Recensie
Restaurant De Garde, Utrecht
-
- Drieharingstraat ,
- 3511 BJ
- Nederlands
Wijzig restaurant gegevens
Recensie
Het was weer eens zo`n typische Hollandse zaterdag in de zomer, dat wil zeggen regen, regen, regen. Maar, wij hadden iets leuks in het vooruitzicht, dus regenjassen aan en op naar Utrecht. In de Drieharingstraat, meer de Drieharingsteeg- precies tussen de Vredenburg en de Oude Gracht – bevindt zich restaurant de Garde, doel van onze reis.
Ik wilde naar dit restaurant, omdat ik de naam in diverse publicaties over de Utrechtse horeca in positieve zin vermeld zag. Zo noemde bijvoorbeeld Jeroen Robberegt, chef-kok van Karel V en dus niet de eerste de beste, dit restaurant een aanrader. Omdat er op Smulweb nog geen recensie over dit restaurant te vinden is, zag ik een schone taak voor mij weggelegd. Ik had gereserveerd via de website ; de bevestiging kwam keurig zo als aangekondigd via een sms op de mobiele telefoon.
Wij werden werkelijk allerhartelijkst ontvangen door een jongeman, type ideale schoonzoon. Het restaurant was nog vrijwel leeg en wij mochten zelf kiezen waar we plaats wilden nemen. We kozen een tafeltje niet te dicht bij de trap want, dachten wij, "misschien zit je daar niet zo veilig". Dit restaurant is namelijk huiskamer klein en wij vermoedden dat het eten misschien wel van boven uit de keuken via de trap moest komen. Het meeste eten werd, zo bleek later via een liftje naar beneden gestuurd en datgene wat apart gebracht werd door een van de koks, kwam zonder ongelukken beneden; dit ter geruststelling.
We kregen alle tijd om ons op het gemak te installeren en pas nadat we voorzien waren van een aperitief, kregen we de menukaart en een amuse. We hadden het menu thuis al bestudeerd op de (goed verzorgde) website en min of meer besloten deze keer à la carte te gaan eten, tenzij het drie- of viergangenmenu, dat tweewekelijks wijzigt, ons alsnog zou verleiden. Maar, alsof het altijd zo moet zijn als ik uit eten ga, daar zat sukade bij en dat heb ik voorlopig wel genoeg gegeten.
De amuse was overigens een gewaagd hapje; een bouillabaisse met ossenstaart en kokosroom. Ik was niet helemaal overtuigd; vond het een tikje bizar smaken, maar manlief was heel enthousiast. De licht peperige nasmaak baarde mij bovendien wat zorgen, want ik had besloten als vooraf een gerecht met coquilles te nemen. Maar, tegen de tijd dat ons voorgerecht geserveerd werd- we hadden inmiddels ook wat brood gekregen en een watertje besteld- ondervond ik absoluut geen hinder meer van het pepertje.
We kregen geen spijt van onze keuzes; voor mij coquilles met krokant gebakken Iberico varkensnek, miso en apart in een glaasje wat schuim van vanille, voor manlief een mooi rosé, dungesneden entrecote van Hollands weiderund met gegrilde bonito (tonijn), huisgemaakte piccalilly en dashi- roomsaus. Hij vond de tonijn vermeldenswaardig perfect klaar gemaakt, prima combineren met het vlees en zelfs het beetje sla (waar hij nooit zo enthousiast over is), vond hij een perfecte aanvulling. Ik was ook heel gelukkig met mijn bordje en vond de combi van vlees en coquille met miso en groene asperges al zo goed, dat het vanilleschuimpje, hoewel smakelijk, eigenlijk overbodig was.
Ik had inmiddels natuurlijk wat foto`s gemaakt en steeds mijn notitieboekje in de aanslag, daarom heb ik gemakshalve verteld dat ik als lid van Smulweb als liefhebberij ook wel recensies schrijf. Of het hieraan te danken is, dat wij als verrassing nog een gratis tussengerecht kregen, weet ik eerlijk gezegd niet. Je wordt sowieso verwend in dit restaurant, had ik al gelezen. Hoe dan ook, het gerecht was een onderdeel van het menu van de chef: pijlstaartinktvis, gevuld met chorizo en een bakeljauw van heilbot. Op het bordje dat we samen deelden, troffen we een smaakvolle coulis van paprika aan die mooi afstak tegen het zwart van de inktvisinkt. De inktvisjes waren voortreffelijk bereid, heerlijk mals en de tentakels lekker knapperig. De overige gerechtjes vonden wij jammer genoeg te zout. De kok experimenteert er lustig op los in dit restaurant, zo zou later nog meer blijken. Dit kan er toe leiden dat er misschien af en toe wat minder geslaagde gerechten tussen zitten, maar dat mag de pret niet drukken, want er blijft genoeg lekkers over.
Het restaurant was inmiddels goed gevuld; ook voor mensen die niet gereserveerd hadden, bleek er nog een tafeltje te zijn en buiten op het kleine terras met terrasverwarming was het ondanks de aanhoudende regen eveneens gezellig druk geworden onder de luifel.
"Kwartel en Kalf" vormden mijn hoofdgerecht en manlief koos voor zeewolf. Zoals echte "foodies" vermoedelijk al aan de foto kunnen zien, is het pureetje dat op mijn bord ligt technisch niet helemaal geslaagd. Ik begon er dan ook een beetje argwanend aan. De smaak was oké; het bleek een puree met extra vergine olijfolie te zijn, maar naar mijn idee iets te fors gemixt (?), waardoor het een wat stijfselachtige consistentie krijgt. De kwartel en het kalfsvlees daarentegen smaakten uitstekend, evenals de begeleidende saus van truffel en eendenlever. Het gerecht van manlief, voluit: "In kreeftenolie gegaarde zeewolffilet met gerookte en gebakken rode poonfilet, crème van venkel en saus van gereduceerde bouillabaisse", leidde vooral bij het eten van de zeewolf tot goedkeurend gemompel vanwege de goede cuisson, de rode poon legde het daar tegen af. Wat overigens opgemerkt moet worden over het eten bij de Garde is, dat men geen kinderachtige porties serveert; zelfs een stevige eter zal hier voldaan vertrekken!
Ik zou ik niet zijn, als ik de gelegenheid niet te baat genomen had om een babbeltje met de koks te maken. De toiletten bevinden zich boven, dus je moet wel die steile trap op en dan ontdek je dat er daar nog wat tafeltjes staan, die uitkijken op de keuken. Zo weet ik nu, dat een van de koks (afkomstig uit Cuba), graag nieuwe gerechten verzint. Uit enthousiasme liet hij mij na het door ons bestelde dessert nog eens proeven van zijn laatste experiment een gerookte vanilleparfait. De rooksmaak was inderdaad duidelijk waarneembaar (hij had de slagroom in een rookpan gerookt) en het leverde zodoende een heel apart gerecht op. Ik durf niet te zeggen, dat dit bij iedereen in de smaak zal vallen, maar ik vond het wel een leuk idee.
Als nagerecht hadden we beiden expres weer iets anders gekozen. Manlief een soep van ananas met Griekse yoghurt, krokant van pistache en schuim van basilicum, ik een milkshake van kersen en witte chocolade met een taartje van amandelspijs en kersen. Wederom zeer gulle porties, waar de zoetekauw zijn hart aan ophalen kan.
Tot lichte afgunst van de gezellige dames die naast ons zaten, mochten wij van de kok ook nog proeven van de huisgemaakt sambuca, verrukkelijk!
Bij de koffie en de thee een chocolaatje en een chocotof (geloof ik, want die heb ik laten liggen); wij waren geheel voldaan.
Ik ben deze keer extra in de watten gelegd, maar ik durf te stellen dat iedereen zich in dit restaurant zeer welkom zal voelen. De sfeer is uitstekend, zowel de jongeman als de jongedame die ons bedienden zijn heel voorkomend en bij het eten bemerk je de gulheid en de passie om te verwennen. De prijs/prestatie is zonder meer goed te noemen. De Garde heeft een behoorlijke wijnkaart, die via de website ingezien kan worden. Wij hebben deze avond ieder slechts twee glazen wijn bij het eten gedronken en ons daarbij verlaten op het advies van die vriendelijke jongeman.
Bij het voorgerecht dronken wij beiden een Pinot Grigio (Italië). Dit is zo`n zachte, fruitige wijn dat je het bijna een allemansvriendje kan noemen. Ik vond de afdronk een tikje waterig, maar liever dat dan het zurige effect dat ik eens eerder bemerkte bij een Italiaanse Pinot Grigio van een ander wijnhuis. Bij mijn hoofdgerecht werd een Vernatsch Galea 2010, Nals Margreid, eveneens uit Italië geschonken. Ik kende deze wijn niet, maar typeer hem als zeer toegankelijk. Manlief kreeg wederom een witte wijn ingeschonken, een Chardonnay uit Chili (bij de vis) en keek een tikje afgunstig naar mijn rode wijn. Dit niet omdat de wijn niet lekker was, maar omdat hij niet zo`n wijndrinker is en (vreemd genoeg) meer met rode wijnen op heeft. Er werd ons overigens alle ruimte geboden om eventueel om een andere wijn te vragen, maar daar zijn wij, zoals bekend nog niet ervaren genoeg voor.
Het restaurant blijkt van dezelfde eigenaar als het ernaast gelegen Vis en Meer te zijn. Utrecht kenmerkt zich door de aanwezigheid van enorme hoeveelheden studenten. Je merkt dat vooral in de uitgaanssfeer aan de vele op deze doelgroep gerichte restaurants en (eet)cafés. Dit soort zaken doen heel gezellig aan, maar men serveert er doorgaans niet het voedsel waar ik warm voor loop. De Garde trekt een net iets ouder publiek aan. Ook wij ( vijftigers) voelden ons hier helemaal thuis, hoewel we vermoedelijk wel de oudste gasten waren. De kok vertelde mij, dat ze als het wat minder druk is "amuseproeverijen" houden. Je kunt hiernaar informeren en je er voor inschrijven. Dit is misschien een leuk idee om eens groepsgewijs te ondernemen.
Samengevat: Hoewel we best wel wat kanttekeningen kunnen plaatsen bij het een en ander, is dit restaurant verfrissend anders dan een groot deel van de eetgelegenheden die Utrecht rijk is.
Foto's
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Print recensie
Stuur doorWil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
Gezellig en leuk verhaal Joke.En mooie foto`s. Inderdaad volle borden, maar alles bij elkaar leuk adres. Gr.John.
Kwartel, kalf, truffel én ganzenlever in één gerecht: ik ben om! ;-) En natuurlijk Brabants bier op de luifel, het kan slechter. Dankjewel voor je mooie recensie. Hier en daar een klein foutje, maar jullie hebben een hele gezellige avond gehad en dat is ook wat waard! Dank voor je recensie. Groetjes, Ellen.
Joke, Bedankt voor je recensie. Het blijft altijd lastig om bv. het zout wat toegevoegd wordt aan een gerechtje zo te verdelen dat het voor een ieder goed is. Smaken blijven verschillen. Als ik jouw recensie lees, denk ik dat jullie zeker te vreden waren. Best wat kantekeningen, maar dat geeft niet. De gerechtjes zien er goed uit. Gr Ronald
Mooi, verhaal en foto`s, Joke. Het ziet er allemaal goed uit, maar wel erg volle borden, hebben ze ook seniorenporties? ik heb altijd geleerd m`n bordje leeg te eten. Maar, zonder gekheid, weer een aanrader dus. Bedankt voor duidelijke verhaal. Gr. WubbeJan.
Heel gezellig geschreven, leuk en ook een mooie uitgebreide foto reportage, prima. Bedankt voor je bijdrage Joke, groetjes Ad
