden, maar moet bekennen dat ik toch af en toe wel eens de geuren van moeder`s keuken opsnoof (van het bakken van vlees). Nu jaren later, ook een gematigd flexitariër geworden. Bedankt voor het artikel. Groetjes, Yaa Mansa.
Geweldig artikel Joke. Daar heb je werk aan gehad. Heel informatief om de vegetarische te leren kennen. Gelukkig hoef ik deze niet toe te passen. Maar we eten wel twee keer per week zonder vlees, niet moeilijk met al die heerlijke groenten van de Turkse of Marokkaanse groentenboer. Bedankt voor je zeer verzorgde en zeer informatieve artikel. Gr. WubbeJan.
Dank je wel voor dit prachtige artikel Joke, ik heb het meegenomen naar mijn pagina. Wij eten regelmatig een dagje zonder vlees ( flexitariërs dus) en bovendien heb ik een dochter die al sinds haar jeugd vegetariër is en nog een dochter die steeds minder vlees gaat eten. Ik heb veel nuttige tips gelezen in je artikel en aangezien wij regelmatig met de familie bij elkaar eten zijn ze van harte welkom en zal ik regelmatig je artikel raadplegen. Groetjes, Louise
Hoi Joke, bedankt voor je artikel! Veel tips, leuk om je gedachten te lezen en heerlijke recepten. Ik heb er veel aan! Rian
Leuk hoor Joke :-) Ik ken het probleem wel, of eigenlijk.. mijn moeder kende het probleem. Ik heb jaren vegetarisch gegeten toen ik nog thuis woonde. Dat was achteraf natuurlijk een uitdaging voor mijn moeder! Ik ben er overigens nog steeds helemaal van overtuigd dat vegetarisch net zo lekker kan zijn, en wij eten heel regelmatig een dinertje zonder vlees. Bedankt voor je artikel!
Leuk artikel.Ben ook in het bezit van een flexitarier en een vegetarier.Is soms kunstig om iets uit te vinden wat lekker en gezond is. Bedankt,Lut.
