Door Smulweb Kookboekrecensent Joke Boon
Sfeervol
Het eerste wat mij opviel toen ik Sabor in de kiosk zag liggen was de prachtige en sfeervolle cover. Vanonder een pet kijkt een mooie man, volkomen ontspannen met een bord op zijn schoot mij dromerig aan. Hij is gefotografeerd in een stijl die doet denken aan lang vervlogen tijden. Een gevoel van Dolce far niente (zalig nietsdoen, slechts genieten) overvalt me vrijwel onmiddellijk en dat is best bijzonder want ik bevind me te midden van de drukte van het Amsterdamse centraal station.
Grappig genoeg leg je niet meteen de link met een culinair magazine. Pas als ik het blad ter hand neem, zie ik dat het om een nieuw culinair tijdschrift voor bon vivants gaat. Voor alle duidelijkheid: een bon vivant is een lekkerbek/levensgenieter.
In het inleidend schrijven lezen we dat Sabor een food and travel magazine is dat door een verkennende en ruimdenkende blik over de grenzen, een rijkdom aan kennis over culinaire zaken uit de hele wereld wil brengen.
Lange artikelen
Al bladerend vallen meteen twee zaken op: dit is niet het doorsnee culinaire magazine dat we gewend zijn, dit is anders, dit is nieuw. Dat komt door een aantal zaken; er staan lange artikelen in die echt de diepte ingaan en de foto`s zijn erg stijl- en sfeervol. Dit is een blad dat je op de salontafel neerlegt (of in mijn geval op de leuning van de bank) en telkens even ter hand neemt. Ook, en dat is uitermate prettig, staan er recepten in die gerelateerd zijn aan artikelen.
Festa di San Giuseppe verhaalt van een Siciliaans feest waarbij de mooiste tafel en het lekkerste eten een grote rol spelen. Het artikel heeft het karakter van een fotostrip, ooit een populair genre om een verhaal uit te beelden. Van alle getoonde gerechten volgt de receptuur aan het eind van het artikel. De recepten zijn erg duidelijk en stapsgewijs beschreven.
Alles over de geit
Een ander artikel is het dertig pagina`s tellend stuk dat Overweeg geitenvlees is getiteld. Natuurlijk lees je dit niet zomaar staand aan het aanrecht terwijl je onderwijl in de risotto roert, hier ga je echt voor zitten. En dan lees ik dat wij in Nederland en ook in België maar weinig geitenvlees eten, in tegenstelling tot tweederde van de wereldbevolking die dit juist regelmatig eet. In de Verenigde Staten blijkt geitenvlees momenteel een ware hype te zijn.
Het schijnt dat de geit in Nederland het imago van een armeluiskoe heeft. Toch blijken er veel voorstanders te zijn voor het eten van geitenvlees, niet in de laatste plaats de geitenhouders zelf. Voor de populaire en veel gegeten geitenkaas is immers geitenmelk nodig en voor melkproductie moet een geit kalven. De helft van de lammeren zijn bokjes en die geven geen melk. Die gaan levend op transport naar de Mediterrane landen en dat stuit de (biologische) geitenboeren zeer tegen de borst.
Het artikel wordt onderbroken door foto`s van diverse gerechten met geitenvlees. Smaakvolle foto`s. Ook is er een overzicht van de bereidingswijzen wereldwijd van geit; hetgeen ons leert dat in Nigeria geitenogen in de geitenkopsoep als delicatesse beschouwd worden. Terwijl in de landen rond de Middellandse Zee vleeswaren van geitenvlees juist weer heel populair zijn.
Volledig
De geitenboeren komen aan bod in woord en beeld maar óók de slachter en de slager, hetgeen bijdraagt tot de volledigheid. De foto`s die de verschillende delen van de geit laten zien, komen aanvankelijk wat bloederig over. Maar dat is misschien omdat we dit soort beelden niet zo vaak (meer) zien. Rauw vlees is nou eenmaal bloederig. Het artikel wordt afgesloten met informatie over geitenkaas en een achttal recepten met geitenvlees, -kaas en -melk.
Uit dit artikel wordt duidelijk hoe gedegen en volledig de informatie in dit blad is. Je krijgt een vrij volledig plaatje met verdieping. En dat selecteert meteen het publiek, een ieder die echt meer wil weten van het eten op zijn bord en inspiratie op wil doen, komt met dit blad (eindelijk) aan zijn trekken. De doelstelling van het blad, culinaire kennis vanuit de hele wereld brengen, wordt dan ook zeker gehaald. Daardoor wordt het een blad dat je regelmatig ter hand zult nemen en waar je veel lees- en kijkplezier aan zult beleven.
Als je het dan eindelijk allemaal tot je hebt genomen, verschijnt daar gelukkig het volgende nummer. Dit jaar is dat in december en volgend jaar verschijnt het liefst zesmaal.
Joke
Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
Ha leuk dat je dit blad hebt gerecenseerd! Ik was gelijk ``om`` bij deze eerste editie en ben al abonnee
Bedankt voor je leuke recensie! Als ik het blad ergens kan vinden zal ik het zeker kopen. Zeker boeiend lijkt me die 30 pagina``s over geitenvlees. Groet, Ineke
Buiten de leveranciers van glutenvrije produkten zoals brood, beleg etc. zijn er ook supermarkten, speciale dieetwinkels etc. die ook glutenvrij als bijprodukt verkopen. Lees verder »
Glutenvrije frieten, kroketten, frikadellen, snacks, slaatjes, ijs en zelfs glutenvrij bier. Ook kan men glutenvrij brood bestellen. Medio mei-juni komt naast het cafetaria de … Lees verder »
De Europese Commissie wil land- en tuinbouwers in de toekomst verplichten standaard zaadgoed te gebruiken. Gevreesd wordt dat zeldzame en oude variëteiten amper kans zullen maken … Lees verder »
Kookworkshop gegeven door Pim Haaksman op de 15e mei 2013 i.s.m. Smulweb kookcollege. Doel: Het omgaan met vloeibare bak en braad vetten, gebruik makend van … Lees verder »