Artikel

Je houd ervan of niet, maar dit geurend bolletje is heel gezond. En een vleugje knoflook in de keuken is best aangenaam. In Zuid-Frankrijk weten ze er meer over

Door een streek rijden waar iemand met een gigantische bus knoflookspray lijkt te hebben gespoten, promoveert dat vleugje dan meteen tot een geur. Alsof de lucht gemarineerd is, zo ruikt het ook eind juni, begin juli, midden in de Franse Midi-Pyrenees, in Beaumont de Lomange, de hoofdstad van de witte knoflook en Lautrec, het centrum van de roze geaderde en violet verpakte knoflook. Dan worden de bolletjes geoogst, wat meteen de verklaring is voor de opvallende alom aanwezige geur.

In deze streek kan het ook niet anders of alles draait er om knoflook. De regionale keuken is er een van geurige gerechten waarin de teentjes en zelfs hele bollen niet weg te denken zijn. Frankrijk is na Spanje de belangrijkste producent van knoflook.


De populariteit komt voort uit de veelzijdigheid van knoflook: lekker bij vis, vlees en gevogelte, elegant in sauzen en soepen, en caloriearme smaakmaker in salades.

Je pelt de teentjes, wrijft er de wok mee in, snippert ze door een gerecht, plet ze met een mes of maakt ze met de pers fijn voor een mooi verspreide smaak.

Gekookt verliest de knoflook een deel van zijn geur en smaak, vandaar dat er in die gerechten vaak grote hoeveelheden worden aangegeven bij de ingredienten. Het voordeel hiervan is dan weer dat je adem grotendeels wordt gespaard.
Het feit dat de uitdrukking ?knoflook eten? bij de oude Romeinen synoniem stond aan ?ten strijde trekken? geeft wel aan dat knoflook niet zomaar een kruidje is.

Oude Griekse atleten volgden voor de Olympische Spelen bijvoorbeeld een complete lookkuur (het is niet bekend of ze wonnen om hun prestaties, of vanwege het feit dat ze hun tegenstanders bedwelmden door alleen maar ?dag? te zeggen!)

Ook de oude Egyptenaren wisten er weg mee: ze maakten maaltijden met veel knoflook klaar voor de bouwers van de piramiden en sierden de piramide van Gizeh op met een kloeke knoflookteen, omdat deze hen zo goed had beschermd.

De Engelse koning Henry IV sleurde na zijn kruistochten de bolletjes mee terug naar Europa, waar ze eind 19de eeuw vooral een probaat afweermiddel tegen heksen en vampiers vormden.

Het zuiden van Europa sloot de knoflook zonder enige moeite in het culinaire hart, maar hoe noordelijker men kwam, hoe meer het werd gebruikt als medicijn.
Zelfs vorige (20ste) eeuw werd verdund knoflookextract bijvoorbeeld nog gebruikt als antiseptisch middel.
Naarmate eten van over de grens na de 2de Wereldoorlog steeds populairder werd, verscheen knoflook steeds vaker op het menu in de lage landen. Eerst als voorzichtige smaakmaker maar tegenwoordig zelfs als hoofdmoot, en dan liefst nog met pittige verse knoflook als basisbestanddeel ook.

Bovendien maakt de medicinale carriere van de wonderbol een comeback. Knoflookdragees zijn naast vitamine C het meest verkochte voedingssupplement ter wereld en de verwerking van look in gerechten desinfecteert bacterien, helpt schimmels als candida om zeep, vehoogt de weerstand en verlaagt ook nog eens het cholesterolgehalte . Bovendien zou het bolletje het risico op darm en blaaskanker aanzienlijk verkleinen.Het exotische zusje van de ui groeit in de volle zon in losse grond en heeft in bloei een mooie roodachtige of zelfs purperen bloem, die echter snel wordt verwijderd zodat geur en smaak in de bol onder de grond blijven, in plaats van de tuin te aromatiseren.

De fraaie grote vlechten roze knoflook, soms 1 a 2 kilo zwaar, worden manouilles genoemd (in de streek zijn er zelfs wedstrijden voor het vlechten van de strengen) en kunnen lang worden bewaard op een droge plaats.

Vanaf 1 juli tot september draait alles in deze streek rond knoflook. Er worden festivals georganiseerd en missen opgedragen.
Er wordt veel knoflook gegeten in allerlei vormen die ook weer rijkelijk wordt doorgespoeld.

Met een rauw teentje in de ochtend en een glas rode wijn voor het naar bed gaan, heb je de dokter niet nodig, zeggen ze hier.

Toch bezorgd om de lookwalm? Het lokale advies: op een koffieboontje, op peterselie of anijszaad kauwen. Of een harde appel eten.

Roze en witte look hebben evenveel smaak.
De laatste heeft varianten als Messidrome, Thermidrome of Blanc de Lomange, wordt geplant in de herfst, geoogst in de zomer en verkocht in de maanden daarna, omdat de houdbaarheid beperkt is. Roze knoflook ?Fructidor, Printador en Rose du Var- wordt in de lente geplant en in juli geoogst. Een speciale soort is de Rose de Lautrec, die wordt gekweekt op een bijzondere bodem rond een stadje in Tarn en als ?grand cru? mag pronken met een ?appelation d?origine?.

dit heerlijke zuiderse hapje

Bak een hele en ongepelde verse knol een half uur in de oven op 200?C.
Smeer de pasta die je hierna uit de teentjes knijpt op een snee geroosterd brood.
Met een beetje zout en een scheutje olijfolie is dit een ware delicatesse!
Op deze manier bereid is de smaak van knoflook bovendien veel minder uitgesproken.

• Print artikel
• Stuur door
• Pin It

•   Terug naar zoekresultaten  
•   Volgende artikel »
•