Artikel
Zijn perfect gebraden kip
annabee heeft dit artikel op 28 september 2003 toegevoegd. Dit artikel is 2.220 keer bekeken, 4 x bewaardCecile Koekkoek en Floor Overmars lieten zich door sterkok, filantroop & beroepscharmeur Jamie Oliver diens eenvoudige keuken uitleggen - en verslikten zich ernstig in de Krentenpudding overgoten met custard.
(ingekort artikel uit VARA TV Magazine 39)
tekst: Cecile Koekkoek en Fleur Overmars
"...
Twee niet-kokers en verstokte snackbarverslaafden namen de proef op de som: hoe gemakkelijk is koken a la Jamie Oliver?
De gerechten uit zijn nieuwste boek, Jamie′s Kitchen, leken weinig geschikt voor beginners in de keuken. Volgens de ondertitel vormt het boek ′de basis van het koken′, een soort cursus voor iedereen dus, en dat zegt eigenlijk al genoeg: je leert vissen decapiteren en fileren, lamsribben klieven en eenden ontbenen. Leuk, maar leuk voor later. Verder veel ingredienten waar wij in elk geval nog nooit van gehoord hadden. En het voornemen was om gewoon naar de dichtstbijzijnde Albert Heijn te gaan (wel een vijfje uiteraard), waar de eend al van botten is ontdaan en waar de vis geheel graatloos en vacuumverpakt in de schappen ligt. Probeer daar maar eens pastinaken, kardemompeulen, verse majoraan, boleten, farika en bulgur op de kop te tikken. Onmogelijk.
Olivers eerste boek, The Naked Chef, leek ons daarom een stuk geschikter. We citeren de achterflap: ′Voor degene die op eenvoudige wijze verrassende gerechten op tafel wil zetten en niet urenlang de tijd heeft om in de keuken te staan.′ Ons op het lijf geschreven, kortom. Even bladeren en een menukeuze is snel gemaakt.
Vooraf: Salade van dragon & druiven (dat kan bijna niet misgaan, we hebben Jamie die zien klaarmaken in De Kas en dat zag er makkelijk uit. Bovendien kopen we de druiven pitloos, dat scheelt de helft van het werk.) Vervolgens het hoofdgerecht: Mijn perfect gebraden kip, met afsluitend het dessert: Krentenpudding overgoten met custard (′Heel gemakkelijk te maken en gaat er in bij wie je ook te eten hebt.′).
De salade lukt. En heel verstandig: die hadden we al ruim van tevoren klaargemaakt. De dressing van olijfolie, citroensap en ricotta heeft de dragon reeds ruimschoots gemarineerd.
Maar dan: de perfect gebraden kip. Van zo′n naam word je als leek natuurlijk al enigszins zenuwachtig, maar Jamie stelt ons gerust: ′Het is heel ongecompliceerd.′ Het belangrijkste is slechts dat je zorgvuldig het vel van het borstvlees lostrekt en die ruimte opvult met verse, delicate kruiden als peterselie, basilicum en marjolein. Oke, daar gaan we. ′Was de kip van binnen en van buiten en dep het beest zo droog mogelijk met keukenpapier.′ Een kip van buiten wassen, dat lukt nog wel. Maar dan die binnenkant. Hoe kom je uberhaupt in een kip? Doe je dat met een vuist, met een vinger, of met een kopje water? We pakken een washand en we deppen daarna droog met keukenpapier, dat helaas aan de kip blijft kleven. ′Er zijn mensen die het vorkbeentje wegsnijden, maar ik vind het leuker om het erin te laten zitten en een wens te doen.′ Wij laten het vorkbeentje maar wat graag zitten en doen een wens: dat de kip perfect wordt gebraden. Nu we ontdekt hebben hoe we in een kip komen, wrijven we de buikholte in met zout. ′Pak dan het puntje van het vel op de borstkant. (...) Wurm met je andere hand het vel los van het borstvlees. Het zit vast met een stukje weefsel en je kunt dat laten zitten en er aan weerszijden langs gaan, of proberen het middendoor te snijden.′ We wurmen, we trekken, we voelen van alles, behalve een stukje weefsel. De poten laten al een beetje los. En dan moet ook nog dat vel over het borstvlees naar voren zodat er geen bloot vlees meer is. De kip is een groot raadsel geworden, en we weten niet meer wat de voor- of achterkant is, laat staan de binnenkant. ′Bind de kip zo stevig mogelijk op.′ We draaien de bol katoen die we speciaal voor dat doel in een plaatselijke handwerkwinkel aangeschaft hebben om de kip, zonder te weten wat we nu eigenlijk aan het opbinden zijn. Om de hitte direct in het vlees van de bouten door te laten dringen, wrijven en snijden we hier en daar nog wat, gooien er wat olijfolie overheen en leggen de kip met haar borst naar beneden, althans dat hopen we, in de braadslee. De delicate kruiden vinden we onuitgepakt terug op het aanrecht.
We gaan dapper door met het dessert.
De krentenpudding overgoten met custard (′deze pudding is een echte pudding voor kerels′) is heel gemakkelijk te maken, beweert Jamie. Maar dat zei de sympathieke kok over de kip ook en daar hadden we - terecht zo bleek - een vrij slecht gevoel over. De kip was niet gaar toen we hem serveerden, kurkdroog en we proefden voornamelijk katoen. Gelukkig waren we zo slim geweest om er twee flinke porties frites van snackbar Ryan op de hoek bij te serveren. En een klodder Franse mayonaise natuurlijk.
Terug naar het recept van de pudding: dat zag er inderdaad heel eenvoudig uit. Voor het maken ervan wilden we eigenlijk wachten tot na het hoofdgerecht - dat zie je volleerde koks ook altijd doen: die verdwijnen dan geruisloos in de keuken om in een kwartier tijd een perfect dessert klaar te maken (vaak ook nog aangestoken of met feestelijke sterretjes erin). Maar dat plan moesten we laten varen toen een van ons er tijdens de worsteling met de perfect gebraden kip achter kwam dat onze pudding drie (3!) uur moest ′stomen′. ′Meng alle ingredienten, behalve het ei en de melk. Roer er dan de melk en het ei doorheen′, lezen we. Simpeler kan het niet. Twee kleine kanttekeningen: de ′120 gram reuzel′ hebben we uit het recept geschrapt - dat voer je aan de hond - en de ′450 gram gemengde sultana′s′ hebben we per ongeluk als sultanakoekjes (het zijn rozijnen) geinterpreteerd. Die kruimelden we er dan maar losjes doorheen. ′Doe het mengsel in de puddingvorm, dek het af met vetvrij papier, een doek (die je vastbindt) of met aluminiumfolie en zet de vorm in een pan met zoveel water tot het halverwege de vorm komt. Leg een goed sluitend deksel op de pan. Breng het aan de kook en laat de pudding drie uur stomen.′ En toen kwam het: ′Giet meer kokend water in de pan als dat nodig is.′ Afgeleid door onze perfect gebraden kip leek de krentenpudding overgoten met custard uiteindelijk in de verste verte niet op een pudding. Er was te weinig water toegevoegd (we wisten niet goed wanneer het ′nodig was′), we hadden de vorm niet ingevet met boter (alles is toch Tefal tegenwoordig?), de pudding zakte in elkaar als een, inderdaad, pudding en bovendien bleek de reuzel een noodzakelijk ingredient voor een geslaagde pudding.
Het doel van Jamie′s recepten - enthousiast worden en vol zelfvertrouwen gaan koken - had zijn uitwerking op ons totaal gemist. Maar er zijn gevallen bekend waarbij het wel gelukt is.
...
Helaas, het culinaire geluk is ons niet gegund. Maar Jamie blijft leuk. Laat daar geen misverstand over bestaan."
Print artikel
Stuur doorWil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
Zie dit artikel nu pas en ja, ook ik blijf Jamie leuk vinden (zeker na de docu waarin hij 'kansloze' jongeren met oneindig geduld opleidde tot kok). Gelukkig smaakt mijn kip niet naar katoen :-)
geen misverstand over bestaan 'Jamie blijft leuk'! En jouw artikelen ook Anna! Leuk geschreven dit stukje, had het nog niet in de VARA-gids (voor mij blijft het VARA-gids) gelezen. Anne
Ik heb (hoe dan ook - ik weet het niet) ook de code voor mijn andere saladerecepten gelinkt... Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa :-(
van Jamie die ik wel regelmatig op tafel zet:avocado-aardappel salade. Ik heb er meer van zijn recepten uitgeprobeerd, maar deze salade scoort bij ons echt hoog. Lida
dat ze ooit schrijven hoe hun kookresultaten zijn geworden als ze een andere kookboek hebben gebruikt. Niet dat ik hallejuja loop te roepen over Jamie, maar vergeleken met andere kookboeken vind ik zijn recepten redelijk duidelijk. Ingredienten - tja - als ze niet te krijgen zijn is het een probleem, andere verkeerd begrijpen en/of weglaten bij een onbekend recept vind ik (zonder echt ruime kookervaring) niet echt slim. En die perfecte kip is echt perfect, zoals Francisca al heeft gezegd. Laat maar die meiden een SmulWeb pagina 'kookklunzen' openen, kunnen we nog vaker lachen ;-)
Leuk stukje! Maar die kip is echt niet moeilijk, heb hem volgens mij al twee keer gemaakt, maar vind zijn kip in melk lekkerder en om in bovengenoemde termen te blijven: eenvoudiger. Recepten goed lezen (sultana's zijn nou eenmaal geen sultana) is een eerste belangrijke voorbereiding, ik had trouwens graag naast deze meiden in De Kas gestaan.
Buitengewoon in het land
Het is alweer meer dan een jaar geleden dat ik in de krant een enthousiast geschreven verhaal las over de start van “Buitengewoon in het land”. … Lees verder »
Monsanto-medewerkers weren GMO-voedsel
Monsanto, ‘s werelds grootste promotor van genetisch gemodificeerde levensmiddelen, lijkt tegenstrijdig bezig te zijn. In de eigen personeelskantine zijn genetisch gemodificeerde … Lees verder »
Eating is a risky business
In bloed uit de navelstreng van pasgeborenen bevinden zich gemiddeld 147 lichaamsvreemde chemicalien die het kind bereikten via de bloedbaan die het met zijn / … Lees verder »
