Artikel

EU, Milieu, en vergankelijkheid van plattelandsglorie.



Puur, natuur en eerlijk eten, dat is duur.

Een plattelandssprookje in 3 delen, over de deskundigen die zich storten op nieuwe producten als verbrede landbouw, puur eten en plattelandseconomie



(Deel1)

Er was eens een stil agrarisch land, waar varkens in een flat moesten gaan wonen en vier keer meer kippen woonden dan mensen in het hele land. Op mooie zonnige dagen gierden de boeren er lustig op los en de AEX bereikte gestaag haar top.

Plotseling sloeg het noodlot toe. Het boerenland werd zeer geteisterd en een gekkekoeievogelziekezureregenpesterige aardklomp bleef verslagen achter. De AEX zakte in en de regering luidde vele noodklokken en stelde haar regels veelvuldig bij.



De boeren riepen; we kappen er mee. Al die regelgeving, dat is niks voor een boer. We gaan naar verre oorden en nemen vrouw en kindjes mee. Boerderijen werden spoorslag verlaten en in het regeringscentrum riepen ze dat dat de bedoeling niet was. Kom terug, kom terug.

Help, riepen alle deskundigen mee, het platteland stroomt leeg. Een voormalig HAS· student die op het ministerie werkte, zei: "Stop met die hysterie. We vragen gewoon wat geld bij de EU, daarmee kunnen we de boel te reconstrueren. De slimme HASser belde snel zijn vriendje en zei: "Ik heb iets voor je. Subsidie van de EU! Ga ermee aan de slag en bedenk een leuk projectje, dat is een mooie job voor jou."



Het vriendje, Roy noemde ze hem, was direct enthousiast. Werken op het boerenbedrijf, daar was hij niet geschikt voor, dus startte hij zijn eigen projectadviesbureautje en bedacht met andere vriendjes in een boerenschuur allerlei heel slimme plannetjes om het gekkekoeievogelziekezureregenpesterige boerenland weer nieuw leven in te blazen.



Natuur en Milieu, dat moest een goed verkoopargument kunnen zijn. Welzijn riep een ander, zijn moeder werkte met verstandelijk gehandicapten en daar gold dat ook. Bovendien was het arme mens getrouwd met een bijna brodeloze boer, dus zij wist echt waar het om ging ook nog.



Na een paar uurtjes brainstormen was het project bedacht. De voortvarende mannen stelden brief op aan de Provincie om het broodnodige subsidiegeld los te weken: Want het land moet weer gaan leven. Geef het terug aan moeder natuur. We gaan met het geld veel goeds doen. Vergeet niet, het land is voor iedereen. We moeten zorgen voor een ecologisch evenwicht en een economisch draagvlaak. En wat mooier is, de mensen die nauwelijks meer geschikt zijn.

voor de arbeidsmarkt, kunnen er ook in partciperen. (Ze schrokken niet terug voor dure woorden want die hielpen).

500 pagina`s dossier, voor het merendeel afgeleid van voormalige HAS werkstukken, stopten ze bij hun brief. Kwamen die dingen toch nog van pas. En natuurlijk meldde ze vaak hoe belangrijk hun voorstel was. Van de hoogste mogelijke importantie, jawel. Een absolute must als we het tij nog willen keren. Lieve EU reserveer alvast een miljard of zo, want u weet het algemeen maatschappelijk belang, ons cultureel erfgoed staat op het spel. Als er nu niets gebeurd dan is het gedaan met moeder natuur op het platteland.

• Print artikel
• Stuur door