Recensie
Restaurant Caracol, Terschelling West
-
- Molenstraat ,
- 8881 BR
- Mediterraan
Wijzig restaurant gegevens
Recensie
Inleiding:
Al vele jaren gaan mijn lief en ik één keer per jaar naar Terschelling, soms ook naar Ameland of Vlieland, soms met de kinderen, maar meestal met z`n tweeën.
Terschelling is onze favoriet, we hebben elkaar daar, nu 45 jaar geleden, leren kennen gedurende de `summer of love` (1967) op de camping `de Appelhof` bij Formerum, één heel groot feest was het toen, daar op Midsland e.o., met bloemetjes in het haar en al het andere, op de motor en met een zeer beperkt budget! Het was de mooiste zomervakantie ooit!
De laatste decennia gingen we natuurlijk niet meer op de camping of slijpen in Actania of Wyb of zuipen in het Spintje (ja, die locaties bestaan allemaal nog steeds), maar gewoon, heel luxe, in een appartement of een hotelkamer op West.
Dit jaar hebben we gekozen voor het verblijf van drie nachten in hotel-restaurant Caracol in het centrum van West! Een aantal jaren geleden (2005) hadden we hier al eens heel erg goed gedineerd. De eigenaar heeft het restaurant en toenmalig pension volledig verbouwd. Er zijn nu drie zeer luxe kamers aanwezig en het restaurant is van binnen veel groter geworden, ook de entree is vernieuwd, het ziet er allemaal zeer mooi uit!
Na een heel relaxte tocht van twee uur met de veerboot over de Waddenzee kwamen we om 17:00 aan op West. Vijf minuten later zaten we al in ons hotelletje, voorzien van alle gemakken. We hebben twee keer gegeten in het gezellige restaurant, de eerste en de derde avond. Beide avonden was het diner werkelijk heerlijk. Slechts een paar foto`s, want die worden door een paar hooligans hier toch steeds belachelijk gemaakt.
Ik was eigenlijk ook niet van plan om hier ooit nog eens een recensie neer te poten, maar ik maak hierbij, gezien de bijzondere locatie en ervaring, een uitzondering, omdat dit restaurant een goede recensie hier zeer zeker verdiend!
Ambiance:
Het interieur is heel mooi, eigentijds, en biedt plaats aan ongeveer 46 couverts, als het mooi weer is, zijn er op het terras ook nog ongeveer 16 plaatsen beschikbaar! Volgens mij is er niets aan te merken op de inrichting van het monumentale pandje. De stoelen zitten heerlijk en de tafels zijn riant groot. Je hebt geen last van de buren. De muziek zou wel een paar dB mogen dimmen, ik had soms moeite om de ober te verstaan, maar misschien komt dat door mijn leeftijd en moet ik eens langs bij Schoonenberg!
Eten:
We hebben hier twee avonden á la carte gegeten, voor mijn lief waren de menu`s niet aantrekkelijk, ze houd wel van vis, maar de zeevruchten zijn niet aan haar besteed.
Hierbij een samenvatting van onze twee diners bij Caracol.
Voorafgaande aan het menu á la carte, werd ons beide keren een amuse geserveerd. Deze bestond uit een lekker warm venkelsoepje naast een toastje met ei, basilicum en gerookte zalm. Een heerlijk hapje vooraf, dat de zin naar meer zeker opwekte.
Voorgerechten:
voor mij:
Gebonden Vissoep, gevuld met verse vis (kabeljauw en garnalen), een bijzonder lekker soepje, heel goed in combinatie met het ook al heerlijke brood dat standaard wordt geserveerd.
Kokkels op Terschellingerwijze (met o.a. koriander, peterselie, anijs en witte wijn), een werkelijk heerlijke binnenkomer, een bord vol schelpen, je mag de inhoud hieruit zelf plukken en oppeuzelen: zalig in combinatie met de witte huiswijn.
Mijn lief heeft het niet zo op zeevruchten en vissoep, haar keuze was:
Makreel en tomaten-tartaar, ze is gek op makreel, heeft ervan genoten in combinatie met de tomaat, de kruiden en de broodjes, maar ze vond het eigenlijk wel wat veel, want daarna had ze een beetje moeite om de rest van het diner te verorberen.
de tweede avond koos ze voor: salade van ricotta en parmezaan, een lekkere salade, maar ook niet meer dan dat eigenlijk.
Hoofdgerechten:
De eerste avond kozen we beiden voor:
Met de lijngevangen Zeebaars, op een bedje van werkelijk heerlijke crispy groentjes (o.a. wortel, boontjes, ui en mini-mais). Met zalfjes van goed gekruide tomaat, pittige paprika en heerlijk zachte pompoen! Echt heerlijk, eigenlijk te kenmerken als een godenspijs, we hebben ons er de vingers en ook het bord, letterlijk bijna bij afgelikt.
De tweede avond kozen we voor:
Drie sliptongetjes, met garnituur. Mijn lief heeft er echt van genoten. Het zag er inderdaad goed uit. Ik vind het altijd nogal een gedoe om deze vis goed te fileren, op verzoek kregen we natuurlijk een extra bord voor de graatjes, dit zou eigenlijk wel standaard moeten worden neergezet.
Voor mij: het vispalet: rode risotto (vooral tomaat?), verse vis, mosselen, garnalen, coquille en haringkaviaar. Voor mij was dit de topper van weekend, heerlijk, de moten kabeljauw, rode mul en zeebaars, samen met de zeevruchten, een goddelijk gerecht! Heel bijzonder vond ik het blad van de oesterplant. Dit had ik nog nooit aangetroffen in een gerecht! En ja hoor, het oesterblad deed haar naam echt eer aan, net of je een oester in je mond had, en ook een sterke nasmaak. Ik zou het kruid zelf willen verbouwen, maar ja dat gaat niet op de rijke kleigrond hier.
Bij het hoofdgerecht werd steeds een schaaltje met salade met geitenkaas etc. en heerlijke gebakken aardappeltjes, geserveerd. Lekker hoor, maar voor ons senioren echt te veel van het goede.
Het wordt toch eens tijd dat de horeca meer seniorenporties gaat presenteren!
Nagerecht:
Voor het dessert hebben we gekozen voor het huisgemaakte Cranberry-ijs, nu eens niet die zoetigheid, maar wel de heerlijk pittige, zurige smaak van deze bes. Ja, als je op Terschelling gaat dineren, moet er in één van de gerechten toch eigenlijk iets van cranberries terug te vinden zijn, toch?
De eerste avond heb ik het kaasplankje genomen, vijf Friese kazen, van zacht en romig tot een zeer kruidig, oud, kaasje, met heerlijke sneetjes brood, vijgen, druiven en perenstroop. Hierbij een glaasje port, verrukkelijk, maar eigenlijk veel te veel voor een senior, maar wel een aanrader hoor!
Wijn:
We hebben alleen van de witte en de rode huiswijn genoten. Voor de witte wijn hebben we gekozen voor de bloemige, zachte wijn, de meer zurige versie (die op de kamer stond) vonden we niet echt lekker. De rode wijn vonden we beiden heerlijk, vol, met een lekkere lange afdronk.
De huiswijnen komen overigens uit Portugal.
Ik ga er verder niet over de wijn vertellen, want voor je het weet word je hierover ook weer belachelijk gemaakt door de hooligans van Smul.
De bediening:
Zoals je mag verwachten: top hoor! Zeer attent, iets meer uitleg over de heerlijkheden op het bord mag wel, maar als je een vraag hebt, wordt deze steeds wel naar tevredenheid beantwoord.
Ontbijt:
We werden elke ochtend getrakteerd op een heerlijk ontbijt, koffie en/of thee en verse sinaasappelsap. Heerlijke huisgemaakte jams (o.a. met rabarber). Lekkere vlees- en kaaswaren, fruit, en heel erg lekkere sneetjes brood en een croissantje. Bovendien nog wat vruchten: passievrucht, aardbei, druif en rode bes. Eventueel ook nog twee soorten hagelslag gepresenteerd in een leuk buisje. Natuurlijk ook een gekookt eitje (voor mij zou deze wel zachter mogen zijn).
Extra:
Caracol is een restaurant met een iets hoger prijskaartje dan het gros van de restaurants op Terschelling. Het is wel een restaurant waar je wilt zijn, als je wilt genieten van een heerlijk diner met veel verse, locale producten.
Het ontbijt was er elke ochtend weer overheerlijk.
Echt heel erg bijzonder was, ik schreef het al eerder: het oesterblad. Wat gek toch, dat ik dit nooit eerder ben tegengekomen in een gerecht met zeevruchten! Ik ga toch proberen het zelf te verbouwen op ons balkon! (Bakje met duinzand neerzetten misschien?)
Het restaurant Caracol is heel bijzonder, als je echt bijzonder wilt dineren op West, dan moet je hier zijn, echt heel erg goed en zeer luxe! En ik vind de prijs/kwaliteit verhouding dik in orde.
Foto's
Print recensie
Stuur doorWil je reageren ? Meld je dan gratis aan en profiteer van vele voordelen of log in.
ziet er goed uit wubbejan lijkt mij een beren gezellig locatie fotos gewoon laten staan is niks mis mee ook wat je geschreven heb is ruim voldoenden ivonne
@heer in de sportwagen. Dat een bepaalde manier van beschrijven van wijn, even als Ilja Gort, niet de uwe is prima, niks mis mee en helemaal in orde als U dan zelf komt met een betere manier van smaakbeschrijving. Wat tegen staat is echter dat U de mensen die dat wel op een dergelijke manier doen steeds bespot en beschimpt met kwalificaties als `snob, snoever, neus` en dat bij herhaling dat is ronduit irritant en ja stierlijk vervelend. Dat U juist in dit verband achter de rug van Ilja Gort gaat staan is wel heel opmerkelijk. Ik weet niet of hij stierlijk vervelend is maar zijn pose als `doe maar gewoon wijnboer uit Nederland maar wel met overdreven pijpenkrullen in de snor en alpinopet op het hoofd ` komt op mij nog al pedant over. Maar deze man is een marketinggenie. Hij heeft , weliswaar als componist, zijn fortuin verdiend in de reclamewereld. Bij uitstek de beroepsgroep waar schreeuwerigheid, het gebruik van superlatieven en holle frasen de norm is. Zijn boekje(s) zijn vermakelijk hoor maar het ` doe maar gewoon over wijn imago` midden in het hart van `s werelds wijnmakers elite is bedacht en strak geregisseerd al dan niet met de hand van Neerlands grootste grootgrutter, of dacht u echt dat al die schapruimte daar ineens was omdat die wijn met dat `tulpetiket` zo bijzonder is. Ik zal die wijn beschrijven zo als U dat kennelijk graag heeft. De rosé die gaat wel op een zwoele zomerdag. De rode wijn hoort echter in de categorie donker slootwater en de witte wijn in de categorie transparant slootwater. Met vriendelijke groeten.
Wat me hier bijzonder aanspreekt is dat dit een zaak is die werkt met lokale- en streekproducten zo vers op je bord. Zaak staat elders in goed aanzien. Leuk om hier eens heen te gaan mits je één van de drie kamers kunt krijgen. Auto hoeft niet eens per sé mee, die kan wel in Harlingen blijven staan als hij niet leeggeroofd wordt door Facebooktuig.
@ RFB: Ik vind het vreselijk als mensen met veel omhaal inschenken, ruiken aan de kurk, met het glas walsen, na de eerste slok moeilijk kijken en dan een heel verhaal beginnen over een bijzondere afdronk met munt, met een ondergrond van mineralen en een fraaie naneus. Wat een geneuzel!" Tekst Ilja Gort Natuurlijk ook een stierlijk vervelend ventje.
Voor die mensen die niet weten waar onderstaande reacties op doelen, c.q.waar `bromautotje`op duidt. Dit betreffende zielige heerschap heeft na het lezen van de twee onderstaande reacties zijn foto (AVA) gewijzigd in iets dat op een sportwagen moet lijken. Dit verhindert niet dat de kwalificatie aan zijn adres `stierlijk vervelend ventje`onverminderd van kracht blijft, waarvan akte.
Leuk een paar nachten verblijven op een van onze eilandjes. Het restaurant staat vrij goed aangeschreven en ook jij bent er tevreden van teruggekomen. Jammer dat die patser uit A`dam (het bromautootje) komt zeiken over wijn waar hij geen verstand van heeft (schrijft ie zelf in zijn recensies). Mogen anderen al jaren op een andere manier met wijn omgaan en daardoor wel bepaalde geuren en smaken onderscheiden en tja een lange afdronk is toch een simpel gebruiksnaam voor een druif (wijn)die je langer proeft. Zo zijn er zoveel begrippen en smaken die bij het vaak wijndrinken een logisch begrip zijn. (vanille, citrus, op hout, bloemig, fruitig, fris, zwaar, veel tannine) en zo kun je wel even doorgaan. WJ bedankt voor het delen van je belevenis. Ben.
@ dat stierlijk vervelende ventje in dat bromautotje Afdronk: Smaakvoortzetting van een wijn na het doorslikken, kan van kort tot heel lang zijn, een lange afdronk wijst op kwaliteit. Ook de intensiteit en het karakter van de afdronk bepalen de kwaliteit. Bepaalde fouten kunnen in de afdronk duidelijker worden, een dominantie aan tannine of zuren bron http://winelexicon.org/
Wat geweldig Wubbejan, om wéér samen terug te zijn op de plek waar je verliefd bent geworden op elkaar! Daar telt geen geld tegenop! :-) En dan samen op en top genieten van heerlijk eten. Ik kan er overigens ook van genieten als de smaak van een wijn na één slok lekker in je mond blijft hangen en dus een lange afdronk geeft. Beter dan een wijn die na je na één slok alweer bent vergeten! Mooie recensie hoor Wubbejan: ik hoop over tig jaar net zoveel te kunnen genieten van het leven met mijn lief als jullie doen!
@ Alex: mensen die zeggen dat ze het met Ilja eens zijn, dat dat geleuter over wijn op niets slaat, moeten dan niet hier over lange afdronk leuteren, en wat is een lange afdronk? O doet me genoegen als de Neus zijn patserige verhalen elders neerpoot.
Leuk verhaal hoor WJ. Doet me denken aan vroeger, maar is wel 25 jaar geleden dat ik op Terschelling ben geweest. Eén ding weet ik wel en als we nog eens gaan dan gaan we beslist hierheen. Ik ben eigenlijk meer van Texel want heb daar gewoond en gewerkt en ken er iedereen, maar dit arrangement en zeker wat er op je bord ligt ziet er heerlijk uit. Wat was je kwijt p.p.p.d. als ik vragen mag? Bedankt voor je leuke verhaal. @Rob hou nou eens op met dat gezeik en het besmeuren van recensies van andere mensen, niet meer leuk. Klieren doe je maar op het forum. Van die man met die lange neus in z`n glas zul je geen last meer hebben.
Een lange afdronk, hoe verzin je het, of liever gezegd hoe dom ben je om het te kopiëren van de Neus, en wat is een lange afdronk?
Leuk Wubbejan. Alleen je verhaal al over hoe jullie elkaar hebben leren kennen en de traditie om steeds terug te keren. In mijn jeugd kwam ik ook op Terschelling. Ik was daar dan op kamp met het LCGJ (landelijk centrum gereformeerd jeugdwerk)Ik was helemaal niet gereformeerd, maar dat deed er niet toe. Inderdaad ook prachtige tijden. Als ik je verhaal zo leest hebben jullie beiden heerlijk genoten van alles. DE sfeer op het eiland, het restaurant, de menu`s met heerlijke producten van vis, maar ook de Friese kazen. Jullie hebben ons op het idee gebracht om ook weer eens terug te keren naar dat mooie eiland wat Terschelling heet. Bedankt.
Klinkt heerlijk allemaal. Leuk hoor dat jullie de traditie om elk jaar weer even naar Terschelling te gaan erin houden. Op oesterblad ben ik ook erg dol, hoewel ik denk dat zelf verbouwen en de hoeveelheden die dat zal opleveren op den duur er toe zal leiden dat je het niet meer hoeft. Zo af en toe een blaadje erbij vind ik juist het leukst.
