Artikel

Japanse theeceremonie

bloemkoolliefhebber heeft dit artikel op 13 juni 2005 toegevoegd. Dit artikel is 1.547 keer bekeken. en staat in 1 kookgroep.

Print artikel

Thee was al lange tijd bekend in China maar pas in de 7e eeuw steeg het uit tot een hooggewaardeerd genotsartikel. De theebladeren werden gestoomd, fijngewreven en tot koeken geperst. Hiervan sneed men weer stukjes om thee te zetten. De stukjes werden dan gekookt en het aftreksel werd gedronken. Dit was de thee die de monniken in de 8e eeuw in Japan introduceerden. Later (vanaf de 13e eeuw in Japan) werd poederthee (matcha) gebruikt. Van speciale theeplanten worden de theeblaadjes verpulverd en deze poeder wordt overgoten met heet water en geklopt met een speciale bamboe theekwast (chasen). Dit levert een ietwat dikkige, groene bittere thee op. Zoals de monniken de eersten waren die in Japan thee drinken, zo waren het ook de (Zen)monniken die de thee gebruikten bij hun rituelen en waarbij ook het zetten en drinken van de thee volgens strikte rituelen verliepen. De boeddhistische monnik Juko (1422-1502) was de eerste die een aantal regels voor de theeceremonie opstelde maar het was Sen no Rikyu (1522-1591) die de regels en de ceremonie tot een ware kunst verhief. Andere bekende theemeesters waren Murata Mokichi Shuko (1423-1502) en Takeno Joo (1502-1555). Zij hebben bijgedragen aan de wijze waarop de theeceremonie nog heden ten dagen wordt uitgevoerd, meestal in een speciaal theehuisje van de gastheer. Een dergelijk theehuisje ligt dan ver in een tuin, zodat de gast direct bij het betreden van de tuin, op weg naar het theehuisje, direct in een andere wereld terecht komt. Na het reinigen van de handen en het gezicht met water betreedt men samen met de andere genodigden het theehuisje. Door een lage opening zodat men gebukt (en vroeger ook zonder wapens) en meestal op de knieen het huisje moet binnengaan. Deze wijze van binnengaan bevorderde het gevoel van nederigheid. Eerst wordt er een eenvoudig maal bereid en pas daarna volgt de theeceremonie. Hierbij gebeurt alles volgens strikte rituelen en voorgeschreven handelingen. Het is een manier om een toestand van rust en kalmte te bereiken, ′wabi′.

De poederthee wordt in een lakdoos (′natsume′) bewaard. Met een lange dunne lepel, de ′chashaku′ wordt de groene theepoeder uit de ′natsume′ in een theekom geschept.

Met een speciale lepel, de ′hishaku′ wordt heet water op het groene poeder gegoten en vervolgens gebruikt men de ′chasen′ om te roeren.... ......tot een schuimige, groene, licht dikke thee is ontstaan. Bij ontvangst van de thee buigt men, zet de kom op de palm van de linkerhand en draait met 3 korte bewegingen de kom met de klok mee.