
Op een regenachtige herfstdag, gegeseld door diverse buien, togen wij naar het centrum van de oude Hanzestad Zwolle om, voorafgaand aan een diner in Librije´s Zusje, deel van het bekende Librijeconcern van Jonnie en Thérèse Boer als ik dat zo mag uitdrukken, ons eerst te wagen aan een najaarswijnproeverij in hetzelfde etablissement. De wijnproeverij wordt ieder najaar georganiseerd door Co Hartman van Wijnkoperij Henri Bloem te Zwolle. Met regelmaat op wisselende locaties, maar deze keer in Librije´s Zusje, gevestigd, net als Librije´s Hotel, Librije´s Wijnbar en Librije´s Atelier (kookschool), in het voormalige Huis van Bewaring en strafgevangenis te Zwolle op het Noordereiland
Deze wijnproeverijen zijn altijd een succes, vooral ook door het grote aantal te proeven mooie wijnen en altijd in aanwezigheid van enkele wijnboeren, deze keer uit Italië en Oostenrijk. Daarnaast waren er nog een viertal sessies wijn-spijs waarin drie gerechtjes van Librije`s Zusje geproefd konden worden in combinatie met drie wijnen van Co Hartman.
Aansluitend aan de proeverij hebben we genoten in Librije´s Zusje van een mooi en zeer smaakvol viergangendiner van klassiekers waarmee grote broer Librije naam gemaakt heeft met daarbij mooie wijnen die met elkaar een perfecte smaakcombinatie aangingen, ofwel een "bon mariage" zoals de Fransen zeggen! Heel verrassend ook om bij drie van de vier wijnen een perfecte match met de gerechten te mogen proeven. Het was voor ons een ideale afsluiting van een mooie wijnproeverij. Want hoe kun je nu beter wijn en spijs combineren dan bij deze gelegenheid en in deze ambiance waarin "Puur genieten" de sleutelwoorden zijn van Jonnie en Thérèse Boer. Als kleine zusje van grote broer Librije zal het altijd enigszins in de schaduw hiervan vertoeven, hoewel het zichzelf al bewezen heeft door al een eerste ster te halen een half jaar na opening. Voorwaar, geen geringe prestatie!




















Het Noordereiland is een eiland ten noorden van de vroegere middeleeuwse stad Zwolle, het huidige centrum, maar wel deel uitmakend van het vroegere verdedigingsstelsel. Het Noordereiland ligt dan ook buiten de eigenlijke stadsmuren. Het pand is in 1739 gebouwd als provinciaal tuchthuis en heeft tot 2002 een penitentiaire bestemming gehad, de laatste jaren als onderkomen voor vreemdelingenbewaring. Maar nu onderdak biedend aan eerdergenoemde componenten van het Librijeconcern. Het pand is door veranderde opvattingen in strafopleggingen diverse keren verbouwd met als laatste, maar deze keer niet in het kader van strafoplegging, de verbouwing tot hotel, restaurant, wijnbar en kookschool. Hoewel in Nederland nog wel eens de opvatting heerst dat gevangenissen redelijk op luxe hotels lijken, is de familie Boer er in geslaagd om die luxe hier meervoudig te overtreffen met de realisatie van Librije´s Hotel. Naast de luxe inrichting zal ook de omzetting van de deursloten van de buitenkant naar de binnenkant, het nodige werk hebben opgeleverd! Voorheen betrof het immers onvrijwillige gasten die binnengehouden moesten worden, nu echter gasten die uit vrije wil de keuze voor dit hotel maken. Ook in de omgeving wordt de herinnering aan het voormalig Huis van Bewaring/gevangenis levend gehouden door de naam van het plein waar het pand aan ligt, het Spinhuisplein, en de naam van de tegenoverliggende straat, de Spinhuisbredehoek. Een spinhuis was immers een ander woord voor vrouwengevangenis waar vrouwen arbeid moesten verrichten aan het spinnenwiel. Een mannengevangenis echter werd rasphuis genoemd omdat de arbeid die hier verricht moest worden bestond uit het raspen van hout.
In het huidige pand is een groot aantal bouwkundige componenten in de oude luister gehandhaafd, zoals de oude celdeuren. Daardoor ontstaat een mengvorm van klassieke bouw en moderne uitingen ofwel geprojecteerd op het gebruik van vroeger en nu, het ontbreken van totale luxe in het harde leven in een strafgevangenis tegen een totaalconcept van luxe genoegens op hoog niveau. Een sfeervolle ontmoeting van heden en verleden. De ingang van hotel en restaurant is een van de vele bewaard gebleven elementen, de authentieke zware gevangenisdeur die ons toegang geeft tot een deel van het culinaire domein van de familie Boer. Het gastconcept heeft men binnen het Librijeconcern hoog in het vaandel staan. Het personeel straalt dan ook die gastvrijheid uit. Zeggen dat je je hier welkom voelt, is dan ook een understatement.
De vroegere gevangenis is in een vierkante vorm rondom een binnenplaats gebouwd. Het restaurant is voor deze gelegenheid in twee gedeelten ondergebracht in de twee zijvleugels van het pand in de voormalige cellen, gescheiden door de binnenplaats. De tussenmuren zijn daarbij verwijderd maar de originele celdeuren zijn hierbij gehandhaafd. Samen met de oude plafondbalken en de toegepaste verlichting geeft dit het restaurant hierdoor een aparte maar mooie ambiance.
Om te kunnen genieten van de producten uit de keuken van Librije´s Zusje hadden we de regenbuien getrotseerd welke ons humeur bijna verpestten. Maar het vooruitzicht was goed zodat ons humeur gelukkig zonnig bleef. We waren erg benieuwd naar de kookkunsten van de witte brigade die in zwarte koksbuizen gestoken waren. Met onze smaak- en reuksensoren nog enigszins "beneveld" door de mooie wijnen van de wijnproeverij, werden we uitgenodigd om aan tafel te gaan. De eerste wijn die in onze glazen vloeide, was een Zweigelt 2008 van Weingut Prechtl uit Niederösterrich in Oostenrijk. De Zweigelt is een blauwe druif die in de jaren twintig van de vorige eeuw is ontstaan door een kruising van St. Laurentdruiven en Blaufränkischdruiven en vernoemd is naar zijn uitvinder. Mooie rijke geuren van zwart en rood fruit in de neus. Daarnaast een mooie smaakimpressie waarin fruit, vol, stevig en smaakvol, kernbegrippen waren. Inmiddels serveerde men ook huisgebakken brood uit met roomboter en olijfolie ofwel "eulie" zoals ze in Zwolle en omstreken zeggen. Het brood was warm en vers, zoals brood eigenlijk behoort te zijn. Heerlijk om alvast even wat te knabbelen na al het vineuze "geweld". De keuken had als eerste gang voor ons "Tartaar van rund met spekbokking en een crème van yuzu" bereid. Uitgeserveerd op een langwerpig bord met daarbij ook een garnering van kleine stukjes bloemkool, haricots verts, kruim van gepofte wilde rijst en quinoa (wordt als pseudo-graansoort beschouwd en is herkomstig uit voornamelijk Zuid-Amerika). De spekbokking was hier in de uiterlijke vorm niet herkenbaar als spekbokking. Men had hier door middel van een alginaatbad hele kleine bolletjes gemaakt, ongeveer zo groot als zalmkaviaar. We waren benieuwd welk smakenspel zich voor ons zou ontrollen. De tartaar was in een grove structuur gemaakt, kleine blokjes, met een mooie smaak. Maar de ultieme smaak zat in het totaal van de componenten. Een hele mooie smaak waarbij de spekbokking voor de "bite" zorgde en de smaakvolle yuzucrème de nodige frisheid inbracht. Smaakcomponenten die ook bijdroegen aan de succesvolle wijn-spijscombinatie. Een mooie smaakovereenkomst tussen de Zweigelt en de rundertartaar waarbij de beide smaken prachtig in elkaar overvloeiden. De eerste smaakbeleving was helemaal goed, we waren zeer benieuwd naar de volgende!
Als tweede wijn schonk men ons, heel verrassend na de rode Zweigelt, een Italiaanse 2008 Prà "Staforte" Soave Classico, een witte wijn uit Veneto. In de neus tonen van wit fruit zoals meloen. Een mooie brede en volle smaak waarbij ook fruit en lichte zuren waarneembaar waren. Een erg smaakvolle wijn, mede door de lichte zuren. Een witte wijn na een rode wijn hoeft geen problemen te geven als de witte wijn maar voldoende smaakgehalte heeft om de rode te kunnen "overtreffen". Als tussengerecht had men voor ons bereid een "Salade van de rug van kabeljauw met zeesla, aubergine, citroengras en pastinaak". De kabeljauwrug was gekonfijt in olie op 50° en had daardoor een prachtige zachte smaak en structuur gekregen waarbij de kabeljauwstructuur toch behouden bleef. De ruggen oogden bijna geleiachtig door het konfijten. De geel gekleurde pastinaakcrème was gemaakt in de vorm van een eidooiertje en had ook een beetje weg van de structuur en de glans van een eidooiertje.. Een leuke vondst en een leuke presentatie. De crème van citroengras was smaakvol zonder overheersing van de frisse zuren. We proefden weer mooie smaken van de verschillende componenten maar de meerwaarde zat toch weer in de som der delen. De totale compositie van smaken leverde een prachtige combinatie op met de Soave, eigenlijk een hele mooie symfonie, om het eens in muziektermen uit te drukken. Wederom een geslaagde wijn-spijscombinatie omdat beide smaakprofielen met elkaar overeenkwamen. De zuren van het citroengras en die van de Soave den hierin ook een rol. Ondanks dat we een witte wijn na een behoorlijke rode kregen, bleef de Soave prima overeind wat ook weer aangeeft dat deze Soave van Prà een wijn is met een behoorlijk smaakgehalte.
Voor het "pièce de résistance" (hoofdgerecht) uit, bracht men de derde wijn. Ditmaal een 2005 Crianza van het domein Pagos de Araiz uit het Spaanse Navarra. Een wijn gemaakt van 60% Tempranillo, 20% Cabernet Sauvignon en 20% Merlot. Een crianza heeft een opleg van tenminste twee jaren en tenminste zes maanden op hout. Een donkerpaarse wijn met zwart fruit en vanille in de neus. Qua smaak, stevig, vol, tannines, zuren en een bittertje. Het is echt een robuuste wijn met een lang na ijlende smaak. Niet echt een wijn om zo te drinken, want dan heb je een zware avond, maar een wijn die als begeleider bij een maaltijd hoort zoals hier. De wijn mocht ons hoofdgerecht van "Duivenborst met pistache, het pootje, een stukje vleugel, rode biet en een jus van gerookte thee" begeleiden. Een leuke presentatie op het bord, waarbij de duivenborst voorzien was van pistachecrunch met daarnaast een stukje vleugel, een kunstig gemaakt pootje in de vorm van het uiteinde van een wortel met het steeltje eraan. Het vlees van het pootje was recht afgesneden, oranje gepaneerd en rechtop gezet met het botje daarboven uitstekend als het steeltje van een wortel.. Daarbij ook nog een torentje van bietenschijfjes en een pistachecrème. Het lijkt een herhaling van zetten maar ook bij het hoofdgerecht weer prachtige smaken van de onderdelen apart en in het totaal van alle delen. De jus van gerookte thee (Lapsong Souchong, een zwarte theesoort uit de Chinese provincie Fujian) was naast dat deze uitstekend was, heel geprononceerd in de smaak. Deze stevigheid was vereist om ook hier de wijn-spijscombinatie te laten slagen. De combinaties van smaken van het hoofdgerecht, ondersteund door de smaakvolle saus, boden prima tegenspel aan de mooie en smaakvolle Crianza met zijn opulente (rijke) karakter. Driemaal een match op wijn-spijsgebied, dan kon deze culinaire avond niet meer stuk!
Het was wederom een avond vol van culinaire en vineuze genoegens. Helaas naderde het einde weer met het dessert in het vooruitzicht.
Als dessert een, in mijn ogen, typisch Jonnie Boer-gerecht,namelijk "Compleet losgeslagen appeltaart". Een compositie van alle "onderdelen" van appeltaart op een mooie wijze gepresenteerd. Naast de gegeven onderdelen zoals stukjes appel en rozijnen, had men op een zeer artistieke manier de andere "onderdelen" nagemaakt zoals het vanillestokje, de kruidnagelen, de steranijs en niet te vergeten, de kaneelstokjes. Uiterlijk zeer gelijkend op de echte producten. Zelfs de krullen van het vanillestokje en het gootje in de kaneelstokjes waren perfect geïmiteerd. Als er een intellectueel eigendomsrecht zou bestaan op de originele producten, dan zou deze hier meermalen op uitstekende wijze "geschonden" zijn! De diverse appeltaartonderdelen waren overigens prima van smaak. De "appeltaart" werd begeleid door een 2008 "La Roulerie" van Thierry Germain, een Coteaux du Layon. Een wijn met een strogele kleur, die tonen van zoet fruit en nectar in de neus had. Rozijnen, nectar en lichte zuren golfden over onze smaakzintuigen. Een mooie, zoete dessertwijn, erg smaakvol met daarbij ook diepte in de smaak. Doordat de smaken van de diverse `appeltaartonderdelen" nogal uit elkaar liepen, was de wijn niet echt in harmonie met het totale gerecht. Het "kaneelstokje" (gemaakt van mascarpone en kaneel) vormde als enige, erg verrassend overigens, wel een mooie smaakcombinatie met de wijn.
Na de koffie met huisgemaakte friandises als een Baileyslolly, een rumcupje en madeleines was dit mooie, smaakvolle diner weer ten einde. Een mooie prestatie op culinair gebied van de witte brigade van Librije`s Zusje en een uitstekende keuze qua wijnen door de sommelier in samenspraak met Therèse Boer en Co Hartman.
De enige "kanttekening" die we hadden tijdens deze mooie avond, was de temperatuur van de koffie. Gezien het grote aantal mensen werd de koffie "en masse" uitgeserveerd. Deze koelde daardoor te snel af.
Zie hiervoor
De zwarte brigade was in ruime mate aanwezig en dat was geen overbodige luxe gezien het grote aantal mensen dat bleef dineren na de wijnproeverij. Vriendelijk, informeel, enthousiast, deskundig en zeer servicegericht waren de kernwoorden waarmee we de zwarte brigade konden typeren. Men heeft in het Librijeconcern het gastconcept hoog staan. Dit is in alle geledingen van de zwarte brigade te merken. Gastvrijheid is hier dan ook een sleutelwoord. We merkten dit ook toen we om extra friandises vroegen. Dit was totaal geen probleem en men voldeed met plezier aan ons verzoek.
We hebben genoten van heerlijke gerechten en mooie wijnen, een vriendelijke en deskundige bediening en een mooie ambiance. Ondanks de schaduw van grote broer Librije, heeft het Zusje haar eigen plaats veroverd en bewezen dat ook hier op hoog niveau gekookt wordt. Daarnaast getuigen de keuzes van de wijn van deskundigheid en gastronomisch inzicht, waarvoor hulde!
Wil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
Ik heb goede herinneringen aan Librije`s Zusje en die komen bij het lezen van je recensie weer helemaal naar boven. De appeltaart heb ik inderdaad ooit bij De Librije gegeten, leuk dat het hier nu ook, geheel volgens concept, geserveerd wordt. Mooi verhaal Peter, dank je! Groeten Meta
Nou Peter, wederom een mooi en uitgebreid verslag! Denk dat er geen vragen meer zijn na dit verhaal. Zelf denk ik [twee maal gelezen] dat wijn spijs inderdaad goed op elkaar zijn afgestemd. En of het nu simpele wijnen zijn, maakt niets uit, het gaat om de smaak combinaties en die zijn goed. Maar het was genieten,net als het lezen van je recensie. Gr. john.
Deze keer spreken de wijnen me meer aan dan de spijs Peter. Luxe zal het zeker zijn daar maar als ik je omschrijving van het eten lees moet ik Carla gelijk geven en dan heb ik het vooral over de derde foto, dat mag gewoon wat uitnodigender, zeker in zo`n zaak. De wijn die Carla noemde kwam me bekend voor, die hadden wij ook laatst in Frankrijk, ik wist niet dat dat zo`n bekende streek was. Maar goed, je hebt een nagenoeg perfecte avond gehad en als ik de prijs van een menu met wijn op de site zie dan heb je er niet eens de hoofdprijs voor betaald. Wel heb ik bij dit soort zaken vaak het gevoel dat men erg leunt op het succes en de naam van de Librije maar gelukkig heeft men hier wel een uitstekend zelfstandig draaiend team. Bedankt dus weer, Kai
lekkere gerechtjes inderdaad, maar geen heel bijzondere wijnen. Wel weer een prachtig compleet verslag van deze belevenis Peter!Hartelijke groet Sophie.
Mooie gerechtjes met aardige wijnen, veel verder kom ik eerlijk gezegd niet. Ze komen me toch iets te simpel voor, ik weet inmiddels door een kaasproeverij daar dat men nogal dol is op die Coteaux de Layon, maar ikzelf ben niet overtuigd door die wijn. Groet van Carla
Wil je je restaurantervaring delen in een recensie? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
We kregen van de NS spoordeelwinkel een aantrekkelijke aanbieding via email. Een dagje treinen en een drie gangenlunch inclusief twee glazen … Lees de complete recensie »
Via smulwebber Carla was ik getipt dat er een leuke aanbieding kwam met de NS en Librije`s kleine zus als partners. Voor 59 euro per persoon kreeg je … Lees de complete recensie »
Inleiding: De week waarin 17 oktober valt, dus de herfstvakantie, dit jaar hebben we ervoor gekozen om met de hele familie, onze zoon met zijn … Lees de complete recensie »
Inleiding: Van sinterklaas lag er nog een dagje treinen voor ons op de plank! We hoefden er niet echt over na te denken: op naar Zwolle deze … Lees de complete recensie »
Vandaag voor de eerste, maar zeker niet voor de laatste keer hier geweest. Een prachtige zaak met vriendelijke bediening, een zeer attente gastheer, … Lees de complete recensie »
3 december was het zover samen met 78 andere smulwebbers gingen wij uiteten bij Librije`s zusje. De ontvangst was hartelijk en zeer correct. Geweldig … Lees de complete recensie »
18 november. Een zeer genoegelijke avond met leuke tafelgenoten die net als wij van lekker eten houden. De ontvangst in de tuin met Prosecco … Lees de complete recensie »
Gisteren met 79 andere Smulwebliefhebbers gegeten bij Librije`s Zusje. Geweldig! Een fantastische ontvangst, van deur tot en met het overdekte … Lees de complete recensie »