Artikel
GA MEE NAAR BUITEN ALLEMAAL.......
andrea heeft dit artikel op 2 mei 2003 toegevoegd. Dit artikel is 1.103 keer bekeken, 1 x bewaard en staat in 1 kookgroep.Eind jaren 70 verhuisden mijn ouders noodgedwongen van een Amsterdamse bovenwoning naar een flat met lift in Zeist. Het was even wennen maar al snel wilden ze er niet meer weg.
Tengevolge van een acute reuma was mijn moeder niet meer zo vlot ter been en hele grote drukte in huis kon ze niet meer zo goed aan.
Hun nakomelingen waren inmiddels in getal behoorlijk toegenomen, dus als een van beiden jarig was, was het een gekrakeel van jewelste. De kleintjes joegen door het huis en waren na enige tijd natuurlijk niet meer te houden. Dus viel het besluit om in het vervolg hun verjaardagen buitenshuis te vieren, in een kind vriendelijke omgeving.
Na enige jaren hadden we zo ongeveer alle speeltuinen, zwembaden en ponyparken in de naaste of iets verdere omgeving wel gezien en na de zoveelste pannenkoekenboerderij begon de lol er een beetje af te gaan althans voor mij. Twee keer per jaar een dergelijk festijn was meer dan ik verdragen kon.
Ik begon op een plan te broeden.
Mijn moeder is eind maart jarig en tja, dan kan het nog wel eens erg koud zijn en dus erg lekker om je rond een warme potkachel te scharen.
Mijn vaders verjaardag viel echter in juni en in mijn herinnering was het dan altijd prachtig weer, soms zo heet dat de mussen dood van het dak vielen en de drank zelfs onder het stromende water van de badkuip moeite had om een temperatuur onder de 18C te behouden.
Wellicht geinspireerd door de verhalen van Guy de Maupassant, waarin van die prachtige Country Style picknicks beschreven staan, legde ik het plan voor om dat met de hele familie ook eens te gaan doen. Het kwam in de familieraad en iedereen was voor!
De enige voorwaarde van mijn vader was, dat mama er niet te veel werk aan mocht hebben. Nou, dat kon geregeld worden, we verdeelden gewoon de taken. Hele lijsten werden er opgesteld, van alle benodigde attributen van kurkentrekker tot vuilniszakken, servetten, glazen en bestek, tuinmeubelen, tafelkleden, koelboxen en ga zo maar door en om vooral niet te vergeten de frisbees, badmintonrackets, voetbal, emmertjes en schepjes.
In de weken eraan vooraf was er een druk telefoonverkeer, want er moest natuurlijk ook nog afgesproken worden wat er allemaal aan lekkers gemaakt zou gaan worden en wie zich waarvoor verantwoordelijk stelde.
Gelukkig weten wij allemaal, ook mijn schoonzus, behoorlijk van wanten in de keuken, dus er werd gebakken, gebraden en gekokkereld dat het een lieve lust was en iedereen had er veel plezier in.
De picknick stond gepland voor een zondag in juni. Daags tevoren was mijn vader met de auto gaan toeren op zoek naar een geschikte locatie en hij vond een prachtige plek ergens tussen Zeist en Woudenberg in. Er was veel groen, bomen en struiken, een soort zandheuvel, zon en schaduw, en vooral genoeg ruimte voor de hele meute. Er stonden zelfs een paar verscholen picknick tafels en er was op dat moment geen mens te bekennen.
Maar ja, hoe zou dat zondag zijn? Hij kon er toch moeilijk een vlag met BEZET! ! , neerpoten.
Enigszins gespannen reden we die zondag met volgeladen auto?s in colonne achter Pa aan. Hoera! De plek was niet bezet.
De kleintjes waren in uitgelaten stemming en begonnen direct met hun sport en spel.
De auto?s werden uitgeladen en de koelboxen met wijn en andere drankjes in de schaduw gezet.
Na het dekken en opmaken van de tafels, was iedereen verrukt over de gerechten, o.a. aardappelsalade met bleekselderij en kummel, aspergesalade met gerookte zalm, gebraden kalkoenpoten, tonijnsalade, een salade met kaas/ham/ prei, sandwiches, diverse soorten kaas en worst, rauwkost met sausjes, een salade van vers rood fruit, en vooral de prachtige triffle en schuimtaart van mijn schoonzus waren een plaatje!
Urenlang hebben we er doorgebracht al smikkelend en smullend met zo af en toe een sportief intermezzo. Alle kleinkinderen konden ravotten zoveel als ze wilden en hadden de grootste lol.
De hele dag hebben we behalve een verdwaalde hond, met of zonder baas, niemand gezien.
We vonden het allemaal zo ontzettend leuk dat direct besloten werd om dit evenement tot familietraditie te verheffen voor de komende jaren.
En zo is het bijna 10 jaar gegaan.
De kleintjes werden groot maar wilden de picknick nooit missen, de kinderen schoven op naar middelbaar en onze ouders werden bejaard.
De laatste picknick werd gehouden in juni 1992, ter gelegenheid van de 75ste verjaardag van mijn vader en hoe ziek hij toen al was, hij wilde het perse nog een keer meemaken en genieten van zijn hele ?kinderschaar?.
Mijn vader overleed vier weken later.
Ik geloof niet in toeval, dus moet het de Voorzienigheid geweest zijn die er voor zorgde dat ieder jaar steeds diezelfde plek, daar tussen Zeist en Woudenberg, op een zondag in juni, alleen aan ons gezin ?gastvrijheid? bood.
Mijn herinneringen eraan zijn vervuld met vreugde maar stemmen mij tegelijkertijd weemoedig.
Misschien is de titel van dit stukje niet helemaal goed gekozen maar mijn vader hield van de natuur en vooral van zingen dus laat ik het maar zo!
Print artikel
Stuur doorWil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
Een verhaal uit het leven gegrepen. Dit verhaal van jouw leven vind ik heel mooi, zo heb ik het me altijd voorgesteld, jammer genoeg ben ik enigst kind, kan het dus niet echt met je delen, maar het mij wel kunnen voorstellen! Groetjes Ines
zo'n familie? daar kan je inderdaad met warmte op terug kijken. Je begint op volle toeren te komen met je stukjes. Mooi!!! Bertus
Je weet het mooi te beschrijven, ik zie jullie allemaal zitten. Mooie herinneringen hoor! Leuk dat je ze met ons wilt delen.
Wat ontzettend leuk en fijn dat je vader tot het allerlaatst heeft kunnen genieten van de familie op zijn verjaardag en de picknick. Je bent op dreef!
verhaal van jouw hand Andrea, ik heb het met plezier gelezen. Fijn als je op zulke mooie herinneringen terug kan kijken, en nog fijner dat je vader dit nog heeft mogen meemaken. Anne
Buitengewoon in het land
Het is alweer meer dan een jaar geleden dat ik in de krant een enthousiast geschreven verhaal las over de start van “Buitengewoon in het land”. … Lees verder »
Monsanto-medewerkers weren GMO-voedsel
Monsanto, ‘s werelds grootste promotor van genetisch gemodificeerde levensmiddelen, lijkt tegenstrijdig bezig te zijn. In de eigen personeelskantine zijn genetisch gemodificeerde … Lees verder »
Eating is a risky business
In bloed uit de navelstreng van pasgeborenen bevinden zich gemiddeld 147 lichaamsvreemde chemicalien die het kind bereikten via de bloedbaan die het met zijn / … Lees verder »
