Keukenkruiden,gebruik ,plaatjes.









Je zult er niet dagelijks bij stilstaan, maar het kruidenrekje in de keuken is veel belangrijker dan zout en peper.

Keukenkruiden die alle gerechten zo geurig en smakelijk maken, bevatten namelijk tal van geneeskrachtige eigenschappen.

Profiteer dus van deze "groene medicijnen".

Ze stimuleren de eetlust en op die manier helpen zij de spijsvertering een handje.

Er is veel geschreven over kruiden in het algemeen.
De laatste eeuw zijn ze een beetje in de vergetelheid geraakt, maar langzamerhand komen kruiden weer in de belangstelling, vooral als smaakmaker.

Ook deze lente kunnen we de lekkerste kruiden vinden in onze tuin.
Het is heerlijk om verse kruiden in gerechten te gebruiken.





Smaakmakers.

Kruiden zijn eigenlijk een cadeautje van de natuur en kunnen op diverse manieren gebruikt worden.

We kunnen ze niet meer wegdenken uit de keuken, het zijn perfecte smaakmakers.

Maar behalve dat hebben ze ook een geneeskrachtige werking.

Kruiden ter bevordering van de gezondheid worden al heel lang gebruikt.
Hippocrates (460-370 v.C.) schreef al een boek met informatie over de geneeskrachtige werking van meer dan vierhonderd kruiden.

In de loop der eeuwen zijn we kruiden ook steeds meer gaan gebruiken als smaakmaker in de keuken. Een maaltijd zonder kruiden (vers of gedroogd) is bijna niet meer voor te stellen.

In iedere supermarkt kun je kruiden in gedroogde vorm kopen en in de meeste supermarkten tegenwoordig ook vers.
Verpakt in folie in de koeling of in een potje.

Maar het is ook heel leuk om kruiden zelf te kweken!.
Dit kun je doen door eerst te zaaien, maar je kunt natuurlijk ook kant en klare plantjes kopen en die in de grond zetten.

Het leuke van kruiden kweken is dat je niet eens een grote tuin nodig hebt, de meeste kruiden doen het uitstekend in potten.
Als ze maar regelmatig water krijgen!.

Er zijn diverse kruiden die je prima kunt invriezen, zoals basilicum, dille, dragon, kervel, peterselie en bieslook.

Je kunt de kruiden ook zelf drogen.
De beste manier is om er een bosje van de maken en op te hangen in een droge en rookvrije omgeving.
Nadat de kruiden voldoende gedroogd zijn kun je ze het beste bewaren in een donkere, afsluitbare aardewerken pot.
Op een koele, donkere plek blijven ze het beste goed.

Thee van kruiden.





Thee wordt meestal gemaakt van de tere delen van kruiden, zoals de bloemen, bladeren en de zaden.

Gebruik 25 gram gedroogd kruid (het dubbele gewicht als je verse kruiden gebruikt) en giet hier 600 ml kokend water over.
Dek het kruidenmengsel af en laat het ongeveer een kwartier trekken.
Zeef het en knijp zoveel mogelijk vocht uit de kruiden.
Goede kruiden hiervoor zijn kamille, salie en munt.
De thee kan 24 uur in de koelkast bewaard worden.


Alsem (Artemisia-absinthium).




Lekker bij: vette vlees en visgerechten.
Goed voor: de eetlust,
tegen krampen, stimulatie van lever en galblaas, tegen reumatische aandoeningen,
de doorbloeding van de huid, tegen infecties van de ademhalingswegen,
de werking van nier en blaas,
de spijsvertering,
tegen een te grote maagzuur-afscheiding en werkt ook gasafdrijvend.

Als geneesmiddel:

Alsem is een bitter tonicum dat eetlust en spijsvertering bevordert.

Het stimuleert de afscheiding van maagsap en gaat verstopping tegen.
Hou de dosis laag,
anders krijg je er hoofdpijn en duizeligheid van.

Een hete absintthee na de maaltijd is prima.

Laat 1 gram kruid op 1 kop water 5 minuten trekken.



Komt voor op vochtige weiden en bergweiden.
Arnica is een belangrijke plant in de medische sportwereld.
Gebruikt worden de bloemen, verzameltijd juni en juli.


Anijs (Pimpinella-anisum).





Deze plant is niet alleen een sierlijk eenjarig kruid, maar de rijkdom
zit vooral in de zaadjes.
Deze kennen allerlei toepassingen in zowel de volksgeneeskunde als in de keuken.

Oorspronkelijk afkomstig uit het Oostelijk deel van de Middellandse Zee.

De zaadjes smaken naar zoethout, worden gebruikt bij het maken van likeur en als smaakmaker bij brood, cake en koeken.

Algemeen.

Dit sierlijke eenjarig kruid met geveerde blaadjes, dat 60 tot 90 cm hoog wordt,
komt uit Klein-Azie, de Griekse eilanden en Egypte, maar is nu ook in onze streken een vaak voorkomende plant.

De reeds heel lang gebruikte zaadjes worden in bijna alle streken met een warm gematigd klimaat gekweekt.

Ten tijde van koning Edward I van Engeland werd er op anijszaad een hoge tol geheven.
Toch was anijs toen zo populair dat de tol genoeg opbracht om de London Bridge te kunnen repareren. Dat de koning zelf erg van anijs hield,
bewijst het feit dat hij zijn ondergoed met anijszaad parfumeerde.

Bij de beroemde beschuit met muisjes bestaan de muisjes uit in suikerstroop gedoopte anijszaadjes.
Die zaadjes zouden ook een uitstekend lokaas zijn voor muizen en ratten. Het is zelfs bekend dat de zaadjes ook bij de visvangst gebruikt worden.


Keuken.

Stengel te gebruiken in stoofschotels en soepen.

Gebruik de anijszaden in brood, gebak, groenten zoals rodekool en wortelen, in drank (punch, anijsmelk ?). De blaadjes gebruikt men als versiering bij anijskoekjes, kruidenkoekjes, beignets, appelmoes en soms in vissoep.

Blad en bloempjes ideaal voor fruitsalades.

Lekker bij: zoete nagerechten of bereid als fruitcompote.

Gezondheid.

Reeds Pythagoras raadde anijszaad aan als medicijn.

Anijsblokjes helpen tegen hoestbuien,
verkoudheid en astma, net als anijsolie (3 el anijszaadjes op 1/4 l olijfolie).

Anijsthee helpt bij maag- en darmkrampen. Anijszaadjes zijn een bekend huismiddeltje tegen buikpijn.

Ook goed voor: de spijsvertering ,de eetlust, tegen slapenloosheid, tegen infecties van de ademhalingswegen,
werkt slijmoplossend en prikkelverzachtend,
werkt gasafdrijvend.

Een zakje anijszaadjes onder je hoofdkussen zorgt ervoor dat je ?s morgens met gezonde zenuwen opstaat.

Is moeilijk te combineren met andere kruiden.

Anijsmelk:

Ingredienten:

10 g anijszaadjes per l melk.

Bereiding:
Kook de zaadjes in de koude melk en laat 10 minuten trekken, zeven.


Basilicum (Ocimum-basilicum).




Heeft een frisse, kruidige smaak.
Lekker in: vrijwel elke hartige schotel, (Italiaanse) salades, soepen, sauzen (pesto), marinades, in pate en bij vlees en gevogelte.

Gebruik nooit te veel Basilicum.

Voeg voor een optimale smaak de Basilicum pas op het laatste moment aan het gerecht toe.
Hak de blaadjes niet fijn, maar scheur of trek ze van de steeltjes.

Als geneesmiddel: voor maagkrampen, winderigheid en braken kunt tegengaan.

Je maakt er liefst thee van, waarbij je twee eetlepels van het gedroogde kruid in een kop heet water 5 minuten laat trekken.

Ook bij verkoudenheid en slijmvliesontstekingen zou
Basilicum goede diensten bewijzen.

Bergamot . ((Monarda didyma).



Enkele blaadjes toevoegen bij thee geeft een heerlijk aroma, verwerkt in Earl Grey thee.

Bloem verstrooien in salades.

Thee hiervan sterkt zelfvertrouwen - bevordert bruining van de huid -helpt tegen slapeloosheid .


Bernagie.
Het kruid dat geluk brengt.





De mooie blauwe, soms ook paarse bloempjes van bernagie lijken wel geschapen om geluk en plezier te brengen.
Van oudsher wordt het kruid dan ook gebruikt om neerslachtige en verdrietige mensen er weer wat bovenop te helpen. Ook in het hart van heel wat chef-koks heeft het kruid een speciale plaats veroverd.

Keuken.

Zowel in bowls met de heerlijkste (kruiden)drankjes als in salades of ander groenteschotels maken ze furore.
Je kan de bloempjes versuikeren,
ideaal als dessertversiering.
Ook de bladeren hebben hun rol in de keuken. Die smaken enigszins naar komkommer en doen het dus prima in combinatie met andere groenten zoals tomaten, boontjes en kool.

Ook boragie of komkommerkruid genoemd maakt het eten lichter verteerbaar, is rijk aan kalium en ten zeerste aanbevolen bij een zoutarm dieet.
Niet koken, fijn snijden en toevoegen aan soepen, sauzen, salades en fruitsalade.
De bloemen gebruiken als versiering.
Kan goed worden gecombineerd met andere kruiden zoals peterselie, dille en bieslook.

Beestig goed.

Niet alleen mensen maar ook de bijtjes zijn dol op de mooie bloempjes van bernagie.
Deze zoemende beestjes maken zich nuttig als bestuivers en verdelgers van ongedierte.

Tuintip.

Bernagie is een eenjarige plant die houdt van veel zon en een waterdoorlatende grond.

Bernagie kan het uitstekend vinden met aardbeien. Het is zelfs zo dat je aardbeienoogst door het kruid positief wordt beinvloed.

Gezondheid.

De grote kruidkundige John Gerard schreef in 1957:
bernagie, breng altijd vreugde
of anders gezegd:
Borage geeft courage.

Ook Dodoens, een Vlaamse kruidkundige uit de 16de eeuw,
heeft het in zijn Cruydtboeck over wijn van bernagiebloemen die de mensen blij maakt.

Zowel de bloemen als de bladeren stimuleren de bijnieren en dit kan helpen als je verdrietig bent of last hebt van angstgevoelens.

Drink driemaal per dag 10 ml sap als je geteisterd wordt door depressieve gevoelens.

In bad met bernagie.
Zijn de spieren stram?
Doe dan een handvol bernagiekruid in je badwater.


Helpt tegen ontstekingen van vaten en slijmvliezen - opbeurend.

Recept.

Macaroni met salami en bernagie.

Ingredienten:
350 g elleboogjesmacaroni, 3 eieren, 4 el melk, zout, peper, 175 a 200 g salami (circa 3 dikke plakken), 6 bosuitjes, 1 tl bernagie, 1 takje tijm, 60 g geraspte Parmezaanse kaas.

Bereiding:
Kook de macaroni.
Klop eieren en melk goed los.
Voeg er zout en peper aan toe.
Laat de macaroni na het koken even in een vergiet uitlekken.
Doe de pasta dan terug in de pan.
Snij de salami in grove stukjes en de bosuitjes in ringen.
Schep de salami, bernagie, tijm en uiringen door de pasta.
Strooi de kaas erover en voeg de eieren (met melk) toe.
Laat alles, onder voortdurend roeren en omscheppen, door en door warm worden.
Dien het gerecht onmiddellijk daarna op in een voorverwarmde schaal.



BONENKRUID.(Satureja montana).

Het kruid van geluk en liefde.






Het bonenkruid is oorspronkelijk afkomstig uit het Middellandse-Zeegebied
waar het nog altijd in het wild groeit.

Bonenkruid wordt te weinig gebruikt en is ondergewaardeerd,
want het is echt een nuttig kruid dat veel mensen goed zou doen.
Niet alleen stimuleert bonenkruid de groei van peulvruchten in de tuin, ook in de kookpot kunnen ze het best met elkaar vinden.
Bonenkruid komt trouwens de smaak van heel wat spijzen ten goede.
Bovendien blijf je dankzij de positieve invloed op maag en darmen achteraf gespaard van een pafferig en opgeblazen of winderig gevoel.
Het nuttige aan het aangename koppelen dus!.

Bonenkruid komt voor als eenjarige ? Satureia hortensis ? en doorlevende ? Satureia montana ? plant.
Al verkiezen de meeste mensen de smaak van het eenjarig bonenkruid,
toch zijn beide soorten perfect bruikbaar in de keuken.
Meer nog, bonenkruid heeft zoveel nuttige culinaire toepassingen dat het beslist niet mag ontbreken in de kruidentuin en gedroogd op elk kruidenrek.

De Latijnse naam Satereia verwijst naar het Griekse Saturion wat een verzamelnaam is voor planten die het liefdesvuur aanwakkeren. Bonenkruid was inderdaad een onmisbaar bestanddeel in heel wat liefdesdrankjes.

Keuken.

Het kruid dat je best oogst net voor of na de bloei,
heeft een pittige smaak waarvan het aroma doet denken aan een mengeling van tijm en munt.

Zoals de naam al doet vermoeden, past dit kruid uitstekend bij peulvruchten.
Bij warme bereidingen doe je er goed aan het bonenkruid tijdig en voor het koken,
braden of bakken toe te voegen.

Een tikkeltje vers bonenkruid fleurt rauwkost op.

Bonenkruid ook nog gebruikt bij de distillatie van verschillende likeuren.


Licht aroma van tijm.

Zeer geschikt voor het beter verteren van zware gerechten zoals: vette vleesbereidingen, gevogelte, kolen, peulvruchten en eiergerechten.

Is sterk aan te bevelen bij gegrild vlees, salades, bonen en vis en bij dieetgerechten.

Recept.

Stoofvlees met bonenkruid.

Ingredienten:
2 uien, boter, 1 kg rundvlees, 1 blaadje laurier, 1 takje tijm, peper, zout, 1 dl bruin bier, 1 dl rode wijn, 1 el mosterd, 1 snee brood, aardappelbloem, 10 g bonenkruid.

Bereiding:
Snipper de uien fijn en laat ze bruinen in wat boter.
Voeg er vervolgens het in stukjes gesneden rundvlees, laurier, tijm, peper en zout aan toe. Laat de bereiding op een zacht vuurtje langzaam stoven.
Doe er na ongeveer een uur het bier, de wijn, de mosterd en het brood bij.
Laat het goedje verder stoven tot het vlees gaar is.
Bind de saus met wat aardappelbloem en verrijk ze met het bonenkruid.

Gezondheid.

In sommige geneeskundige boeken wordt bonenkruid zelfs vermeld als een geneeskrachtig kruid.
Geeft helderheid - vitaliteit - kracht - stimuleert spijsvertering.
Wie zich vol levenslust en energie wil voelen, moet bonenkruid op het menu zetten.
Vooral maag en darmen ondervinden baat bij het gebruik van de bovengrondse delen van bonenkruid.

Wie last heeft van maagpijn of chronische diarree doet er goed aan na elke maaltijd een kop bonenkruidthee te drinken.
Dit aftreksel maak je door 50 g bonenkruid gedurende 5 a 10 minuten te laten trekken op 1 liter kokend water.

Bonenkruid werkt daarnaast ook nog slijmoplossend, algemeen stimulerend en licht ontsmettend.

Beestig goed .

Het sap van een vers gekneusd blad vermindert bovendien pijn van bijen- of wespensteken.
Voor een imker (en voor ons allemaal) handig om weten.

Volksweetje.

Bonenkruid was volgens de volksverhalen voor de monniken uit de Middeleeuwen een verboden kruid.Hun liefdesleven zag men immers liever niet gestimuleerd.



BRAAM.
(Rubus fructicosus).





Heerlijke bosvrucht om zo te eten, jam of sap van te maken of in een bosvruchtentaart of ijs.

De bladeren hebben een bloedreinigende en wondhelende werking.

Het helpt bij ontstekingen van het tandvlees, tandvleesbloedingen en aften (blaasjes in de mond).

De thee kan ook als gorgeldrank gebruikt worden.


BRANDNETEL(kleine)
(Urtica urens).



Ik ben dus een brandnetel.
Zo verspreid als ik ben, zo veracht ben ik als "on"kruid.
Overal willen zij me weg hebben, wat overigens onbegonnen werk is,
want ik ben enorm vruchtbaar. Nee! Mij krijgen ze niet weg!

Daarom wil ik nu eens iets tot mijn verdediging zeggen:
Weten jullie wel dat ik heel erg gezond ben!
Mijn plantenlichaam zit vol vitaminen en mineralen zoals: kalk, fosfor, ijzer en veel B vitaminen.
Ook bevat ik vitamine D, wat vrij zeldzaam is in mijn plantenwereld,
want dat is nodig voor het opnemen van voedingskalk in jullie lichaam.

In de Middeleeuwen was er meer respect voor mij. De monniken in die tijd, maakten kleine zweepjes van mijn stengels en sloegen hun lichaam ermee als boetedoening.
Door dat slaan gingen mijn brandhaartjes stuk, met alle gevolgen van dien, want mijn mierenzuur kwam vrij en brandde in hun huid.
Waarom deden ze dat?.

Zij ontdekten, dat mijn zuur gezond was en hun Reuma of Jicht verminderde.

(Ze leefden namelijk heel sober in kille en natte ruimten).

In deze tijd zijn er toch nog wel mensen, die willen profiteren van mijn goede eigenschappen.
Ik houd er van om vermoeidheid te bestrijden, het bloed te reinigen en te vitaliseren.

Waarom probeer je mij niet eens een keer te eten?.

Pluk dan alleen mijn topjes en stoof dat met uien en knoflook in olie.

Er ontstaat een lekkere, op spinazie gelijkende groente.
Misschien iets voor de gezondheidsfreak?.

Maar ik moet ook eerlijk zijn,
pluk mij niet na de maand mei,
want dan ben ik niet lekker meer en ga ik mij voorbereiden op mijn nageslacht.

Laat mijn landgenoten langs wegen staan,
want die kunnen gifstoffen bevatten van jullie autoverkeer.

Je kunt mij ook door de soep doen.
Het is verstandig mij met dunne handschoenen te snijden, want ik blijf prikken,
maar zodra ik verhit word ben ik zo mak als een lammetje.
Voel je niets voor al dit bovenstaande?..

Koop mij dan gewoon als gedroogd kruid,
en ga thee van mij zetten.
Al mijn goede eigenschappen (zij het minder) breng ik in het water over.

Drink mij regelmatig. Vind je mij niet lekker?. Gebruik wat honing, geen suiker, want dat maakt mij misselijk.

Een kruid waar sommige mensen veel van houden maar door anderen wordt verfoeid. Tja?over smaak valt nu eenmaal niet te twisten.



De thee dient voor ontslakking.
Pluk in april de eerste kiemen, de bladeren kunnen ook tot september verzameld worden. Urine afdrijvend en bloedreinigend.

Bevat een ontzettende rijkdom aan mineralen en vitaminen.

Gebruik bij voorkeur jonge brandneteltopjes en let erop dat je handschoenen aantrekt!.

Als soep, eiergerechten in zoute pannenkoeken en als toemaatje in prinsesboontjes of doperwten! (denk aan de mineralen en vitaminen!) Of wil je liever thee?.

Helpt bij onzuiverheden in het bloed.

Als je een paar brandneteltakken in een laagje water een paar dagen laat staan tot ze zacht zijn heb je een prima bestrijdingsmiddel tegen ongedierte op planten.

Brave Hendrik,Chenopodium bonus-henricus (hagemelde).Ganzevoetachtigen .



De eerbiedwaardige stamvader van de gekweekte spinazie, een statig en vertrouwenswaardig gewas,
bewijst in tijden van nood onschatbare diensten en geraakt dan weer in vergetelheid.

Maar kenners zijn op de hoogte van zijn waarde voor de gezondheid en leggen de standplaatsen
van de altijdgroene, overblijvende plant vast en halen er de biologisch hoogwaardige wilde spinazie.
Helaas is deze alleen in Zuid-Limburg (Belgie) algemeen (op bosgrond), maar verder nogal zeldzaam.

Een krachtige, rechtop gaande stengel wordt tot 60cm hoog en draagt gesteelde, donkergroene, stompdriehoekige bladeren met spiesvormige voet. De bladschijven zijn glad en licht kleverig. Groenachtige bloemkluwens zijn tot dichte pluimen verenigd die uit de bovenste bladoksels komen (mei-augustus).
De gehele plant schijnt meelachtig bestoven te zijn en heeft voorkeur voor zoutige en stikstofrijke grond in de buurt van stallen, ruigten en mesthopen.
De bladeren bevatten veel chlorofyl (bladgroen), ijzer en pro-vitamine A (caroteen), verschillende andere minerale zouten en vitaminen.
Van de vele op elkaar gelijkende Chenopodiumsoorten smaakt de Brave Hendrik het beste.

Brave Hendrik is een heel oude bladgroente.
Waarschijnlijk door de Romeinen in heel Europa is verspreid.
De plant werd vernoemd naar de populaire Franse koning Hendrik (Henri)4 (1553-1610), die de culinaire mogelijkheden van deze ganzenvoetachtige ontdekte.

Het is een wintervaste plant met dikke, vlezige wortels, stevige stengels met pijlvormige bladeren en bladloze schijnaren met kleine, groene bloemkens zonder kroonbladen.

De jonge scheuten ,kantachtige stengels en de vrij grote bladeren zijn zeer bruikbaar voor verschillende gerechten.

In de lente is het lekker om de jonge scheuten van brave Hendrik te bleken.
Die worden geoogst als ze zo′n 15 tot 20 cm lang zijn en net als asperges- geserveerd met gesmolten boter ,ham en ei.
Verder vormt brave Hendrik in het vroege voorjaar tot de late herfst groen blad.

De jonge bladeren en de stengeltoppen dienen als spinazie, als kruidige toegift bij salade en groente, waarbij zo gedoseerd wordt dat het kruiderijgehalte niet te sterk domineert. Het verzamelde materiaal vooral weer goed schoonspoelen!.

PS, sorry voor de gedeeltelijk grote tekst, het lukt niet om hem kleiner te maken.Bonekruid (Satureia-hortensis).





Heeft zijn naam niet gestolen.

Zo wat elk gerecht met bonen wint erbij als er wat vers bonekruid wordt meegekookt.
Bij kool en spruitjes vermindert het de typische spruitjeslucht.

Licht aroma van tijm.

Zeer geschikt voor het beter verteren van zware gerechten zoals: vette vleesbereidingen, gevogelte, kolen, peulvruchten en eiergerechten.
Is sterk aan te bevelen bij gegrild vlees, salades, bonen en vis en bij dieetgerechten.

In rauwkostschotels en allerhande vleesbereidingen laat het zich prima combineren met andere kruiden als marjolein,
salie, bieslook of rozenmarijn.

In sommige geneeskundige boeken wordt bonenkruid zelfs vermeld als een geneeskrachtig kruid.
Geeft helderheid - vitaliteit - kracht - stimuleert spijsvertering.

Als geneesmiddel:

Goed middel tegen diarree en tegen een sterk ruikende stoelgang.
Anderhalve theelepel bonekruid op een kop water 5 min.laten trekken geeft een dorstlessende thee voor suikerziekte.

Het sap is een goed middel tegen insektebeten.



Bieslook (Allium-schoenoprasum).






Een verfijnderde, sterkere smaak dan de ui, niet koken, op het laatste moment toevoegen.


Lekker in sauzen, verse salades, dressings, aardappelgerechten, eiergerechten, kruidenboter en verse salades, bouillon of kwark. (Alle gerechten).

Goed voor:

de eetlust, de bestrijding van infecties van de ademhalingswegen, de afdrijving van urine en gassen, de spijsvertering,
werkt ook bloeddrukverlagend en helpt bij bloedarmoede.


CHINEES BIESLOOK
(Allium tuberosum).





Heeft een knoflooksmaak en wordt gebruikt bij gerechten die knoflook vragen.

BERNAGIE (Borago officinalis).





Ook boragie of komkommerkruid genoemd,
maakt het eten lichter verteerbaar,

is rijk aan kalium en ten zeerste aanbevolen bij een zoutarm dieet.

Niet koken, fijn snijden en toevoegen aan soepen, sauzen, salades en fruitsalade.

De bloemen gebruiken als versiering.

Kan goed worden gecombineerd met andere kruiden zoals peterselie, dille en bieslook.

CICHOREI
(Cichorium intybus).





De wilde cichorei is een ruige plant met schitterende, helderblauwe bloemen;
na inkuilen van de wortels kan het blad, dat nu opnieuw begint te groeien, gegeten worden als een soort witlof;
de wortel werd vroeger gebruikt als surrogaatkoffie.

Grote schoonmaker van de darmen en de lever, bij nerveuze aandoeningen in de spijsvertering via het zenuwstelsel.

Bij wormen.

Alle klachten die met de lever samenhangen en die zich uiten in de ogen, denk aan het geel worden van de ogen bij leverklachten.

Ook bij eczeem veroorzaakt door een verstoorde leverwerking.
Verder bij klachten van de milt en de nieren. Zoals alle Amara pura bevorderd Cichorei de eetlust.
Goede werking op de pancreas door een hoog inulinegehalte.

Citroenkruid:Artemisia abrotanum.





Algemeen.

Smaak, geur en gebruik van dit kruid zijn sterk verwant met die van de citroenmelisse.
Botanisch zijn het nochtans erg verschillende kruiden.

Dit kruid uit de alsemfamilie hoort oorspronkelijk thuis in Oost-Europa en Siberie. Reizigers brachten het vandaar reeds in de 10de eeuw naar onze streken.

Men kan het vers kopen, als plant, in plantenzaken of bij de groenteman en gedroogd in kruidenwinkels.

Tuin.

Het winterharde citroenkruid met zijn fijne blaadjes wordt 50 cm tot 1 m hoog. Men kan het overal kweken, maar het houdt wel van de zon. Het wordt in mei gezaaid en daarna uitgeplant.
Men kan het ook vermeerderen door voor de winter stekken af te snijden. Men oogst het kruid de hele zomer door tot in het late najaar. De blaadjes worden gedroogd of ingevroren bewaard

Tegenwoordig ziet men het nog wel als sierplant in de tuin.

Eertijds plantte men het kruid vooral op kerkhoven omdat het erg efficient bleek tegen demonen en heksen.

Rembert Dodoens, de Vlaamse kruidkundige, schreef het kruid reeds allerlei genezende krachten toe.

In dunne olie gebruikt zou de as kaalheid voorkomen en de haargroei bevorderen.

Takjes citroenkruid werden in de linnenkast gelegd om het linnen te parfumeren.

Men kweekte citroenkruid in de huiskamer om insecten buiten te houden.

Keuken.

Citroenkruid gebruikt men in soep, slasaus, frisdrank en pudding.

Het past goed bij vis en wordt vaak als versiering van gerechten gebruikt.


Tip:
Als je je op een warme dag vuil en bezweet voelt, neem dan een heerlijk verfrissend bad met citroenkruid.

Recept.

Citroenmilkshake.

Ingredienten:
4 eierdooiers, 4 el suiker, het sap van 4 citroenen, de fijn geraspte schil van een halve citroen, 1/2 l melk, 150 g vanille-ijs, 1 tl fijngesnipperd citroenkruid, 4 takjes citroenkruid.

Bereiding:

Klop de eierdooiers met de suiker en het citroensap (het best met een keukenmixer) tot een mooie schuimige massa. Voeg er de melk, het ijs en de geraspte citroenschil aan toe. Blijf ondertussen kloppen; Doe er dan het gesnipperde citroenkruid bij. Serveer de milkshake in een hoog glas en versier dat met een schijfje citroen en een takje citroenkruid.


Bijvoet.

Botanische naam: Artemisia vulgaris.

Samengesteldbloemigen. Compositae.

Andere namen: Sint-janswortel, Folium artemisiae argyi.






Huishouden / Algemeen.

Bijvoet verdrijft insecten, met name motten.

Bijvoet onder het kussen beschermt tegen nachtmerries.

In China worden van bijvoet geneeskrachtige staafjes (moxa staafjes) gemaakt en worden gebruikt in de acupunctuur.
De wierrook wordt gebruikt bij rituele reiniging van mensen en ruimte.

Om wierrook zelf te maken (alle Artemisia soorten zijn bruikbaar) plukt u de knoppen, vlak voor ze in bloei komen.
Maak stukken van gelijke lengte (ongeveer 15 cm) en laat ze ongeveer twee dagen drogen.
Maak een bundel van 2,5 cm doorsnee en bind ze samen met katoendraad (gebruik geen kunstvezel). Steek een kant aan, blaas de vlam uit en laat de staafjes smeulen.


Medicinaal.
Als geneeskruid gebruikt men de bladeren en de in de bloeitijd verzamelde plant.

Bijvoet wordt van oudsher gebruikt als middel tegen wormen en
moet dan gedurende lange tijd in een lage dosering worden ingenomen.

Bijvoet wekt de eetlust op, stimuleert de spijsvertering en helpt eveneens bij het opgang brengen van de menstruatie.

De Chinese kruidkunde gebruikt het kruid voornamelijk voor de voortplantingsorganen, om de baarmoeder te verwarmen, om bloedingen te stoppen of om bloedingen bij een te lange menstruatiecyclus af te remmen.

Zoek tijdens een lange, vermoeiende wandeling naar bijvoet. Kauw op enkele bladeren of bloemtoppen en uw vermoeidheid zal afnemen, doordat de bittere aromatische stoffen uw geest en blik verhelderen.

Werking en karakter.
Stimulerend voor het zenuwstelsel, menstruatie opwekkend en regulerend, zweetdrijvend, galopwekkend.

Uitwendig.
Kompressen van bijvoetazijn zijn goed bij kneuzingen en ontstoken gewrichten.

Inwendig.
- Bij verlaagde en pijnlijke menstruatie. Bij onregelmatige menstruatie met weinig bloedverlies.
- In beginstadia van verkoudheden en koortsen.
- Bij indigestie met weinig eetlust en maagkrampen.
- Bij misselijkheid met zware hoofdpijn.
- Bij depressie met lever- en ingewandsstoornissen.
- Tegen nervositeit bij verzwakte mensen.
- Nuttig bij artritis en jicht.
- Bij ingewandswormen.

Dosering.
Van de thee, dagelijks een of twee koppen, bij koorts elke vier uur een halve kop.
Van de tinctuur drie maal daags 2 tot 5 ml.
Bij vermoeidheid langzaam kauwen op drie of vier bladeren.

Toepassingen met etherische olie.
Het is een kleurloze tot lichtgele vloeistof met een bitter-zoete, kamferachtige geur. Door het hoge thujon gehalte is de olie giftig en daarom minder geschikt voor gebruik in de aromatherapie.

Etherische olie van Bijvoet kan o.a. gebruikt worden bij: stoornissen in de menstruatie, hik, vermoeide voeten, vallende ziekte, krampen, winderigheid en worminfecties. Bijvoet kan huid en slijmvliezen irriteren.

Hier volgen enkele toepassingen van de etherische olie van Bijvoet.

Bij vermoeide voeten
Meng 10 druppels Bijvoet met een beetje melk, room of honing. Voeg dit mengsel toe aan een warm voetbad en baad hier 15 minuten mee.

Verdampen
6 tot 10 druppels Bijvoet in de aromalamp maken beslissingen nemen gemakkelijk en zijn een steuntje in de rug bij te ondernemen stappen.


D (Apium-graveolens)doet het uitstekend bij vette spijzen zoals gevogelte,
varkensvlees of paling en bij zware sauzen.

Gebruik het in slaatjes, rauwkostschotels en soepen. Het heeft een lichte, kruidige alsemgeur, maar vooral de nasmaak is nogal bitter.

Als geneesmiddel; de bittere bijvoet is koortswerend, opwekkend en warmafdrijvend.
Zijn werking lijkt op die van absint,
maar is zwakker.
Het kruid werkt ook in op de gladde spieren van de baarmoeder.

Vroeger dacht men dat bijvoet hielp bij epilepsie, maar die werking is twijfelachtig.



Een sterk aromatisch heldergroen blad, en de zaadjes nogal pikant.
De zaadjes worden gemalen en gebruikt als smaakmaker, denk maar aan selderiezout dat niet is weg te denken bij een blokje kaas of een kom soep.

Het blad wordt gebruikt als garnering maar ook in stoofschotels, bouillons, soepen en voor een heerlijke consomme.

Andere varianten met ongeveer dezelfde smaak zijn de knolselderij, hiervan is het blad en de knol eetbaar(selleriesalade)en de bleekselderij.






Bladselderij (Apium-graveolens).

Het blad heeft een ietwat pittige en bittere smaak.

Lekker in: in vullingen voor gevogelte en stoofschotels, salades, roomkaas en groentesoepen.
Voeg eens een handjevol fijngehakte bladeren aan melk voor gepocheerde vis en schaaldieren toe. Gedroogde selderijblaadjes hebben een sterkere smaak dan verse seldrij.

Tip; het kruid wordt erg veel gebruikt als zoutvervanger in zoutarme keuken.

Als geneesmiddel: de vruchtjes van selder zijn sterker dan het blad en stengel.
Toch verliezen ze bij het drogen snel hun vluchtige olie,
waaraan ze juist hun bloedzuiverend en waterafdrijvend effect als anti-reumamiddel danken.

Selderpreparaten mag je nooit geven aan patienten met een nierontsteking.
Of selder echt de liefdeslust verhoogt, is twijfelachtig.


Citroenmellise (Melissa-officinalis).






De groene blaadjes, (niet koken) zijn onmisbaar in talrijke bereidingen zoals salades, vis, wild, kip en ander gevogelte.
Ook geschikt om het parfumeren van zoete sauzen, nagerechten, cocktails, fruitsalades en dranken.
Bij inmaken van vis.

Je gebruikt het zowel vers als gedroogd.

Zowat alle vleesschotels winnen erbij,
maar ook tal van visbereidingen.
Sausjes, paddestoelen, aardappelen en soep worden er beter door.
Kortom, elk gerecht waar citroen bij kan, verdraagt ook Citroenmellise.

Als geneesmiddel:

In de homeopathie gebruikt bij nerveuze hartkloppingen, migraine en slapeloosheid als gevolg van nervositeit.
Het heeft een kalmerende werking
en sterkt de zenuwen.
Vooral bij nervositeit op de maag.
Allerhande spijsverteringsstoornissen kunnen verholpen worden met Citroenmellissethee.
Het werkt krampstillend en helpt ook bij zwangerschapsbraken.
De etherische olie uit Citroenmelisse werkt op het zenuwstelsel als een natuurlijke tranquijzer als hartkloppingen, hoodpijn, en slapeloosheid.

Een thee met citroenmelisse helpt de spijsvertering.

CITROENVERBENA
(Lippia citriodora).





De blaadjes hebben een sterke, zuivere citroengeur.
In alle gerechten die citroen vragen kunnen enkele blaadjes worden toegevoegd.
Zeer geschikt voor vissauzen, citroenlikeur, zelfgemaakt ijs, geleien, nagerechten, cakes, en ook in thee, dit voor een goede spijsvertering.


Chilipoeder:






Is een mengeling van gemalen chili′s, oregano, kruidnagel, paprika, knoflook en Komijn (heeft een pittige pepersmaak).

Lekker in: in vlees,soepen, groenten, salades, stoofpotjes, ragout, vis en groentegerechten (uit bijvoorbeeld de Mexicaanse keuken)
en naar smaak in alle gerechten die
wat ′pittigs′ nodig hebben.
De smaak van chilipoeder wordt milder als het kruid meekookt.

Tip: proef regelmatig als u chilipoeder aan een gerecht toevoegt, want de scherpte van het kruid kan erg varieren.







Dille (Anethum-graveolens).

Algemeen.
Dit kruid komt uit Centraal- en Oost-Azie.
Via Zuid-Europa is het bij ons in de tuin terechtgekomen.
Het werd erg vaak gebruikt door
de Egyptenaren en de Babyloniers en de Grieken gebruikten het in parfum en wierook.
Men dacht vroeger ook dat het boze geesten en heksen op een afstand hield.
Vandaar dat het in de middeleeuwen bij ons met veel eerbied en zorg behandeld werd.
Men beschouwde het ook als een goed voorteken als de dille in de tuin welig groeide.
Het dillekruid is al bekend sinds de vroegste oudheid.
Het wordt reeds vermeld in de bijbel als een kruid waarop men belasting moest betalen.
Bij de Romeinse gladiatoren werd het in olie aangewend als een smeersel om hun ledematen
te versterken en spierpijnen te lenigen.
Met dille hielden de tovenaars de heksen uit de buurt.
Nog in de 17de eeuw kon men in toverboeken lezen.
Met ijzerhard en met dille weerhoudt men heksen van haer bosen wille.

In Egyptische boeken wordt dille nog geneeskracht toegekend, men spreekt zelfs over een slaapverwekkende uitwerking wanneer men de zaadjes eet.

Keuken.

Fijngehakte dille, mild en fris van smaak, heeft zijn sterkste aroma als ze vers is.
Het doet het uitstekend in sausjes en kruidenazijn.
Daarnaast past het bij komkommer, vis (onder meer makreel), zachte kaas, aardappelen, avocado?s en kreeft.
Het is rijk aan vitaminen en wordt vaak bij de inmaak gebruikt.

Wij gebruiken het gedroogd of vers voor soepen, groenten, dressings, vis en salades.

De vruchtjes hebben dezelfde werking,
maar sterker.

In feite hoort Dille bij alle zure spijzen van azijn tot yoghurt,
van Citroen tot ingemaakte Augurken. Zuurkool met dille is gewoon heerlijk.
Verse blaadjes kun je bovendien bij zo goed als elk gerecht gebruiken als garnering.

Gezondheid.
Dille maakt de slijmen in de keel los,
geneest in een oogbad gebruikt, verbazend snel, ontstoken ogen en bezorgt overspannen magen rust. Men schrijft het ook voor tegen de hik en als thee (van de zaadjes) tegen winderigheid. Het geneest verder een slechte adem en is een zegen voor slapelozen. Ook zwaarlijvige vinden heil in dillethee.
Als geneesmiddel:

Dillezaad bevordert de afscheiding van maagsap en helpt dus bij spijsverteringsproblemen.
Het is waterafdrijvend en bevordert de melkproduktie.

Je zou er ook de hik mee kunnen verhelpen.

Een siroopje van Dille wordt wel eens als smaakmiddel bij andere medicijnen gedaan, zodat kinderen ze luste.

Werkt verder kalmerend en krampstillend - goed bij misselijkheid - helpt gedachten te ordenen.

Wie wil dat het in zijn woonkamer ruikt naar de duinen en de zee, moet een koffielepel dille-extract laten verdampen.


DRAGON (Artemisia dracunculus).





Wij hebben het hier over de Franse dragon, een ander soort is de Russische maar die is lang niet zo goed van smaak, is meer flets.
Een speciale, aparte smaak iets van licht zoet en bitter tegelijkertijd.

Geeft een uitgelezen smaak aan azijn en likeur.
Verse dragon wordt fijn gesneden en toegevoegd aan soepen, groenteschotels, stoofgerechten, sauzen, dressings, salades, eiergerechten, kip, vis, vlees en schaaldieren.

Ook onmisbaar bij een heerlijke bearnaise, choron of tartaarsaus.

Versterkt lichamelijk en geestelijk - bij slechte spijsvertering - menstruatieklachten.

EGYPTISCHE UI (Allium cepa).






Lijkt sterk op de gewone ui.
Zowel de stengels als de jonge knolletjes worden gebruikt.
De kleine uitjes worden meestal gebruikt om op te zetten in azijn.
Fijn gehakt, in soepen, sauzen, salades, magere kaas, yoghurt, eieren.


Driekleurig viooltje : geneeskracht voor de huid.





Het driekleurig viooltje
- de naam zegt het zelf-
is een plantje dat zeker de eerste viool mag spelen.

Het driekleurig viooltje dat behoort
tot de familie der Violaceae groeit in het wild, maar is ook zeer gemakkelijk in de tuin te kweken.
En uit respect voor de natuurliefhebbers, die natuurlijk allemaal de bloemenpracht willen bewonderen,
pluk je het dus beter uit eigen tuin.

Wat heb je nodig?
Uiteraard driekleurig viooltjeszaad en een lapje matig vochtige en vette grond dat in de zon of halfschaduw ligt. Zaaien doe je in de lente of op het einde van de zomer direct op de plaats van bestemming.
Voorzie dat een plant tien a vijftien centimeter hoog en twintig centimeter breed wordt. Vermeerderen kan je door te stekken in de lente of de zomer.

Een extract of afkooksel ervan heeft een goede reputatie
als zeer betrouwbaar middel tegen verschillende huidziekten.

Gebruik het vocht inwendig als thee of uitwendig als lotion.

Met de eetbare bloemen kan je ook op culinair vlak creatief aan de slag.
Het oog wil immers ook wat.

Dit plantje wordt in het Latijn met Viola tricolor aangesproken.

Viola is het verkleinwoord van het Griekse vion wat een verzamelnaam is voor alle welriekende planten.

Als symbool van de herinnering wordt dit bloempje in de volksmond ook wel eens achteromkijkertje genoemd.

Gezondheid

Driekleurig viooltje wordt tegenwoordig vooral gewaardeerd
omwille van zijn reinigende werking.

Vooral kleintjes die last hebben van dauwworm, eczeem of een ander huidprobleem zijn al vaak geholpen door dit kruid.

Maar ook pubers (en volwassenen) die hun acne of huiduitslag graag kwijt zijn,
kunnen heil zoeken bij het driekleurig viooltje.

Maak een afkooksel door twintig gram van de gedroogde bovengrondse delen eerst gedurende twee uur in een halve liter water te laten trekken. Breng daarna zacht aan de kook en laat enkele minuten doorkoken.
Neem van het vuur en laat het gedurende tien minuten trekken in het heet water.
Filteren.

Naast huidproblemen worden ook aandoeningen van de luchtwegen met het driekleurig viooltje aangepakt.

Tip.
Lentefrisse huid:
Wie er een jonge en lentefrisse teint wil op nahouden, gebruikt het afkooksel van driekleurig viooltje als lotion voor de huid.

Keuken

Al mag de smaak van het driekleurig viooltje er wezen, toch is het vooral zijn blauwe collega, het maarts viooltje, dat grote sier maakt in de keuken. Dit uiteraard omwille van zijn zeer uitgesproken zalige geur. Gebruik het om alcoholische dranken te parfumeren, in soep of salades te doen of te kristalliseren en te serveren bij desserts. Heerlijk is ook viooltjessuiker die je eenvoudig maakt door gedroogde en fijngemalen bloemblaadjes te mengen met fijne suiker.


Recept.

Viooltjessalade.

Ingredienten:
500 g fijne andijvie, 3 el olie, 1 1/2 el wijnazijn, 1 snuifje suiker, 1 snuifje zout, 1 el zwarte olijven, 1 el fijngesneden selderijblad, 1 el fijngesneden peterselie, 30 viooltjes.

Bereiding:
Ontdoe de andijvie van de hardgroene delen.
Was de andijvie en laat zeer goed uitlekken.
Maak een sausje van olie, azijn, suiker en zout. Snij de andijvie in smalle reepjes.
Meng deze andijviereepjes samen met de olijven, de fijngesneden selderij, de peterselie en de slasaus.
Strooi er tot slot de bloemblaadjes van de 30 viooltjes over en meng alles grondig.

Weetje:

Vervang de andijvie ook eens door witloof of gewone sla.

Engelwortel: (Angelica-archangelica).





Zoete stengel en bladeren. De stengel, ook Angelica genoemd, wordt als gekonfijt fruit gebruikt in cake, pudding en als versiering.
De jonge bladeren in conserven en fruit of als siroop.
De engelwortel wordt ook veel gebruikt bij het maken van likeur of meegekookt met zuur fruit om de zure smaak te verminderen. (Rabarber, kruisbessen, noordkrieken, pruimen)


Deze delen worden gebruikt.
De bladeren, stengels, bloemen,
wortels en zaden.

De gekonfijte stengels zijn heerlijk in cake en gebak.
De stengels en bladeren kun je eten bij verse kaas.
Je kunt ze ook met rabarber mengen om het zuur wat te temperen.

En monniken gebruiken het sinds eeuwen om er likeuren als chartreuse mee te stoken.


Als geneesmiddel:

Allerlei maag, darm en galstoornissen vinden baat bij een aftreksel
van Engelwortel op water (een halve theelepel per kop) of op witte wijn (50 gram drie dagen laten trekken).

Ook bij maagontstekingen en maagzweren brengt Engelwortel verlichting.

De plant is een prima eetlustopwekker en kan gebruikt worden bij anorexia-nervosa.

Engelwortel geeft zelfvertrouwen en kracht - sterk anti-septisch.

FENEGRIEK (Trigonella foenum graecum) .





De ontkiemde plantjes zijn eetbaar als ze enkele cm groot zijn;
de gemalen en iets geroosterde zaadjes in kerrie; ook in zoeternijen uit het Midden-Oosten zoals halva; verse blaadjes in kerrieschotels.

In de geneeskunde gebruikt bij slecht helende wonden, open benen, verzweringen of steenpuisten.

Recept: een handje grof gemalen zaad met water mengen tot een papachtige substantie.
Licht opkoken.
Het papje aanbrengen op een doek en deze op de te behandelen plek leggen met de fenergiek direct op de huid.
Minstens een half uur laten inwerken.
Regelmatig herhalen.

De plant blijkt ook een leverancier te zijn van een van de bestanddelen van de anti-conceptiepil.

GOUDSBLOEM (Calendula officinalis).





De goudsbloem geeft kleur aan de tuin.
Niet alleen zijn de blaadjes eetbaar, je kan er ook de lekkerste thee van zetten.

De zaadjes zijn precies kleine wormpjes.
Het lukt heel gemakkelijk om ze te zaaien.
Het resultaat is steeds uitmuntend.
Bovendien zaait de bloem zichzelf jaar na jaar. De zaadjes vallen rondom de moederplant en het volgende jaar zijn de baby-bloemen er.
Leuke bloem voor de kindertuin.

Bovendien heeft de goudsbloem het voordeel dat ze vanaf juni reeds staat te bloeien in de tuin. Dit houdt ze vol tot een stuk in oktober. Je hebt er dus maandenlang plezier van !

In de keuken wordt de bloem gebruikt in bereidingen met rijst, eieren, vlees, vis, melkbereidingen, cakes, fruitsalades, magere kaas en yoghurt.
De blaadjes worden ook gebruikt in rijstschotels, om die een mooi kleurtje te geven.

De goudsbloem is een geneeskrachtige plant.
Niet alleen helpt ze bij maagproblemen,
ook voor zalfjes wordt de goudsbloem aangewend.
Theebereidingen.

Veel gebruikt in de geneeskunde en cosmetica, werkt verzachtend voor de gevoelige huid.

HEERMOES (Equisetum arvense).





Er zijn meer dan twintig soorten bekend waarvan de meeste graag op drassige bodem groeien.

Wordt gebruikt als kompres bij open benen en etterende wonden.

Het bevat veel kiezel en werkt weefselherstellend.
Een voetbad met heermoes helpt bij voetschimmel.

De biologische tuinier kan de afgehakte paardenstaarten verder nog gebruiken en verwerken tot schimmelbestrijdingsmiddel.

Het is namelijk zo dat de plant zeer veel kiezel en pectinezuur bevat.

Recept schimmelbestrijding voor planten:

100 gram verse of 25 gram gedroogde paardenstaarten op een liter water gedurende 24 uur laten trekken.
Het sopje zeven en dan zonder aan te lengen sproeien of nevelen ′′s morgens bij droog weer.

Heemst.Stokroos. (Althaea rosea L.,althaea officinalis) Familie Kaasjeskruidachtige.





In de volksmond ook wel Tandwortel genoemd.

De wortel wordt ook wel gebruikt als een kind zijn/haar tanden doorkomen, als bijtwortel om het doorkomen te bespoedigen. Daarom wordt de Heemst ook wel Tandwortel genoemd.

De stokroos is een uit het nabije Oosten stammende cultuurplant. Komt bij ons enkel als sierplant voor.

Gebruik
Men gebruikt de gedroogde bloemen met of zonder kelk.Ook gebruikt wordt blad en wortel. De bladeren worden in juni geplukt en op horen gedroogd.

In het najaar worden de wortels ingezameld.
Let wel, enkel de meerjarige wortels. De wortels moeten geschild worden en snel gedroogd. Zorg er wel voor dat de wortels goed droog zijn.
De wortel kan, na in koud water geweekt te hebben (8 uur)
b.v. 5 theelepels in twee glazen water.
Over een hele dag ingenomen worden tegen hoest, kinkhoest, bronchiaalcatarh, heesheid, en astma.

De stokroos bevat slijm en sporen
van etherische olie en looistof en in de donkerbloemige soorten een anthocyaanachtige kleurstof.

Ze werkt ontstekingwerend en lichtlaxerend.
De beweerde hoestoplossende werking is zwak.

Wordt bijna uitsluitend als thee en in mengsels gebruikt
tegen hoest en om te spoelen bij ontstoken mond- en keelholte,
zelden ook als licht laxeermiddel (hiervan is de werking twijfelachtig en zwak. De zwartviolette bloemen dienen voor het kleuren van wijn.


HOP (Humulus lupulus) .





Behoort tot de familie van de hennepachtigen.

Tegen eind augustus verspreiden de bellen een doordringend aangename, zware geur.

Onmisbaar bij de bereiding van bier.
Bier!. Bij de bereiding van bier wordt het ′poeder′ dat in de bellen aanwezig is, gebruikt om het bier zijn eigen karakter te geven.

Wordt in de homeopathie gebruikt bij nerveuze opwinding en slapeloosheid.
Het heeft een kalmerende werking.

HONDSDRAF (Glechoma hederacea L.).





Het is een woekerkruid in de tuin maar als je de bloempjes van dichtbij bekijkt zul je versteld staan van hun schoonheid!.

De naam heeft niets te maken met een hond.
De naam is afkomstig van het oude Duitse woord gundreba.
Die naam betekent wonddrank.
De plant werd gebruikt om wonden te genezen.

Kauw op een vers blad bij kiespijn.

Vers kruid kan men in soep meekoken.

Kan ook gebruikt worden in "wilde" salades.

HYSOP (Hysopus officinalis).





Hier vinden we 3 varieteiten: wit, roze en blauw.
De kleine blaadjes hebben een bittere, muntachtige smaak.
Gebruik met mate.
Kan ook ter vervanging dienen van bonenkruid.

Is ook een van de ingredienten van chartreuselikeur.

Werkt bij bronchitis en vastzittende hoest, hooikoorts en koortsuitslag.

KALMOES (Acorus Calamus).





Kan worden gebruikt als thee, gemaakt van de gedroogde wortelstokken die ontdaan zijn van de bladeren en vezelwortels.
Gedroogd en gesneden in stukjes van 10-15 cm lang.
Moet snel gedroogd worden.
Kan ook in een oven gedroogd worden bij lage temperatuur.

Werkt goed tegen een opgeblazen gevoel en brandend maagzuur.

Ook te gebruiken tegen een slechte smaak in de mond,
ik weet nog dat mijn opa er vroeger op kauwde(gedroogde stukjes).


Oogsten in september en oktober; alleen meerjarige wortelstokken gebruiken.

Kamille {MATRICARIA CHAMOMILLA}.





In de volksmond ook wel moederkruid of echte kamille genoemd.

Gebruikt wordt het als een thee.
Gezet van de gedroogde bloemen.

Ook als pijnstillend middel;
vooral kiespijn en buikpijn, het werkt ook goed tegen diarree.

Waarschuwing: Als het bloempje geplukt wordt, mag er maar een centimeter stengel aanzitten. Stofdeeltjes moeten na het drogen uitgezeefd worden. De bloemen zijn te verkrijgen in kruidenwinkels.

Bloemetjes van de Kamilleplant zijn zowel vers als gedroogd verkrijgbaar in de handel.

De kamillethee is van oudsher bekend om haar heilzame werking bij ontstekingen in de mond en vooral bij verkoudheden.

Ook werkt thee hiervan goed bij maagaandoeningen, stomen met kamille voor reiniging van de huid en verkoudheid en spoelen met kamillethee haalt de kleur op van blond haar.

KARWIJ OF KUMMEL (Carum carvi).





Een tweejarig, winterhard kruid, bereikt en hoogte van 90 cm.
De plant heeft geelgroen varenachtige bladeren aan gladde, gegroefde stengels.
De zeer kleine, witte bloemen verschijnen in juni aan schermen.
De plant sterft ′s winters af en vormt in het tweede jaar zaad.
De kleine zaden zijn sikkelvormig,(niet te verwarren met komijn, deze zijn recht) doorschijnend met flauwe ribbels en een duidelijk aroma.
Dit kruidige en vrij pikante kruid kan beter niet in combinatie met andere kruiden worden gebruikt, behalve met peper.

Te gebruiken in witte- en savooiekool, zuurkool, spinazie, paddestoelen, rauwkost,stamppot.
Aardappel- en champignonsoep.
Varkensvlees, stoofschotels, gans.
Tonijn, kreeft.
Bietensla, gekookte ongeschilde aardappelen.

Ook word er een speciale likeur van gemaakt.

Karwij is goed voor de spijsvertering, helpt tegen windeigheid en is galafdrijvend.
Bevat o.m. hars, eiwit en etherische olie.


KENTJOER (Kaempferia Galanga).





De wortel van de kentjoerplant wordt gedroogd en gemalen.
Het lijkt op witte peper en smaakt zeer pikant.

Het is te gebruiken in: Indonesische rijsttafel, kalfs- en varkensvlees, gevogelte, ragout.

KERRIE.

Kerrie is een samenstelling van kruiden, het aroma is afhankelijk van de samenstelling van het mengsel.

Meest gebruikte kruiden zijn: Spaanse peper, koriander, gember, karwij, kruidnagel en kurkuma. (zorgt voor de mooie gele kleur).

Kerrie wordt gebruikt in soepen, sauzen, vlees, gevogelte, peulvruchten, fruit en rijstgerechten.

KLEIN HOEFBLAD,(Tussilago farfara).






De Latijnse naam Tussilago betekent hoestverdrijvend.
De plant werd en wordt voor dit doeleinde gebruikt.

De bloemen bevatten weinig etherische olie, slijm en looistof.
De bladeren bevatten geen etherische olie, wel slijm en looistof.
Beide plantendelen werken zwak oplossend bij taaie hoest.
Uitwendig bevordert klein hoefblad wondgenezing.
Verse bladeren werden gekneusd en op pijnlijke gewrichten gelegd.

Kan verder gebruikt worden in "wilde" salades.

Kleine pimpernel: het kruidje dat je opmontert.





Algemeen.

Kleine pimpernel is uit Azie afkomstig
en vooral in Duitsland erg goed bekend,
hoewel het ook voor ons geen vreemd kruid is.

Het wordt ook wel bloedkruid genoemd.

Zowel op medisch als op culinair vlak is het een interessant plantje.

Het wordt vaak aangewend bij paling.

In Duitsland wordt het wel eens gebruikt in de plaats van peterselie.

Bijzonder aan dit wat ouderwetse kruid is dat het zelfs groeit in de sneeuw.

Gezondheid.

Kleine pimpernel is bij ons al bekend sinds de 16de eeuw.

Vroeger zei men dat het stenen kon laten barsten.

Onze grootmoeders gebruikten het sap tegen zomersproeten.

De beroemde Pastor Kneipp uit het Zwarte Woud beval de wortel
van deze plant aan bij reuma en om het maagzuur te stimuleren.

Vroeger gebruikten studenten pimpernel vaak tijdens zware studieperioden,
want volgens een oud volksgeloof zou de pimpernel de werking van het verstand bevorderen.

Pimpernel werkt vochtafdrijvend en gaat gasvorming tegen.

Elke dag wat pimpernel en je ziet het leven door een roze bril.

Keuken
Men gebruikt pimpernelblaadjes in sla, kruidenolie en azijn, of als toekruid bij tomaten, komkommers, aardappelen, champignons, witloof, asperges, vis, selderij. Verder mengt men het in zure sausen, in mayonaise, cocktails en gekoelde dranken. Men geeft er bier, wijn en likeur een bijzonder smaakje door. Pimpernel mag men echter nooit meekoken.


Recepten.
Kruidenmayonaise met pimpernel.

Ingredienten:
Een bokaaltje dikke mayonaise, 2 sjalotjes, 2 el pimpernel.

Bereiding:
Snipper de sjalotjes en de pimpernel en meng alles onder de mayonaise.


Pimpernelaperitief.

Ingredienten:
1 glas gin, sinaasappellikeur, 2 glazen sinaasappelsap, 1 glas citroensap, 2 el fijn gesnipperde pimpernel, 2 el gemalen noten.

Bereiding:
Meng alles door elkaar. Laat gedurende 2 uur in de diepvrieskast staan. Zeef. Drink het uit glazen versierd met een takje pimpernel en een noot.


KOMIJN OF DJINTAN,(Cuminum cyminum).





Zaden of gemalen.

Een essentieel onderdeel van de keukens van Mexico, het Midden-Oosten en Oost-India.

Wordt gebruikt in gerechten zoals curries, stoofschotels, chili en couscous
en hier natuurlijk in de overheerlijke komijnekaas.

Is krampstillend en kalmerend - bevordert spijsvertering.

KORIANDER OF KETUMBAR,(Coriandrum sativum).





De blaadjes smaken bitter, de zaadjes hebben een kruidige appelsiensmaak.

De blaadjes worden veel gebruikt in de Oosterse keuken, ook bij lams, gehakt, varkens- en andere vleesgerechten smaakt het heerlijk wel opletten met de hoeveelheid.

De zaadjes worden gebruikt als aroma bij sommige likeuren en is onmisbaar in kerriepoeder.

Koriander is ook goed voor de spijsvertering, verlicht krampen en werkt rustgevend bij stress en nervositeit

LAOS,(Galangawortel of Langkoeas), (Alpinia Galanga).





Indonesische wortelsoort.
Is familie van gember, maar heeft een heel andere smaak een beetje zoals witte peper.

Word gebruikt om gerechten een iets scherpere smaak te geven, meestal verkocht in poedervorm.

LAURIER,(Laurus nobilis).





Het blad is sterker van smaak wanneer het is gedroogd.

Geeft een uitgelezen smaak aan soepen, marinades, stoofpotjes, sauzen.
Is ook een van de ingredienten van het befaamde bouquet garni.

Werkt sterk anti-septisch voor luchtwegen - schept helderheid van geest.


LIEVEVROUWEBEDSTRO,(Asperula odorata of Galium odoratum).





Algemeen.

Lievevrouwebedstro is een heerlijk geurend en aantrekkelijk kruid uit de familie van de sterbladigen.

Je treft het aan in de bossen van Europa en Zuid-Azie.

Het werd in de 13de eeuw populair in Duitsland, Engeland en Zweden.

Vroeger was het een zeer gewaardeerd ingredient van de meidrank, een vitaminerijk,
uit kruiden bereid grasgroen drankje dat in het voorjaar gebruikt
werd als bloedzuiverend middel en ook als remedie tegen scheurbuik, jeuk en andere kwalen.

In het zuiden van onze provincie Luxemburg is het nog altijd een traditie
om de meidrank te maken met lievevrouwebedstro die in de bossen verzameld wordt.
En dan is er natuurlijk ook nog de meiwijn, een licht moezelwijntje dat getrokken is van in mei geplukte blaadjes van onzelievevrouwebedstro.


Staat ook bekend als Meikruid.
Het kruid wordt van eind mei tot eind juli verzameld, zonder wortelen, en te drogen gelegd op een stuk papier of een doek.
De bloempjes kunnen er nog al snel afvallen.

Keuken.

Zelf kan je het kruidje gebruiken in bowls of in thee.
Na twee kopjes van die thee voor het slapen gaan, mag je op een heerlijke nachtrust rekenen.
Je kan er appelsap,
rijn- en moezelwijn een bijzondere smaak mee geven.

Het is ook erg geschikt als smaakmakertje in vruchtensalades, roomijs, sorbets en natuurlijk ook in pudding en gebak.

Twee theelepels in een glas water kunnen goed helpen tegen buikpijn.

Ook het gebroken blad in een omslag op het hoofd helpt tegen hoofdpijn; te sterke thee kan een hoofdpijn opleveren.

Maar een thee van de bloemen en het blad smaakt erg lekker.

Wordt gebruikt bij de bereiding van meiwijn.

De gedroogde bladeren vermengd met de bladeren van wilde munt en klein Hoefblad,
kan een roker van zijn verslaving afhelpen.
De plant is moeilijk te vinden en kweken, n.l. het zaad kan drie jaar wachten met kiemen.

Een blad met witte strervormige bloemetjes.

Parfum voor roomijs, sorbets, fruitsalades, gebak, thee en soms ook in vruchtensappen.

Tip.
Wie moeilijk in slaap raakt, slaapt als een roos na twee kopjes thee van lievevrouwebedstro.


Recept.
Cake met lievevrouwebedstro.

Ingredienten:
1 kopje yoghurt, 1 kopje suiker, 3 kopjes zelfrijzende bloem, 2 eieren, 2 el olie, 2 el lievevrouwebedstro.

Bereiding:
Meng alle ingredienten.
Bak gedurende 15 minuten in kleine vormpjes op 180 graden C. Versier met glazuur + 1 takje lievevrouwebedstro.

Gezondheid.

Het geurige kruid heeft al eeuwenlang bewezen dat het de stofwisseling stimuleert. Daarnaast is het ook goed voor hart en zenuwen en oefent het een kalmerende invloed uit, zodat het ook erg doeltreffend is voor wie ?s nachts maar niet de slaap kan vatten. Tenslotte blijkt het ook de eetlust op te wekken.

LOMBOK ,(Rawit).





Indonesische naam voor de Spaanse peper.
De rode vruchtwand is scherp, de pitjes nog scherper.

Wordt vooral gebruikt bij de bereiding van pikante gerechten en sambals.

Rijk aan vitamine C.

MADELIEFJE,(Bellis perennis).





Van de plant kun je uitsluitend de bloempjes gebruiken,
ze zijn heerlijk in een salade en het staat ook nog heel feestelijk.

Ze werken hoofdzakelijk kalmerend bij krampen.

Het madeliefje is bovendien goed voor de lever en wordt vroeg in het voorjaar
gebruikt als er nog maar weinig verse kruiden zijn.

Een bloedzuiverende kuur kun je enkele weken dagelijks toepassen.

In de Volksgeneeskunde omschrijft men de eigenschappen als volgt: verzachtend, verfrissend, licht laxerend, krampstillend, pijnstillend, gewricht- en spierpijnen, kneuzingen, jeuk, activeert de stofwisseling.

MARJOLEIN OF MARJORAAN,(Origanum majorana).





Zoetgeurend kruid, vindt zijn weg in de mediterrane keuken.

De wilde marjolein is een plant met groene bladeren op een lange stengel en is in de zomer paarsroze.

Deze kruiden ook op het laatst toevoegen.
Wordt veel gebruikt in combinatie met tijm en knoflook.

Werkt ontkrampend - bij stress, examenvrees en migraine - spijsverteringsproblemen.

MASSALA OF MADRAS.





Dit zijn eigenlijk ook alletwee kerriesoorten en net als kerrie een mengsel van vele specerijen zoals komijn, kardemom, dhenia, herdie, mengreyl, mosterdzaad, methi (fenegriek).


MIERIKSWORTEL,(Armoracia rusticana).






Een wortel die de smaakorganen erg prikkelt.
Een plant die zich zeer gemakkelijk ontwikkelt, je vindt ze overal in het wild.

De jonge blaadjes zijn zeer geschikt voor soepen of salades.
De wortel zelf wordt fijn gehakt en aangemaakt met zure room, aan te raden bij gerookte vis.
Kan ook verwerkt worden in dressings, mayonaise of in azijn.
Rijk aan vitaminen, speciale smaak.
Doodt vele micro-organismen, door GIFTIGHEID niet in de aromatherapie toegepast.

Geelwortel (Kunjit).
(Curcuma longa).





Ook wel koenjit, koenir of herdie.
Het wordt gebruikt in de Oosterse keuken om gerechten geel te kleuren, eigenlijk een namaaksaffraan alhoewel de smaak heel anders is, meestal verkocht in poedervorm.

Smaak: de smaak van Geelwortel lijkt op Gember, maar is iets kruidiger.

Lekker in:
stoofschotels, sauzen, oosterse gerechten en zoete nagerechten.
Geelwortel wordt vlak voor gebruik geschild en vervolgens in plakjes gesneden,
geraspt of in stukjes gehakt.
Ook wordt Geelwortel gebruikt om gerechten geel te kleuren.


Tps: verse Geelwortel herkent u aan de gladde, ongerimpelde schil. Net als Gember is verse Geelwortel in de koelkast een aantal weken houdbaar.

Gember. (Zingiber-officinale).






Zijn wortels van een tropische plant afkomstig uit eerst China en later ook uit Bengalen, Indonesie, Jamaica en West-Afrika.
Heeft een prikkelende smaak.
In de handel vind je de gemberwortel vers, gedroogd, gekonfijt alsook in poedervorm.

Het wordt gebruikt in soepen, sauzen, groenten en voor alle mogelijke bakgerechten en desserts.
Is ook een vast ingredient bij de bereiding van likeur en bier.

Ook gekonfijte gember doet het goed bij tal van gerechten.

Geconfijte Gember op stroop is een heerlijk en stimulerend nagerecht uit de Chinese keuken.

Gedroogd en gemalen geeft Gemberpoeder
geur aan gebak, pudding en appelmoes.

Ook kip, zowel gebraden als in bereidingen, laat zich uitstekend kruiden met Gember.

Het scherpe kruid is eveneens heerlijk in warme kruidenwijn of een grog.


Als Geneesmiddel:

Wordt ook nog gebruikt in de medische wereld, werkt verwarmend - versterkt afrodiserende mengsels.

Het bittere prikkelende kruid geeft een hittegevoel in de maag en bevordert je maag en speekselafscheiding.
Het helpt de darmen samen trekken en onderdrukt braakneigingen.

Op alcohol getrokken stimuleert het je bloedstroom en ademhaling.

Tenslotte is het een uitstekend middel tegen reisziekte.Jeneverbes (Juniperus-communis.



De jeneverbes komt voor in gematigde en koude streken van het noordelijk halfrond, maar ook in Noord-Amerika en het westen van Azie.
In Nederland en Belgie is de gewone jeneverbes beschermd.


De naam jeneverbes is te danken aan de eigenschap van de bessen.
Ze worden gebruikt bij het distilleren van jenever en gin.

Daarnaast is de bes te gebruiken in marinades en ook in zuurkool ontbreekt jeneverbes niet.

De bitterzoete rijpe vruchten worden gedroogd
en zijn dan heerlijk bij wildmarinades.

Een paar van die bessen brengen vlees, goelasj, stoofvlees, ragout en leverpastei op smaak,
maar ze zijn ook erg goed in zuurkool.

Zelfs visgerechten en ingemaakte zure haring winnen erbij.
En natuurlijk vormen ze de basis van heerlijke jenever.

Als geneesmiddel: de etherische olie in Jeneverbes prikket de nieren en is daardoor waterafdrijvend.

Wie last heeft van zijn nieren, kan er beter afblijven.
Verder zijn Jeneverbessen bloedzuiverend, zweetverwekkend en laxerend.

Aan je bad kun je infuus van Jeneverbesen toevoegen, wat je spieren doet ontspannen.


Kruidnagel,(eugenia caryophyllata).



Kruidnagels zijn de gedroogde bloemknoppen van de kruidnagelboom,een altijdgroene boom die oorspronkelijk op de molukken groeide.

de boom kan wel 15 tot 20 meter hoog worden. sinds de antieke tijd worden kruidnagels gewaardeerd om hun desinfecterende werking
(ze werden soms zelfs als verdoving in de chirurgie gebruikt).

de smaak van kruidnagels is exotisch, warm en zwaar. net zoals kardamon en kaneel zijn kruidnagels zijn veelvuldig in de garam masala te vinden. kruidnagels worden in de indiase keuken in zijn geheel in de gerechten meegebakken en voor het eten verwijderd.

Laurier (Laurus-nobilis).





Het blad is sterker van smaak wanneer het is gedroogd.

Verse of gedroogde Laurierblaadjes vormen met hun sterke doordringende geur een
van de bekenste keukenkruiden.
Een enkel blaadje is doorgans genoeg.

Geeft een uitgelezen smaak aan soepen, marinades, stoofpotjes, sauzen.

Is ook een van de ingredienten van het befaamde bouquet garni.
Werkt sterk anti-septisch voor luchtwegen - schept helderheid van geest


Onmisbaar is het bij stoofvlees of ragout,
in stamppot, in zowat alle soepen en in tal van sauzen.

Vaak wordt Laurier gebruikt in een kruidentuiltje met Peterselie en Tijm.

Als geneesmiddel:

Thee van Laurier helpt bij maagpijn,
doet zweten en geneest neusontstekingen.
Als je 10 gram verse Laurierbladeren enkele dagen laat trekken in een halve liter olijfolie,
heb je een goed middel tegen brandwonden, kleine kwetsuren, bloedzweren, abcessen en andere huidonstekingen.



Lavendel (Lavandula-officinalis).





Hoewel Lavendel vooral gebruikt wordt als geurkruid in zogenaamde geurkussentjes of als mottenverdrijver,
komt het toch ook in de keuken aan bod.

Zo kun je spaarzaam een of twee blaadjes toevoegen aan stamppot,
schapevlees of vissoep en het is ook lekker, samen met Bonekruid, in kruidenboter.
Verse lavendelbloemen kunnen fijngehakt worden en aan salades worden toegevoegd.

Gedroogde lavendelbloemen kunnen over verse salades gestrooid worden.

Lavendelazijn kan een verfijnd aroma toevoegen aan elk soort salade.



Als geneesmiddel:

Werkt rustgevend - bij brandwonden en huidirritaties - slaapstoornissen - insectenverdrijvend.

Lavendelbloemen stimuleren de maag, wekken de eetlust op en verdrijven winderigheid.
Ze hebben galverdrijvende eigenschappen.
Ook bij schele hoofdpijn of migraine kan Lavendel helpen.
Drink een paar keer per dag een kop thee, waarvoor je 40 gam bloemen laat trekken.

Lavendelolie helpt bovendien tegen reuma.




Komijn (Cuminum-cyminum).





Zaden of gemalen. Een essentieel onderdeel van de keukens van Mexico, het Midden-Oosten en Oost-India.

Leidse kaas, ook Komijnekaas genoemd,
is de bekenste bereiding met dit kruid, dat iets van Karwij heeft, maar sterker smaakt.
Eigenlijk kun je er alle soorten kaasbereidingen mee kruiden.

Wordt gebruikt in gerechten zoals curries, stoofschotels, chili en couscous
en hier natuurlijk in de overheerlijke komijnekaas.


Het past prima in de oosterse keuken en is bijvoorbeeld steevast aanwezig in Kerrie.

Gebruik het wel met mate, want het smaakt pikant.

Als geneesmiddel:

Komijn is een maagmiddel bij uitstek.
De eigenschappen zijn vergelijkbaar met die van Venkel, Karwij of Anijs, maar minder uitgesproken.
De vluchtige olie van Komijn werkt in op de hersenen en ruggemerg, waardoor het je spieren ontspant en de slaap bevordert.

Is krampstillend en kalmerend - bevordert spijsvertering.

Nootmuskaat.






Nootmuskaat was al vroeg bekend,
maar werd pas echt een veelgevraagde specerij toen de spicy islands (thans de molukken)
werden ontdekt.
op deze eilanden groeide de nootmuskaatboom weelderig. de pitten van de nootmuskaatboom (nootmuskaat dus) hebben in de zeventiende
en achttiende eeuw voor heel wat onrust binnen europa gezorgd
(nederland had het monopolie in de handel en werd daarom zeer benijd).

nootmuskaat heeft een zoete, geraffineerde smaak en een geurige, bijna magisch aroma. de specerij roept gelukkige herinneringen aan warme vakanties op.

in vroegere tijden was het gebruik om een kleine dosis gemalen nootmuskaat bij zich te dragen om er wat van toe te voegen aan de maaltijd of warme wijn, waar die dan ook genuttigd werd.

nu wordt de specerij met name gebruikt voor zoete gerechten als taarten en desserts, maar ook in hartige vleesgerechten en in combinatie met eieren, kaas, spinazie en broccoli.


heilzame werking: voeg een nootmuskaat-aroma toe aan een warm bad. heerlijk ontspannend!.


Ogentroost:(Euphrasia officinale).






Ogentroost heeft een samentrekkende en pijnstillende werking op de slijmvliezen.
De plant wordt veel gebruikt in de kruidengeneeskunde: de thee, die men kan innemen tegen geelzucht, maagpijn, keelontsteking, heesheid en duizeligheid,
kan men ook gebruiken met een kompres bij oogvliesontstekingen, verslapping der oogleden, chronische oogontsteking en verslechtering van het gezicht.


Oost-Indische kers.





Oost-Indische kers is afkomstig uit Peru. Het is een sierplant met eetbare bladeren, bloemen en bloemknoppen. De ronde, scherp smakende bladeren hebben een doorsnede van 3 tot 5 cm. De zachte, trechtervormige bloemen zijn oranjegeel tot oranjerood.



OOST-INDISCHE KERS (Tropaeolum majus)
Is in principe een eetbare bloem! De ronde, platte bladeren hebben een pittige smaak vergelijkbaar met waterkers.
Veel gebruikt in de Indische keuken, waar de bladeren meestal worden gevuld met zoete of hartige vulling. Soms ook in de olie zoals beignets.



Aankopen

Het is niet gemakkelijk Oost-Indische kers in een voedingszaak te vinden en de bloemen uit de plantenwinkels zijn niet voor consumptie geschikt. Het eenvoudigste is de plant zelf in de tuin of in een pot op het balkon te kweken. Vanaf midden mei kan u Oost-Indische kers zaaien, vanaf juli tot oktober kan u bloemen, blaadjes en zelfs zaadjes oogsten. De planten zijn zeer mooi en decoratief.

Bewaren

Gebruik Oost-Indische kers alleen vers. De onrijpe zaden kan u eventueel als kappertjes inmaken in dragonazijn.

Bereiding

De jonge blaadjes van de Oost-Indische kers zorgen voor een pittige smaak in salades. Met de bloemen garneert u salades en eiergerechten. Spoel de bloemen altijd eerst voor u ze gebruikt, maar wel zeer voorzichtig, want ze zijn zeer kwetsbaar.

Gezondheid

Bladeren en bloemen van Oost-Indische kers bevatten veel vitamine C. Ze werken vochtafdrijvend en antibacterieel. Zowel de zaden als de bladeren en de bloemen zijn actief tegen infecties van de luchtwegen en de urinewegen.

PAARDEBLOEM ( Taraxacum officinale) OOK BEKEND ALS MOLSLA.





Zowel het blad als de stengels van jonge planten worden rauw gegeten in salades.
Goed voor de spijsvertering en is een bron van vitaminen.
Ook goed voor de gal en de lever, werkt ook bloedzuiverend.

Peper.

peper wordt wel beschouwd als
de ′koning der specerijen′.

tot ver in de middeleeuwen was deze specerij een van de belangrijkste handelswaren in europa.

de zoektocht naar de peper voerde naar onbekende gebieden in het verre oosten.

india is vandaag de dag de grootste peperproducent ter wereld.

er zijn verschillende soorten peper. zwarte peperkorrels zijn zuur.

ze moeten 7 tot 10 dagen in de zon drogen totdat ze een zwarte kleur hebben.

witte peperkorrels zijn bij de pluk rood of oranje.

ze worden geplukt als ze bijna rijp zijn en dan in water geweekt totdat ze het buitenste velletje hebben verloren.
vervolgens worden ze gedroogd.

ze hebben een frisse, niet al te pikante maar aromatische smaak.

zwarte peper wordt door witte peper vervangen in witte sauzen (zodat de saus niet donker kleurt).

Heilzame werking:

Zoals vele andere specerijen is ook peper lustopwekkend!.

PETERSELIE ( Petroselinum crispum).





Wij onderscheiden hier 2 soorten, een heldergroen en een donker blad.
De donkere peterselie is sterker van smaak. Te gebruiken bij bijna alle gerechten!
Is zeer rijk aan vitaminen en absorbeert andere geuren, wekt de eetlust op en bevordert de spijsvertering.
Tip: eet een takje verse peterselie na een gerecht met knoflook!.

ROZEMARIJN ( Rosmarinus officinalis).





Hier bestaan ook meerdere varieteiten, witte, roze en lichtblauwe tot donkerblauwe bloem.
Is te gebruiken bij de meeste vleesgerechten ook op de BBQ en in marinades mag rozemarijn niet ontbreken. Is ook een ingredient van het befaamde bouquet garni.
Maak ook eens een kruidenazijn of kruidenolie!
Rozemarijnsuiker is perfect als smaakmaker bij desserten en cakes.
Wordt ook veel gebruikt bij het maken van likeur.

SALIE (Salvia officinalis).





Hier bestaan ook meerdere varieteiten, de wit bloeiende, de roze, de paarse, de bonte en de driekleurige salie.
Is als mengeling met rozemarijn ideaal voor talrijke vleesbereidingen, marinades, BBQ, deegwaren, gevogelte, kruidenazijn en kruidenolie.
Goed voor de spijsvertering en doodt ziektekiemen, zeker gebruiken in vette bereidingen.
Rond de Middellandse Zee wordt veel salie gebruikt.
Onmisbaar bij paling en andere vette vis.


SEREH OF CITROENGRAS.





Wordt gebruikt voor de smaak in vele oosterse gerechten. Citroengras is een plant die op gras lijkt, maar smaakt naar citroen (vandaar de naam...). Citroengras kan echter niet vervangen worden door citroen.
Stimuleert lymfesysteem - kristaloplossend in bloed en nieren - verdrijft insecten


Venkelzaadjes.

Venkelzaadjes hebben een ietwat zoete, anijsachtige smaak.

de zaadjes worden zowel voor zoete als pittige gerechten gebruikt.

er wordt wel gezegd dat venkelzaadjes allerlei kwaaltjes genezen: van oorpijn, tot kiespijn,
tot astma.

in india is het de gewoonte om aan het einde van de maaltijd een schaaltje venkelzaadjes te serveren. de zaadjes dienen als mondverfrisser en bevorderen de spijsvertering.Haagwinde, vrienschapsbloem, (Calystegia sepium - Hedge Bindweed)



De Haagwinde bevat veel werkzame stoffen, zoals jalapine, looistoffen, slijmstoffen en harsen, die een activerende werking hebben op de galafscheiding en de spierwerking van het spijsverteringskanaal.
Ze worden dus gebruikt om hun purgerende en laxerende eigenschappen.
In verband met de drastische werking en de gewenningsverschijnselen na het gebruik van de werkzame stoffen wordt de plant in de medische wetenschap niet zo veel meer toegepast.
De Nederlandse naam spreekt voor zichzelf en de geslachtsnaam komt van de Griekse woorden kalux en stege, die bloemkelk en omvattend betekenen. Dat slaat op de twee bladeren die de kelk omvatten.
Sepes is het Latijnse woord voor haag en daar komt de soortnaam vandaan.
In tegenstelling tot zijn familielid, de Akkerwinde (Convulvulus arvensis), die overal voorkomt, is de Haagwinde vrij zeldzaam en groeit langs bosranden en in de duinen.


Koriander (Coriander-sativum).



De blaadjes smaken bitter, de zaadjes hebben een kruidige appelsiensmaak.

Een oosterse rijsttafel is ondenkbaar zonder Koriander.

Maar de gemalen vruchtjes laten zich ook heerlijk verwerken in sauzen,ook bij lams, gehakt, varkens- en andere vleesgerechten smaakt het heerlijk wel opletten met de hoeveelheid,
bij kaas en zelfs in brood, gebak en speculaas.

De vruchtjes kunnen in hun geheel gebruikt worden bij de inmaak van groenten en fruit
en voor een heerlijke kruidenazijn.

De zaadjes worden gebruikt als aroma bij sommige likeuren en is onmisbaar in kerriepoeder.

Als geneesmiddel:

Koriander bevordert je spijsvertering en is windafdrijvend, zij het minder dan Anijs,
Venkel of Karwij.

Het verzacht de darmwerking en wordt daarom soms aan purgeermiddelen toegevoegd om darmkrampen te voorkomen.
Koriander verlicht krampen en werkt rustgevend bij stress en nervositeit

Een theelepel geplette vruchjes in een kop kokend water levert een infuus dat je driemaal daags na de maaltijd drinkt.



Kruidnagel (Caryophyllus-aromaticus).



Gedroogde bloemknopjes van de kruidnagelboom.
Kruidnagels zijn zowel gemalen als ongemalen in de handel verkrijgbaar. Kruidnagel van goede kwaliteit zinkt altijd, blijft hij boven drijven dan werd de olie eruit getrokken. (Kruidnagelolie) Ze vormen een onderdeel van vele kruidenmengsels.
Te gebruiken in marinades, vruchtensappen, warme wijn, sommige groenten zoals zuurkool of rode kool.

Je gebruikt bij wild, in ragout en stoofvlees en in goede jagerssaus.
Een paar Kruidnagels in een ui geprikt bepalen de bassissmaak van een goede groentesoep.

Is op zijn plaats in bouillons en sauzen.

Verder geeft het een heerlijke smaak aan warme kruidenwijn.
Als geneesmiddel:

Kruidnagel wordt vooral gebruikt bij maagonstekingen.
Het stimuleert de opbouw van de slijmhuid bij maagzweren en vermindert de zuurtegraad van het maagsap.

De vluchtige olie bevat vooral eugenol, waardoor het als ontsmettingsmiddel kan gebruikt worden. In de vorm van mondwater helpt Kruidnagel tegen tandpijn.

Sterk antisepticum - pijnstillend - parasieten dodend.

Kervel (Anthriscus-cerefolium).



Moeilijk te beschrijven, een subtiele anijsachtige smaak.

Moet vers gebruikt worden en liefst niet in combinatie met andere, sterk smakende kruiden. Allerlei rauwe slaatjes krijgen er een heerlijk licht anijssmaakje door.

Als soep een hoogstandje maar ook bij vis, gehakt, magere kaas, yoghurt, dressings, aardappelbereidingen en salades.

Verder is het aangewezen in saus in een omelet, bij kaas en zelfs in pannekoeken. Fijngesnipperd strooi je het over vlees, vis, mosselen en groenten.

Gebruik er veel van bij het koken maar voeg pas tegen het einde toe.

Als geneesmiddel:

Kervel heeft prima bloedzuiverende en waterafdrijvende eigenschappen.

Als je ogen geiriteerd zijn door de zon of de wind, bijvoorbeeld, kun je er verzachtende kompressen van Kervel op leggen.

Werkt ontsmettend - urineafdrijvend.

En dagelijks een kopje Kervelthee (een halve theelepel per kop kokend water, 5 min.), is een heerlijke lentekuur.Lekker in lichtgekleurde of heldere gerechten, zoals sauzen, bouillon, soepen en ragouts.

Foelie is de zaadrok (omhulsel) van Nootmuskaat, maar het aroma is doordringender.
Daarom wordt er meestal maar weinig van gebruikt.

Tip:

Ongebroken Foelie, dus de hele blaadjes, hebben het lekkerste aroma.



Knoflook (Allium-Sativum).



Knoflook is waarschijnlijk een van de eerste planten geweest die door landbouwers van duizenden jaren geleden verbouwd werden.

Het vond zijn oorsprong in West-China en in Midden- en Zuid-Europa.

In de bijbel kan men lezen hoezeer de Israelieten dit gewas misten op hun tocht met Mozes door de woestijn.

In de keukens rond de Middellandse Zee spelen de zeer aromatische roze look en de langer te bewaren witte look een belangrijke rol.

Uit de vakantielanden Frankrijk, Spanje en Italie hebben velen de gewoonte meegebracht
look te gebruiken zodat ook bij ons look de laatste tien jaar bijzonder populair geworden is.
Over de smaak van look valt te twisten en voor velen is de geur hinderlijk.

In India beweren dokters met dagelijks lookgebruik aderverkalking te kunnen verhinderen.
De Chinezen eten elke dag look om darmkanker te voorkomen.

In Peru zet men de toeristen sinaasappelsap met knoflook voor om inwendige parasieten te verdelgen.


In Japan gebruikt men knoflook tegen de onaangename gevolgen van industriele vervuiling: zo is er zelfs een ziekenhuis dat uitsluitend lookbehandelingen voorschrijft.

De Roemeense verhalen over de efficientie van knoflook tegen vampiers is algemeen bekend bij liefhebbers van dat soort van verhalen en films.

In oude kruidenboeken vindt men ook aangegeven dat het krijgen van look geluk brengt.


Knoflook werd reeds door de Griek Pythagoras als koning van de kruiden beschouwd.

De Egyptische piramidebouwers gebruikten het veelvuldig en aan het Perzische hof at men er, volgens de kronieken, wel 25 kg per dag van.

Dichter bij ons aten Pyrenese schaapherders steeds veel brood met rauwe knoflook, omdat dat kruid het uithoudingsvermogen bevorderde.


In een oude Tibetaanse legende wordt verteld hoe knoflook ontstaan is uit het op aarde in stukjes gevallen lichaam van een goede god die bij een godenruzie door een kwade god gedood was.

Is familie van de ui, de sjalot, de bieslook en behoren tot de lelieachtigen.
Verse of gedroogde lookteentjes zijn een geliefd keukenkruid.

Niet iedereen is weg van zijn geur of smaak maar wat een weldoener voor lichaam en geest!.
In de Orient, Zuid-Europa en zelfs in de Franse keuken is knoflook niet weg te denken.

Bij lams of schapenvlees, salades, maar ook in de soep of in spaghettisaus komt dit teentje tot zijn recht.

Wordt fijn gesneden of geperst.

Geplet, fijngewreven of tot poeder gemalen kun je look gebruiken in soepen, slaatjes, groenten, vlees en visschotels.

Heerlijk bij vissoep is toost ingewreven met doorgesneden lookteentje.

Beroemde lookgerechten zijn lookboter en aioli, een Provencaalse knoflookmayonaise.


Gezondheid
Knoflook is goed tegen aderverkalking, hoge bloeddruk, ontsteking van de dikke darm, waterzucht, verstopping, eczeem, amandelontsteking.

Het is ook werkzaam bij bronchitis en galkwalen.

Elke dag een stukje knoflook behoedt je tegen griep.
Knoflook bezit ook een antibiotische werking.

Men maakt knoflookdrank door een rauw teentje look fijn te snijden in een glas water.

Een aftreksel van knoflook maakt men door 30 g ervan te laten trekken in een glas witte wijn.

Als geneesmiddel: vers looksap verlaagd je bloeddruk en beschermt je hart.
Het vertraagt de stollingstijd van je bloed, waardoor je aders minder gauw dichtslibben.

Look helpt je spijsvertering, ontsmet je darmen, verdrijft wormen en je gaat zweten.

Gaat aderverkalking tegen, versterkt de longen, houdt maag- en darmflora in optimale conditie en houdt langer jong!!!.

Gebruik ze regelmatig en met mate, zo laat je de dokter buiten de deur, werkt sterk antiseptisch -verlaagt chloresterol.

Een koffieboon kauwen en melk drinken helpt de geur van je adem verdrijven.

Knoflook geeft je de kracht lang te leven met gezond verstand.

Daar dit artikel te groot wordt zie voor recepten op mijn pagina.

PEPER
(Piper Nigrium).





Peper is zonder twijfel een van de meer gebruikte specerijen in de keuken.

Witte peper is het zaad van rijpende vrucht, zwarte wordt gewonnen uit gedroogde, onrijpe vruchten.
Allebei geven ze smaak aan meest uiteenlopende gerechten, zolang die maar niet zoet zijn.

Zowel witte als zwarte peper worden door dezelfde plant geleverd.

Er zijn drie soorten in de handel verkrijgbaar, ze zijn alle afkomstig van dezelfde plant.

We kennen, witte peper, zwarte peper en groene peper.

Witte peper bestaat uit rijpe, gedroogde zaadjes en is verkrijgbaar als hele korrels of gemalen.

Zwarte peper is scherper dan de witte, het is de gedroogde onrijpe vrucht.

Groene peper bestaat uit de onrijpe vruchtjes en is beperkt houdbaar, hebben een zachte pikante smaak.

Opgelet!!!:
Cayennepeper of Spaanse peper is eigenlijk geen peper deze wordt gemaakt van chili′s.

Cayennepeper Smaak:

Cayennepeper (dit is gemalen, gedroogde Spaanse peper).
Heeft een scherpe, pittige pepersmaak.

Lekker in: gerechten met vis en schaal-en schelpdieren en over eieren en kaas.

In de creoolse keuken en de keuken van het midden-Oosten wordt het kruid veel gebruikt.
Tip:
wees voorzichtig met de hoeveelheid, want Cayennepeper heeft een erg pittige smaak..

Als geneesmiddel.

Peper prikkelt de warmtepunten en de uiteinden van de zenuwen die het warmtegevoel overbrengen.

Van zwarte peper wordt een preparaat gemaakt dat je huid prikkelt.

Van de onrijpe vruchten wordt een maagversterkend middel gemaakt.

Peper werkt als een aperitief en verbetert de spijsvertering.

Kaneel (Laurus-cinnamomum).



Men onderscheidt 2 soorten, Ceylon- en Javakaneel. De Ceylonkaneel is de beste, heeft een aromatische geur is lichtbruin tot geel van kleur. De Javakaneel is roodbruin. Kaneel is de gedroogde binnenbast van de kaneelstruik.

Is heerlijk in appelmoes, melkrijstdesserten en warme wijn.

Je kunt het gebruiken bij allerlei tussengerechten en het geeft ook een speciale smaak aan varkenribbetjes
en vleesballetjes.

Verder wordt Kaneel verwerkt in allerlei peperkoek-en speculaasrecepten.

Wordt ook veel gebruikt in likeur, olie( een etherische olie voor de genotsmiddelenindustrie), farmacie en de parfumindustrie.

Heel wat likeuren krijgen een snuifje Kaneel mee.

Als geneesmiddel;

Kaneel verhelpt een slechte spijsvertering en diarree.

Een matig gebruik van Kaneel doet je lichaamstemperatuur stijgen, verhoogt je hartfrequentie,
zwengelt je ademhaling aan en stimuleert de afscheiding van zweet, tranen en neusvocht.

Werkt ontspannend bij spierverhardingen - geeft gevoel van welbehagen - bij blauwe plekken en insectenbeten.

Te veel Kaneel kan echter slaperigheid en zelfs depressie veroorzaken en is krampverwekkend.


KARWIJ OF KUMMEL
(Carum carvi).





Een tweejarig, winterhard kruid, bereikt en hoogte van 90 cm.
De plant heeft geelgroen varenachtige bladeren aan gladde, gegroefde stengels.
De zeer kleine, witte bloemen verschijnen in juni aan schermen.
De plant sterft ′s winters af en vormt in het tweede jaar zaad.
De kleine zaden zijn sikkelvormig,(niet te verwarren met komijn, deze zijn recht) doorschijnend met flauwe ribbels en een duidelijk aroma.
Dit kruidige en vrij pikante kruid kan beter niet in combinatie met andere kruiden worden gebruikt, behalve met peper.

Te gebruiken in witte- en savooiekool, zuurkool, spinazie, paddestoelen, rauwkost,stamppot.
Aardappel- en champignonsoep.
Varkensvlees, stoofschotels, gans.
Tonijn, kreeft.
Bietensla, gekookte ongeschilde aardappelen.

Ook word er een speciale likeur van gemaakt.
Karwij is goed voor de spijsvertering, helpt tegen windeigheid en is galafdrijvend.
Bevat o.m. hars, eiwit en etherische olie.


Lavas Maggikruid (Levisticum-officinale).



De jonge stengel is hol en heeft een lichte anijssmaak maar je ontdekt ook een lichte peterselie- en seldersmaak in lavas.

Lavas.De plant sterft in de winter helemaal maar schiet iedere lente terug op. Je kan hem ook makkelijk scheuren.

De blaadjes kunnen worden gedroogd en de wortel gestoofd.
Gebruik:

Lavas heeft een op soep aroma lijkende geur en smaak:
het lijkt op een combinatie van gist en maggi.

Vers gesnipperde blaadjes doen het ook wonderwel als broodbeleg.

Lekker in vrijwel alle vegetarische gerechten, soepen, rijst, groente, stoof-en aardappelschotels en enkele blaadjes bij rauwkost, niet meer want het heeft een sterke smaak.


Het gemalen zaad geeft een heerlijke smaak aan hartige koekjes op basis van noten of peulvruchten.

Tip:

wrijf voor een verrassende smaak kip of de saladeschaal eens in met Lavasblaadjes.

Helpt volgens zeggen bij jicht - oedeem - anaemia - blaasontsteking.

Kardemom (Elettaria cardamomum Maton) .



Een specerij die afkomstig is van India en bij de gemberfamilie hoort.

De zaden worden volledig of vermalen gebruikt en hebben een zoete smaak.

Groene Kardamom is de specerij in peul-vorm.
In India wordt die elaichi genoemd.

Kardamomzaden zijn de kleine zwarte zaden die in de kardamompeul zitten.

Smaak;
het zaad in de pitten heeft een sterke citroenachtige aroma.

Lekker in; Indiase curries,rijst, vleesschotels, gebak en vruchtensalades.

Zwarte kardamom is een grote, zwarte peul die in curries, rijst en garam masala wordt gebruikt.
Kardamom poeder is het gemalen zaad van de groene kardamom.
Het wordt aan Indische thee toegevoegd, maar kan ook worden gebruikt bij gebakken gerechten, fruitgerechten, meloen en brood.

De opengespleten pitten bevatten aromatische zaden, die nog sterker gaan geuren als u ze even roostert in een droge koekepan.

Het zaad kan ook worden fijngewreven in een vijzel.

Kant en klaar gemalen Kardemom verliest snel zijn geur.

Tip;
roer eens een beetje gemalen Kardemom door een kopje espresso.

Als geneesmiddel:

Helpt bij spijsverteringsproblemen - verwarmend en stimulerend.

MARJOLEIN OF MARJORAAN,(Origanum majorana).



Zoetgeurend kruid, vindt zijn weg in de mediterrane keuken.

De wilde marjolein is een plant met groene bladeren op een lange stengel en is in de zomer paarsroze.

Deze kruiden ook op het laatst toevoegen.
Wordt veel gebruikt in combinatie met tijm en knoflook.

Werkt ontkrampend - bij stress, examenvrees en migraine - spijsverteringsproblemen.

MASSALA OF MADRAS.



Dit zijn eigenlijk ook alletwee kerriesoorten en net als kerrie een mengsel van vele specerijen zoals komijn, kardemom, dhenia, herdie, mengreyl, mosterdzaad, methi (fenegriek).


MELDE, (UITSTAANDE),(Artiplex patula).



Staat ook bekend als Wilde Melde (niet te verwarren met de tuinmelde).
Wordt gebruikt als middel tegen aandoeningen van de luchtwegen.
Ook staat het bekend als groente, en werd veel gegeten tijdens de tweede wereldoorlog.




Oregano (Origanum-vulgare),(Origanum majorana).



Zoetgeurend kruid, vindt zijn weg in de mediterrane keuken.

De wilde marjolein is een plant met groene bladeren op een lange stengel en is in de zomer paarsroze.

Oregano of wilde Marjolein lijkt qua smaak wat op de echte Marjolein,
al kun je het kruid beter niet gebruiken in salades en bij vis.

Wel is het heel geschikt om vlees te kruiden.

Vooral zuiderse keukens weten ermee om te gaan.

Je vindt Oregano dan ook op pizza, in spaghettisauzen en in tomatenbereidingen.

Ook in uiensoep is het op zijn plaats.

Deze kruiden ook op het laatst toevoegen. Wordt veel gebruikt in combinatie met tijm en knoflook.

Als Geneesmiddel.

Oregano wordt gebruikt bij spastische hoest. Werkt ontkrampend - bij stress, examenvrees en migraine - spijsverteringsstoornissen en menstruatiepijnen.

Twee theelepels kruid per kop water leveren een thee op die zweetafdrijvend en krampstillend werkt en de gal activeert.

Verse Oregano in je badwater heeft een heilzame en rustgevende werking.

Oost-Indische kers,- Tropaeoleum majus.



De plant is een sterke groeier.
1 Plant kan een volledige composthoop bedekken en tegen de felle zon beschermen.
De plant blijft groeien tot aan de eerste vorst. Dan gooien we haar op de composthoop.
We kunnen het jaar door van de blaadjes proeven.
De bloemen en blaadjes zijn eetbaar en geschikt voor garnering, terwijl de groene zaden ingemaakt kunnen worden.
De plant wordt ook gezet om de slakken op een afstand te houden.
Rupsen zijn verlekkerd op de blaadjes.
Laat de plant groeien over een omheining, tegen een muur, enz...
Wanneer je aardappelen plant, zet je er best een Oost-Indische kers bij.
Er wordt gezegd dat de aanwezigheid van kers bij de aardappelen de smaak van de aardappelen ten goede komt.

De bloemen en blaadjes zijn eetbaar, we kunnen er het hele jaar van proeven en ze zijn geschikt voor garnering, terwijl de groene zaden ingemaakt kunnen worden.


PETERSELIE ( Petroselinum crispum).



Wij onderscheiden hier 2 soorten, een heldergroen en een donker blad.
De donkere peterselie is sterker van smaak.

Te gebruiken bij bijna alle gerechten!.

Is zeer rijk aan vitaminen en absorbeert andere geuren, wekt de eetlust op en bevordert de spijsvertering en is waterafdrijvend.
Tip: eet een takje verse peterselie na een gerecht met knoflook!.


Pepermunt.





Mentha piperita.

Lipbloemenfamilie (lamiacea, labiatae).

Het is een kruising tussen Watermunt, Mentha aquatica en Groene Munt, Mentha viridis.

Pepermunt komt overal op de wereld.

Muntsoorten zijn eeuwenoude cultuurplanten. Bladeren lagen al in oud Egyptische graven omstreeks 1200 tot 600 voor Christus.
De kruisingen van de verschillende soorten werden al voor het tijdkeerpunt bekend.
Volgens Plinius (Romeins auteur) moest men, negen dagen na elkaar munt eten zonder
ze uit de grond te trekken, zodat miltklachten zouden genezen.

In de Middeleeuwen werd het gebruikt als samentrekkend, wormafdrijvend, eetlust en geslachtsdrift opwekkend middel, tegen lever en miltklachten evenals bloedend tandvlees.
De tegenwoordige verbouwde ?echte? pepermunt werd vermoedelijk voor het eerst beschreven door J. Ray in 1696.

Menthae piperitae bestaat uit drie soorten: Menthae longifoliae,
Menthae rotifundiae en Menthae aquatica.
Ze is ongeveer zestig centimeter hoog, vast, met kruisgewijs tegenovergestelde bladeren en vaalviolette bloemen in de vorm van kransen.
De vermeerdering gebeurt alleen door uitlopers.

Herkomst van de naam:

Minthe, de geliefde van Hades werd door Persephone uit jaloezie vermoord en zij verscheen als een geurende kruid terug in de bovenwereld.

Gebruik en werking:

Munt wordt inwendig en uitwendig gebruikt:

- Inwendig: krampstillend, bevordert maagsapsecretie en galsecretie.

- Uitwendig: verfrissend, koelend, veroorzaakt een lichte, plaatselijke gevoelloosheid, vermindert jeuk en remt bacteriegroei.

Daarom wordt munt gebruikt tegen spijsverteringstoornissen, maag ?en darmklachten ( bijvoorbeeld krampen, kolieken, winderigheid, maagsaptekort,?), ziektes aan de galblaas
( bijvoorbeeld tekort aan gal, stuwingen, krampen van de galblaas en galwegen, ontstekingen, ?) en jeuk.
Verder wordt munt gebruikt voor pepermuntolie, pepermuntjes, ?

Overal in de geschiedenis duikt Pepermunt weer op; om tanden wit te maken, om gerechten te kruiden etc.
Tegenwoordig zit munt in bijna iedere tandpasta en wordt het gebruikt bij migraine en om de kalmerende werking op de huid (menthol).

Wordt ook gebruikt in saus en als afwerking (versiering) gebruikt en je kan er muntthee van maken.

De etherische olie wordt verkregen door traditionele waterdamp distillatie van de (soms gedeeltelijk gedroogde) bladeren en bloeitoppen. Het tijdstip van oogsten is belangrijk om zeker te zijn van een maximum aan werkzame bestanddelen. Het is een kleurloze tot lichtgele olie, die dikker wordt als hij veroudert.
Pepermunt kan gebruikt worden bij o.a. ringworm, scabies, dermatitis, zenuwpijn, hartkloppingen, maagklachten, hik, verkoudheid, koorts, spastische hoest, astma, flauw vallen, vertigo, slijmvliesontsteking, wintervoeten, gebrek aan eetlust, ingewandsklachten, vermoeidheid, tand en kiespijn, misselijkheid, diarree, reisziekte, sinusitis, slechte adem, shock, acne, verstopte porien, hoofdpijn en migraine. Pepermunt beinvloedt de werking van homeopatische geneesmiddelen negatief, daarom niet gebruiken als u deze medicijnen neemt. U ontvangt van ons bij iedere etherische olie een uitgebreide beschrijving. Hier een paar toepassingen:
bij slechte adem; 1 druppel Pepermunt op een tandenborstel doen en 2 maal per dag poetsen. OF 5 druppels Pepermunt hydrolaat in een glas water doen en dit drinken.
bij hoofdpijn, migraine; 2 druppels Pepermunt op de slapen smeren.
bij muggenoverlast; voor het slapen 2 tot 3 druppels Pepermunt op het kussen sprenkelen.
bij tand- en kiespijn; 1 druppel Pepermunt op de pijnlijke tand/kies smeren.
verdampen: enige druppels Pepermunt in de auto, verhogen de concentratie tijdens het autorijden.
bij astma; de ontkrampende werking van Pepermunt maakt het tot een waardevol dampbad bij astma. Meng 6 druppels Pepermunt in een schaaltje heet water en damp dagelijks 10 minuten.


De meeste etherische olien kunnen niet zonder risico ingenomen worden.
Gebruik etherische olien uitsluitend inwendig als u voldoende kennis heeft of raadpleeg een (homeopatische) arts.
Over het algemeen is echter de werking bij uitwendig gebruik sterker dan bij inwendig gebruik.

Houd etherische olien altijd buiten het bereik van kinderen ! .


Kruizemunt:Mentha spicata crispata.





De Kruizemunt is een varieteit van de Groene Munt, Mentha spicata, en is minder scherp dan Pepermunt.
Het is een winterhard kruid met heldergroene scherpe bladeren en roze of lila bloemen.
De etherische olie wordt gewonnen door stoomdestillatie van de bloeiende toppen.
Het is een licht olijfkleurige olie met een warme muntgeur.
Kruizemunt werkt minder krachtig dan Pepermunt. De olie wordt als smaakstof in o.a. frisdranken gebruikt .
Gebruik Kruizemunt o.a. bij; acne, dermatitis, verstopte huid, astma, bronchitis, catarre, sinusitis, hoofdpijn, migraine, misselijkheid, opgeblazen gevoel, galkolieken,
griep, koorts, verkoudheid, nervositeit, vermoeidheid, spanningen.
Kruizemunt stimuleert de stofwisseling, versterkt de seksuele potentie en is een goed zenuwsterkend middel.
Alle Muntsoorten verminderen de melkafscheiding bij borstvoeding en beinvloeden de werking van homeopatische geneesmiddelen negatief.
Hier volgen een paar toepassingen van Kruizemunt.
bij slechte adem; 1 druppel Kruizemunt op een tandenborstel doen en 2 maal per dag poetsen.

bij hoofdpijn, migraine; 2 druppels Kruizemunt op de slapen wrijven.

bij neuralgieen; enige druppels op de pijnlijke plaatsen smeren of 6-10 druppels Kruizemunt mengen in een eetlepel basis olie en met dit mengsel de pijnlijke plekken heel licht masseren.

verdampen; 10 druppels Kruizemunt in het saunawater zorgen voor een frisse atmosfeer.

Attentie etherische olien nooit zonder water over de hete stenen schenken, ze zijn brandbaar !.

bij muggenoverlast; voor het slapen 2 tot 3 druppels Kruizemunt op het kussen sprenkelen.
verdampen; 8 druppels Kruizemunt in de aromalamp verminderen nervositeit en spanningen.

SAFFRAAN .



Komt uit de stampers van een krokusachtige bloem(crocus sativus), meestal uit Spanje,
heeft een zoete en tegelijk een bittere smaak. Herkenbaar door zijn rode en gele draadjes.

Bij veelvuldig gebruik is het een dure aangelegenheid want Saffraan is zeer duur(ongeveer 85.000 bloemen heeft men nodig om 1 kg. saffraan te krijgen!).
Voordeel, je hebt er niet veel nodig. In de Spaanse keuken vindt je Saffraan in veel gerechten, van soepen tot paella.


STERANIJS.



Meer aromatischer dan de gewone anijs, zoet scherp en kruidig.
We vinden steranijs voornamelijk in China, Jamaica en Japan, het is de vrucht van een boom namelijk de magnolia.

Wordt gebruikt in alle gerechten en dranken die een anijssmaakje vragen.

Tijm (Thymus-vulgaris).



Tijm behoort tot de familie van de lipbloemigen. De plant wordt tot ongeveer
40 centimeter hoog, heeft houterige takjes en kleine blaadjes.


Tijm heeft een nogal overheersende geur en smaak en moet matig gebruikt worden.

Is welkom bij de meeste gerechten zoals, stoofschotel, soepen, marinades, Provencaalse sauzen enz.

Het is goed in vette vlees en visbereidingen, gevogelte, stoofschotels, ragouts, worsten en dergelijken.

Ook slaatjes kunnen een vingergreepje Tijm gebruiken en het mag niet ontbreken in kruidenazijn en boter.

Ook bij de bouquet garni mag tijm niet ontbreken.
Is ook een vast ingredient van de benedictinelikeur.

Ook in de medische wereld veel gebruikt.

Als geneesmiddel.

Tijmolie verdrijft een slecht ruikende adem.

Tijm wordt vooral gebruikt bij allerlei ademhalingsaandoeningen: het geeft goede resultaten bij kinkhoest, astma en acute bronchitis.

Bovendien is het goed anti diarreemiddel voor kinderen.

Tenslotte bevordert Tijm niet alleen je eetlust, maar ook je spijsvertering.

Nog andere soorten zijn:

de citroentijm, wordt meestal gebruikt in zoete bereidingen - witbloeiende tijm - bonte tijm - zilverbont.

Thymus herba-baronne is te vergelijken met citroenverbena.

Tip: Leg een takje tijm bij de kaas en deze gaat niet schimmelen.

Werkt slijmoplossend en ontkrampend bij hoest.
Bij kriebelhoest is tijm met zoethout een goede combinatie.

Oppassen bij zwangerschap, teveel tijm kan de menstruatie oproepen!

Recept voor hoestsiroop:

5gr tijm per halve liter kokend water. Een kwartier laten trekken, zeven en honing toevoegen tot de vloeistof stroperig wordt.


WIJNRUIT (Ruta graveolens).



Zeer sterk van smaak geeft een exotisch tintje aan je gerechten zowel voor soepen als vlees en vis.
Opletten bij gebruik, niet overdrijven, enkele blaadjes zijn al voldoende.


ZURING (Rumex acetosa).

Lijkt veel op spinazie, geeft een lichtzure smaak aan de gerechten.

Gebruik de jonge blaadjes zowel in soepen, omeletten, sauzen en onmisbaar bij paling in het groen.

Let wel, niet te vaak gebruiken want zuring bevat oxaalzuur.

Sjalotjes:



Familie van de ui, groeien in bundeltjes, hebben een zeer sterke, fijne geur.
Te gebruiken in alle gerechten als vervanger van onze bekende ui.
Onmisbaar in het bouquet garni en de befaamde bearnaise.

Bij verkoudheid is het verstandig om een gesnipperd sjalotje op te eten.

Wanneer u een siroop maakt van sjalotjes met honing, heeft u een perfect hoest drankje.


Paardebloem.

De Paardeboem is in zijn geheel te gebruiken. Het blad is rauw te verwerken in bijvoorbeeld een salade.

Dit blad wekt de eetlust op, help de nieren en de lever het bloed te reiningen en heeft een ontstekingsremmende werking.

Van de wortels van de Paardebloem maak je een aftreksel, dit aftreksel heeft een laxerende werking en helpt tegen een kater!.

Recept: Kook water met daarin stukjes gesneden wortels. Laat dit een tijdje trekken als thee. Even zeven en proost!.



Muur Stellaria media.

Muur is een veelvoorkomend onkruid, dat bijna het hele jaar bloeit.
Het wordt ook wel vogelmuur genoemd.

Je kunt muur rauw gebruiken in bijvoorbeeld sla, of gekookt,
waardoor het na spinazie smaakt.

Hier het recept om van muur zalf te maken.

Recept:

30gr. gesneden verse muur

2dl plantaardige olie

25 gram bijenwas

3-5 druppels etherische olie.

Maak eerst van de helft van de gesneden muur en de olie een medicinale olie.
Maak de olie en de Muur au bain marie warm. Wanneer deze warm is, zeef deze dan.
Laat het mengsel afkoelen en herhaal dit nogmaals met de andere helft van de Muur.

Verwar de medicinale opnieuw au bain marie en doe nu de geschaafde bijewas erbij.
Blijf dooroeren tot de was gesmolten is.
Druppel er de etherische olie bij.
Doe de zalf in een schone glazen pot en laat de zalf hierin afkoelen.

Alle zalven die op deze manier gemaakt worden zijn geschikt voor een gevoelige huid.
Probeer het eerst wel uit op een niet zichtbaar plekje. B.v op je bovenarm.

Gebruik niet de zalf bij zwangerschap!!!!!!.



Recept van smalle weegbree.

200gr gedroogde weegbree
1dl alcohol 6dl water.

Doe de gedroogde Weegbree in een pot.
Giet er water en alcohobij.
Flink schudden.... Vervolgens twee weken laten staan. Daarna zeven en de tinctuur is klaar.

Doe deze tinctuur op een verbandgaasje.
Bind het om de wond of incetenbeet. Even laten intrekken en weg is de jeuk.

Thee van Weegbree helpt bij droge hoest. Weegbree is ook te gebruiken bij salades en soepen.
Het onkruid versnelt wondgenezing.

Verwarm eventjes een theepotje op een laag vuurtje. Doe+/- 30 gram Brantnetelsnippers in, ongeveer 4 eetlepels.
Giet hier 6 dl kokend water op. Doe de deksel erop en laat het 10 minuten trekken,
zeef de thee door een fijn zeefje.
Dan is de thee klaar om te drinken.



Uien bevatten veel vitaminenB en C, caliuim en ijzer geen vet.
De ui is oorspronkelijk afkomstig uit Zuidwesten van Azie.

De ui in al zijn varieteiten is over de hele wereld bekend als een vitaminenrijk voedsel.

In de alternatieve geneeskunde het middel bij ontstekingsprocessen.
Ui wordt wel het natuurlijk antibioticum genoemd, vanwege zijn desinfecterende en reinigende werking.






Uitwendig wordt ui vooral aangewend bij middenoorontsteking, waarbij de gesnipperde ui in een zakdoek op het oor wordt aangebracht.
Een bivakmuts of hoofddoek houdt de zakdoek met ui op zijn plaats.
Ui brengt de ontsteking naar buiten en dat kan verlichting geven.
Ook bij keelontsteking helpt een uienwinkel rond de hals (dit geldt tevens voor kamille).
Een nacht slapen met een uienwikkel kan al de volgende morgen resultaten geven.
Een gesnipperde ui naast het bed maakt de luchtwegen open bij een verstopte neus.


Je hebt nodig om uienzalf te maken:
uien
2 deciliter zonnebloemolie.

Snij de ui in stukken en stamp het sap eruit. Verwarm de uien au bain marie samen met de zonnebloeimolie.
Laat dit twee uur op het vuur staan.
Zeef het mengsel, waarna je een medicinale olie overhoudt.
Van de olie kun je zalf maken. Hier voor heb je nodig.

25 gram geraspte bijenwas

3 druppels etherische olie.

Verwarm de olie au bain marie, en voeg hier de geraspte bijenwas en de etherische olie toe.
Als de bijenwas gesmplten is, is de zalf klaar. Giet het in een potje.en laten opstijven.

Masseer de zalf lichtjes in, waardoor de doorbloeding wordt gestimuleerd en de geneeskrachtige stoffen sneller kunnen werken.





Hoestsiroop van uien.

Snijd een halve ui in plakjes,
leg ze op een bord en bestrooi ze met een laag suiker. Dek het bord af en laat het even staan. Je kunt het sap nu gebruiken als hoestsiroop.

Gember.





Recept voor thee.

6 deciliter kokend water.

20 gram gedroogde of 30 gram verse Gember.

Snijd de verse Gember in stukjes en doe dit in het water.
Laat het vijf minuten door koken.
Vervolgens zeef je de thee in een kopje en is hij klaar voor te drinken.
Je kunt er suiker of honing naar smaak toevoegen.

Je kunt het ook als handbad gebruiken bij koude pijnlijke gewrichten.
Dompel dan de hand tot aan de pols in afgekoelde, gezeefde kruideninfusie, die heeft een verwarmde werking.

Wilgenbast thee.

Een aftreksel van een wilgenbast kun je vergelijken met een asprine.
De werkzame stof in namelijk salikzuur en dit is een van de basiselementen van asprine Het wordt nu niet meer gebruikt.

Afkooksel van wilgenbast.

Recept:
_ 30 gram Wilgebast

_ 6 deciliter water

Doe de gesneden Wilgenbast in koud water en breng dit langzaam aan de kook.
Laat dit vijf minuten koken.
Vervolgens giet je dit mengsel af en de pijnstillende thee is klaar.
Neem deze thee als een migraineaanval voelt aankomen. Drink gedurende de aanval om de paar uur een kopje thee.

Ps, sorry voor de gedeeltelijke grote tekst in dit artikel, het lukt niet om hem te veranderen.VIOOLTJE
(Viola tricolor, Odorata, Cornuta).



Je kunt heel veel dingen doen met viooltjes, in gebak frituur, soep, siroop salade′s enz.
Hiervoor worden ook tuinviolen(Cornuta) en maartse violen(Odorata gebruikt.

In de natuurgeneeskunde wordt eigenlijk alleen de Viola Tricolor gebruikt.

Als kompres of in een bad tegen huiduitslag en dauwworm. Het is goed om tegelijkertijd thee te drinken van het kruid.

Het is vooral een kruid voor kleine kinderen.

Het kan voorkomen dat bij langdurig gebruik het een overgevoelige reactie op de huid geeft, in dat geval direct stoppen.


Het Driekleurig viooltje is een genezend en ontstekingsremmend kruid met slijmoplossende en urine drijvende eigenschappen.

Kan ook worden gebruikt in gordeldranken bij mond en keelinfecties.

Ook te gebruiken bij hoge bloeddruk.

Thee van viooltjes helpt bij hoest en verkoudheid.

-30gram gedroogde driekleurig viooltjes
-6 deciliter water.

Gedroogde viooltjes in een theepot en giet er kokend water overheen, 10 minuten laten koken.
Dan door een zeefje gieten, en u kunt het drinken.



Zevenblad.

Het kruid is ontstekingsremmend met een licht kalmerende werking.

Het wordt al eeuwen gebruikt tegen jicht, iscias en reuma.

Als aftreksel of kompres kun je Zevenblad op beten en brandwonden gebruiken.

Gebruik voor de thee, jonge bladeren van de Zevenblad.
Hierin zitten de meeste geneeskrachtige stoffen van het plantje.

Hiervoor heb je nodig.

-30 gram verse kruiden of twintig gram gedroogde kruiden.
-6 deciliter water.

Snijd de bladeren fijn.
Verwarm een pot op het vuur en doe hier de kruiden in.

Breng het water aan de kook en laat het vervolgens tien minuten koken.
Door een zeefje gieten en je kunt het drinken.



Het zijn geen kruiden maar wil ze toch in de kijker zetten.

Lekker en gezond, kon je dat maar van elk voedingsmiddel zeggen.

Radijs is supergezond, het zit vol mineralen, voedingszouten en vitamine C.
Een aanrader dus.

Wie kent ze niet, die knapperige rode knolletjes.

De radijs heet officieel Rapahnus Sativus en komt oorspronkelijk uit China (500 v.C.).
In onze omgeving wordt de radijs voor het eerst genoemd in de zestiende eeuw.
Dat betekent dat de radijs een hele weg afgelegd heeft van China naar ons.

In de tijd van de oude Grieken was de knolsoort reeds gevorderd tot de Levant (het oostelijke gedeelte van de Middellandse Zee).

In Griekenland was de radijs ontzettend populair. Deze variant van de radijs was niet rond, maar lang, net als een wortel.

Wij kunnen ze inmiddels het hele jaar door krijgen, al begint de toptijd in april.
Nu zijn ze dus in overvloed en verser dan ooit. Verse radijs voelt stevig aan, is knapperig en de blaadjes zien er frisgroen uit.
Soms zitten ze voorverpakt zonder loof.
Ze zijn dan langer houdbaar dan met loof eraan. En mochten ze nou toch wat zacht geworden zijn: even een uurtje in koud water, dan zijn ze weer heerlijk knapperig.
Snijd voor het gebruik het worteltje en het loof eraf.

Er zijn talloze toepassingen; roerbakken, rauw, gekookt, in salade, op brood, als garnering, noem maar op.

Radijzen zien er vaak leuk uit als garnering bij vlees en vis, maak bijvoorbeeld eens radijsroosjes.
Je snijdt een stervorm in de radijs en legt hem in ijskoud water.
Nu opent de radijs zich. Leuk om te zien.AJWAIN ZAAD:

Deze kleine zaadjes lijken op selderzaad.
Ze worden van India tot Ethiopie gekweekt en worden vooral in Indische gerechten (brood, snacks, hartige schotels) gebruikt.


AMCHUR:

Gedroogd mangopoeder.
Kan in plaats van citroen, limoen of tamarinde worden gebruikt.
ANGELICA:

Een grote plant met een lekkere geur. De stengels en de zaden worden in gebak gebruikt en in de bereiding van likeur.

ANIJS:

Een van de oudste specerijen, verwant met dille, venkel, karwijzaad en komijn. Wordt in alcoholische dranken gebruikt. Gebruik het ook in brood, gebak, rijst en pudding, koekjes, Oosterse gerechten, salades, koffiekoeken en snoepgoed.

ANNATO:

Een kleine struik die in Centraal en Zuid-Amerika en in de Caraiben groeit. De zaden worden vooral gebruikt om kleur te geven aan gerechten zoals groenten, granen, rijst, vis, vlees, stoofschotels en chilisauzen.

ARROWROOT:

Een tropische Amerikaanse plant. De wortel levert Arrowrootpoeder, dat als bindmiddel wordt gebruikt.

ASAFOETIDA:

In het Nederlands heet deze smaakmaker "Duivelsdrek", en het stinkt inderdaad vreselijk. In India gebruikt om smaak te geven aan peulvruchten, groenten, sauzen en ingemaakte gerechten. Moet spaarzaam gebruikt worden.

BERNAGIE:

Verse blaadjes en bloesems (gedroogd minder geurig). Past bij sauzen (b.v. tomatensaus), allerlei salades en groenten (kool).

FENEGRIEK:

Een specerij met een bittere smaak dat vooral in de Indische keuken wordt gebruikt, in curries en in inmaak.

FOELIE:

De isolatie-laag van de nootmuskaat vrucht.
In stukjes of poedervorm. Past bij vlees (ragout), allerlei groenten (spinazie, bloemkool, doperwtjes, aardappelen), soepen (bouillon), sauzen en kaasgerechten.

GALANGAWORTEL:

Een aan de gemberplant verwante wortel die zeer populair is in Thailand en Indonesie.
Kan vers of gedroogd gebruikt worden. In soepen, roerbakschotels en curries.

HYSSOP:

Scherpe, vrij bittere muntachtige smaak; spaarzaam gebruiken; verse of gedroogde blaadjes gebruiken (blaadjes en bloemen plukken voor de bloei om te drogen); niet meekoken.

JENEVERBES:

Gedroogde bessen van de jeneverbesstruik. Past bij vlees (marinades van wild), vis (b.v. mosselen) en zuurkool. Niet consumeren!.


KALONJI (NIGELLA):

Dit zijn kleine, zwarte uienzaadjes met een aantrekkelijke geur. In Bengalen worden ze gebruikt in groenten- en visgerechten. In Noord-India worden ze vooral bij de inmaak gebruikt.

KAPPERTJES:

In azijnoplossing ingelegd. Passen bij vis, vlees (kalf) en gevogelte. Ook bij salades (met worst of kaas) en sauzen.

KARDAMOM:

Een specerij die afkomstig is van India en bij de gemberfamilie hoort.
De zaden worden volledig of vermalen gebruikt en hebben een zoete smaak.

Groene Kardamom is de specerij in peul-vorm.
In India wordt die elaichi genoemd.
Kardamomzaden zijn de kleine zwarte zaden die in de kardamompeul zitten.
Ze kunnen worden gebruikt in thee, nagerechten, rijst en curries.

Zwarte kardamom is een grote, zwarte peul die in curries, rijst en garam masala wordt gebruikt.

Kardamom poeder is het gemalen zaad van de groene kardamom.
Het wordt aan Indische thee toegevoegd, maar kan ook worden gebruikt bij gebakken gerechten, fruitgerechten, meloen en brood.

KARWIJZAAD:

Gedroogd. Past bij vlees (suddergerechten), groenten (kool, zuurkool, aardappelen), soepen, sauzen en pikant gebak; is moeilijk met andere kruiden te combineren.

KURKUMA - GEELWORTEL:

Behoort eveneens tot de gemberfamilie en geeft een mooie gele kleur aan de gerechten.
Gebruikt in chutneys, groenten en vlees.
Ook om rijst te kleuren. In Indonesie wordt deze wortel "koenjit" genoemd.

MAANZAAD:

Het rijpe zaad van de papaver, met een nootachtige smaak.
Goed op brood, cakes, koekjes, muffins. Veel gebuikt in Indische gerechten.

MAJORAAN:

Verse of gedroogde bladeren, ook afgeritst en in poedervorm.
Past bij vlees (varken, gehakt, ragout, gevogelte, konijn), groenten (stoofschotels, aardappelen), soepen (b.v. aardappelsoep) en bij sauzen. Zeer geurig.

MIERIKSWORTEL:

Verse wortel (met gladde schil: zoet van smaak; met ruwe schil: zeer scherp). Raspen.
Ook in tube of potje verkrijgbaar.
Past bij vlees (gekookt rundvlees, rosbief, ham, worstjes), bij salades (komkommer, tomaat, vlees, vis) en bij gekookte vis.
Koken maakt de smaak milder.

MOSTERDZAAD:

Mosterdzaad bestaat in vele kleuren en smaken. Gebruikt bij roereieren, kaasgerechten, aardappelen, sauzen, salades, dressings en kool.

ONZE-LIEVE-VROUWE-BEDSTRO:

Een klein plantje dat in de bossen en op schaduwrijke plekken groeit. Wordt o.a. gebruikt in Maitrank.

PEPERMUNT:

Laat een gevoel van koelte na in de mond;
verse of gedroogde blaadjes gebruiken bij salades, soepen, sausen en kruidenazijn.
Bij paling in ′t groen, bij jams en fruitsalades, vooral voor thee.

PETERSELIE:

Gladde of krulpeterselie.
Ook de wortels worden gebruikt.
Vers of diepvries (gedroogd nauwelijks enige smaak).
Past bij vlees, groenten, salades, vis en eieren. De wortel mag meegekookt worden, het blad niet.

PIMENT:

Een bes van de Jamaicaanse Mirtboom, kan in zijn geheel of gemalen worden gebruikt.
De smaak doet aan kaneel, nootmuskaat en kruidnagel denken.
De bes wordt bij ham, stoofschotels, kalkoen, kip, gevogelte, vlees en in marinades voor vis gebruikt.
Gemalen wordt piment bij zoete aardappels, rijst, chutney, pudding, cakes en gebak gebruikt.
Het kan ook over verse vruchten worden gestooid.

PIMPERNEL:

Fijne, komkommerachtige smaak; altijd verse, jonge blaadjes gebruiken; nooit meekoken.
Bij rauwkost, slasausen, mayonaise, bij kruidenboter en -azijn. Bij soepen (na het koken), bij kaasgerechten.

SASSAFRAS:

Noord-Amerikaans.
Gedroogde, gemalen bladeren van een boom die verwant is met de laurierfamilie.
Wordt veel gebruikt in Creoolse en Cajun gerechten. Ook in soep, vis, schaaldieren, gevogelte, vlees.

SELDERZAAD:

Smaakt zoals anijs en brengt andere smaken naar voren. In brood en gekookte gerechten.

SESAMZAADJES:

In Afrikaanse en Indische gerechten.
Op brood, in halvah, tahini, met rijst en groenten.

SINAASAPPELSCHIL:

Het meest aromatische deel van deze vrucht, waar de citrus-olie in zit.

SUMAK:

Een donkerrode, ietwat zurige bes die in het Midden-Oosten wordt gebruikt. Wordt vaak met zahtar vermengd (een kruidenmengsel) en op brood gebruikt.


Szechuan pepers:

Geen echte peper, maar een gedroogde bes, met een gekruide, tintelende smaak.
Vooral in Chinese gerechten.

VANILLE:

Zwarte hulzen, waaruit merg geschraapt wordt. Vanillesuiker en -extract zijn slechts tot op zekere hoogte een acceptabele imitatie.
Past bij zoete gerechten (pudding, compote e.d.) en gebak.

Zuring:

Rauwe, jonge bladeren in salades (kan azijn of citroen vervangen), in soep, in lams- en rundvleesschotels, omeletten en sausen.
Gekookte bladeren als spinazie (kookwater eenmaal vervangen om de zuurtegraad te verminderen).het nut dat sommige planten kunnen geven.
Wie weet hoe een lekker zurig een blaadje van de berberis is?.

Vandaar de naam zuurbes. (kijk wel uit als je het van een heg plukt. Hondenpis!).



Berberis {BERBERIS VULGARIS}

Staat ook bekend als Zuurbes.

De wortels worden in het najaar uit gegraven en gedroogd.

De bessen worden verzameld voordat ze helemaal rijp zijn,
meestal is dat in september.

De bladeren worden veel gebruikt tegen angina en scheurbuik.

De wortelen werken aansterkend,
eetlust opwekkend, ook wel gebruikt bij geelzucht, nier aandoeningen en verstoppingen.

Thee van de bessen werk gunstig tegen milt en lever ziekten, krampen en maagstoornissen.

De gele kleur van de wortelen kan gebruikt worden voor het kleuren van stoffen.

De rijpe bessen kunnen gebruikt worden om jam van te maken.

Als je dorst hebt en niet zo gauw water bij de hand
probeer dan eens een paar blaadjes en takjes van gewoon muur.

http://home-3.worldonline.nl/~pendersh/afb/onkruid/muur.jpg


In de omgeving van brandnetels
vind je altijd weegbree.

http://img251.imageshack.us/img251/6638/onkrui13og0.jpg



Bloeitijd mei-september.
Groeit op wegbermen, grasranden, dijken, weiden, enz.; zeer algemeen.

Verzamelen van de bladeren van voorjaar tot begin van de bloei.
Zo snel mogelijk drogen in zon of schaduw bij 30-50 graden C.
Langzaam drogen geeft een bruin kruid.
Verzamelen van het zaad bij droog weer als het rijp is (augustus-oktober)

Staat langs de wandelwegen en op de hooilanden..

Gebruik:

Gebruikte delen: Vooral het gedroogde blad, zelden ook het rijpe zaad.

Van het blad zijn de werkzame stoffen nog onvoldoende bekend.
Aangetoond zijn slijm en het glycoside aucubine.
Het heeft een licht hoestoplossende werking.

De zaden bevatten slijm en reguleren de darmwerking.

Het blad als thee (2 eetlepels met 1 1iter water koud opzetten,
3 minuten laten koken en laten trekken)
vooral tegen taaie bronchiaalkatar.

Het zaad (1-3 theelepels met 1 glas koud water laten zwellen en heel inslikken) als een licht laxeermiddel en tegen lichte diarree.

Heb je je gebrand aan de netel dan kneus je de weegbree en wrijft er mee over de plek en het branden stopt al snel.
Het verse sap werkt verzachtend als eerste hulp bij insectenbeten

Heb je last van hoofdpijn zoek dan een takje van een wilg.

Weet je hoe dat komt?
je krijgt dan de oervorm van aspirine binnen.
De wilg heet salix.
Uit zijn bast wordt een zuur gewonnen salicylzuur, als dit gekoppeld wordt aan azijnzuur (acidum aceticum) krijg je acetosalicylicum beter bekend als acetosal of aspirine.
Werkt ook tegen hoofdpijn.

Wilg Schietwilg en kraakwilg Salix alba
en salix fragilis.
Familie Wilgenachtigen.

Beschrijving:
Voor geneeskundig gebruik komt de schors van verschillende inheemse wilgesoorten in aanmerking.

Wilgen zijn heesters, zelden bomen.
De katjesbloemen zijn van gescheiden geslacht.
Bloeitijd maart-april.
Bijna alle wilgen met lancetvormig bladeren hebben een medische toepassing.
De smaak is bitter en scherp.
De medisch gebruikte soorten komen
vooral voor langs weilanden en bij sloten en wegen.
De schors wordt het beste in het voorjaar verzameld bij het uitbotten en snel in de zon of in de schaduw gedroogd.
Staat langs de houtkant aan het hooiland.

Gebruik:

Men gebruikt de gedroogde schors
van 2-5 jarige takken, zelden ook de gedroogde bladeren.
De salicylzuurbevattende stof salicine
(de naam salicylzuur komt van de latijnse naam van de wilg ′Salix′),
is een zwak antibiotisch werkende stof,
werkt desinfecterend, koortswerend en pijnverzachtend, vooral bij reuma.
De looistof heeft een stoppende werking.

Inwendig als poeder (2-3 maal daags 1 theelepel ) of als aftreksel (2-3 eetlepels gesneden schors op 1 1iter water) tegen reuma en voor koortsbestrijding bij verkoudheid .

Het gebruik als reumamiddel
is sinds het succes van de synthetische reumamiddelen veel minder geworden.

Uitwendig als afkooksel (50 g op 1. water) bij slecht genezende wonden.Doordat ik geen tekst meer kon plaatsen wegens een foutmelding bij "Dille",nog enkele intressante gegevens over dit kruid.

Dille.




Dit familielid van karwij, anijs en venkel weert heksen en werkt goed tegen de hik.

EEN WEEK LANG HEB IK ERNAAR lopen zoeken.
Waar kwam die sterke dillegeur toch vandaan in mijn huis?
Zo′n geur die maakt dat je zin krijgt in gebakken vis, met een augurkje erbij.

Eindelijk vond ik het:
in mijn tuin had ik rijpe bloemschermen geoogst (inderdaad om de zaden bij augurken in te leggen), maar een gevallen exemplaar stak ik bij het weggaan gemakshalve in mijn broekzak.
En die tuinbroek zwierf dagen bij mij in de gang. Vandaar.
Einde mysterie, maar een krachtig bewijs hoe beklijvend de geur van dille is,
zowel van het zaad als van de veerachtige takjes.

Zoals wij babys met maagkrampjes venkelthee geven, zo staat dillewater -
bereid met olie geperst uit de zaden -
in Scandinavie bekend als verzachtend middel tegen buikpijn, winderigheid en zelfs de hik.

Het woord stamt af van het oud-Noorse dilla, dat kalmeren betekent, of in slaap wiegen.
En zo werd dillewater ook eeuwenlang gebruikt in Engeland, als het lullaby herb voor onrustige baby′s,
Ondanks deze zoete annotatie uit Scandinavische en Britse kinderkamers komt dille niet uit Noordwest-Europa:
in West-Azie vond het kruid zijn oorsprong en vandaar vond het zijn weg naar Zuid-Rusland en Oost-Europa.
Dille moet stokoud zijn - vijfduizend jaar geleden waren Egyptische geneesheren al bekend met het kruid.
Na hen verspreidden de Romeinen het tot aan de grenzen van hun rijk.

Buiten zijn medicinale en culinaire talenten is dille ook sierlijk Vita Sackville West
merkte in een van haar tuinartikelen voor The Observer op:
"Het staat erg mooi in een gemengde bos zomerbloemen, met z′n groengele schermen en rechte houding."
Dille groeit vrij gemakkelijk op schrale grond en zaai je ter plekke, omdat de plant aan verplaatsen een broertje dood heeft.
De combinatie met peulvruchten wordt vaak aangeraden(evenmin liefhebbers van zwaar bemeste bodems) en samen houden ze ongewenste indringers weg.
Dus groeide mijn dille vorig jaar in een bed van doperwtjes - behalve esthetisch ook culinair een groot genot .
Als jongedames vroeger op hun trouwdag in een assertieve bui waren,
stopten ze wat dille in hun schoen en spraken het volgende rijmpje uit:
"ik heb mosterd en dil en mijn man ik wil".

Het kruid hield echtelieden in toom,
maar ook heksen!

Iemand die kennelijk niet van de venkelachtige geur hield,
heeft dille ooit opgezadeld met de bijnaam "stinkende vinke".
Volkomen onterecht. Vita Sackville-West vond de smaak van dille nauwelijks van karwij te onderscheiden, maar dat is overdreven.
Wel lijken vorm en groeiwijze van de drie schermbloemigen erg op elkaar, met hun geveerde blad en holle stengels.

Voor de bloei wordt de plant uit de grond getrokken, ondersteboven te drogen gehangen.

In het najaar de bloemschermen er afknippen en in het donker drogen.
De vruchten vallen er dan vanzelf af.
Thee gezet van de zaden kan helpen bij het slapen, ook helpt het bij het verhogen van de melkgaven.

Dille (Anethum graveolens) staat prominent bovenaan op de niet erg uitputtende lijst van groene kruiden die je werkelijk succesvol kunt (vries)drogen.
De zogenaamde "dilletop" - fijngesnipperd en gedroogd dillegroen - blijft verbazend lang lekker.

We kennen het kruid het beste als een van de smaakmakers van gravad lax (letterlijk: begraven zalm), maar dille, toch liefst vers gebruikt, fungeert ook als uitmuntende metgezel van bijna elke andere vis, nieuwe aardappels en bietjes.

Het zaad hoort onderin de pot augurken, en is tevens een welkome toevoeging aan marinades, soep en pasteien.


Ook nog Mierikswortelgegevens die ik niet meer kon plaatsen wegens een foutmelding.



Mierik is een plant die zijn talenten onder de grond verbergt.
Het is namelijk de wortel die interessant is. Die mierikswortel heeft een uitgesproken sterke smaak maar wie hem juist aanwendt, kan er mee toveren in de keuken.

Dit, van oorsprong Oost-Europees of West-Aziatisch,
reeds lang in de culinaire wereld beroemde kruid wordt overal in Europa gekweekt om zijn wortel. Wanneer men die versnijdt of raspt,
ruikt men al de kenmerkende sterke geur, die heel goed tot zijn recht komt in stoverij.

De kracht van de mierikswortel, in Engeland horse radish genoemd, komt voort uit het hoge gehalte aan mosterdolie en vitamine C dat hij bevat.

Mierik was al in de 12de eeuw in zo goed als alle boerentuinen in onze gewesten te vinden. Het speelde ook een grote rol in de joodse keuken.

In de 13de eeuw was het in Duitsland en Denemarken al befaamd om zijn geneeskracht.
De laatste tijd wint mierikswortel aan populariteit.
Dat komt misschien doordat men ervaren heeft dat een flinke portie mierikswortel eten iemand opgewekte gevoelens bezorgt.

Mierikswortel geeft een gezonde gelaatskleur. Warme geraspte wortel is goed tegen zwellingen. Met vers geraspte wortel geneest men scheurbuik, doet men de koorts dalen en lenigt men nierontstekingen.

In brandewijn geweekte wortel gebruikt men als smeersel tegen reuma.

Mierikswortelstroop helpt bij heesheid, astma en hardnekkig slijm in de keel.

Bij wespensteken belet inwrijven met mieriksblad dat er zwellingen ontstaan. Soms wordt mierikswortel ook gebruikt tegen wormpjes.

Door een mengsel van geraspte mierikswortelen en wijnazijn kan je sproeten en vlekken uit het gezicht verwijderen.
Dit mengsel moet 2 dagen in een afgesloten fles in de zon staan, daarna moet het gezeefd worden en is het klaar om iedere avond met een watje de vlekken en sproeten te deppen.

Mierikswortelsap helpt ook tegen hoest en heesheid. De wortel uitpersen 3x daags een theelepel met honing of suiker innemen.

Ook is de Mierikswortel geschikt voor het versterken van de aderen en haarvaatjes.

Alle zorgen ben je vergeten, als je mierikswortel hebt gegeten.

Keuken:
De gedroogde wortel wordt fijn gemalen voor gebruik in saus.
Bij vleesgerechten bereikt men met de versgeraspte wortel een bijzonder effect wegens de ietwat bittere mosterdachtige olie die hij bevat.

Mierikswortel is lekker bij rauwe oesters, gerookte zalm, ham, gerookte tong, rookvlees, en in azijn, mosterd, vinaigrette, mayonaise en roomsaus.

Men eet ook mierikswortel vermengd met ketchup en appeltjes bij koud vlees en fondue. Een goede combinatie is mierikswortel met citroensap.

Recepten.

Oesters met mierikswortel.
Ingredienten:
6 oesters, 1 tl gemalen mierikswortel, peper en zout.

Bereiding:
Zet de oesters op een frisse plaats tot je ze gebruikt.
Open ze met een oestermes en zorg ervoor dat er geen vocht wegloopt.
Leg op elke oester een plakje citroen en strooi er wat mierikswortel overheen.
Dien op met bruin brood en boter.

Dipsaus van mierikswortel
Ingredienten
5 el geraspte appel, 2 el geraspte mierikswortel, 1 el citroensap, 2 dl room, 1 kl mosterd.

Bereiding:
Meng de geraspte appel met de mierikswortel en het citroensap (om het verkleuren te voorkomen). Doe er de opgeklopte room en de mosterd bij. Versier met bovenop een snuifje geraspte gedroogde mierikswortel. Een lekkere dipsaus. Goed bij fondue en in slaatjes.


Mierikswortelsaus bij soepvlees.
Ingredienten:
50 gr bloem + evenveel boter, 1/2 l melk, 3 el geraspte mierikswortel, 4 mosterdzaadjes, peper en zout.

Bereiding:
Maak een roux door de boter te laten smelten, er de bloem bij te voegen en daarna de melk.
Laat minstens 5 minuten koken ? flink roeren ? zodat de bloemensmaak verdwijnt.
Vermeng met de melk, de mierikswortel, de mosterdzaadjes, peper en zout.
Pittig bij gerookt vlees.


Zeer pikante mierikswortelsaus.
Ingredienten:
3 el geraspte mierikswortel, 3 el droge witte wijn, 1 tl mosterdpoeder, 1 el suiker,
5 el room, 1 tl citroensap.

Bereiding:
Klop de room op.
Doe er alle ingredienten in en roer. Laat ten minste een half uur trekken.
Deze saus smaakt lekker pikant bij rosbief, ham, geroosterd vlees.


Meestal lees je over mierikswortel dat het overal te koop is, maar door eigen ervaring weet ik inmiddels dat dit niet waar is. In potjes is het wel te koop, (vloeibaar) maar niet vers.

Mierikswortel is een krachtige plant met grote getande bladeren Die creme wit gevlekt zijn.

De mierikswortel vraagt veel ruimte in de tuin. Het is een echte woekeraar daarom is het zaak de plant goed in de gaten te houden.

De bloemstengels worden ongeveer 1 meter 50 hoog en de bloemetjes lijken op die van gipskruid.

De mierikswortel kan het beste op een vochtige plaats staan, maar op droge grond doet de plant het ook heel goed.
De mierikswortel is een echte voorjaar / zomerplant.
`s Winters blijft er boven de grond niets van over en in het voorjaar loopt de mierikswortel weer helemaal uit.

Men vermeerdert deze overblijvende plant door stekken.
De stekjes doen het goed in vochtige grond.

De grijswitte wortels kunnen armdik worden, de bladeren zijn vaak 1 m lang en de kleine bloempjes groeien in trosjes.

Men vindt mierik nog in het wild maar het wordt ook vaak gekweekt.

In de herfst rooit men de wortel na het afsterven van de bladeren.
Die moet men dus een paar dagen voor het oogsten afsnijden.

Men kan de wortel een hele winter bewaren in een bak teelaarde, hem invriezen (de stukjes goed verpakken) of in het donker drogen.

De bladeren van de mierikswortel werden vroeger alleen uitwendig gebruikt in de volksgeneeskunde.


Rozenbottel, Rosa rugosa. Rijk aan vitamines



De vrucht van de hondsroos wordt rozenbottel genoemd.
Het is precies deze vrucht die wordt gebruikt.

Er zijn nog meer populaire benamingen: Hagenbottel, Hanekul, Jupe, Klokske.

Benaming uit de middeleeuwen.
De naam hondsroos stamt uit de middeleeuwen. Toen werd, de plant gebruikt voor haar laxerende eigenschappen maar ook ter bestrijding van hondsdolheid. Vandaar de naam dus.

Ze is rijk aan vitamine C, koolhydraten, looistof en pectine. Het vitamine C-gehalte is drie- tot viermaal hoger dan zwarte aalbes en sinaasappelsap.
Deze natuurlijke vitamine wordt veel beter door het organisme opgenomen dan het gesynthetiseerde ascorbinezuur.

In Duitsland en Zwitserland wordt, het veel gebruikt bij herfstmoeheid.
Maar ook bij ons is het in natuurgeneeskunige kringen goed gekend.

Van alle courante kruiden en vruchten heeft de rozenbottel namelijk het meest vitamine C. Vandaar dat de vrucht ook geliefd is in, thee, natuurlijke snoepjes, jam en tal van andere toepassingen waar vitamine C in gewenst Is. Rozenbottel is ook lekker en verfrissend en komt ook in de keuken goed van pas.

Medisch gebruik.

Rozenbottel is bloedzuiverend en een uitstekend middel tegen scheurbuik, besmetting en diarree.

Het is tevens een goed diureticum.

Het helpt bij nier- en blaasontsteking en ook bij nierstenen.

Ook bij reuma is rozenbottel erg nuttig.

Overal waar extra vitamine C gewenst is, komt rozenbottel van pas. Ook tijdens de zwangerschap en in geval van borstvoeding is het een aangewezen product.

Rozenbottel helpt bij bloedarmoede en zwakheid.


Tip.
Door het hoog vitamine C-gehalte maakt men een vruchtengelei van de verse buitenhuid van de vruchtwand, ontdaan van de prikkelende haren. Vooral voor kinderen met spruw en tandvleesontsteking is het aangewezen.


Als aftreksel.

Van rozenbottel wordt vooral de gedroogde vrucht gebruikt.
Hiervoor neemt men 1 soeplepel rozenbottel voor 3 kopjes kokend water.
Laat dit gedurende 10 minuten koken.
De vitamine C gaat bij het koken in het water over en wordt in dit geval door de warmte niet vernietigd.
Gebruiksaanwijzing: Meermaals per dag 1 kopje thee drinken.

Het sap verkregen door centrifugeren van rozenbottelmoes, wordt in de cosmetologie gebruikt voor de verzorging van de huid.
Vooral voor de huid die neiging vertoont uit te drogen is het een nuttig middel.

Thee van de bladeren van de rozenbottel is licht laxerend.
En culinair komen rozenbottels vooral van pas voor jam, siroop, thee en wijn.


Recepten.


Rozenbottelsiroop.

Voor rozenbottelsiroop heeft u ongeveer 1 kg rijpe vruchten nodig en 500 g suiker.
Zorg ervoor dat de rozenbottels net onder water staan, kook ze 10 minuten, pureer ze en zeef de brij door een theedoek.
Voeg de suiker toe en laat nogmaals 5 minuten koken.
Giet het sap in propere flessen en sluit die meteen goed af.
Als u naast de rozenbottels ook nog 1 kg zoete appels toevoegt wordt de siroop nog lekkerder!.

Om ijslolly?s te maken, vriest u de siroop in vormpjes in.


Rozenbottelbowl.

Ingredienten:
2 lepels fijngesnipperde rozenbottels, 320 ml siroop suiker, 1 l spuitwater, 1 fles schuimwijn, 2 citroenen.

Bereiding:

Maak thee van de rozenbottels (1/4 l).
Gedurende 10 a 15 minuten laten trekken en daarna afkoelen.

Suikersiroop maken met 3 dl water, 100 g suiker en gedurende 10 minuten laten koken en daarna afkoelen.
Alles mengen met de siroop + spuitwater of schuimwijn.
Versieren met rozenbottel blaadjes + citroenschijfjes.China is het land met de langste traditie op het gebied van de kruidengeneeswijzen.

Toen de legendarische keizer Sjen Noeng in 2698 voor Christus, stierf, had hij honderd kruiden geproefd.
Honderd jaar later gaf de Gele Keizer, Hung Ti, de kruidengeneeskunde een
theoretische basis in zijn Nei Tsjing werd in de zesde eeuw voor Christus bijgewerkt en opnieuw in de zevende eeuw,
wanneer Soe Jing een visioen kreeg over de nog completere kruidenleer.
Het Hof gaf hem 20 deskundigen en gaf alle provincies opdracht beschrijvingen en afbeeldingen van de kruiden in hun gebied op te sturen.
Na 2 jaar werd dat boek gepubliceerd, met daarin de beschrijvingen van de bronnen, de verzamelwijze, de smaak en de therapeutische eigenschappen van 844 kruiden.
Het boek werd gedrukt en verspreid in heel het land.
Tijdens de Ming-dynastie stelde Li Sjizjen zijn wereldvermaarde Compendium van Materia medica samen.
Zijn Materia medica werd in 1578 gepubliceerd.

Het was een zeer praktische en wetenschappelijk handeling, met de beschrijving van 1800 stoffen (voornamelijk kruiden) en 11000 recepten of mengsels.


Van het Verre Oosten naar het Midden-Oosten.


Op de kleitabletten uit 3000 voor Christus zien we dat er kruiden in Babylon geimporteerd werden.

De Babyloniers kenden al een uitgebreide kruidengeneeskunde op basis van 1400 planten.
Ze gebruikten papaver als verdovend middel en venkel voor een goede spijsvertering.
Volgens de bronnen (kleitabletten) is de eerste Egyptische genezer Imhotep (2980-2900 voor Christus)
Het is ook een van de priester ? geneeskundigen die een van de eerste piramiden heeft ontworpen.
Hij stond in hoog aanzien en hij kreeg de goddelijke status.

Omstreeks 1550 voor Christus werd de Egyptische geneeskunde ook gekoppeld aan een vorm van astrologie.
Egyptische genezers werkten met ongeveer 900 kruiden en hadden door hun kennis van het balsemen ook een groot inzicht in het menselijke organisme.

Kruiden bij Grieken en Romeinen.

De oude Grieken kregen hun kennis over kruiden uit India, Babylon, Egypte en zelfs China.

In de dertiende eeuw voor Christus ontwikkelde de Griekse genezer Asklepius een geneeswijze waarbij mensen
een aantal ervaringen moesten doormaken om hun oude gewoonten kwijt te raken.
Zijn methode werd in Griekenland nog honderden jaren toegepast en sommige van zijn ideeen hebben nu nog invloed.

In de zesde eeuw voor Christus richtte Pythagoras, filosoof en wiskundige een universiteit op) Hipocrates (460-377 voor Christus) gaf de westerse geneeskunde een wetenschappelijke basis.
Volgens hem kunnen patienten hun genezing bevorderen door een gezond eetpatroon en het gebruik van kruiden.

Rond 300 voor Christus werd in Alexandrie een medische school opgericht waar de kruiden werden onderzocht.

In 77 na Christus gaf Plinius (meest geciteerde schrijver uit het oude Rome) een lijst met ruim 1000 planten.
Ook al vermeldde hij allerlei bijzonderheden zijn informatie was niet echt betrouwbaar.
Het enthousiasme van Galen (131-201 na Christus) voor exotische geneesmiddelen markeerde het begin van een periode van enkele honderden jaren waarin het accent voornamelijk op modieuze en ingewikkeld medicijnen lag.


De duistere Middeleeuwen.

In de Middeleeuwen ontwikkeling Perzie zich tot een belangrijke stad.

De Nestorianen (een Oosterse kerk die geen banden had met Rome) vestigden in Perzie een beroemde school met een ziekenhuis.

Avicenna (een bekwaam arts en geleerde die het procede van de distillatie van olien heeft uitgevonden)
schreef zijn canon Medicinae, vol met informatie over ziekten, behandelingen en medische filosofieen.
In Europa werd in die tijd (980-1037) de medische vooruitgang belemmerd door de kerk.
De wetenschap stond niet in hoog aanzien, experimenten werden ontmoedigd en nieuwe ideeen werden als gevaarlijk beschouwd.
Nog erger was dat de ziekten als straf op zonden door de kerk werden beschouwd.
Toch werden de kruidengeneeswijzen nog altijd toegepast, door de monniken in de kloosters en de `kruidenvrouwtjes? in de dorpen.


De Renaissance.

Na van de boekdrukkunst in de vijftiende eeuw kwam er in het westen een Gouden tijd voor de kruidenleer.
Het was het begin van de Renaissance, de tijd van de nieuwe uitvindingen.
Ook de geneeskunde werd dan wetenschappelijker benaderd.
De werking van bepaalde kruiden werd nauwkeuriger geanalyseerd en de rare middelen werden niet meer gebruikt.
In die tijd vond een van de gruwelijkste heksenjachten plaats.
Vrouwen mochten niet studeren, terwijl niet-professionele genezers als ketters werden beschouwd.


De moderne kruidenleer.

Door de opkomst van de exacte wetenschappen in de negentiende eeuw werd het gemakkelijker
om plantaardige bestanddelen synthetisch aan te maken en de doses te concentreren.

In het midden van de twintigste eeuw daalde de belangstelling voor de kruidengeneeskunde tot een dieptepunt,
maar die steeg weer door een toenemende bezorgdheid over de bijwerking van de synthetische medicijnen.
Onderzoek naar planten als moederkruid (een remedie tegen migraine), maagdenpalm (ter bestijding van leukemie)
en Rauvolfia serpentina (wordt in kalmeermiddelen gebruikt) heeft duidelijk de mogelijkheden van geneeskrachtige kruiden aangetoond.
Sommige firma?s hebben getracht de kruidengeneeskunde in diskrediet te brengen door de giftige elementen in bepaalde kruiden te benadrukken. Voor een verstandig gebruik van geneeskrachtige kruiden is dus een compromis noodzakelijk.

Een oplossing daarvoor is het idee voor een nieuwe categorie van volksgeneesmiddelen.
Bij deze nieuwe categorie zou ieder product moeten worden voorzien van een etiket met de bereidingswijze
en de wetenschappelijke namen van de gebruikte plantaardige bestanddelen.

Ingredienten moeten dan aan bepaalde voorschriften voor zuiverheid en concentratie voldoen en in de reclame
zouden er geen absurde beweringen mogen staan. Dit systeem zou de veiligheid van kruidengeneesmiddelen garanderen,
zo kan iedereen deze planten kan blijven gebruiken.


Kruiden voor de huishouding.

Heel lang geleden stonden kruiden centraal voor de huishouding
(behalve als smaakmaker en conserveermiddel.)

Kruiden werden gebruikt als dakbedekking, om er vloeren mee te bestrooien, om huishoudelijke gereedschappen mee te reinigen,
te poetsen, te desinfecteren en zij dienden ook als luchtverfrisser.

Elk volk maakt creatief gebruik van zijn inlandse planten en in vele landen gebeurt dit nog.

De Chinezen bijvoorbeeld gebruiken bamboe voor voedsel, medicijnen, kleding papieren en pennen, muziekinstrumenten en voor de intrigerende bamboevrouw.

Nog een andere voorbeeld is de Noord-Amerikaanse indianen die berkenbast gebruiken om er kano?s, manden, documenten,
sneeuwschoenen, medicijnen, siroop en thee van te maken en eventueel voor het conserveren van vlees en het balsemen van de doden.

In de zestiende eeuw ontstond het gebruik om speciale kamers voor de verwerking van huishoudelijke kruiden in te richten.

In een kleine distilleerketel werden distillaten voor medicinale doeleinden en reukwaters bereid.
Kruiden werden gedroogd om het linnengoed te parfumeren en om ze te beschermen tegen insecten.

Gedroogde wortels en zaden van engelwortel werden in een stofje verbrand om kamers te desinfecteren.

Bladeren en bessen werden geplukt om er wol mee te verven.

Voor de vrouw was de plezierigste bezigheid in de distilleer- of provisiekamer het mengen van kruiden, bloem en specerijen.
Zij kon in de kamer gedurende de zomer aromatische bladeren en bloemen mengen tot een melange die haar behaagde.



Kleurstoffen van kruiden:


Plantaardige kleurstoffen zijn onovertroffen wat betreft rijkdom
en subtiliteit van kleur en bezitten vaak een eigen geur.
Ze worden gemaakt door planten in water te koken, waarna het te verven voorwerp in het verfbad wordt gelegd.
Natuurlijke kleurstoffen geven een beter effect op wol en zijde.

Met uitzondering van rayon kunnen synthetische vezels niet met natuurlijke kleurstoffen worden geverfd.
Geen twee verfbaden van kruiden zullen hetzelfde zijn.
De kleur hangt af van de gebruikte varieteit van de plant, de hoeveelheid zon en chemicalien (in water) dat de plant tijdens het groeien heeft opgenomen.
Het hangt ook af van de gebruikte pan (ijzer, koper en aluminium kunnen de kleur beinvloeden) en het gebruikte fixeermiddel + tijdsduur van het verven zelf.

De beste tijd om kruiden te plukken is meestal op het moment dat ze bijna gaan bloeien.
Wortels kunnen het best in de herfst worden uitgegraven.

Kruidenpapier:

Papier kan met kruiden van een geurtje worden voorzien, met kruiden voerden gedecoreerd,
met kruiden zijn geimpregneerd
en zelfs geheel van kruiden zijn vervaardigd.

De cellulose in de planten vormt het ruwe materiaal voor papier.

Kruidenpapier maken verreist aandacht, tijd en ruimte.
Een eenvoudige manier is bestaand papier recycleren en dan de pulp van de kruiden en bloemblaadjes toevoegen.
Er zijn geen twee vellen gelijk.
Zelfs de twee zijden van het papier zijn verschillend.
De ene kant is glad en de andere kant vertoont meer structuur.


De geurige slaapkamers:

Een met kruiden gevulde zakje kan onder het kussen worden gezet,
bij het slapen zal er een heerlijke geur je slaap veraangenamen.

Een klerenhangertje kan worden geparfumeerd met de heerlijke geur van een rozenpotpourri, of verleent een overhemd frisheid met citroen.
Of gewoon potjes potpourri in je kamer en zo kan je eigenlijk duizenden ideeen vinden.


Kruiden voor de schoonheid:

De oude Egyptenaren balsemden hun doden 700 jaar geleden om ze te conserveren
en ze aantrekkelijker te maken voor het hiernamaals.
Later ontwikkelden ze allerlei cosmetica voor religieus en ceremonieel gebruik.

Hippocrates maakte een studie van de huid en beval dieet, oefeningen, baden en massages aan om een fysieke gezondheid en schoonheid te bevorderen.

Tijdens de Renaissance stond de huidbehandeling helemaal los van de medicatie.

Recepten voor zepen, cremes en kruidenwaters werden vastgelegd in kruidenboeken die generaties lang van moeder op dochter werden doorgegeven.

Reacties (17)
Bekijk alle reacties Ophalen reacties ... Bekijk minder reacties
Keukenkruiden,gebruik ,plaatjes.
Keukenkruiden,gebruik ,plaatjes.
Keukenkruiden,gebruik ,plaatjes.
Keukenkruiden,gebruik ,plaatjes.
Keukenkruiden,gebruik ,plaatjes.
Keukenkruiden,gebruik ,plaatjes.
Leuk artikel? Deel het
Laatst vragen
Laatst beantwoorde vragen
Meest bekeken
Top
Smulweb.nl maakt gebruik van cookies

Graag houden wij onze website gratis, daarom maken wij gebruik van cookies en vergelijkbare meettechnieken. Hiermee kunnen wij uw instellingen onthouden en de website optimaliseren. Daarnaast kunnen wij voor advertenties een vergoeding ontvangen. Meer over cookies leest u hier.

Om verder te gaan naar de website,
verzoeken wij u om akkoord te geven.

Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik accepteer de cookies